Δείτε τα σχετικά βίντεο: Μέρος Α – Μέρος Β

Ιωάννης Πανάρετος (Υφυπουργός Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων):

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Σε κάποιον που δεν γνωρίζει την ημερήσια διάταξη της Βουλής και παρακολουθεί τη σημερινή συζήτηση, θα μπορούσε να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι σήμερα συζητάμε το νομοσχέδιο του Υπουργείου Παιδείας για τις αλλαγές στα Τριτοβάθμια Ιδρύματα. Και είναι εντυπωσιακό νομίζω ότι ενώ εδώ και οκτώ μήνες διεξάγεται μια ουσιαστική συζήτηση για προτάσεις της Κυβερνήσεως για μια τελείως διαφορετική προσέγγιση στον τρόπο λειτουργίας και διοίκησης των Πανεπιστημίων, παρουσιάζεται σήμερα από την αντιπολίτευση μια τροπολογία σε ένα νομοσχέδιο υψίστης σημασίας για τη χώρα, η οποία εστιάζει την έμφασή της σε ένα θέμα που κατά την άποψη αυτών που την προτείνουν είναι το κυρίαρχο θέμα των Πανεπιστημίων. (διακόπτεται)

Έτσι νομίζω. Διαφορετικά θα μπορούσατε να καταθέσετε τροπολογίες για πολλά άλλα θέματα. Αν τα θεωρούσατε σημαντικά, θα είχατε δώσει την έμφαση εκεί.

Είναι πάντοτε εύκολο, νομίζω, ιδιαίτερα στην πολιτική, να τίθενται απλουστευτικά διλήμματα που εύκολα στοιχίζουν πίσω από την τοποθέτησή τους ανθρώπους που είναι υπέρ και κατά, είτε με επιφανειακά επιχειρήματα είτε με ουσιαστικά επιχειρήματα.

Και θέλω να απαντήσω στην ουσία του προβληματισμού, γιατί πιστεύω -και η Κυβέρνηση πιστεύει- ότι το πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα Πανεπιστήμια δεν είναι η κακή εφαρμογή του νόμου για το άσυλο. Οι ρίζες του προβλήματος είναι στον τρόπο διοίκησης των Πανεπιστημίων. Αυτά που εμφανίζονται σήμερα ως προβλήματα είναι τα συμπτώματα, δεν είναι το πρόβλημα. Η γενεσιουργός αιτία των προβλημάτων που βλέπουμε σήμερα βρίσκεται κατά τη γνώμη μας στον τρόπο διοίκησης των Πανεπιστημίων και για αυτό ακριβώς, στις προτάσεις που έχουμε κάνει, κυρίαρχη θέση έχει η αλλαγή του τρόπου διοίκησης.

Γι’αυτό, θεωρούμε ότι αυτή τη στιγμή με τη συγκεκριμένη τροπολογία απλώς δημιουργείται μια άστοχη αντιπαράθεση σε λάθος χρονική στιγμή και εκτροχιάζεται τη συζήτηση από τα ουσιαστικά θέματα για τα Πανεπιστήμια. Σε μια στιγμή μάλιστα που για πρώτη φορά μιλάμε για τις ουσιώδεις αλλαγές στα Πανεπιστήμια και όχι για επιφανειακές αλλαγές, που έχει αποδειχθεί πια ότι είναι και αδιέξοδες και χωρίς ουσία.

Έγινε ήδη στη συζήτηση αναφορά στο πότε ψηφίστηκε η τελευταία αλλαγή στον νόμο για το άσυλο, τι αποτελέσματα είχε, αν είχε αποτελέσματα, πώς και εάν η οποιαδήποτε αλλαγή που προωθείται σήμερα θεωρείται ότι αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Εμείς πιστεύουμε ότι υποχρέωσή μας είναι να είμαστε νηφάλιοι και να μείνουμε προσηλωμένοι στον ουσιαστικό στόχο. Και ουσιαστικός στόχος είναι η ριζική αλλαγή του τρόπου λειτουργίας των Πανεπιστημίων.

Γιατί δίνουμε τόσο μεγάλη έμφαση στον τρόπο διοίκησης; Σκεφτείτε λίγο μήπως όλα τα διλήμματα που θέσατε στη συζήτηση ή όλα τα προβλήματα που έχουν εμφανιστεί θα είχαν αντιμετωπιστεί διαφορετικά αν η διοίκηση του Πανεπιστημίου δεν είχε τα χαρακτηριστικά που έχει σήμερα. Ποιο είναι το κυρίαρχο χαρακτηριστικό της σημερινής διοίκησης; Ότι έχει αναφορά αποκλειστικά στο εσωτερικό του Πανεπιστημίου.

