ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩ ΠΡΟΤΕΡΩΝ

ΓΑΛΑΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Επιστολή προς κ.κ. Υπουργό και Υφυπουργούς Παιδείας
Κοινοποίηση: Προς Γραφείο Ε.Ε. Δ. Αττικής, Δήμαρχο Άνω Λιοσίων και Πρόεδρο και Δ. Σύμβουλο του Ο.Σ.Κ.

Θέλουμε να θίξουμε και πάλι το κτιριακό πρόβλημα του σχολείου μας, του ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων. Είναι τόσο ΕΠΕΙΓΟΝ που η λύση του θα “πρεπε να έχει δοθεί εδώ και χρόνια. Κι όμως κοντεύει δεκαετία από την εποχή που ξεκίνησε η κατασκευή του.
Το πρόβλημα κι η απαράδεκτη καθυστέρηση στην επίλυσή του έχει ως αποτέλεσμα μια νέα κατάληψη των μαθητών στο σχολείο από τις 21/9/2010. Το μοναδικό και δίκαιο αίτημα των μαθητών είναι η άμεση παράδοση του νέου σχολικού κτιρίου που καθυστερεί απελπιστικά.

Το Σεπτέμβριο του 2007 άρχισαν οι καταλήψεις των μαθητών γι΄ αυτό το τόσο σοβαρό θέμα. Τότε o Υφυπουργός Παιδείας επισκέφθηκε το σχολείο μας κι υποσχέθηκε ο αγιασμός, σε δυο χρόνια, να γίνει στο νέο σχολείο κι ο ΟΣΚ ανέλαβε την προώθηση του έργου σε συνεργασία με το Δήμο. Όμως, ως σήμερα η κατάσταση από τη μια στο χώρο του υπάρχοντος σχολείου παραμένει απαράδεκτη κι από την άλλη το νέο κτίριο δεν ολοκληρώνεται, παρά τις προσπάθειες του Συλλόγου, των μαθητών και των γονέων και τις κινητοποιήσεις που γίνονται συνεχώς από το 2007 ως σήμερα, το 2010.

Το έργο αναλήφθηκε από τεχνική εταιρεία το Γενάρη του 2009 με καταληκτική ημερομηνία παράδοσης τον Οκτώβριο του 2010. Όμως, η εξόφληση του εργολάβου γίνεται με απελπιστικά αργούς ρυθμούς, ενώ η κατασκευή έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Βρισκόμαστε λίγες μέρες πριν την καταληκτική ημερομηνία και το χρέος προς τον εργολάβο, με βάση τα δικά του στοιχεία, ανέρχεται σε 1.500.000 ευρώ περίπου. Πότε θα δοθεί αυτό το ποσό, όταν χρέος προς τον ίδιο εργολάβο ύψους μόνο 140.000 ευρώ περίπου, που αφορά το 4ο Γυμνάσιο Άνω Λιοσίων, καθυστερεί πάνω από 10 μήνες;

Όλα αυτά προσβάλλουν την αξιοπρέπεια όλων των εκπαιδευτικών, μαθητών και γονέων κι αποτελεί επίσης προσβολή για την κοινωνία και το εκπαιδευτικό μας σύστημα.

Αποφασίζουμε:
Να δηλώσουμε την συμπαράστασή μας στο δίκαιο αίτημα των μαθητών.
Να απαιτήσουμε να αναλάβει η Πολιτεία και το Υπουργείο τις τεράστιες ευθύνες τους ώστε να λειτουργήσει άμεσα το ΕΠΑΛ στο νέο κτίριο.
Για να είμαστε σε θέση να κοιτάζουμε τους μαθητές μας στα μάτια και να μπορούμε να τους πούμε ότι τα καταφέραμε αυτή τη φορά. Θέλουμε να αρχίσει κάτι να αλλάζει επιτέλους, προς το καλύτερο για τα παιδιά μας στα Άνω Λιόσια.

Μετά το Γολγοθά των πανελλαδικών εξετάσεων, φτάνει η ώρα της συμπλήρωσης των μηχανογραφικών. Δύσκολο έργο για τους μαθητές, η συμπλήρωσή τους απαιτεί συμβουλευτική υποστήριξη που ΔΕΝ ΠΑΡΕΧΕΤΑΙ στα σχολεία στην Γ΄ Λυκείου, ο θεσμός Σ.Ε.Π. εφαρμόζεται μόνο στην Α’ τάξη και βέβαια δεν υπάρχουν σε όλα τα Λύκεια και στα ΕΠΑ.Λ. ΓΡΑ.Σ.Ε.Π. που μπορούν σε ένα βαθμό με ατομικές συνεντεύξεις μαθητών να βοηθήσουν. Αλλά και τα ΓΡΑ.Σ.Ε.Π. δεν μπορούν να αποτελέσουν επαρκείς πηγές πληροφόρησης όταν υπάρχουν 510+ σχολές μεταξύ των οποίων θα πρέπει ο υποψήφιος να επιλέξει, χρειάζεται συστηματική όλο το χρόνο διάθεση ωρών μέσα στο ωρολόγιο πρόγραμμα για Σ.Ε.Π.

Σαν πρόταση μπορούμε να εισηγηθούμε να υπάρχει μία (1) ώρα Σ.Ε.Π. την εβδομάδα στη Β’ και στη Γ΄ Λυκείου ώστε να μπορέσουν οι μαθητές να συμμετάσχουν σε δραστηριότητες σε συνεργασία με τον επιμορφωμένο καθηγητή – σύμβουλο που θα τους βοηθήσουν να πληροφορηθούν το αντικείμενο των σχολών που καλούνται να επιλέξουν και τη θέση του πτυχιούχου τους στη σύγχρονη αγορά εργασίας, να διαμορφώσουν σωστά τις επιθυμίες τους γνωρίζοντας το περιεχόμενο των σπουδών τους αλλά και να βοηθηθούν μέσα στη δίνη των συναισθηματικών, πνευματικών και σωματικών εφηβικών αλλαγών να ολοκληρώσουν κατά το δυνατόν την πορεία ανίχνευσης των κλίσεων, δεξιοτήτων και ενδιαφερόντων τους και να πάρουν έγκαιρα τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις βάζοντας στόχους ρεαλιστικούς και ταιριάζοντας όλα τα παραπάνω με – το κυριότερο- το τι πραγματικά τους αρέσει. Τότε μόνο θα μπορούν να συμπληρώσουν με επιτυχία ένα μηχανογραφικό, χωρίς να παίζουν Lotto βάζοντας άτακτα αριθμούς σε κουτάκια που συνήθως αποδεικνύονται λανθασμένες επιλογές και η κατάληξη συχνά είναι π.χ. να «πετύχει» ο υποψήφιος π.χ. στην 75η !!! σχολή της «επιλογής» του. Θα δούμε παρακάτω τι σημαίνει αυτό.
————————- ————————- —————————-
ΘΕΜΑ 2ο: Πότε πρέπει να συμπληρώνονται τα μηχανογραφικά;

Κάθε καλοκαίρι, δημοσιεύονται στον τύπο ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗΣ του ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΟΥ προς τους υποψηφίους, δικαιολογημένα αφού οι υποψήφιοι –βλ παραπάνω- δεν έχουν επαρκή ενημέρωση λόγω μη συμμετοχής σε δραστηριότητες Σ.Ε.Π.

Καταρχήν ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ Η ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ. Η πολιτεία πρέπει να ορίσει (μέχρι να έχουμε ένα καλύτερο εξεταστικό σύστημα), τα μηχανογραφικά να συμπληρώνονται κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς, σε κάποιο διάστημα από το Φεβρουάριο έως τον Απρίλιο, οπότε ο μαθητής θα βρίσκεται μέσα στο σχολείο και θα μπορεί να βοηθηθεί (έστω και εκτός ωρών μαθημάτων) από τους συμβούλους Σ.Ε.Π. και τους καθηγητές του. Τώρα είναι αβοήθητος, με τα σχολεία κλειστά και είναι φυσικό να κυριεύεται από ανασφάλεια και να κάνει λάθη. Τα ΚΕΣΥΠ μπορούν να βοηθήσουν με προσωπικές συνεντεύξεις αλλά σε περιορισμένο αριθμό παιδιών μέχρι τις 10 Ιουλίου και μερικές φορές οι γονείς απευθύνονται με σημαντική οικονομική επιβάρυνση σε ιδιωτικά κέντρα προσανατολισμού, αλλά οι πιο σοβαρές υπηρεσίες κοστίζουν πολύ και δικαιολογημένα ελάχιστοι μαθητές κάνουν χρήση τους. Αλλά σκεφτείτε το λίγο, μετά από τρία χρόνια Λυκείου, οι μαθητές να απευθύνονται σε βοήθεια έξω από το σχολείο ενώ αυτό είχε υποχρέωση να την παράσχει κατά τη διάρκεια της σχολικής φοίτησης.

Επίσης αν η συμπλήρωση του μηχανογραφικού γίνεται πριν τις πανελλαδικές εξετάσεις, αποφεύγονται τα ψυχολογικού τύπου σφάλματα, δηλαδή τα λάθη συμπλήρωσης με βάση τις ανεπίτρεπτες δημοσιευόμενες εκτιμήσεις της ανόδου – καθόδου των βάσεων που αποδεικνύονται συχνά λανθασμένες και παρασύρουν τους μαθητές σε κακές επιλογές. Δεν πρέπει να δημοσιεύονται εκτιμήσεις (διαβάστε και το πολύ καλό σχετικό άρθρο του συναδέλφου Δημ. Καλοδήμου (http://kesyp.didefth.gr:80/?p=970 ) και οι μαθητές να μην τις λαμβάνουν υπόψη τους. Με την ηρεμία και την ασφάλεια της χρονικής απόστασης ΠΡΙΝ από τις εξετάσεις θα συμπληρώνουν το μηχανογραφικό καλύτερα, σωστότερα με βάση τις πραγματικές τους επιθυμίες και επιδιώξεις.

————————- ————————- —————————-
ΘΕΜΑ 3ο: Πόσες σχολές πρέπει να επιλέξει ο υποψήφιος στο μηχανογραφικό του; Το «τέχνασμα» της συμπλήρωσης ΟΛΩΝ των σχολών και οι επιπτώσεις του.
Είναι ΛΑΘΟΣ να δίνονται οδηγίες στους υποψηφίους να δηλώνουν οπωσδήποτε OΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΤΕΣ ΣΧΟΛΕΣ των επιστημονικών πεδίων που έχουν επιλέξει. Για σκεφτείτε το αγαπητοί συνάδελφοι. Παρωθούνται οι μαθητές να επιλέξουν 150 – 200 σχολές!!! Βέβαια πρώτα υπεύθυνη είναι η πολιτεία με το παράδοξο αυτό σύστημα πρόσβασης που τους δίνει αυτή τη δυνατότητα που όμως θα αλλάξει ευτυχώς σύντομα και ελπίζουμε προς το καλύτερο. Αλλά δεν υποχρεώνονται από το υπάρχον σύστημα οι μαθητές να σημειώσουν τόσες επιλογές, είναι συμπεριφορά καθοδηγούμενη από παράγοντες εξωτερικούς, κοινωνικούς και κυρίως η μετατροπή του στόχου της εισαγωγής στην Ανώτερη ή Ανώτατη Εκπαίδευση σε αυτοσκοπό, καταλύοντας το σκοπό του σχολείου και της Εκπαίδευσης και μετατρέποντας το Εκπαιδευτικό σύστημα σε βιομηχανία παραγωγής ανέργων πτυχιούχων και ανθρώπων που δεν φθάνουν ποτέ σε επαγγελματική και προσωπική ικανοποίηση και ολοκλήρωση. Χωρίς υπερβολές έχει ιεροποιηθεί η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και φυσικά έχει απαξιωθεί το σχολείο και κάθε άλλη εκπαιδευτική διαδικασία.

Είναι γνωστό ότι οι μαθητές μπορούν να σημειώνουν 2 επιστημονικά πεδία, που είναι θεμιτό γιατί είναι δεδομένο ότι πολλοί μαθητές έχουν ικανότητες σε πολλούς διαφορετικούς τομείς και τα ενδιαφέροντά τους είναι πλούσια και δικαιούνται να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους σε διαφορετικές επιστημονικές κατευθύνσεις.
Αλλά παρατηρείται το φαινόμενο ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΠΕΔΙΟ, πόσο μάλλον μέσα στα δύο διαφορετικά που επιλέγει ο υποψήφιος φοιτητής να υπάρχουν Τμήματα τόσο άσχετα μεταξύ τους με τόση έλλειψη συνάφειας αντικειμένου που δεν μπορεί να πιστέψει κανείς ότι αποτελούν συνειδητές επιλογές ενός υποψηφίου που ανταποκρίνονται στις ικανότητες και επιθυμίες του.

Πώς μπορεί ένας υποψήφιος να θέλει να γίνει Φιλόλογος και ταυτόχρονα να θέλει να σπουδάσει Ζωική παραγωγή ή να θέλει να γίνει Πολιτικός Μηχανικός και ταυτόχρονα να βάζει και επιλογή την Κλωστοϋφαντουργία και ανάλογα παραδείγματα υπάρχουν άφθονα. Kαι αντίθετα μαθητές που λόγω καταγωγής, τόπου κατοικίας, τρόπου ζωής, κλίσεων και προσωπικών ενδιαφερόντων θα ενδιαφέρονταν για αξιόλογα Τμήματα όπως τα παραπάνω (Ζωικής Παραγωγής, Κλωστοϋφαντουργίας κ.λπ.). ΔΕΝ τα δηλώνουν γιατί οι άλλες σχολές έχουν το prestige ή και αν τα δηλώσουν μπορεί να τα χάσουν από μαθητές που τα δήλωσαν χωρίς να τους ενδιαφέρουν και δεν θα τα παρακολουθήσουν, θα κάνουν την εγγραφή μόνο για το «πάσο», το μειωμένο εισιτήριο στις συγκοινωνίες και θα ξαναδώσουν εξετάσεις.