Οι διοικήσεις των Πανεπιστημίων έχουν μια εκλογική βάση. Δεν είναι δυνατόν να μην αποτελεί για τη διοίκηση του Πανεπιστημίου η κοινωνική λογοδοσία σε όλη της την έκταση το κυρίαρχο στοιχείο του τρόπου λειτουργίας και να είναι η αναφορά μόνο στο εσωτερικό του. Σκεφτείτε ότι, σε όλες τις περιπτώσεις, το κρίσιμο στοιχείο που απασχολεί τη διοίκηση είναι το εσωτερικό του Πανεπιστημίου.

Να πω ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Σε ποια άλλη περίπτωση αυτός ο οποίος καλείται να ελέγξει αυτούς που διοικεί – ο Πρύτανης ελέγχει αυτούς που διοικεί – και έχει πολύ ευρείες αρμοδιότητες ελέγχου, καλείται να ελέγξει αυτούς που τον εκλέγουν; Είναι αυτός ο τρόπος, είναι αυτή η δομή διοίκησης μια δομή που μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστικά αποτελέσματα;

Ακούσαμε και το επιχείρημα που είναι ενδιαφέρον και δείχνει την αδυναμία των καθηγητών που σήμερα ασκούν διοίκηση να την ασκήσουν με τον σωστό τρόπο. Δεν είναι θέμα προσώπων, ξέρετε. Έχουν περάσει διαχρονικά πολλές διοικήσεις από το Πανεπιστήμιο. Το επιχείρημα είναι ότι ο Πρύτανης βάζει το δημόσιο συμφέρον πάνω από το νόμο. Πώς; Με ποιο κριτήριο; Ποιος έχει αναθέσει στον Πρύτανη να αποφασίζει ποιο είναι το δημόσιο συμφέρον; Και ποιο είναι το κριτήριο εκείνο που του επιτρέπει να αποφασίζει πότε αυτό το δημόσιο συμφέρον υπερισχύει του νόμου;

Θα επιμείνω και θα κλείσω με την ουσιαστική αντιμετώπιση της τροπολογίας που έχετε καταθέσει. Υπάρχει στην κοινωνία ένα απόθεμα αντοχής στην κοινωνική σύγκρουση. Είναι λάθος να δημιουργούνται προϋποθέσεις κοινωνικής σύγκρουσης για λάθος ερωτήματα σε λάθος χρονική στιγμή.

Στα μαθηματικά, ξέρετε, πολλές φορές προβλήματα έχουν ταλανίσει την επιστήμη για πολλά χρόνια, για ένα και πολύ απλό λόγο. Γιατί προσπαθούν να απαντήσουν το λάθος ερώτημα.

Για αυτό επιμένουμε ότι οι αλλαγές που προωθούμε στον τρόπο λειτουργίας και διοίκησης των Πανεπιστημίων είναι εκείνες που θα αντιμετωπίσουν και αυτό και πολλά άλλα προβλήματα.

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Ανανέωση (22.37).  Δευτερολογία.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κύριε Πρόεδρε, όταν μίλησα νωρίτερα το πρωί για το θέμα αυτό, για την τροπολογία, είπα ότι πρόκειται για μία τροπολογία που οδηγεί σε μία άστοχη αντιπαράθεση σε λάθος χρονική στιγμή. Η όλη συζήτηση που ακολούθησε μέχρι αυτή τη στιγμή επιβεβαιώνει αυτή την ανησυχία που εξέφρασα.

Δεν έχω την κοινοβουλευτική εμπειρία που έχετε εσείς και δεν γνωρίζω πόσες φορές στο παρελθόν μία τροπολογία από την Αντιπολίτευση εκτός του νομοσχεδίου που συζητείται, χρειάστηκε τόσο πολύ χρόνο για να συζητηθεί και έδωσε αφορμή να αναδυθούν μία σειρά από θέματα που δεν αφορούν μόνο το θέμα της τροπολογίας. Ακούσαμε για το άσυλο στις εκκλησίες, έγινε συζήτηση για τη SIEMENS, έγινε συζήτηση για την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την ψήφο των μεταναστών.

Επομένως, πιστεύω –και το πιστεύω έντονα- ότι αφενός μεν αφού κατατέθηκε η τροπολογία έπρεπε να συζητηθεί και σωστά συζητήθηκε, έστω και αν ήταν εκτός νομοσχεδίου, διότι η συζήτηση ανέδειξε ότι υπήρχε ανάγκη κοινοβουλευτικής συζήτησης. Aπό το άλλο μέρος όμως –επί της ουσίας- πιστεύω ότι είναι λάθος να συζητάμε αυτή τη στιγμή για την κατάργηση του ασύλου. Αυτός είναι κι ο λόγος που η Κυβέρνηση απέρριψε την τροπολογία αυτή.

Όπως είπα και στην αρχή, πολλές φορές αυτά τα θέματα, ιδιαίτερα τέτοια θέματα, επιτρέπουν με ευκολία την αντιπαράθεση σε επίπεδο «άσπρο-μαύρο», «είμαστε υπέρ» – «είμαστε κατά». H αντιπαράθεση σ’ αυτό το επίπεδο δημιουργεί και τις προϋποθέσεις για να προβληθούν επιχειρήματα τα οποία είναι επιφανειακά ώστε στη συνέχεια πάνω σ’ αυτά τα επιχειρήματα να διαμορφωθεί μια εικόνα εντυπώσεων και όχι ουσίας για το συγκεκριμένο θέμα.

Θα σας πω το εξής απλό παράδειγμα. Είπε ο κ. Τσίπρας προηγουμένως ότι ήρθε η Κυβέρνηση να υιοθετήσει τον νόμο της Νέας Δημοκρατίας. Πότε έγινε αυτό; Διαχρονικά υποστηρίζουμε ότι τα υπαρκτά, τα ουσιαστικά προβλήματα, που ανέφερε ο κ. Πρωτόπαπας, δεν λύνονται με μία τροπολογία για το άσυλο. Το έχουμε πει, το λέμε και το επαναλαμβάνουμε.

Δεν είναι επομένως αυτής της μορφής η αντιπαράθεση εκείνη που θα λύσει τα συγκεκριμένα προβλήματα. Είπαμε και επαναλαμβάνουμε ότι χρειάζεται μία νηφάλια συζήτηση. Χρειάζεται ένας ουσιαστικός διάλογος για το πώς θα αλλάξουμε την ουσία και τον τρόπο που λειτουργούν τα πανεπιστήμια. Αυτό είναι το απαραίτητο.

Κι επειδή δεν θέλω να καθυστερήσω, κύριε Πρόεδρε -διότι ήδη με το θέμα αυτό έχει τελειώσει, νομίζω, η πρωινή συνεδρίαση- θέλω να κλείσω μόνο με μία παρατήρηση.

Η παρατήρηση αυτή αφορά την τοποθέτηση του Προέδρου του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, με τον τρόπο που ξεκίνησε την τοποθέτησή του. Αναφέρθηκε σε μια φοιτήτρια, τη Μελίνα. Είπε ότι ενημέρωσε την Υπουργό Παιδείας. Επειδή όπως ξέρετε χρησιμοποιώ το Διαδίκτυο, μου ήρθε αμέσως σαν μήνυμα αυτό το μήνυμα της Μελίνας. Θα σας πω πώς αντέδρασα μόλις το διάβασα, ως καθηγητής, ως ακαδημαϊκός. Ενοχλήθηκα, θύμωσα και σκέφθηκα πώς θα αντιδρούσα εγώ αν ήμουν σ’ εκείνη την αίθουσα κι έβλεπα ένα φοιτητή μου να μην μπορεί να γράψει και κάποιον να του σκίζει την κόλλα.

Ταυτόχρονα όμως, κύριε Πρόεδρε, επειδή δεν πρέπει να μένουμε στη δημιουργία εντυπώσεων, σκέφθηκα και κάτι άλλο. Εγώ, ως Υφυπουργός Παιδείας, τι θα μπορούσα να κάνω γι’ αυτό; Θα μπορούσα να πάω στην αίθουσα της Νομικής και να προστατεύσω την όποια φοιτήτρια έγραφε εκείνη τη στιγμή από ακραία περιστατικά που δεν συνάδουν με τη λειτουργία του πανεπιστημίου, που δεν έχουν καμιά σχέση με το άσυλο;

Αυτό, λοιπόν, το πρόβλημα, η αντιμετώπιση της ουσίας της λειτουργίας του πανεπιστημίου, είναι αυτό που θα αντιμετωπίσουμε ή ελπίζουμε –αν θέλετε- να αντιμετωπίσουμε με το νόμο που θα καταθέσουμε. Είμαι βέβαιος ότι η συζήτηση εδώ στη Βουλή θα είναι εποικοδομητική και θα βοηθήσει τα πανεπιστήμια να ξεπεράσουν αυτά τα προβλήματα.

Σας ευχαριστώ.