Φαιδρές καταστάσεις στις οποίες ωθούνται τα παιδιά μας να εμπλακούν δηλώνοντας ΟΛΕΣ τις επιτρεπόμενες σχολές. Τους λένε: «A.E.I./Τ.Ε.Ι. λοιπόν κι ότι να ‘ναι. Δηλώστε Τμήματα άσχετα με τα ενδιαφέροντά σας και τις κλίσεις σας, Τμήματα με άγνωστες ονομασίες, άγνωστο περιεχόμενο σπουδών, άγνωστη επαγγελματική εξέλιξη.» Α.Ε.Ι./Τ.Ε.Ι. και ξερό ψωμί, στην κυριολεξία, γιατί τα πενιχρά πολλές φορές οικογενειακά εισοδήματα δεν εγγυώνται καθόλου την καλοπέραση, αλλά ούτε μια στοιχειώδη αξιοπρεπή διαβίωση στις απομακρυσμένες από τον τόπο κατοικίας πόλεις όπου υπάρχουν στα Τμήματα που εισάγονται οι φοιτητές και που δεν τους ενδιαφέρουν καθόλου.

Και πως θα γινόταν αλλιώς με την ύπαρξη 510+ σχολών που περιμένουν με υπαρξιακή αγωνία την προσέλευση νέων ΠΡΟΣΟΔΟΦΟΡΩΝ φοιτητών (όχι γιατί θα πληρώνουν άμεσα αλλά θα κατευθύνουν τη ροή κρατικών δημόσιων πόρων, τους διορισμούς προσωπικού επιστημονικού και βοηθητικού, τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις, τα ερευνητικά προγράμματα, τα νέα συγγράμματα των καθηγητών τους (illustration πολυτελείς εκδόσεις για αύξηση του κέρδους, εδώ είδαμε και τα ευτράπελα, φοιτητές να πωλούν στο διαδίκτυο τα βιβλία που τους χαρίζει το κράτος). Και οι τοπικές κοινωνίες της επαρχίας περιμένουν τους ΠΡΟΣΟΔΟΦΟΡΟΥΣ φοιτητές να νοικιάσουν τα κακοφτιαγμένα κλουβιά-διαμερίσματα και να διασκεδάσουν σε café και club για να γευτούν την «ξένοιαστη» φοιτητική ζωή.

Στην ελληνική κοινωνία έχει πλέον κυριαρχήσει λόγω των προβλημάτων της ανεργίας και υποαπασχόλησης η κυρίαρχη αντίληψη ότι το σημαντικότερο για ένα νέο άνθρωπο είναι να βρει μια δουλειά, ασχέτως αν αυτή εκπληρώνει τις προσωπικές του επιθυμίες και αν ανταποκρίνεται στις ικανότητές του. Κι η ανασφάλεια στον κόσμο της εργασίας φυσικά θέτει δικαιολογημένα το Δημόσιο Τομέα στην κορυφή των επιλογών του (και εκτινάσσει στα ύψη τις βάσεις των σχολών που δίνουν πιο σίγουρα το εισιτήριο για διορισμό).

Έτσι λοιπόν οι μαθητές σημειώνουν εκατοντάδες σχολές με τις ευλογίες του κράτους, της κοινωνίας και των γονιών και συγγενών και θεωρείται «επιτυχία» να «πετύχουν» ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ, σε οποιαδήποτε πόλη της Ελλάδας. 200 επιλογές είναι, δεν θα περάσουν σε κάποια; Τώρα μάλιστα μετά την κατάργηση της βάσης του 10, η … «επιτυχία» είναι ΣΙΓΟΥΡΗ.

Ας δούμε εν συντομία τι άλλο σημαίνει η δυνατότητα που δίνεται από το ισχύον σύστημα μαζί με την παρώθηση που κακώς δίνεται στα παιδιά μας να σημειώνουν εκατοντάδες «προτιμήσεις».

Καταρχήν τεκμηριώνεται η υποτίμηση του απολυτηρίου Λυκείου αλλά και άλλων μεταλυκειακών σπουδών αφού η επιδίωξη Α.Ε.Ι. / Τ.Ε.Ι. σε οποιαδήποτε σχολή θεωρείται πανάκεια για τους τελειόφοιτους μαθητές, ακόμη και αν πρόκειται για μια απομακρυσμένη σχολή άσχετη με τα ενδιαφέροντά τους που ποτέ δεν θα παρακολουθήσουν.

Δηλώνεται ευθέως η περιφρόνηση προς τις προτιμήσεις και τις κλίσεις των υποψηφίων, αυτές θυσιάζονται στο βωμό της εισαγωγής τους, οπουδήποτε.
Υποβιβάζεται και απαξιώνεται ο θεσμός του Σ.Ε.Π. που έδειξα σε προτεραιότητα παραπάνω την ανάγκη να ενισχυθεί και να εφαρμόζεται και στις τελευταίες τάξεις του σχολείου. Γιατί στο Σ.Ε.Π. ΠΑΝΤΑ σεβόμαστε τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντα των υποψηφίων και με τη Συμβουλευτική παρέμβαση προσπαθούμε ο μαθητής να βοηθηθεί να πάρει τις καλύτερες και πιο ΧΡΗΣΙΜΕΣ αποφάσεις για το μέλλον του, όχι τυχοδιωκτικά να κάνει άχρηστες γι αυτόν επιλογές που θα μετανιώσει πολύ σύντομα.

Με τη δυνατότητα να δηλώσει κανείς εκατοντάδες σχολές, αρκετοί μαθητές πέφτουν στην παγίδα του εφησυχασμού (ΚΑΠΟΥ θα περάσω) με αποτέλεσμα τη μη καταβολή από μέρους τους της μέγιστης προσπάθειας της επίτευξης του πραγματικού τους στόχου.

Εφόσον οι περισσότεροι μαθητές που χρησιμοποιούν το ΤΕΧΝΑΣΜΑ της δήλωσης όλων των σχολών κάπου περνάνε, στον ανθρώπινο περίγυρο των μαθητών (οικογένεια, γνωστοί, φίλοι) καλλιεργείται άδικα ΚΛΙΜΑ ΒΑΘΙΑΣ ΥΠΟΤΙΜΗΣΗΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΕΤΥΧΑΝ ΚΑΠΟΥ, ΟΠΟΥΔΗΠΟΤΕ επειδή αυτοί συνεπείς με τον εαυτό τους και μετά από ώριμη σκέψη δήλωσαν μόνο τις σχολές που ήθελαν και στις οποίες αν πέρναγαν θα απολάμβαναν την επιτυχία τους που θα ήταν πραγματική και όχι ψευδεπίγραφη και θα τους εξασφάλιζε αργότερα επιτυχία και στη σταδιοδρομία τους. Αυτοί οι μαθητές θα ξαναδώσουν και με επιμονή θα πετύχουν τελικά, ενώ οι άλλοι που πέρασαν με το παραπάνω τέχνασμα θα απογοητευθούν.
————————- ————————- —————————-

Θέμα 4ο : Τι σημαίνει λοιπόν η «επιτυχία» σε μια σχολή που δηλώθηκε π.χ. στην 75η σειρά προτίμησης στο μηχανογραφικό; Και μάλιστα με βαθμολογίες πολύ κάτω από το 10 (ακόμη και 0,9);

Μερικοί (λίγοι) μαθητές που πέρασαν ίσως παρακολουθήσουν τελικά τη σχολή αυτή και αποφοιτήσουν και ίσως βρουν κάποια ενδιαφέροντα και με τη θέληση και προσπάθεια να ωφεληθούν προσωπικά και επαγγελματικά τελικά από αυτή την πορεία τους, αν και θα έχουν απωθημένα μέσα τους για όλα εκείνα που ήθελαν και δεν πέτυχαν όταν μπορούσαν γιατί δεν προσπάθησαν αρκετά ή παρασύρθηκαν από το «τέχνασμα» της δήλωσης εκατοντάδων σχολών για να περάσουν σίγουρα κάπου. Αυτοί οι μαθητές είναι και οι λιγότεροι, ελάχιστοι. Άλλοι που επίσης θα προσπαθήσουν να συμβιβαστούν με ένα επάγγελμα που δεν τους ταιριάζει και δεν το αγαπούν, θα αποτύχουν τελικά (γιατί πετυχαίνουμε φυσικά πολύ καλύτερα στο αντικείμενο που μας αρέσει) και θα αλλάξουν επάγγελμα αργότερα στη ζωή τους, με γνώμονα απλώς πλέον την οικονομική επιβίωση.

Πολλοί από τους «επιτυχόντες» θα πάνε να εγγραφούν για να πάρουν το «πάσο» και θα ξαναδώσουν. Τι βαθιά υποτίμηση των σχολών και των καθηγητών τους όταν χρησιμοποιούνται γι αυτό μόνο το λόγο! Όμως το ψευδές αίσθημα ασφάλειας ότι «κάπου» πέρασαν καλλιεργεί τον εφησυχασμό και οδηγεί σε μικρότερη ή μηδενική καταβαλλόμενη προσπάθεια και φυσικά την επόμενη χρονιά έρχεται πάλι η αποτυχία.

Άλλοι θα μετακομίσουν και θα ζήσουν μερικά «ωραία» φοιτητικά χρόνια αδράνειας – αν και οι γονείς τους μπορεί να αιμορραγούν οικονομικά για να τα βγάλουν πέρα – μέχρι να βρουν το δρόμο τους σε ένα άλλο επάγγελμα, θα γίνουν κι αυτοί αιώνιοι φοιτητές, αυτό το ελληνικό φαινόμενο παρακμής και υποτίμησης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Να είστε βέβαιοι όμως ότι βαθιά μέσα σ’ αυτά τα παιδιά θα υπάρχει το αίσθημα της αποτυχίας αφού δεν πέρασαν εκεί που ήθελαν και η αυτοεκτίμησή τους θα είναι χαμηλή με σοβαρές επιπτώσεις αργότερα στη ζωή τους.

Βέβαια θα γιγαντώνονται οι σχολές της επαρχίας, νέα Τμήματα θα φτιάχνονται για να υποδέχονται τους φοιτητές με το «τέχνασμα» των εκατοντάδων επιλογών, οι τοπικές κοινωνίες θα χαίρονται που θα εισπράττουν τα ενοίκια και τους καφέδες από το φοιτητικό τουρισμό (χρήματα είναι, τι σημασία έχει αν οι γονείς των αιώνιων φοιτητών κοπιάζουν για να τα βγάλουν), θα διορίζονται άνθρωποι (επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό), οι τοπικοί άρχοντες και βουλευτές των περιοχών θα αυξάνουν το κύρος τους και θα ανθεί μια τοπική βιομηχανία που δεν θα παράγει τίποτε ουσιαστικό, μόνο θα καταναλώνει πόρους από την ήδη υποχρηματοδοτούμενη Παιδεία. Τι κι αν πολλά Τμήματα είναι πια θνησιγενή και οδεύουν στο κλείσιμο δημιουργώντας πολύ περισσότερα προβλήματα στους εργαζόμενους σ’ αυτά και στις τοπικές κοινωνίες από όσα υποτίθεται ότι η δημιουργία τους θα έλυναν;

Φυσικά θα υπάρχει καλλιέργεια ψεύτικων ελπίδων στους γονείς ότι το παιδί τους θα πετύχει μια καλή σταδιοδρομία, οπότε αυτοί επιβαρύνονται οικονομικά και υφίστανται χίλιες δυο στερήσεις για να καταλάβουν μετά από χρόνια πόσο άδικα πάσχιζαν χωρίς αποτέλεσμα.

Φυσικά οι νέοι φοιτητές δεν πάνε στο στρατό (οι άνδρες) και αναβάλλεται η είσοδός τους στην αγορά εργασίας με αποτέλεσμα συχνά να χάνουν καλές ευκαιρίες επαγγελματικής αποκατάστασης σε άλλους τομείς.

Επίσης υπάρχει και το άδικο φαινόμενο, λόγω του «τεχνάσματος» της άκριτης δήλωσης εκατοντάδων σχολών οι σχολές της επαρχίας να γεμίζουν από φοιτητές που δεν ενδιαφέρονται και που δεν θα τις αξιοποιήσουν, ενώ παιδιά που ζουν στην επαρχία και ενδιαφέρονται πραγματικά για τα Τμήματα αυτά (και ίσως μόνο αυτά δήλωσαν στο μηχανογραφικό) μένουν απ’ έξω και υφίστανται τις συνέπειες των αδικιών του συστήματος που αφορούν το μέλλον τους.

Βλέπουμε λοιπόν πόσο το ισχύον σύστημα πρόσβασης σε συνδυασμό με την παράλογη ύπαρξη υπερβολικού αριθμού σχολών (το επιστημονικό αντικείμενο πολλών από αυτές θα έπρεπε να είναι αντικείμενο μεταπτυχιακών σπουδών αντί να δικαιολογεί την δημιουργία ολόκληρου Τμήματος για οικονομικούς λόγους) μπορεί να επηρεάσει τις ζωές των νέων ανθρώπων, να καλλιεργήσει φρούδες ελπίδες και να υποβαθμίσει ουσιαστικά την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Ευελπιστούμε στην αλλαγή του αλλά με την υπάρχουσα δομή της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης είναι εξαιρετικά δύσκολο να βρεθεί μια αξιόπιστη λύση.
————————- ————————- —————————-

Θέμα 5ο: Προτάσεις ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ για βραχυπρόθεσμες βελτιώσεις του συστήματος πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ για τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου

Α) Προτάσεις ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ
Θα πρέπει λοιπόν για να μειωθούν οι παρενέργειες του συστήματος πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και μέχρι η πολιτεία να αλλάξει το ισχύον σύστημα ριζικά να προτείνουμε κάποιες αλλαγές βραχυπρόθεσμες. Προτείνονται τα εξής:

Επέκταση της εφαρμογής του θεσμού του Σ.Ε.Π. μία ώρα την εβδομάδα στη Β’ και στη Γ΄ Λυκείου.

Δημιουργία ΓΡΑ.Σ.Ε.Π. σε Λύκεια και ΕΠΑ.Λ. όπου δεν υπάρχουν.

Το μηχανογραφικό να συμπληρώνεται κατά τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς και όχι μετά τις πανελλαδικές εξετάσεις.

Να υπάρξει προς το παρόν, μέχρι να δημιουργηθεί ένα νέο σύστημα πρόσβασης, μια βαθμολογική βάση, έστω κάτω από το 10 αλλά τουλάχιστον 07, για να αποτραπούν τα φετινά οικτρά και παράλογα αποτελέσματα που συντελούν στην πλήρη απαξίωση κάθε υγιούς μαθητικής προσπάθειας και κάθε εκπαιδευτικής διαδικασίας, προγραμμάτων σπουδών, διδασκαλίας, ακόμη και της ίδιας της σχολικής φοίτησης.

Θα μπορούσε προς το παρόν, μέχρι να δημιουργηθεί ένα νέο σύστημα πρόσβασης να γίνει αύξηση του αριθμού των επιστημονικών πεδίων και κάθε πεδίο να αποτελείται από σχολές με μεγαλύτερη επιστημονική συνάφεια, ώστε οι υποψήφιοι να διευκολύνονται στις επιλογές τους. Δεν έχει νόημα η δυνατότητα να επιλέγει κανείς 200 σχολές (πρέπει να απαγορεύεται), είναι παράδοξο, παράλογο και οδηγεί σε πολλές παρενέργειες εις βάρος των νέων ανθρώπων της χώρας μας, όπως αναλυτικά περιέγραψα παραπάνω.

Οι μαθητές πρέπει να αξιοποιούν σε όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς τις δομές Σ.Ε.Π. (και εκτός ωρών του ωρολογίου προγράμματος) και να συνεργάζονται επίσης με όλους τους καθηγητές τους αλλά και μόνοι τους να αναζητούν ενεργητικά πληροφορίες στο διαδίκτυο και άλλες πηγές για να μπορέσουν να ενημερωθούν επαρκώς για όλες τις σχολές της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Β) Προτάσεις ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ
Οι μαθητές πρέπει να κάνουν ώριμες, συνειδητές επιλογές με βάση τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά τους που θα καθορίζουν τη σειρά προτίμησης των Τμημάτων που θα δηλώσουν στο Μηχανογραφικό. Να αγνοούν τις δημοσιευόμενες εκτιμήσεις για τις βάσεις που παραπλανούν και οδηγούν σε λανθασμένες αποφάσεις. Να αγνοούν τις παραινέσεις που τους ωθούν να σημειώνουν άκριτα ΟΛΕΣ τις σχολές, να έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και να μη σημειώνουν Τμήματα στα οποία δεν θα πάνε, δεν τους ενδιαφέρουν και που μπορεί η εισαγωγή σ’ αυτά να αποτελέσει τροχοπέδη για την επιτυχημένη προσωπική και επαγγελματική τους ανάπτυξη. Να επιμένουν στις κύριες επιλογές τους και να ξαναπροσπαθούν αν χρειάζεται με ζήλο και την επόμενη χρονιά, αντί να θυσιάσουν κάποια χρόνια σε κάποια απομακρυσμένα Τμήματα που ποτέ δεν θα τελειώσουν ή ποτέ δεν θα τους χρησιμεύσουν επαγγελματικά στη ζωή τους.

Στο δίλημμα αν πρέπει να δηλώσουν οι υποψήφιοι σχολές μακριά από τον τόπο κατοικίας τους π.χ. μόνο Αθήνα που μένουν ή και Επαρχία υπάρχουν δύο απαντήσεις, δεν υπάρχει ένας γενικός κανόνας.

Η μια είναι «να δηλώσω ΠΡΩΤΑ τη σχολή που ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΟΛΕΙΣ που υπάρχει γιατί όταν την τελειώσω το πτυχίο μου θα μου εγγυηθεί για όλη μου τη ζωή επαγγελματική και προσωπική ολοκλήρωση και επιτυχία. Τότε σίγουρα οι θυσίες των γονιών μου που θα κάνουν για να σπουδάσω αν χρειαστεί στην επαρχία, δεν θα αποβούν άκαρπες. Μετά σημειώνω τη 2η σε προτίμηση σχολή της επιλογής μου πάλι σε όλες τις πόλεις που υπάρχει κ.ο.κ.»
Η άλλη απάντηση είναι «να δηλώσω πρώτα όλες τις σχολές που με ενδιαφέρουν και είναι κοντά στον τόπο κατοικίας μου (ή και μόνο αυτές) αποδεχόμενος/-η το να χάσω τη σχολή που αγαπώ περισσότερο αν πρέπει να πάω μακριά για να σπουδάσω». Η λογική αυτή ΜΕΙΟΝΕΚΤΕΙ ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΑ όσον αφορά την επαγγελματική και προσωπική ικανοποίηση, και πλεονεκτεί βραχυπρόθεσμα όσον αφορά την οικονομική διευκόλυνση της οικογένειας. Κατά την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ μου άποψη, θα πρέπει να ακολουθείται η οδός αυτή ΜΟΝΟ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΥΣΠΡΑΓΙΑ ΚΑΙ ΣΟΒΑΡΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ που αποκλείουν εντελώς την απομάκρυνση του νέου από τον τόπο κατοικίας, ενώ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟ πρέπει να ακολουθηθεί η πρώτη λύση έστω και με θυσίες, γιατί το ΜΑΚΡΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΟΦΕΛΟΣ είναι πολύ μεγαλύτερο. Σε κάθε περίπτωση η απόφαση πρέπει να ληφθεί με οικογενειακό συμβούλιο όπου θα γίνει πλήρης ανάλυση της κατάστασης για να ληφθεί η καλύτερη δυνατή απόφαση.

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας. Με πολύ μεγάλη εκτίμηση.
Γεώργιος Στάμος, Εκπαιδευτικός ΠΕ14.01, Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού, 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων, g.stamos@yahoo.com , http://users.att.sch.gr/gestamos/ και http://gst2008.blogspot.com/

Υπουργό Παιδείας, Δια Bίου Mάθησης και Θρησκευμάτων

Κα. Α. Διαμαντοπούλου

Κοιν.: κ. Ιωάννη Πανάρετο, Καθηγητή, Υφυπουργό Παιδείας, Δια Bίου Mάθησης και Θρησκευμάτων

κ. Βασίλη Παπάζογλου, Καθηγητή, Ειδικό Γραμματέα στα θέματα Ανώτατης Εκπαίδευσης

Αξιότιμη κυρία Υπουργέ,

H Ένωση Καθηγητών Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών (Ε.Κ.Ι.ΠΑ) έχει την τιμή να σας κοινοποιήσει μία σειρά προτάσεων, οι οποίες πιθανόν να εμπλουτίζουν τον προβληματισμό σας αναφορικά με τις αλλαγές, τις οποίες ανακοινώθηκε ότι θα κάνετε στο <νόμο-πλαίσιο> για την ανώτατη παιδεία.

Πρακτικές

1. Τα θεσμικά όργανα της ακαδημαϊκής κοινότητας αποφεύγουν να λαμβάνουν παρόμοιες πρωτοβουλίες, για ευνόητους λόγους, αφήνοντας έτσι την ατζέντα των εξελίξεων στην εκάστοτε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου. Εκ των υστέρων βέβαια όλοι τους διαφωνούν και προτείνουν ή προσπαθούν να επιβάλλουν αλλαγές με κινητοποιήσεις.

2. Ο κάθε <νέος νόμος πλαίσιο> στη πατρίδα μας εμπεριέχει συνήθως πλευρικές τροποποιήσεις της ίδιας <αντίληψης ακαδημαϊκής λειτουργίας>, οι οποίες όμως δεν συμβάλλουν ώστε να προσεγγίσουμε τα πρότυπα ακαδημαϊκής λειτουργίας των Πανεπιστημίων, καθιστώντας έτσι ολοένα και περισσότερο τη λειτουργία μας μια <ακαδημαϊκή ιδιαιτερότητα> διεθνώς. Η δομή και ο τρόπος λειτουργίας των επιτυχημένων Δημόσιων Πανεπιστημίων είναι εν πολλοίς κοινός και γνωστός και θεωρούμε ότι δεν έχουμε παρά να τον εφαρμόσουμε.

3. Στα Πανεπιστήμιά μας, τα κύρια στοιχεία που παρεμποδίζουν τη χειραφέτησή τους σε επίπεδο όμοιο με εκείνο των μεγάλων Ευρωπαϊκών Ιδρυμάτων, είναι: (α) η έλλειψη παντελούς κοινωνικού ελέγχου της διοίκησής τους, πράγμα που καθιστά την καθόλα επιθυμητή αυτονομία της ακαδημαϊκής λειτουργίας σε λειτουργική αυθαιρεσία, (β) ο τρόπος εκλογής των διοικητικών οργάνων του Πανεπιστημίου, πράγμα που καθιστά την εκλογική διαδικασία ανάδειξης των στελεχών διοίκησης σε μία θεσμικά επιβαλλόμενη διαπλοκή, και (γ) η διαδικασία εκλογής και εξέλιξης των μελών ΔΕΠ, η οποία προάγει την εξάρτηση και διαπλοκή ανωτέρων και κατωτέρων βαθμίδων σε ένα φαύλο κύκλο εξαρτήσεων με διάχυση της ακαδημαϊκής ευθύνης ως προς το αποτέλεσμα και τις συνέπειές του στην ακαδημαϊκή λειτουργία των Τμημάτων/Σχολών.

Οι προτάσεις μας θεωρούμε ότι εστιάζουν στα παραπάνω βασικά προβλήματα της ακαδημαϊκής λειτουργίας και ίσως αξίζει να τύχουν της προσοχής σας.

Πρόταση 1: Εξασφάλιση της συμμετοχής των εκλεγμένων εκπροσώπων των φοιτητικών συλλόγων (προπτυχιακών & μεταπτυχιακών/υποψηφίων διδακτόρων) στα Θεσμικά Όργανα των Πανεπιστημίων αλλά ταυτόχρονα και μείωση του ποσοστού βαρύτητας της ψήφου των στις εκλογές των Διοικητικών Οργάνων του Πανεπιστημίου (περίπου στο 10%) έτσι ώστε να είμαστε κοντά στα πρότυπα που ισχύουν στα περισσότερα Δημόσια Πανεπιστήμια διεθνώς [Αυτό αποτρέπει την ανάγκη λεπτομερούς και πολλές φορές αδύνατης εκκαθάρισης των εκλογικών καταλόγων που θα ήταν πρωταρχικά αναγκαία εάν και εφόσον αποφασισθεί η αναλογική εκπροσώπηση της ψήφου βάσει του πόσοι τελικά ψήφισαν].

Πρόταση 2: Εξασφάλιση της διασύνδεσης του Πανεπιστημίου με την Κοινωνία με τη θεσμοθέτηση <Ανεξάρτητου Ανώτατου Συμβουλίου Κοινωνικών Εκπροσώπων (ΑΑΣΚΕ> με ελεγκτικές και συμβουλευτικές αρμοδιότητες και τρόπο σύνθεσης σύμφωνα με εκείνα που ισχύουν στα περισσότερα έγκριτα Δημόσια Πανεπιστήμια διεθνώς (Οξφόρδη, Paris IV, κτλ). [Διασφάλιση του εισηγητικού ρόλου εκάστου των Πανεπιστημίων στη σύνθεση των μελών του ΑΑΣΚΕ και εξασφάλιση της τελικής εκλογής των μελών εκάστου ΑΑΣΚΕ από τη Διακομματική Επιτροπή για την Παιδεία της Βουλής των Ελλήνων].

Πρόταση 3: Θεσμοθέτηση Ανεξάρτητου Οργάνου/Αρχής με την επωνομασία <Συνήγορος του Ακαδημαϊκού> με αρμοδιότητες ανάλογες με εκείνες του <Συνηγόρου του Πολίτη> και λειτουργία ανάλογη με αυτές που ισχύουν στα περισσότερα Δημόσια Πανεπιστήμια διεθνώς (θεσμός του OMBUDSMAN).