Επιστολή του Προέδρου του ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας

Κοινή επιστολή Πρυτάνεων και Φορέων

Επιστολή του Προέδρου του ΤΕΙ Θεσσαλονίκης

Επιστολή του Προέδρου του ΤΕΙ Πειραιά

Αντίθετα, σε όλες τις διεθνείς κατατάξεις παρατηρεί κανείς ότι τα πανεπιστήμια που βρίσκονται στην κορυφή λειτουργούν ουσιαστικά με πλήρη αυτοτέλεια. Μια άλλη εξ ίσου σημαντική παρατήρηση είναι ότι τα περισσότερα από τα πανεπιστήμια που διαπρέπουν στηρίζονται λίγο ή καθόλου στην απευθείας κρατική χρηματοδότηση. Σε χώρες όπως η Ελλάδα όπου η χρηματοδότηση προέρχεται κυρίως από το κράτος, λογικό είναι να υπάρχει ανάγκη για έλεγχο και κοινωνική λογοδοσία των πανεπιστημίων ώστε ο φορολογούμενος να γνωρίζει αν αξιοποιούνται σωστά τα χρήματά του. Οι παρατηρήσεις αυτές οδηγούν στην ανάγκη εξεύρεσης μιας ισορροπίας μεταξύ της αυτοτέλειας και της κοινωνικής λογοδοσίας.

Η συζήτηση στην Ευρώπη αφορά την εξεύρεση αυτής ακριβώς της ισορροπίας ώστε τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια να είναι σε θέση να ανταγωνιστούν τα αμερικανικά. Οι ειδικοί έχουν οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι αυτό θα απαιτήσει 50-60 έτη, αν εν τω μεταξύ δεν προηγηθεί μία ανάδυση της Κίνας.

Τα παραπάνω ισχύουν ακόμα περισσότερο για την Ελλάδα. Κοινή είναι η διαπίστωση ότι τα Ελληνικά πανεπιστήμια χρειάζεται να αλλάξουν τρόπο λειτουργίας για να συμβάλουν στην ανόρθωση της χώρας. Οι απαιτούμενες αλλαγές δεν αφορούν μόνο νομοθετικές ρυθμίσεις. Αφορούν και αλλαγές νοοτροπιών και πρακτικών δεκαετιών. Η κυβέρνηση μπορεί να συμβάλει στην αλλαγή αυτή, προωθώντας τις αναγκαίες νομοθετικές αλλαγές, μετά από δημόσιο διάλογο και ανταλλαγή απόψεων. Βασική αρχή λειτουργίας κάθε πανεπιστημίου πρέπει να είναι να παρέχει ισότητα ευκαιριών σε όλους τους Έλληνες πολίτες,  να διασφαλίζει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, να προάγει την αριστεία και την κριτική σκέψη, να συμβάλλει στην ανάπτυξη της έρευνας και να παρέχει τόσο παιδεία όσο και εκπαίδευση υψηλής ποιότητας.

Με βάση τις διαπιστώσεις αυτές, η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας οδηγήθηκε στην πρόταση ενός πλαισίου για τις αναγκαίες αλλαγές, το οποίο ανακοινώθηκε στην σύνοδο των Πρυτάνεων στο Δίον εχθές.

Πυλώνες των αλλαγών είναι:

• Η αυτοτέλεια των πανεπιστημίων.

• Η αξιολόγηση και η κοινωνική λογοδοσία.

• Η διεθνοποίηση της λειτουργίας τους/τόνωση της εξωστρέφειας.

• Η σύνδεσή τους με την κοινωνία και την οικονομία και η ανταπόκρισή τους στις σύγχρονες κοινωνικές αλλαγές.

Οι κατευθύνσεις στις οποίες θα κινούνται οι αλλαγές θα περιλαμβάνουν:

1. ΝΕΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΤΡΙΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ

Διοίκηση

Ο μέχρι τώρα τρόπος διοίκησης των πανεπιστημίων είναι εσωστρεφής και παρωχημένος. Χρειάζεται απελευθέρωση από τον σφιχτό εναγκαλισμό του κράτους, σύνδεση με την κοινωνική και οικονομική πραγματικότητα και ισόρροπη συμμετοχή όλων των συνιστωσών της ακαδημαϊκής κοινότητας στο σωστό επίπεδο.

Είναι πλέον κοινά αποδεκτό σε όλο τον κόσμο ότι η διοίκηση των πανεπιστημίων δεν μπορεί να αφορά μόνο τα ίδια τα πανεπιστήμια. Αυτό μπορεί -και πρέπει- να γίνεται για τα ακαδημαϊκά θέματα. Όμως η διαμόρφωση των στρατηγικών επιλογών και κατευθύνσεων του πανεπιστημίου αφορά ολόκληρη την κοινωνία, η οποία και χρηματοδοτεί σχεδόν εξ ολοκλήρου τα πανεπιστήμια.

Η πρακτική που ακολουθείται πλέον διεθνώς είναι αυτή του Συμβουλίου Διοίκησης.

Η επιστημονική και κοινωνική συμμετοχή (κατά τα πρότυπα των καλύτερων πανεπιστημίων στο κόσμο) στο συμβούλιο καθώς και οι αρμοδιότητες του, θα αποτελέσουν στοιχεία του διαλόγου.