Πρόταση 4: Πρόβλεψη για τη λειτουργία Αγγλόφωνων Προγραμμάτων Μεταπτυχιακών Σπουδών στα Πανεπιστήμια (1 πρόγραμμα ανά Τμήμα/Σχολή) [καθορισμός νομοθετικά σταθερής διαδικασίας παροχής φοιτητικής άδειας παραμονής σε αλλοδαπούς φοιτητές από το Υπουργείο Εξωτερικών].

Πρόταση 5: Πρόβλεψη για τη λειτουργία Αγγλόφωνων Προγραμμάτων Προπτυχιακών Σπουδών στα Πανεπιστήμια (1 πρόγραμμα ανά Τμήμα/Σχολή) [καθορισμός νομοθετικά σταθερής διαδικασίας παροχής φοιτητικής άδειας παραμονής σε αλλοδαπούς φοιτητές από το Υπουργείο Εξωτερικών].

Πρόταση 6: Κατάργηση της συμμετοχής εξωτερικών κριτών στις κρίσεις μελών ΔΕΠ και υποχρεωτική καθιέρωση ενός (1) ή και δύο (2) εξωτερικών Εισηγητών στις εκλογές που αφορούν το επίπεδο του Αναπληρωτή Καθηγητή και του Καθηγητή [Ιδιαίτερα για την κρίση στο επίπεδο του Καθηγητή πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη για τη συμμετοχή της ολομέλειας των Καθηγητών των Τμημάτων, όπου και όταν υπάρχουν περισσότεροι των 30 Καθηγητών, ενώ πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη για τη χρήση εξωτερικών κριτών μόνο στις εκλογές σε Τμήματα όπου υπάρχουν λιγότεροι από 11 Καθηγητές (Ελάχιστο εκλεκτορικό σώμα = 11 εκλέκτορες/κριτές)].

Οι παραπάνω προτάσεις μπορεί να τεθούν σε δημόσια διαβούλευση με την ευρύτερη ακαδημαϊκή κοινότητα. Το ΔΣ και τα μέλη της Ένωσης Καθηγητών Ιατρικής Πανεπιστημίου Αθηνών είναι πάντα στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε παραπέρα επεξήγηση ή διάλογο.

Με ιδιαίτερη εκτίμηση,

Ο Πρόεδρος, Μιχάλης Κουτσιλιέρης

Καθηγητής Ιατρικής Σχολής, Εθνικό & Καποδιστριακό Παν/μιο Αθηνών

Ο Γενικός Γραμματέας,   Γιώργος Βαϊόπουλος

Καθηγητής Ιατρικής Σχολής,  Εθνικό & Καποδιστριακό Παν/μιο Αθηνών

Διαβάσαμε στη Συνέντευξη τύπου για τα αποτελέσματα των εξετάσεων (25/8/10) το εξής σχόλιο του Υφυπουργού Παιδείας:

Γ. ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: Ένα ενδιαφέρον στοιχείο, έχω να σας πω και άλλα αν θέλετε αργότερα, αλλά ένα ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι το 2006 έγινε μια πολιτική επιλογή να μπορούν από τα ΕΠΑΛ μαθητές να μπαίνουν στα Πανεπιστήμια, όχι στα ΤΕΙ. Φέτος οι υποψήφιοι από τα ΕΠΑΛ αυτής της κατηγορίας είναι 372. Και έχουμε ένα ολόκληρο σύστημα εξετάσεων γι’ αυτή την κατηγορία. Αυτό λοιπόν είναι μια απόδειξη ότι αυτή η επιλογή απέτυχε. Δεν μπορεί να το αγνοήσει κανείς αυτό και να πει ότι «απέτυχε, αλλά μπορεί να βελτιωθεί».

Και στη συνέχεια:
ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Εσείς είπατε πριν ότι απ’ την επόμενη χρονιά θα έχουμε διορθωτικές αλλαγές. Αντιλαμβάνομαι απ’ αυτά που είπατε ότι καταργείται αυτή η πρόσβαση φαντάζομαι από τα ΕΠΑΛ στα Πανεπιστήμια, αφού απέτυχε, το είπατε ευθαρσώς.

ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Όταν θα έχουμε το πλήρες κείμενο των αλλαγών έτοιμο, θα σας το παρουσιάσουμε.

Από το παραπάνω κομμάτι της συνέντευξης τεκμαίρεται σαφέστατα η πρόθεση του ΥΠΔΒΜΘ για την κατάργηση της δυνατότητας των μαθητών ΕΠΑ.Λ. (ομάδα Β) να εξετάζονται σε 6 μαθήματα πανελλαδικώς και να διεκδικούν την εισαγωγή τους στα Α.Ε.Ι. και Ανώτατες Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές μαζί με τους μαθητές ΓΕ.Λ.

Να θυμίσουμε ότι η δυνατότητα αυτή ήταν ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα των ΕΠΑ.Λ. και ΕΙΔΟΠΟΙΟΣ ΔΙΑΦΟΡΑ από τα παλαιότερα Τ.Ε.Ε., που διόρθωνε μια αδικία και αναβάθμιζε τυπικά και ουσιαστικά το επίπεδο της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης.

ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ, ΥΠΗΡΧΑΝ ΤΑ ΕΞΗΣ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ :
Α) των «κακών» μαθητών της Γ’ Γυμνασίου που «δεν άξιζαν» να μπουν στο Πανεπιστήμιο και εγγράφονταν στα Τ.Ε.Ε. για να «μάθουν μια τέχνη» και τους δίνονταν ΛΙΓΕΣ θέσεις στα Τ.Ε.Ι. (πολύ μικρότερο ποσοστό εισακτέων σε σχέση με το ποσοστό τους επί του συνόλου των μαθητών), και ελάχιστες θέσεις σε σχολές Αστυφυλάκων και Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών
Β) των «καλών» μαθητών της Γ’ Γυμνασίου που πήγαιναν στα Γενικά Λύκεια με ΣΤΟΧΟ ΖΩΗΣ την εισαγωγή στα Α.Ε.Ι. και ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ αντικείμενο σπουδών την ύλη των πανελλαδικώς εξεταζομένων μαθημάτων, απαξιώνοντας κάθε άλλο μορφωτικό αντικείμενο, κάθε καθηγητή άλλης ειδικότητας αλλά και το σχολείο γενικότερα με την κυριαρχία των φροντιστηρίων και με τις ψευδώς δικαιολογημένες απουσίες.

Λειτουργούσε φυσικά αδυσώπητα η «αυτοεκπληρούμενη προφητεία» και οι «κακοί» μαθητές γίνονταν χειρότεροι αφού δεν μπορούσαν λόγω της νομοθεσίας να θέσουν υψηλούς στόχους εισαγωγής σε Α.Ε.Ι. αλλά και σε Τ.Ε.Ι. λόγω των ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ θέσεων σε σχέση με τον αριθμό τους. ΔΕΝ έδιναν καν πανελλαδικές οι μισοί σχεδόν μαθητές γιατί υπήρχε (υπάρχει ακόμη) η υποχρέωση να κάνουν μηχανογραφικό το Μάρτιο και να δίνουν ξεχωριστά πανελλαδικές εξετάσεις και ξανά 2η φορά (άκρως παράδοξο) ΤΑ ΙΔΙΑ μαθήματα στις ενδοσχολικές εξετάσεις. Πολλοί μαθητές, με την δεδομένη μειωμένη τους αυτοπεποίθηση θεωρούσαν άσκοπη την προσπάθεια για πανελλαδικές και έδιναν μόνο τις ενδοσχολικές εξετάσεις (ευκολότερες κατά τεκμήριο). Ενώ οι μαθητές Λυκείων έδιναν ΟΛΟΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ πανελλαδικές αφού ο βαθμός εθεωρείτο βαθμός και ενδοσχολικών εξετάσεων και είχαν επομένως ένα επιπλέον κίνητρο απόδοσης.

Η ΑΛΛΑΓΗ
Δόθηκε λοιπόν κάποια στιγμή και πολύ σωστά η δυνατότητα να καταργηθούν τα στερεότυπα και να μπορούν οι μαθητές να επιλέγουν τα ΕΠΑ.Λ., για να πάρουν ένα αναγνωρισμένο Πτυχίο στην ειδικότητα που τους αρέσει μαζί με το Απολυτήριο ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΠΟΚΛΕΙΟΝΤΑΙ από την εισαγωγή στα Α.Ε.Ι. και Ανώτατες Στρατιωτικές και Αστυνομικές Σχολές. Έτσι σιγά σιγά θα έπαυε ο στυγνός διαχωρισμός σε καλούς – κακούς μαθητές και άρα άξιους και ανάξιους, γιατί στην ηλικία των 15 χρόνων ο μαθητής έχει πολύ μεγάλες δυνατότητες που ενδεχομένως δεν του δόθηκε η ευκαιρία να αποδείξει και ακόμη και αν έχει κακή επίδοση σε κάποια μαθήματα ΜΠΟΡΕΙ να ανασκευάσει, να προσπαθήσει, να βελτιωθεί και να θέσει υψηλούς στόχους.

Δυστυχώς η αλλαγή συνδυάστηκε με την θεσμοθέτηση και των ΕΠΑ.Σ., υποβαθμισμένων σχολών όπου δεν παρέχεται Γενική Παιδεία και οι μαθητές ΔΕΝ έχουν δυνατότητα συμμετοχής σε εξετάσεις ΟΥΤΕ για Τ.Ε.Ι. ως οι παρίες της εκπαίδευσης αλλά και της κοινωνίας, αφού προορίζονται για χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι, βοηθοί χωρίς δυνατότητες ανέλιξης στο επάγγελμα που αγαπούν. Φυσικά ο αριθμός των μαθητών αυτών φθίνει, ως απόδειξη του λανθασμένου αυτού εκπαιδευτικού σχεδιασμού.

ΤΟΤΕ ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΩΝ ΕΠΑ.Λ. ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΕΤΑΣΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ Β ΓΙΑ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΣΕ Α.Ε.Ι. ΚΑΙ ΑΝΩΤΑΤΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ;

Συνοπτικά αναφέρω ΠΙΘΑΝΕΣ ΑΙΤΙΕΣ και κάποιες ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΑΝΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΚΛΙΜΑΤΟΣ.

Προέχει φυσικά το ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΟΜΑΔΑ Β ΤΩΝ ΕΠΑ.Λ. και να συνεχίσουν οι μαθητές ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΣΕ Α.Ε.Ι. ΚΑΙ ΑΝΩΤΑΤΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ

Υπάρχουν λοιπόν τα εξής ΔΕΔΟΜΕΝΑ μέχρι σήμερα:

1ο ) Το επί πολλά χρόνια κατεστημένο καθεστώς υποτίμησης από την κοινωνία των παιδιών της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης που εξακολουθούν να έχουν ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΑ και ΑΔΙΚΑ μειωμένη αυτοεκτίμηση και την αίσθηση ότι έχουν λιγότερες δυνατότητες από τους συμμαθητές τους των Γενικών Λυκείων. Πρέπει οι καθηγητές με την αρωγή των γονιών και της Πολιτείας να βοηθήσουμε τους μαθητές μας να καταλάβουν ότι ΔΕΝ ΥΣΤΕΡΟΥΝ πνευματικά από τους μαθητές Λυκείων και ότι είναι στη δυναμική εφηβική ηλικία κατά την οποία με προσπάθεια και συνέπεια ΜΠΟΡΟΥΝ να αυτοβελτιωθούν και να κερδίσουν το χαμένο έδαφος, να κερδίσουν τη ζωή, να κατακτήσουν τον κόσμο.

2ο ) Τα επί δεκαετίες εγκατεστημένα στην κοινωνία στερεότυπα
• «καλός» μαθητής  Γενικό Λύκειο και Α.Ε.Ι. και
• «κακός» μαθητής  ΕΠΑ.Λ. και εκμάθηση τέχνης και σπάνια ίσως και Τ.Ε.Ι.
Συχνά και οι καθηγητές της Α’ ΕΠΑ.Λ. επηρεασμένοι από την μέχρι τώρα εμπειρία και απογοητευμένοι από τις επιδόσεις των μαθητών (που έχουν επιλεγεί με βάση τα παραπάνω στερεότυπα) δεν έχουν υψηλές προσδοκίες από τους μαθητές τους οπότε και αδυνατούν και να καλλιεργήσουν σ’ αυτούς αντίστοιχα προσδοκίες από τους εαυτούς τους (αυτοεκπληρούμενη προφητεία). Για να καταπολεμήσει κανείς στερεότυπα και προκαταλήψεις δεκαετιών χρειάζεται πολλή προσπάθεια και χρόνος και οι εκπαιδευτικοί, γονείς και η Πολιτεία πρέπει να δώσουμε τη μάχη και θα την κερδίσουμε για το καλό των μαθητών μας. Αρκεί να πιστέψουμε σ’ αυτούς και το αποτέλεσμα θα μας δικαιώσει. Ειδική επιμόρφωση των Εκπαιδευτικών στη Συμβουλευτική Επιστήμη θα βοηθήσει σημαντικά στη διαδικασία αυτή. Στόχος είναι οι εκπαιδευτικές και επαγγελματικές επιλογές (ΓΕ.Λ. – ΕΠΑ.Λ. – Α.Ε.Ι. – Τ.Ε.Ι. – Μεταλυκειακή εκπαίδευση και εργασία) να καθορίζονται ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΛΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΑΣ.