Οικονομικά

Η πλήρης διαχείριση των Οικονομικών των Πανεπιστήμιων, περιλαμβανομένης της μισθοδοσίας, θα περιέλθει στα ίδια τα πανεπιστήμια. Η χρηματοδότηση από το κράτος θα γίνεται επί τη βάσει προγραμματικών συμφωνιών και θα συναρτάται με μια σειρά από μετρήσιμα στοιχεία (πχ. αριθμό εισακτέων, αριθμό πτυχιούχων, την σχέση μεταξύ των δύο παραπάνω, την απορρόφηση πτυχιούχων από την αγορά εργασίας, επιστημονικό αντικείμενο, ερευνητικές επιδόσεις κλπ).

Κάθε χρόνο, τα πανεπιστήμια θα δημοσιεύουν απολογισμούς καθώς και όλα τα ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία των δραστηριοτήτων τους (αριθμό πτυχιούχων, χρόνο απόκτησης πτυχίου, απολογισμό έρευνας κλπ).

Αξιολόγηση

Ανάπτυξη και εδραίωση των διαδικασιών αξιολόγησης με στόχο την βελτίωση, εξέλιξη και αριστεία του ακαδημαϊκού έργου.

Υπηρεσίες προς τον φοιτητή

·        Δημιουργία κάρτα φοιτητή που θα του δίνει πρόσβαση σε όλες τις παρεχόμενες υπηρεσίες.

·        Παροχές προς τους φοιτητές (σίτιση, στέγαση κλπ) θα γίνονται αποκλειστικά από τα ίδια τα πανεπιστήμια.

·        Διεύρυνση του συστήματος των φοιτητικών υποτροφιών και δανείων με βάση τις πραγματικές ανάγκες και την απόδοση των φοιτητών

2. ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΣΠΟΥΔΩΝ – ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΚΑΙ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΟ ΕΡΓΟ

Σπουδές

·        Βασική Ακαδημαϊκή Μονάδα θα είναι Σχολή που θα απονέμει και τα πτυχία με βάση προγράμματα σπουδών. Τα τμήματα θα υφίστανται ως διοικητικές μονάδες συγκεκριμένων       επιστημονικών πεδίων, αλλά όχι ως στεγανές κιβωτοί για το πρόγραμμα σπουδών ενός φοιτητή.

·        Θα υπάρχει συντονισμός των μεταπτυχιακών σπουδών και προγραμμάτων με τρόπο που θα ορίζει το κάθε ίδρυμα στο πλαίσιο της σχολής μεταπτυχιακών σπουδών.

·        Ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στον διεπιστημονικό χαρακτήρα των προγραμμάτων σπουδών τόσο σε προπτυχιακό όσο και σε μεταπτυχιακό επίπεδο.

·        Η εισαγωγή των φοιτητών θα γίνεται σε σχολές. Η κατανομή τους στα προγράμματα σπουδών θα γίνεται μετά από το τέλος του α΄ ακαδημαϊκού έτους, ανάλογα με την επίδοση και τις      προτιμήσεις των φοιτητών, χωρίς να αποκλείεται και η αλλαγή προγράμματος σπουδών σε επόμενα έτη.

·        Η διάρκεια των σπουδών θα καθορίζεται με βάση τις διδακτικές μονάδες (σύστημα ECTS) και όχι τα έτη σπουδών.

·        Θα προωθηθεί αλλαγή του σημερινού συστήματος εξεταστικών περιόδων που έχει μετατρέψει το πανεπιστήμιο σε εξεταστικό κέντρο.

·        Θα υιοθετηθεί το ψηφιακό  σύγγραμμα  που θα είναι ελεύθερα διαθέσιμο στο διαδίκτυο.

·        Θα διαμορφωθεί σύστημα πιστοποίησης των προγραμμάτων σπουδών, το οποίο θα πιστοποιήσει όλα τα υπάρχοντα προγράμματα και οποιαδήποτε άλλα προταθούν στο μέλλον. Το      Υπουργείο Παιδείας δεν θα έχει πλέον εμπλοκή στην δημιουργία των προγραμμάτων αυτών.

·        Θα οργανωθούν κέντρα αριστείας και σε συνεργασία μεταξύ των ιδρυμάτων.

·        Θα υπάρξει αναδιάρθρωση του θεσμού της πρακτικής άσκησης και των ευκαιριών εμπειρίας των φοιτητών.

·        Τα προγράμματα δια βίου μάθησης θα αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο των πανεπιστημιακών σπουδών και στοιχείο σύνδεσής τους με τις τοπικές κοινωνίες.

Έρευνα

·        Η χρηματοδότηση της έρευνας θα γίνεται με βάση 2 στρατηγικούς πυλώνες: Χρηματοδότηση με βάση εθνικές στρατηγικές (π.χ πράσινη ανάπτυξη), και χρηματοδότηση με  αποκλειστικό στοιχείο την αριστεία.

·        Η αξιολόγηση των ερευνητικών προτάσεων θα γίνεται αποκλειστικά από ξένους κριτές.

·        Σε κάθε περιοχή, θα υπάρχει συντονισμός και συνεργασία των ερευνητικών δραστηριοτήτων μεταξύ των πανεπιστημίων και των Ερευνητικών Κέντρων

·        Θα υποστηριχθεί η καινοτόμος επιχειρηματικότητα με χρηματοδότηση επιχειρήσεων που βασίζονται σε πατέντες και καινοτόμα προγράμματα πανεπιστημιακών εργαστηρίων.

3. ΔΙΕΘΝΟΠΟΙΗΣΗ

·        Θα ενισχυθούν προγράμματα διεθνών προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδών που θα προσελκύουν και ξένους φοιτητές.

·        Η εκλογή των καθηγητών θα γίνεται από διεθνή εκλεκτορικά σώματα.

·        Θα υπάρχει δυνατότητα εκλογής και ξένων καθηγητών.

·        Θα παρέχεται η δυνατότητα ταυτόχρονης κατοχής καθηγητικής θέσης σε ελληνικά και ξένα πανεπιστήμια (dual appointments) ώστε οι διακεκριμένοι Έλληνες και ξένοι επιστήμονες να      μπορούν να προσφέρουν την εμπειρία τους στα ελληνικά πανεπιστήμια χωρίς να υποχρεώνονται να εγκαταλείπουν την θέση τους.

·        Θα παρέχεται η δυνατότητα ίδρυσης καθηγητικών θέσεων με χορηγία.

·        Θα ενθαρρυνθεί η ίδρυση παραρτημάτων των Ελληνικών Πανεπιστημίων σε άλλες χώρες.

·        Θα υιοθετηθεί και θα εφαρμοσθεί το εθνικό πλαίσιο προσόντων (NQF) κατά τα πρότυπα του αντίστοιχου ευρωπαϊκού πλαισίου προσόντων.

4. ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΗ ΚΑΙ ΘΕΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ (ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ   ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ)

Αναπόσπαστο τμήμα των θεσμικών αλλαγών δεν μπορεί παρά να αποτελεί ή με ακαδημαϊκά, κοινωνικά, οικονομικά κριτήρια αναδιάρθρωση του εκπαιδευτικού και ερευνητικού ιστού της χώρας.

Θέμα συζήτησης θα αποτελέσει το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός συμβουλίου σε κάθε περιφέρεια για τον καλύτερο συντονισμό, συνεργασία και εν τέλει αποτελεσματικότητα των δραστηριοτήτων όλων των ιδρυμάτων κάθε περιφέρειας (Πανεπιστήμια , ΤΕΙ Ερευνητικά Κέντρα και ΙΕΚ).

Οι αλλαγές που προωθούνται θα αλλάξουν πλήρως την εικόνα του πανεπιστημίου. Για να πετύχουν, χρειάζονται την βοήθεια όλων όσων θέλουν να δουν το ελληνικό πανεπιστήμιο να πρωταγωνιστεί διεθνώς.

Η έγκριση αυτή διασφαλίζει την δυνατότητα καταβολής των αποζημιώσεων με χρηματικά εντάλματα προπληρωμής. Διαδικασία η οποία μπορεί να ξεκινήσει άμεσα δεδομένης της ήδη σχετικής ενημέρωσης των ΥΔΕ.

Η ενέργεια αυτή σηματοδοτεί την εξασφάλιση των απαιτούμενων χρημάτων για την καταβολή των αποζημιώσεων, η οποία μπορεί να αρχίσει να πραγματοποιείται από σήμερα.

Η ερώτηση του κ. Χρυσανθακόπουλου έχει ως εξής:
«Μετά την απάλειψη του όρου «εθνικής» από το Υπουργείο Παιδείας, την μονομερή από την Ελλάδα παραποίηση της ιστορικής αλήθειας δια της αποσιώπησης, την καλλιέργεια του αφελληνιστικού κοσμοπολιτισμού ως ιδεολογία, την αποδοχή του δικαιώματος κάθε λαθρομετανάστη να μάθει τη δική του γλώσσα και ιστορία με δικά μας έξοδα, ήλθε και η επιλογή του θέματος με τον τίτλο «Στου Κεμάλ το σπίτι» στις πανελλήνιες εξετάσεις της Γ΄Λυκείου. Οι ΄Ελληνες Πόντιοι και Μικρασιάτες καταδίκασαν με ανακοινώσεις και ομιλίες σε εκδηλώσεις των συλλόγων τους, απερίφραστα τη χρονολογική και προκλητική σύμπτωση αναφοράς στο ρατσιστή γενοκτόνο Κεμάλ.
Ερωτάται η, κυρία Υπουργός:
1. Πώς κατέληξε το Υπουργείο Παιδείας σε αυτή την απαράδεκτη επιλογή με τον έντονα συμβολικό χαρακτήρα;
2. Τον επόμενο χρόνο θα έχουνε πανελλήνιες εξετάσεις για την τριτοβάθμια εκπαίδευση ή θα τις ονομάσετε απλά μαθητικές;»