3ο ) Ελλιπής ενημέρωση μαθητών και γονιών για τις δυνατότητες των μαθητών ΕΠΑ.Λ. να διεκδικούν θέσεις στα Α.Ε.Ι. Το διαπιστώνω από συζητήσεις με γονείς και μαθητές, ενώ και πολλοί εκπαιδευτικοί ακόμη δεν έχουν γνώση της δυνατότητας αυτής, αν φυσικά δεν ασχολούνται ειδικά με το θεσμό του Σ.Ε.Π., η αναβάθμιση του οποίου θα βοηθήσει σημαντικά στην ενημέρωση και επιλογή εκπαιδευτικής κατεύθυνσης. Έχω ήδη υποβάλει προτάσεις (http://www.panaretos-opengov.eu/?p=432) για την αύξηση των σχετικών δομών Γραφείων Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού (ΓΡΑ.Σ.Ε.Π.) με την κατάλληλη στελέχωση και υποδομές και δημιουργία τους σε ΟΛΑ τα Γυμνάσια και Λύκεια (και στα ΓΕΝΙΚΑ και στα ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ), όπου δεν υφίστανται ήδη. Προτείνεται επίσης η εφαρμογή του θεσμού του Σ.Ε.Π. και στη Β’ και στη Γ’ τάξη (1 ώρα την εβδομάδα) ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΛΥΚΕΙΩΝ, όλο το χρόνο.

4ο ) Έχουμε εκ μέρους των μαθητών συχνά αδιαφορία για το σχολείο, τα μαθήματα, τη μόρφωσή τους γενικότερα λόγω των προβλημάτων του σύγχρονου σχολείου και του Εκπαιδευτικού μας συστήματος που αδυνατούν να προσφέρουν τα εφόδια που χρειάζονται οι νέοι μας για τη ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ μιας επιτυχημένης προσωπικής και επαγγελματικής πορείας αφού μετά το σχολείο καραδοκούν η ανεργία, η φτώχεια, η ανασφάλεια και η έλλειψη ελπίδας για το μέλλον ακόμη και για πτυχιούχους Πανεπιστημίων.
Η αδιαφορία για το σχολείο όμως είναι πιο έκδηλη στους μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης λόγω του συνήθως χαμηλού μορφωτικού και κοινωνικοοικονομικού επιπέδου των οικογενειών τους που δεν τους παρέχουν μορφωτικά κίνητρα αλλά τους υποχρεώνουν να εργασθούν από μικρή ηλικία, νύχτες, αργίες, απογεύματα και οπωσδήποτε στα 18, οπότε δεν υπάρχει βέβαια όρεξη για μελέτη και προσπάθεια μετά από ψυχική και σωματική κόπωση που υφίστανται. Η επικοινωνία με το σπίτι, η συζήτηση με τους γονείς και κηδεμόνες θα βοηθήσει τα παιδιά αυτά σε πολλές περιπτώσεις.

5ο) Οι μαθητές ΕΠΑ.Λ. αν επιλέξουν την ομάδα Β, θα δώσουν φυσικά 6 μαθήματα έναντι 4 με την ομάδα Α. Τα 6 μαθήματα ψυχολογικά δημιουργούν την αίσθηση μεγαλύτερης δυσκολίας σε σχέση με τα 4 μαθήματα και δεν είναι εύκολη η συνειδητή επιλογή τους. Όμως, αν δείτε συγκριτικά τις βάσεις 2010 των σχολών Τ.Ε.Ι. ταξινομημένες κατά Τομέα ΕΠΑ.Λ. και με τα δύο συστήματα εισαγωγής των μαθητών ΕΠΑ.Λ. (http://users.sch.gr/gestamos/Downloads/mathimata/sep/2010_vaseis_omA_4_math_vs_omB_6_math.xls), δηλαδή με εξέταση σε 4 (ομάδα Α) και σε 6 μαθήματα (ομάδα Β), θα δείτε πολλές περιπτώσεις όπου η διαφορά (με αναγωγή κατά προσέγγιση σε Μέσο Όρο βαθμολογίας σε 20βαθμη κλίμακα) είναι πολύ μεγάλη (φτάνει και περισσότερο από +/- 8 βαθμούς !!) και ενδεχομένως κάποιοι μαθητές να είχαν καλύτερη επιτυχία αν έδιναν με το σύστημα 6 μαθημάτων.

Αναφέρω δύο από τα ΔΕΚΑΔΕΣ παραδείγματα των δύο τελευταίων ετών:
Πέρυσι, 2009: Σχολή Μονίμων Υπαξιωματικών (Όπλα)
ΕΠΑ.Λ. ομάδα Α: Βάση 1704 (κατά προσέγγιση απαιτούμενος Μ.Ο. βαθμολογίας 17,0 σε εικοσάβαθμη κλίμακα)
ΕΠΑ.Λ. ομάδα Β: Βάση 9100 (κατά προσέγγιση απαιτούμενος Μ.Ο. βαθμολογίας ΜΟΝΟ 09.1 )

Και εφέτος, 2010: Σχολή Ηλεκτρολογίας TEI Χαλκίδας
ΕΠΑ.Λ. ομάδα Α: Βάση 1602 (κατά προσέγγιση απαιτούμενος Μ.Ο. βαθμολογίας 16,0 )
ΕΠΑ.Λ. ομάδα Β: Βάση 10361 (κατά προσέγγιση απαιτούμενος Μ.Ο. βαθμολογίας ΜΟΝΟ 10,4 )

Δυστυχώς λοιπόν δεν βγαίνει γενικό συμπέρασμα ότι το ένα σύστημα πλεονεκτεί του άλλου, υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των διαδοχικών σχολικών ετών, η ύλη των μαθημάτων είναι πολύ διαφορετική στα δύο συστήματα και είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ ένας μαθητής να βγάλει ασφαλές συμπέρασμα για ποιο σύστημα είναι το καταλληλότερο γι αυτόν, για τις σχολές που επιθυμεί να εισαχθεί. Τα δεδομένα δηλαδή ΔΕΝ είναι συγκρίσιμα. Έτσι οι περισσότεροι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. επιλέγουν την ομάδα Α με την αίσθηση της ευκολότερης πρόσβασης, που όμως δεν ισχύει πάντα. Έτσι επίσης ΔΕΝ ΔΟΚΙΜΑΖΟΥΝ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΑ Α.Ε.Ι. (με την ομάδα Β ΕΠΑ.Λ.) όπου ΠΙΘΑΝΟΝ ΝΑ ΕΠΙΤΥΓΧΑΝΑΝ. Άρα το ισχύον σύστημα πρέπει να τροποποιηθεί (ύλη, μαθήματα, αριθμός μαθημάτων, σχολές όπου μπορεί κανείς να εισαχθεί με κάθε σύστημα κ.λπ.) έτσι ώστε ο μαθητής ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΜΙΑ ΣΑΦΗ εικόνα του βαθμού δυσκολίας των διαφόρων τρόπων εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Προσωπικά είμαι υπέρ ενιαίου συστήματος πρόσβασης, αλλά χρειάζεται οπωσδήποτε μελέτη και προσεκτικός σχεδιασμός που έχει ήδη εξαγγελθεί.

6ο )Είναι σημαντικό και σαφές ότι εφέτος δεν ήξεραν οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. στην αρχή της σχολικής χρονιάς ότι θα καταργηθεί η βάση του 10. Είναι σίγουρο ότι αν οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. ήξεραν από την αρχή της σχολικής χρονιάς για την κατάργηση της βάσης, θα επέλεγαν πολύ περισσότεροι την ομάδα Β των ΕΠΑ.Λ. και αυτό θα συμβεί προφανώς τις επόμενες χρονιές.

Είναι ΜΕΓΑΛΗ ΑΔΙΚΙΑ να εμποδιστούν 80000 και πλέον μαθητές των ΕΠΑ.Λ. τώρα μετά την κατάργηση της βάσης που τους δίνονται περισσότερες ευκαιρίες εισαγωγής στα Πανεπιστήμια και Τ.Ε.Ι., ξαφνικά η Πολιτεία ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΕΡΗΣΕΙ αυτό το δικαίωμα ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΙΜΩΡΕΙ που επέλεξαν την Επαγγελματική Εκπαίδευση και ΝΑ ΤΟΥΣ ΘΕΩΡΕΙ ΩΣ ΜΗ ΑΞΙΟΥΣ ακόμη και να προσπαθήσουν. ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ: Αν καταργηθεί η δυνατότητα για το Πανεπιστήμιο, ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΜΑΘΗΤΕΣ να στραφούν στα Γενικά Λύκεια παρά τη θέλησή τους να αποκτήσουν ΠΤΥΧΙΟ μιας ειδικότητας των ΕΠΑ.Λ. και η Επαγγελματική Εκπαίδευση θα υποστεί μεγάλο πλήγμα και συρρίκνωση, και δεν θα μπορέσει να παίξει το ρόλο της στο Ελληνικό Σχολείο, στην Ελληνική κοινωνία, που είναι να δώσει σε πολλές χιλιάδες εφήβους γενική και ειδική μόρφωση, αυτοπεποίθηση, επαγγελματικές δεξιότητες, διεξόδους στην αγορά εργασίας, δυνατότητες προσωπικής και επαγγελματικής ανάπτυξης και ολοκλήρωσης όπως γίνεται σε όλες τις προηγμένες χώρες.

7ο )Οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. ομάδας Α δίνουν ξεχωριστά ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ και ΞΑΝΑ, 2η ΦΟΡΑ, τα ΙΔΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ, με μη ομολογούμενη αλλά υπαρκτή μεγαλύτερη ευκολία θεμάτων στις ενδοσχολικές. Αν και αυτοί, όπως των Γενικών Λυκείων και της ομάδας Β, έδιναν ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ μία φορά τα μαθήματα, θα συμμετείχαν έτσι ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΟΛΟΙ στις πανελλαδικές εξετάσεις με αντίστοιχο βαθμό δυσκολίας που θα ήταν ένα επιπλέον σημαντικό κίνητρο απόδοσης προς όφελός τους. Οπότε δεν θα υπήρχε το αντικίνητρο της ευκολίας, δηλαδή της αποφυγής των πανελλαδικών, θα ευνοείτο η προσπάθεια των μαθητών για μελέτη όλο το χρόνο και οι μαθητές μας απλώς θα ΕΙΧΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΠΙΔΟΣΕΙΣ και θα είχαν και το αντίστοιχο ΜΑΘΗΣΙΑΚΟ ΚΕΡΔΟΣ. Πολύ περισσότεροι τότε μαθητές, με ΔΕΔΟΜΕΝΗ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ που πρέπει να καταβάλουν, θα επέλεγαν την ομάδα Β της πρόσβασης στα Α.Ε.Ι. με 6 μαθήματα. Άρα η πρόταση είναι να δίνουν οι μαθητές ΟΛΟΙ πανελλαδικές ασχέτως συστήματος που θα επιλέξουν (αφού σταματήσει το ΠΑΡΑΔΟΞΟ των διπλών εξετάσεων πανελλαδικών – ενδοσχολικών) και είναι σίγουρο ότι θα έχουν σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα.

8ο )Όσο για το ΜΗΧΑΝΟΓΡΑΦΙΚΟ, όλοι οι μαθητές Γενικών Λυκείων και ΕΠΑ.Λ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΥΜΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΜΑΡΤΙΟ ή ΑΠΡΙΛΙΟ, ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ, τότε που είναι μέσα στο σχολείο και έχουν την ενεργό βοήθεια των καθηγητών τους για απορίες, συμβουλές, ενημέρωση, ώστε να επιλέγουν ανεπηρέαστοι από τις βαθμολογίες τους και τα απαράδεκτα σενάρια των Μέσων Ενημέρωσης για άνοδο-κάθοδο των βάσεων και μόνο κριτήριο να έχουν τις κλίσεις και τα ενδιαφέροντά τους. Τώρα οι μαθητές δηλώνουν ανάλογα με τις βαθμολογίες τους και τις βάσεις της περασμένης χρονιάς και τα παραπάνω σενάρια, με αποτέλεσμα να αλλοιώνεται και η πραγματική εικόνα που θα έδειχναν οι βάσεις των σχολών αν το μηχανογραφικό αντανακλούσε τις πραγματικές κλίσεις και επιθυμίες των μαθητών. Εκτενής ανάλυση υπάρχει στο άρθρο μου Συμπλήρωση Μηχανογραφικού Δελτίου: Μια σημαντική και δύσκολη διαδικασία. Προβλήματα του συστήματος πρόσβασης σε ΑΕΙ/ΤΕΙ και ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΒΕΛΤΙΩΣΗ (http://gst2008.blogspot.com/2009/07/blog-post_04.html) όπου συζητούνται: 1. Πως θα βοηθηθούν οι μαθητές στη συμπλήρωση του μηχανογραφικού; 2. Πότε πρέπει να συμπληρώνονται τα μηχανογραφικά; 3. Πόσες σχολές πρέπει να επιλέξει ο υποψήφιος στο μηχανογραφικό του; Το «τέχνασμα» της συμπλήρωσης ΟΛΩΝ των σχολών και οι επιπτώσεις του. 4. Τι σημαίνει η «επιτυχία» σε μια σχολή που δηλώθηκε π.χ. στην 75η σειρά προτίμησης στο μηχανογραφικό; 5. Προτάσεις προς την Πολιτεία για βραχυπρόθεσμες βελτιώσεις του συστήματος πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και προς τους υποψηφίους για τη συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Είδαμε πολλούς λόγους λοιπόν που εξηγούν τη μειωμένη προτίμηση των μαθητών ΕΠΑ.Λ. για την ομάδα Β, που τους οδηγεί στα Α.Ε.Ι. /Τ.Ε.Ι. αλλά και τους τρόπους συντονισμένης δράσης Πολιτείας, Εκπαιδευτικών και Γονιών, ΟΧΙ ώστε οι μαθητές να επιλέξουν ειδικά τον τρόπο αυτό εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, αλλά να βοηθηθούν ώστε ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΡΙΛΑΒΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΤΟΥΣ, να κάνουν προς όφελός τους μεγαλύτερη προσπάθεια αυτοβελτίωσης και απόκτησης γνώσεων και δεξιοτήτων και να αποφασίσουν με σιγουριά και αυτοπεποίθηση την πορεία που τους ταιριάζει, απαλλαγμένοι από τα απαράδεκτα στερεότυπα και τις προκαταλήψεις του παρελθόντος, που τους υποτιμούσαν και τους ανέστελλαν τη δημιουργική τους ανάπτυξη.

Αξιότιμοι κα Υπουργέ, κα Υφυπουργέ και κ. Υπουργέ

Ελπίζω να έγινε σαφές από τα παραπάνω (συγγνώμη για τη μακροσκελή αλλά ελπίζω αναλυτική όσο έπρεπε επιστολή μου) ότι: ΑΝ ΑΠΛΩΣ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ λόγω μειωμένης ζήτησης η διαδικασία εισαγωγής των μαθητών ΕΠΑ.Λ. ομ. Β στα Α.Ε.Ι. ΑΓΝΟΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΙΤΙΕΣ της μειωμένης ζήτησης που είναι σημαντικές και ουσιαστικές και ευθύνονται για πολλά προβλήματα του Εκπαιδευτικού μας συστήματος σε βάρος των μαθητών κυρίως της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, αυτό θα συντελέσει στην έμμεση αποδοχή και παγίωση χρόνιων προκαταλήψεων και στερεοτύπων ΕΝΑΝΤΙΟΝ των μαθητών μας που προέρχονται από χαμηλότερα κοινωνικοοικονομικά στρώματα και αυτοί θα συνεχίσουν να αποκτούν χαμηλή αυτοεκτίμηση και να θεωρούν εαυτούς ως παρίες της εκπαίδευσης και κατ’ επέκταση της κοινωνίας.
ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΞΕΡΟΥΝ ΟΤΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΜΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥΣ ΤΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ, ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΤΙΣ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΠΟΤΕ. ΔΕΝ ΘΑ ΝΙΩΘΟΥΝ ΟΜΩΣ ΥΠΟΔΕΕΣΤΕΡΟΙ ΚΑΙ ΥΠΟΤΙΜΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΧΟΥΝ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ.

Και ξέρω ότι αν είχατε σε ένα αμφιθέατρο αυτούς τους 372 μαθητές που εφέτος έκαναν μια υπέρβαση του κατεστημένου και βγήκαν μπροστά με θάρρος, ως παράδειγμα και για χιλιάδες επόμενους μαθητές της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και τους κοιτάγατε στα μάτια, δεν θα μπορούσατε ποτέ να τους πείτε ότι τους αφαιρείται η δυνατότητα να κάνουν το όνειρό τους πραγματικότητα, με το δύσκολο δρόμο που διάλεξαν.

Γι αυτούς τους λόγους, είναι επιτακτική η ανάγκη:

1. ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΘΕΙ Η ΟΜΑΔΑ Β ΤΩΝ ΕΠΑ.Λ. και να ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ οι μαθητές ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΣΕ Α.Ε.Ι. και ΑΝΩΤΑΤΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΕΣ ΣΧΟΛΕΣ με σύστημα ανάλογο των Γενικών Λυκείων μέχρι να αλλάξει συνολικά το εξεταστικό σύστημα

2. Να γίνουν οι σημαντικές επιμέρους βελτιώσεις του συστήματος που ήδη πρότεινα παραπάνω αναλυτικά (1Ο – 8Ο).

3. Στο νέο σύστημα που θα τεθεί σε λειτουργία από την επόμενη χρονιά, ΟΛΟΙ οι μαθητές, όλων των τύπων σχολείων (Γενικών και Επαγγελματικών) να έχουν ανάλογες ευκαιρίες εισαγωγής τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, χωρίς αποκλεισμούς, περιορισμούς ή εμπόδια.

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας,
Με πολύ μεγάλη εκτίμηση.

Γεώργιος Στάμος,
Εκπαιδευτικός ΠΕ14.01, Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού, 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων

Μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία της Εκπαιδευτικής Μεταρρύθμισης και να επιτευχθεί η επιζητούμενη βελτίωση του Λυκείου και να θεσμοθετηθεί ένα σωστότερο σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, θα πρέπει να γίνονται κάποιες επιμέρους δομικές αλλαγές για να αίρονται κάποιες οφθαλμοφανείς αδικίες σε βάρος ορισμένων ομάδων μαθητών και να βελτιώνεται κατά το δυνατόν η παρεχόμενη Εκπαίδευση.

Έχω λοιπόν την τιμή να σας υποβάλλω εγκαίρως και ΠΡΙΝ την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς 2010-2011 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ άρσης ορισμένων ΚΑΤΑΦΑΝΩΝ ΑΔΙΚΙΩΝ εναντίον των μαθητών των ΕΠΑ.Λ. και παρακαλώ να τις λάβετε υπόψη και θα παρακαλούσα να με ενημερώσετε σχετικά με τις ενέργειες των αρμοδίων τμημάτων του Υπουργείου Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων.

ΘΕΜΑ 1ο: Καθορισμός μαθήματος με συντελεστή βαρύτητας 0,7 έναντι 0,4 για εισαγωγή σε σχολές του 3ου Επιστημονικού Πεδίου των μαθητών ΕΠΑ.Λ. ομάδας Β γιατί οι μαθητές Επαγγελματικών Λυκείων ΑΔΙΚΟΥΝΤΑΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ έναντι των μαθητών Γενικών Λυκείων στην πρόσβασή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Σύμφωνα με την περυσινή εγκύκλιο εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση των αποφοίτων ΕΠΑ.Λ (ΟΜΑΔΑ Β΄), οι μαθητές εξετάζονται σε έξι μαθήματα πανελλαδικώς και όταν επιλέγουν τα 2ο, 4ο και 5ο Επιστημονικά Πεδία έχουν τη δυνατότητα να επιτυγχάνουν το μέγιστο των μορίων που μπορούν να επιτύχουν οι υποψήφιοι των Γενικών Λυκείων.

Στην περίπτωση του 1ου Επιστημονικού Πεδίου, επειδή δεν εξετάζονται στα Αρχαία Ελληνικά που έχει συντελεστή βαρύτητας 1,3 και Ιστορία Θεωρητικής με συντελεστή 0,7, ο μαθητής του ΕΠΑ.Λ. ακόμη και αν αριστεύσει λαμβάνει μέγιστο 18600 μόρια έναντι 20000 που λαμβάνει μέγιστο ο μαθητής Γενικού Λυκείου. Αυτό όμως είναι σε ένα βαθμό αναμενόμενο και οι μαθητές που επιθυμούν την εισαγωγή τους σε σχολές του 1ου Επιστημονικού Πεδίου επιλέγουν φοίτηση σχεδόν πάντα στο Γενικό Λύκειο.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Στην περίπτωση όμως του 3ου Επιστημονικού Πεδίου, Επιστημών Υγείας είναι πιθανό να θελήσει να εισαχθεί μαθητής του ΕΠΑ.Λ. π.χ. από τον απολύτως συναφή Τομέα Υγείας Πρόνοιας, οπότε θα πρέπει να δίνονται και σε αυτόν ίσες ευκαιρίες εισαγωγής με τους μαθητές του Γενικού Λυκείου. Μάλιστα οι σπουδές του (π.χ. Ανατομία-Φυσιολογία, Παθολογία, Βιολογία, Αιματολογία, μαθήματα ειδικότητας Πανελλαδικώς εξεταζόμενα και επίσης Νοσηλευτική, Χειρουργική, Παιδιατρική, Νευρολογία, Ψυχιατρική, Βιοχημεία κ.ά. ) είναι πολύ πιο κοντά στο αντικείμενο σπουδών των τμημάτων Α.Ε.Ι. / Τ.Ε.Ι. του 3ου Επιστημονικού Πεδίου σε σχέση με τον μαθητή του Γενικού Λυκείου που διδάσκεται ΜΟΝΟ τη Βιολογία.

Αλλά ως μαθήματα αυξημένης βαρύτητας υπάρχουν η Βιολογία Θετικής Κατεύθυνσης (συντελεστής 1,3), Βιολογία Γενικής Παιδείας (συντ. 0,9) και Νεοελληνική Γλώσσα (συντ. 0,4), με αποτέλεσμα αν επιλέξει ο μαθητής Βιολογία Κατεύθυνσης ως μάθημα επιλογής (συντ. 1,3), το 2ο μάθημα αυξημένης βαρύτητας είναι υποχρεωτικά σύμφωνα με την εγκύκλιο η Νεοελληνική Γλώσσα (συντελεστής 0,4). Έτσι αν αριστεύσει λαμβάνει μέγιστο 19400 μόρια έναντι 20000 που λαμβάνει μέγιστο ο μαθητής Γενικού Λυκείου.

ΠΡΟΤΑΣΗ: Πρέπει να υπάρχει ένα μάθημα αυξημένης βαρύτητας με συντελεστή 0,7 αντί 0,4 (π.χ. η Ν. Γλώσσα ή ένα μάθημα ειδικότητας π.χ. Ανατομία-Φυσιολογία ή να δοθεί δυνατότητα να εξετασθεί και στις δύο Βιολογίες με συντ. 1,3 και 0,7 ή άλλο μάθημα). Έτσι θα μπορεί και ο μαθητής του ΕΠΑΛ ομάδας Β να επιτύχει 20000 μόρια αν αριστεύσει διεκδικώντας ισότιμα την εισαγωγή του σε σχολές του 3ου Επιστημονικού Πεδίου.

ΘΕΜΑ 2ο: Διδασκαλία της ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ υποχρεωτικά ΚΑΙ στη Β’ ΕΠΑ.Λ. 1 ώρα την εβδομάδα κατ’ αναλογία με το Γενικό Λύκειο. Αλλιώς η διδασκαλία της Βιολογίας ΜΟΝΟ στην Γ’ ΕΠΑ.Λ. είναι ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΙΚΗ και οι μαθητές Επαγγελματικών Λυκείων ΑΔΙΚΟΥΝΤΑΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ έναντι των μαθητών Γενικών Λυκείων στην πρόσβασή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Στις οδηγίες για τη διδασκαλία των Μαθημάτων του Γενικού Λυκείου (Αριθ. Πρωτ.1222439 /Γ2 24-9-08, Δ/ΝΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ) μετά από σχετική εισήγηση του Τμήματος Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (πράξη 26/2008) διαβάζουμε (οι υπογραμμίσεις με κεφαλαία δικές μου) :

«Β’ ΤΑΞΗ: Με την ύλη της Βιολογίας Γενικής Παιδείας της Β΄ τάξης του Γενικού Λυκείου, ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΑΝΑΓΚΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΜΕ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ του συνόλου των μαθητών ανεξάρτητα από την κατεύθυνση που ακολουθούν, ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΚΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΥΠΟΒΑΘΡΟ για την παρακολούθηση των μαθημάτων της Βιολογίας Γενικής Παιδείας και Θετικής Κατεύθυνσης της Γ΄ τάξης του Γενικού Λυκείου. Λαμβάνοντας δε υπόψη το μεγάλο αριθμό μαθητών της Γ΄ Λυκείου οι οποίοι επιλέγουν τη Βιολογία Γενικής Παιδείας και τις απαιτήσεις της διδασκαλίας του μαθήματος Κατεύθυνσης, οι ενότητες και οι υποενότητες που επισημαίνονται στη συνέχεια, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΟΥΝ ΑΝΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ, εντός του χρονικά περιορισμένου πλαισίου (1 ώρα εβδομαδιαίως) στο οποίο διδάσκεται το μάθημα. Ενότητα 1 (ΧΗΜΙΚΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΤΤΑΡΟΥ) Ενότητα 2 (ΚΥΤΤΑΡΟ-ΘΕΜΕΛΙΩΔΗΣ ΜΟΝΑΔΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ) Ενότητα 3 (ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟΣ) Ενότητα 4 (ΓΕΝΕΤΙΚΗ)».