Στον ερωτώντα Βουλευτή του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, κ. Αλέξανδρο Χρυσανθακόπουλο, θα απαντήσει ο Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος.
Ορίστε κύριε Υφυπουργέ.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ κυρία Πρόεδρε.
Θεωρώ λάθος κύριε Χρυσανθακόπουλε να δημιουργείται η εντύπωση ή να προκαλείται η εντύπωση ότι προσπαθείτε να δημιουργήσετε ένα θέμα στις πανελλήνιες εξετάσεις, ένα θεσμό που ξέρετε πόσο αδιάβλητος είναι και που ειδικά φέτος έχει χαρακτηρισθεί η όλη διαδικασία ως ίσως η καλύτερη που έχει γίνει τα τελευταία δέκα χρόνια τουλάχιστον.
Στο ερώτημα που θέτετε θα μπορούσα να σας δώσω την απάντηση της υπηρεσίας, την τυπική απάντηση που λέει ότι: Απαντώντας στο ερώτημα που κατατέθηκε στη Βουλή, σας γνωρίζουμε ότι σύμφωνα με το άρθρο 13 του Προεδρικού Διατάγματος 60/2008 η επιλογή και η τελική διαμόρφωση των θεμάτων των πανελληνίων εξετάσεων αποτελεί αποκλειστικά έργο της κεντρικής επιτροπής εξετάσεων και ουδεμία παρέμβαση είναι επιτρεπτή.

Συμβαίνει φέτος να είναι η τρίτη φορά, η τρίτη περίοδος στα τελευταία είκοσι χρόνια που είχα την ευθύνη της διεξαγωγής των εξετάσεων. Ποτέ δεν υπέδειξα και ποτέ δεν απέρριψα θέμα που η επιτροπή είχε επιλέξει. Δεν είχα ούτε το δικαίωμα και ούτε θα το έκανα ποτέ.
Η επιτροπή είναι, θα πρέπει να είναι, ελεύθερη να επιλέγει θέματα με βάση μία σειρά από κριτήρια. Είναι λάθος οι εξετάσεις και οι επιλογές της κεντρικής επιτροπής να γίνονται στόχος πολιτικών αντιδικιών.
Ο στόχος της εξέτασης στις πανελλήνιες εξετάσεις είναι διττός. Είναι διαγνωστικός και διαγωνιστικός. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, θα πρέπει τα θέματα που τίθενται να έχουν την καλύτερη δυνατή διατύπωση ώστε και οι βαθμολογίες να έχουν μία σωστή διασπορά.
Έρχομαι όμως στο συγκεκριμένο μάθημα της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας. Γνωρίζετε, ότι για το μάθημα αυτό οι επιλογές ήταν δώδεκα; Αριθμητικά ήταν δώδεκα. Τις επιλογές αυτές δεν τις καθόρισε η παρούσα ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας. Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο στις 26/5/2009, το τμήμα Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Ινστιτούτου, επέλεξε τα θέματα και τα αντικείμενα που θα μπορούσαν να εξεταστούν. Είναι τριάντα τα μέλη του τμήματος αυτού που έκαναν την επιλογή και τα τριάντα αυτά μέλη ομόφωνα, επέλεξαν τα δώδεκα αυτά αντικείμενα.
Πρόεδρος και Αντιπρόεδρος, όπως ξέρετε, το 2009 ήταν στελέχη που είχαν ορισθεί από τη Νέα Δημοκρατία .

ΗΛΙΑΣ ΠΟΛΑΤΙΔΗΣ: Το ίδιο πράγμα είναι.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Δεν το λέω αυτό για να κάνω πολιτική κριτική στην προηγούμενη Κυβέρνηση. Και εκείνα τα στελέχη του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και τα στελέχη που είναι σήμερα στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, έχουν ως κύριο μέλημα πώς θα γίνουν σωστά οι διαδικασίες των εξετάσεων.
Κλείνοντας θα ήθελα να σας πω, διαβάσατε το κείμενο; Ποιο σημείο θίγει εθνικές ή πατριωτικές ανησυχίες;
Σας ευχαριστώ.