Πολύ σωστά όλα αυτά. Μόνο όμως για τους μαθητές του Γενικού Λυκείου; Ας δούμε και την άλλη πλευρά. Υπάρχουν και δεκάδες χιλιάδες μαθητές που φοιτούν στα ΕΠΑ.Λ. και μπορούν να δίνουν εξετάσεις για Α.Ε.Ι. / Τ.Ε.Ι. και φυσικά διδάσκονται τη Βιολογία Γ’ Λυκείου (Γενικής Παιδείας ή Θετικής Κατεύθυνσης ανάλογα με τις επιλογές τους). Όμως γι’ αυτά τα παιδιά δεν ισχύουν τα παραπάνω που ισχύουν για τα παιδιά Γενικού Λυκείου; Μήπως οι μαθητές των ΕΠΑ.Λ. είναι ως εκ θαύματος ήδη γνώστες της Βιολογίας Β’ Λυκείου ώστε αυτή να μην αποτελεί γι’ αυτά «γνώσεις που αποτελούν προϋπόθεση και απαραίτητο γνωστικό υπόβαθρο για την παρακολούθηση των μαθημάτων της Βιολογίας Γενικής Παιδείας και Θετικής Κατεύθυνσης της Γ΄ τάξης» άρα να πρέπει να διδάσκονται οπωσδήποτε τις ενότητες που με αυστηρότητα μάλιστα επισημαίνονται στην εγκύκλιο ότι «πρέπει να αποτελέσουν ανελαστικές επιλογές του εκπαιδευτικού;»

Μπορούν οι μαθητές της Γ’ τάξης ΕΠΑ.Λ. να ανταπεξέλθουν στη Βιολογία Γ’ Λυκείου χωρίς να έχουν διδαχθεί το ΚΥΤΤΑΡΟ και το ΜΕΤΑΒΟΛΙΣΜΟ του; Όχι βέβαια, άρα ΘΑ ΥΣΤΕΡΟΥΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ από τα παιδιά του Γενικού Λυκείου στην επίδοσή τους στη Βιολογία και στο σχολείο και στις πανελλαδικές εξετάσεις, που βέβαια δεν είναι σωστό. Και γνωρίζουμε από τα πρώτα προσχέδια που είχαν δημοσιευτεί ότι η Βιολογία ΥΠΗΡΧΕ αρχικά στο ωρολόγιο πρόγραμμα της Β’ τάξης ΕΠΑ.Λ., αλλά στη συνέχεια αφαιρέθηκε.

Η διδασκαλία λοιπόν της Βιολογίας ΜΟΝΟ στην Γ’ ΕΠΑ.Λ. είναι ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΙΚΗ. Επειδή μάλιστα η Βιολογία είναι ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΩΣ ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ, οι μαθητές Επαγγελματικών Λυκείων ΑΔΙΚΟΥΝΤΑΙ ΣΑΦΕΣΤΑΤΑ έναντι των μαθητών Γενικών Λυκείων στην πρόσβασή τους στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.
Ας αναβαθμίσουμε λοιπόν σωστά το πρόγραμμα σπουδών των ΕΠΑ.Λ. και ΑΣ ΠΡΟΣΤΕΘΕΙ ΜΙΑ ΩΡΑ ΒΙΟΛΟΓΙΑΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΣΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ ΤΗΣ Β’ ΕΠΑΛ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ως προαπαιτούμενο για τη διδασκαλία της Βιολογίας στην Γ’ Τάξη ΕΠΑ.Λ., όπως ακριβώς στο Γενικό Λύκειο.

Αλλιώς, ας αιτιολογηθεί επαρκώς η διαφορετική αντιμετώπιση των μαθητών ΓΕ.Λ. και ΕΠΑ.Λ. ΕΙΔΙΚΑ σε αυτό το μάθημα Γενικής Παιδείας με αρνητικές επιπτώσεις στην προσπάθειά τους για εισαγωγή στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση.

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας
Με μεγάλη εκτίμηση.

Γεώργιος Στάμος,
Εκπαιδευτικός ΠΕ14.01, Γιατρός Βιοπαθολόγος, Σύμβουλος Επαγγελματικού Προσανατολισμού, 1ο ΕΠΑ.Λ. Άνω Λιοσίων.

Αξιότιμε κ. υφυπουργέ,
είναι γεγονός ότι κάθε χώρα στα εργαστηριακά ιατρικά επαγγέλματα έχει ακολουθήσει διαφορετική πορεία. Αλλού οι σχετικοί εργαστηριακοί επιστήμονες είναι αποκλειστικά ιατρικής εκπαίδευσης, αλλού διαφόρων βιοιατρικών σπουδών και αλλού δεν υπάρχει σχετικό ιατρικό πτυχίο. Το ΠΔ για τα επαγγελματικά δικαιώματα των βιολόγων έρχεται να προστεθεί σε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο τοπίο κατά συνέπεια είναι αναμενόμενη η έντονη σχετική συζήτηση.
Κ. Υφυπουργέ θα ήθελα να καταθέσω και εγώ την δική μου άποψη παίρνοντας ως αφορμή το παλαιότερο σχόλιο του βιοπαθολόγου κ. Σπύρου Κρομποβίτη (23/4/2010).
Ο κ. Σπύρος Κρομποβίτης σε σχόλιο του αναγνωρίζει το δικαίωμα στους βιολόγους, χημικούς και τεχνολόγους ιατρικών εργαστηρίων να εκτελούν εξετάσεις στα ιατρικά εργαστήρια αλλά ισχυρίζεται ότι η διαχείριση του συνόλου των εργαστηριακών εξετάσεων ενός ασθενούς που αφορά: «… τον έλεγχο των αποτελεσμάτων, την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων, την συσχέτισή τους με κάποιο νόσημα, την πιθανή διάγνωση, την ανάγκη εκτέλεσης περαιτέρω εργαστηριακού ελέγχου, την συνεργασία με τις άλλες κλινικές ειδικότητες για την διάγνωση και την θεραπεία, τον έλεγχο της πορείας και της αποτελεσματικότητας της θεραπευτικής αγωγής κλπ…» είναι αποκλειστική ευθύνη του Γιατρού Βιοπαθολόγου.
Είμαι της γνώμης ότι δεν είναι δυνατόν ένας επιστήμονας να έχει το δικαίωμα να εκτελέσει μία ανάλυση αλλά να μην έχει το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να κρίνει αν το αποτέλεσμα της ανάλυσης είναι σωστό. Το τελευταίο μπορεί να ισχύσει μόνο για αποφοίτους μέσης εκπαίδευσης. Αντίθετα κάθε απόφοιτος Πανεπιστημίου έχει το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να αξιολογεί τα αποτελέσματά του όπως άλλωστε συμβαίνει και σε άλλους εργαστηριακούς επαγγελματικούς κλάδους. Ειδικά στο χώρο των ιατρικών εργαστηρίων θεωρώ ότι κάθε απόφοιτος Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης θα πρέπει να αξιολογεί τα εργαστηριακά αποτελέσματα του χώρου ευθύνης του. Το αν θα χρειάζεται και μία δεύτερη υπογραφή από ένα επιστήμονα supervisor αυτό θα πρέπει να κρίνεται κατά περίπτωση.
Σε ότι αφορά την διάγνωση και την συσχέτιση του εργαστηριακού αποτελέσματος με κάποιο νόσημα, αυτό βεβαίως απαιτεί ιατρικές γνώσεις. Θα ήθελα να υπενθυμίσω όμως ότι οι βιοπαθολόγοι είναι αποκλειστικά εργαστηριακοί ιατροί και όχι θεραπευτές. Κατά συνέπεια δεν ασχολούνται με την διάγνωση και την θεραπεία ασθενειών όπως οι κλινικοί ιατροί. Σε ότι αφορά την συσχέτιση των εργαστηριακών αποτελεσμάτων, αυτό μέχρι σε ένα βαθμό, μπορεί να γίνει και με την καλύτερη εξειδίκευση των υπολοίπων, πλην ιατρών, εργαστηριακών κλάδων. Τα σχετικά μεταπτυχιακά παρέχουν ικανοποιητική τέτοια εξειδίκευση. Άλλωστε εάν οι βιοπαθολόγοι ιατροί θέλουν για τον εαυτό τους τον ρόλο του ειδικού ιατρού του εργαστηρίου τότε ποιος ο λόγος να προσλαμβάνονται τόσοι βιοπαθολόγοι ιατροί; Στο ΙΚΑ όπου δουλεύω, σε πολλά εργαστήρια, οι βιοπαθολόγοι είναι ίσοι σε αριθμό με όλους τους υπολοίπους εργαστηριακούς και φυσικά κάνουν αναλύσεις όπως και όλοι οι υπόλοιποι.
Σε άλλο σημείο ο κ. Κρομποβίτης αναφέρει: «ο εργαστηριακός έλεγχος συστατικών του ανθρωπίνου σώματος (αίμα, ούρα, πτύελα, κόπρανα, πύον κλπ) που συμβάλλει στην διάγνωση και την θεραπεία νοσημάτων, είναι καθαρά Ιατρική Πράξη της οποίας ο έλεγχος και η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά και μόνο στον Γιατρό».
Πρόκειται για το γνωστό επιχείρημα των ιατρών βιοπαθολόγων ότι οι αναλύσεις, δηλαδή, ανθρωπίνων δειγμάτων είναι Ιατρική Πράξη. Κατά αντιστοιχία οι αναλύσεις ζωικών δειγμάτων είναι Κτηνιατρική πράξη (και θα πρέπει φυσικά να γίνεται μόνο από κτηνίατρο) και οι αναλύσεις φυτικών δειγμάτων είναι Βοτανολογική πράξη και θα πρέπει να γίνεται μόνο από βιολόγο – βοτανολόγο. Φυσικά τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει, οι αναλύσεις γίνονται σε όλες αυτές τις περιπτώσεις από τον επιστήμονα που μπορεί να τις εκτελέσει. Οι βιοπαθολόγοι χρησιμοποιώντας αυτό το επιχείρημα έχουν μηνύσει κατά καιρούς άλλους εργαστηριακούς επιστήμονες, ιδιαίτερα πανεπιστημιακούς (οι υπόλοιποι δεν έχουν ακόμα το δικαίωμα να λειτουργούν μόνοι τους εργαστήρια). Ποτέ όμως δεν έχουν ποτέ δικαιωθεί στα δικαστήρια. Η δικαστική απόφαση ήταν ότι οι αναλύσεις βιολογικών δειγμάτων μπορούν να γίνονται από όλους τους επιστήμονες που έχουν σπουδάσει το σχετικό αντικείμενο και έχουν σχετικό πτυχίο αναγνωρισμένο από την Ελληνική Πολιτεία.
Πράγματι η μέτρηση ποσοτήτων και όγκων είναι εργαστηριακή πράξη και όχι ιατρική. Άλλωστε σήμερα οι αναλύσεις βιολογικών υγρών γίνονται σε υπεραυτόματα μηχανήματα με ελάχιστη ανθρώπινη επέμβαση και δεν μπορεί να θεωρούνται ιατρικές πράξεις, όπως π.χ. είναι μία χειρουργική επέμβαση. Η αλήθεια είναι ότι ο νόμος που οι βιοπαθολόγοι αναφέρονται για την κατάταξη των αναλύσεων σε ιατρικές πράξεις δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο κατάλογος τιμολόγησης των διαφόρων ιατρικών πράξεων για τις αποζημιώσεις των ασφαλιστικών ταμείων. Στον κατάλογο αυτό οι αναλύσεις ανθρωπίνων δειγμάτων χαρακτηρίζονται από τον νομοθέτη ως ιατρικές πράξεις επειδή μόνο οι ιατροί μπορούν να λειτουργούν ιδιωτικά εργαστήρια.
Το ΠΔ επιπλέον προβλέπει ότι οι βιολόγοι θα μπορούν να λειτουργούν ιδιωτικά εργαστήρια ειδικοτήτων σχετικών με τα επαγγελματικά τους δικαιώματα. Σε αυτό το σημείο υπάρχει σφοδρή αντίδραση από τους βιοπαθολόγους, με τα επιχειρήματα που ήδη αναφέρθηκαν, δηλαδή, ότι οι αναλύσεις βιολογικών υγρών είναι ιατρικές πράξεις, οι βιολόγοι δεν μπορούν να κρίνουν σωστά την ορθότητα των αποτελεσμάτων κ.α. Εδώ θα ήθελα να καταγγείλω ότι υπάρχει μια μεγάλη αντίφαση μεταξύ λόγων και έργων πολλών βιοπαθολόγων. Είναι γνωστό στους εργαστηριακούς κύκλους ότι πολλοί βιοπαθολόγοι νοικιάζουν την άδεια τους σε άλλους εργαστηριακούς επιστήμονες οι οποίοι δεν μπορούν βάση των επαγγελματικών τους δικαιωμάτων να έχουν σχετική άδεια. Τα εργαστήρια αυτά δεν βγάζουν χειρότερα αποτελέσματα από αυτά που λειτουργούν οι βιοπαθολόγοι, άλλωστε και για αυτό τον λόγο αυτή η πρακτική δεν είναι ευρέως γνωστή. Η άδεια αυτή νοικιάζεται μερικές εκατοντάδες ευρώ τον μήνα και έτσι αυτοί οι βιοπαθολόγοι (κατά κανόνα μόνιμοι ιατροί του δημοσίου) έχουν ένα πρόσθετο εισόδημα! Ευτυχώς με τα επαγγελματικά δικαιώματα των βιολόγων το φαινόμενο αυτό θα εκλείψει και θα σταματήσουν οι βιοπαθολόγοι να θεωρούν την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος όχι επαγγελματικό προσόν αλλά περιουσιακό στοιχείο.

Πέτρος Καρκαλούσος
Βιολόγος PhD, Μsc, EurClinChem

Να αποσυρθεί ΑΜΕΣΑ η συμμετοχή από τα «καλλιστεία» όλων των ανήλικων μαθητριών πριν από τις 16 Ιουνίου 2010.

Έτυχε να ακούσω στο λεωφορείο σήμερα το πρωί από μια παρέα για το «γεγονός της χρονιάς». Τα «καλλιστεία». Ένας πολύ παλιός «θεσμός» που έχει αναλυθεί και κατακριθεί αρκετά στο παρελθόν αλλά τελικά επιβίωσε και διεξάγεται κανονικά κάθε χρόνο στις περισσότερες χώρες του κόσμου χωρίς πια να δέχεται κριτικές και πυρά, χωρίς να προβληματίζει και να εγείρει αντιδράσεις. Έχει δηλαδή γίνει πλήρως αποδεκτός από τη σύγχρονη κοινωνία σαν ένα κοσμικό γεγονός με τεράστια προβολή από τα Μ.Μ.Ε. που εξυπηρετεί τους σκοπούς της βιομηχανίας της διαφήμισης και του θεάματος (show business).

Προσοχή όμως. Όπως άκουσα στη συζήτηση και επιβεβαίωσα αργότερα στο διαδίκτυο, στα φετινά «καλλιστεία» στις 16 Ιουνίου για μις Ελλάς συμμετέχουν 24 διαγωνιζόμενες από τις οποίες ένα μεγάλο ποσοστό, οι έξι, το 25% είναι ανήλικες μαθήτριες Λυκείου !!. Που αυτές τις μέρες συμμετέχουν (ελπίζω) στις προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις στο σχολείο τους. Ίσως έδωσαν κάποιες και πανελλαδικές. Θα κατάφεραν να διαβάσουν, να προετοιμασθούν; Θα το επεδίωξαν τουλάχιστον; Αμφιβάλλω.

Ένας φίλος που το συζήτησα μου είπε ότι αυτό γίνεται επί χρόνια στα «καλλιστεία», αλλά εγώ που δεν τα είχα ποτέ παρακολουθήσει, νόμιζα ότι αφορούσαν ενήλικες γυναίκες που είχαν τουλάχιστον ολοκληρώσει το σχολείο και που είχαν επίγνωση της διαδικασίας και των κινδύνων που αυτή συνεπάγεται και εθελοντικά και συνειδητά συμμετείχαν.
Τώρα λοιπόν που το έμαθα, έστω και με τόση καθυστέρηση και επειδή τα «καλλιστεία» γίνονται στις 16 Ιουνίου, μεθαύριο, γράφω κατεπειγόντως αυτή την επιστολή.

Υπάρχει χρόνος, σχεδόν δυο ολόκληρες μέρες. ΝΑ ΕΠΕΜΒΕΙ Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ και να φροντίσει να αποσυρθεί η συμμετοχή από τα «καλλιστεία» όλων των ανήλικων μαθητριών άμεσα, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, ασχέτως αν υπάρχει η συγκατάθεση των γονέων τους, ασχέτως αν οι ίδιες το επιθυμούν και ασχέτως αν διαβεβαιώνουν οι εταιρείες που διοργανώνουν τα «καλλιστεία» ότι δεν εμποδίζουν τις μαθήτριες από τη φοίτηση στο σχολείο τους.

Αναφέρω τα θέματα που κατά τη γνώμη μου συνιστούν σοβαρά αδικήματα και θα τα τεκμηριώσω παρακάτω: Έκθεση ανηλίκων μαθητριών σε κίνδυνο, προσβολή της αξιοπρέπειας και της προσωπικότητάς τους και εκμετάλλευσή τους με δημόσια έκθεσή τους με στόχο τον πλουτισμό από Μ.Μ.Ε., εταιρείες διαφημίσεων και μόδας, managers, κ.λπ. προς τους οποίους πρέπει να αναζητηθούν ευθύνες.

Είναι προφανής η αντίθεσή μου περί δημιουργίας shows όπως τα «καλλιστεία», τα Next Top Model”, τα κάθε είδους reality shows κ.α. που έχουν κατακλύσει τα Μ.Μ.Ε., την τηλεόραση, τα περιοδικά κ.λπ. προβάλλοντας έμμεσα και άμεσα μερικές φορές στα νέα παιδιά πρότυπα που σε μια υγιή κοινωνία θα έπρεπε να είναι παραδείγματα προς αποφυγήν, πρότυπα που έμμεσα προάγουν αντικοινωνικές και βλαπτικές για την υγεία συμπεριφορές (χρήση ουσιών, κάπνισμα, έκλυτη ζωή, κατάχρηση αλκοολούχων ποτών, κακή διατροφή και εξαντλητικές δίαιτες κ.ά.). Τα shows αυτά προάγουν και εθίζουν σε συμπεριφορές επιδίωξης εύκολου και ύποπτου πλουτισμού, εκμετάλλευσης των νέων γυναικών και χρησιμοποίησής τους σαν εμπόρευμα στο βωμό του θεάματος και της βιομηχανίας της μόδας και εξυπηρετούν απόλυτα τους νόμους της κοινωνίας της αγοράς.

Όμως εδώ πρόκειται, όχι απλώς περί μιας συμμετοχής σε ένα show, αλλά περί ενός καταφανούς και μη ομολογουμένου ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ κατά της ψυχής των μικρών αυτών παιδιών, των ανήλικων μαθητριών που βρίσκονται στην εφηβεία, στη δυσκολότερη φάση της ζωής τους, στην περίοδο που πλάθεται ακόμη η προσωπικότητά τους και διαμορφώνεται η πνευματική και ηθική τους υπόσταση, που το σώμα και το πνεύμα τους ακόμη αναπτύσσονται, που αγωνίζονται για να κατακτήσουν στέρεα εφόδια για τη ζωή τους, να αποκτήσουν αρχές και ιδανικά, να δομήσουν τον ιδανικό εαυτό τους. Στην περίοδο αυτή της ζωής τους, το σχολείο με την παρεχόμενη Παιδεία προσπαθεί να τα βοηθήσει να αποκτήσουν δεξιότητες λόγου, επικοινωνίας, να αποκτήσουν κοινωνικές σχέσεις με τους συνομηλίκους τους, να ολοκληρωθούν σαν προσωπικότητες για να μπορούν να σταθούν αργότερα στην κοινωνία και να γίνουν επιτυχημένοι και ευτυχισμένοι άνθρωποι.

Στα παιδιά αυτά παρεμβαίνουν βιαίως εξ απαλών ονύχων τα Μ.Μ.Ε. με την καλλιέργεια ψευδαισθήσεων και επίπλαστων ιδεών που επικρατούν μεταξύ των «επιτυχημένων» super models, των κυνηγών «ταλέντων» και άλλων παραγόντων της βιομηχανίας του θεάματος. Και δεν είναι παράξενο που μέσα στη διαχρονική οικονομική κρίση και εργασιακή ανασφάλεια των νέων ανθρώπων πολλές φορές οι ίδιοι οι γονείς των παιδιών αυτών γίνονται οι “managers” των παιδιών τους που τα προωθούν στη show biz και από μικρά τα βάζουν να παίζουν σε διαφημίσεις και κενές περιεχομένου τηλεοπτικές σειρές (αλήθεια, ελέγχει κανείς τα κείμενα που εκφωνούν τα μικρά παιδάκια με συχνά ερωτικά υπονοούμενα απαράδεκτα για την ηλικία τους και που δεν καταλαβαίνουν ίσως ακόμη; δε νομίζω) και αργότερα συνηγορούν να συμμετέχουν σε απαράδεκτους θεσμούς όπως τα «καλλιστεία».

Τα παιδιά μας λοιπόν αυτά εξαπατούνται ποικιλοτρόπως και πρόωρα εγκαταλείπουν την προσπάθεια για την πνευματική τους ανάπτυξη για να κυνηγήσουν το «όνειρό τους» και ασχολούνται μόνο με την εμφάνισή τους. Η φυσιολογική και υγιής ονειροπόληση των εφήβων μεταλλάσσεται σε παραλήρημα μεγαλείου για την ανάδειξή τους σε νικήτριες διαγωνισμών ομορφιάς και talent shows, τα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα που γίνονται με την ανοχή της κοινωνίας μας και που τους επιτρέπει μέσω του ισχυρότερου μέσου, της τηλεόρασης, να μπαίνουν σε κάθε σπίτι σε ώρες υψηλής παιδικής και εφηβικής τηλεθέασης.

Και η ντροπιαστική παρέλαση των ανήλικων κοριτσιών στις οθόνες της τηλεόρασης προφανώς θα περιλαμβάνει ημίγυμνες εμφανίσεις τους και θα προϊδεάζει για τη συνέχεια. Οι διοργανωτές, οι χορηγοί και οι κριτές θα κοιτάνε, θα μετράνε με μεζούρες και θα ζυγίζουν το …εμπόρευμα, θα φωτογραφίζουν, θα δημοσιεύουν στο διαδίκτυο σε χιλιάδες sites φωτογραφίες και video των μικρών ανήλικων μαθητριών με τους κινδύνους που αυτή η υπερέκθεση συνεπάγεται και οι εταιρείες θα τάζουν αυτοκίνητα, κοσμήματα και συμβόλαια που ακόμη παραπέρα και με σιγουριά θα προωθήσουν τον ευτελισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Τα παιδιά αυτά προορίζονται στην καλύτερη περίπτωση να χρησιμεύσουν στη διαφήμιση των ρούχων, των αρωμάτων και αυτοκινήτων υπηρετώντας τον άκρατο καταναλωτισμό της σύγχρονης κοινωνίας των οικονομικών αξιών.

Πίσω βέβαια από την καλλιέργεια της φαύλης αναζήτησης του τέλειου σώματος και προσώπου, έστω και σοβατισμένων και κατεστραμμένων από τις χημικές ουσίες και τεχνηέντως προβεβλημένων από τις γωνίες λήψης που κρύβουν τις ατέλειες, βρίσκεται πρόδηλος ο ρατσισμός της κοινωνίας που προωθεί για τη γυναίκα – υποτιμώντας την βαθιά – το στερεότυπο της στείρας προβεβλημένης ψεύτικης και εφήμερης ομορφιάς που δεν εξασφαλίζει φυσικά την προσωπική ευτυχία. Οι γυναίκες – μοντέλα, και στο άμεσο μέλλον τα ανήλικα θύματα που θαμπώνονται από τα φώτα της δημοσιότητας από τα μαθητικά τους χρόνια, αντιμετωπίζονται ως αντικείμενα για πώληση και αγορά στη χρυσή βιομηχανία του πλούτου και του θεάματος. Δυστυχώς έχουν χαμηλή ζήτηση και φθηνή τιμή στην κοινωνία της πραγματικής ευημερίας, του πολιτισμού και του πνεύματος και με οδυνηρό τρόπο οι περισσότερες το ανακαλύπτουν όταν τις απορρίπτουν προς αντικατάσταση λίγα μόλις χρόνια αργότερα, όταν είναι πια αργά.

Συμπερασματικά οι ανήλικες μαθήτριες υφίστανται δυσμενείς επιπτώσεις στη μόρφωσή τους και στην πνευματική και ψυχική ανάπτυξη και προσωπική ολοκλήρωσή τους και στροβιλίζονται εξαπατημένες στη δίνη του ψέματος και της απάτης, εκτίθενται σε σοβαρούς κινδύνους και προσβάλλεται βάναυσα η προσωπικότητα και η αξιοπρέπειά τους δημόσια και σε παγκόσμια εμβέλεια στην τηλεόραση και στο διαδίκτυο.

Πρέπει λοιπόν όπως ανέφερα στην εισαγωγή ΑΜΕΣΑ, ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΙΣ 16 ΙΟΥΝΙΟΥ (μεθαύριο) να αποσυρθεί με ενέργειες της Πολιτείας η συμμετοχή από τα «καλλιστεία» όλων των ανήλικων μαθητριών, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, ασχέτως αν υπάρχει η συγκατάθεση των γονέων τους, ασχέτως αν οι ίδιες το επιθυμούν και ασχέτως αν διαβεβαιώνουν οι εταιρείες που διοργανώνουν τα «καλλιστεία» ότι δεν εμποδίζουν τις μαθήτριες από τη φοίτηση στο σχολείο τους.

Ίσως κάποιοι να αντιτάξουν επιχειρήματα όπως: Αφού το φαινόμενο συμμετοχής ανήλικων κοριτσιών στα «καλλιστεία» και άλλα shows αναζήτησης «ταλέντων» υπάρχει σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου, ποιοι είμαστε εμείς λοιπόν στη μικρή Ελλάδα που θα ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΟΥΜΕ στα ανήλικα παιδιά μας να παίρνουν μέρος;

Θα σας πω. Εδώ στην Ελλάδα είμαστε αυτοί:

- που σεβόμαστε το δικαίωμα των παιδιών και εφήβων μας να πετυχαίνουν την πλήρη απρόσκοπτη πνευματική, ψυχική και σωματική τους ολοκλήρωση
- που σεβόμαστε τη γυναίκα ως ισότιμο με τον άνδρα σεβαστό μέλος της κοινωνίας μας
- που δεν ανεχόμαστε την εμπορευματοποίηση της γυναίκας μέσα από οργανωμένα σχέδια κυκλωμάτων όπως η βιομηχανία της διαφήμισης και του θεάματος
- που δεν επιτρέπουμε την εκδήλωση φαινομένων κοινωνικού ρατσισμού σε καμία έκφανσή του
- που έχουμε οδηγό μας τον πολιτισμό χιλιετιών

Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010, 11:15 μ.μ.

Ευχαριστώ πολύ για την προσοχή σας.
Γιώργος Στάμος, Εκπαιδευτικός στο 1ο Επαγγελματικό Λύκειο Άνω Λιοσίων.