ΗΛΙΑΣ ΠΟΛΑΤΙΔΗΣ: Μάλλον εσείς δεν το διαβάσατε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε κύριε Υπουργέ.
Το λόγο έχει ο ερωτών Βουλευτής κ. Αλέξανδρος Χρυσανθακόπουλος.
Παρακαλώ κύριε συνάδελφε.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Εκτιμώ τον κύριο Υπουργό, ο οποίος έχει σαφέστατα μία υπηρεσιακή αντίληψη του ζητήματος και μία τεχνική προσέγγιση, ως μη κοινοβουλευτικός και σαφέστατα τον διαχωρίζω από την πολιτική ηγεσία που αυτή τη στιγμή -και είναι λυπηρό- συμπίπτει η συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ με την επίκαιρη ερώτησή μου.
Και παρακαλώ, αγαπητή κυρία Πρόεδρε, όλα τα μέλη του Ελληνικού Κοινοβουλίου, που χωρίς άδεια από το Ελληνικό Κοινοβούλιο θα παραστούν στη συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, να καλεστούν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, να μας εξηγήσουν -παραβαίνοντας τον όρκο τους που δίνουν σ’ αυτήν την παγκόσμια συνάντηση, που τους απαγορεύει να αναφέρουν τι συζήτησαν- τι μάθημα τους έκανε ο Σόρος, ο Μπρεζίνσκι, ο Ροκφέλερ, ο Κίσιντζερ και όλοι αυτοί οι συμμαρτυρούντες.

Να μας πουν ποιες ήταν οι νέες οδηγίες, το νέο πλαίσιο της παγκόσμιας πολυπολιτισμικής κοινωνίας της Βαβυλωνίας, της επιβολής της αγγλικής γλώσσας ως επικυρίαρχης των δευτερευόντων γλωσσών και μάλιστα ως επίσημη των κρατών -για να μην μεταφράζονται οι επιμέρους- και να δούμε και το περιεχόμενο των μαθημάτων.
Φυσικά, αυτά που είπε ο κύριος Υπουργός, έχουν αλήθεια. Όταν ο κ. Βερεμής είναι και αυτός στη Λέσχη Μπίλντερμπεργκ -Βερεμής, Ιερεμίας είναι άλλο θέμα αυτό- επόμενο είναι αυτούς που διορίζει από κάτω να είναι όλοι στις ΜΗΚΥΟ, οι οποίες έχουν την ίδια αντίληψη και πρέπει να προωθήσουν αυτήν ακριβώς τη μη ταυτότητα την εθνική. Διότι, όπως βλέπετε και οι σημερινές εξετάσεις, δεν ήταν πανελλήνιες, όπως ρωτάω. Δεν απαντήθηκε αυτό από τον Υπουργό. Τις αποκαλούν -γιατί έχω το e-mail που έστειλε η επιτροπή- απολυτήριες εξετάσεις. Δεν λέει πανελλήνιες. Έφυγε το πανελλήνιο, όπως έφυγε και το εθνικό.
Έτσι, λοιπόν, εγώ φεύγω από το τεχνικό μέρος του ζητήματος. Οι δώδεκα που διορίστηκαν σαφώς είναι του ιδίου θηράματος. Σκεφτείτε μάλιστα ότι μερικοί από αυτούς κάθονται σε κάποια Ινστιτούτα, που έχει φτιάξει η ΟΛΜΕ με ακριβώς αυτή τη γραμμή, του ανθελληνισμού. Δεν θα πω ονόματα γιατί δεν είναι το θέμα να προσωποποιήσω. Βέβαια, αυτοί που διορίστηκαν αυτά επέλεξαν, γιατί γι’ αυτό επελέγησαν και προς αυτή την κατεύθυνση καθοδηγούνται.
Κανένας δεν τα βάζει με αυτούς που διορίζει, όταν κάνουν τη σωστή επιλογή. Δεν τους μέμφεται. Αλλά βλέπετε ότι είναι προκλητική η σύμπτωση, 19 Μαΐου, παρουσία Ερντογάν, «στου Κεμάλ το σπίτι» – και γράφει μέσα το κείμενο, όπως δόθηκε και στους μαθητές για να ξέρουν ότι ήταν το προξενείο, αλλού γεννήθηκε βέβαια ο Κεμάλ, έτσι; – πηγαίνει μια μαυροφορεμένη και κλαίει. Ξέρετε, τα δάκρυα αν δεν πέσουν πάνω στην κόλλα εικοσιπέντε μόρια είναι. Μετά πρέπει να γίνει συγκριτική αποτίμηση των ζημιών που έγιναν στην εβραϊκή συνοικία, γιατί είναι και αυτό το θέμα, απογραφή ζημιών, άλλο κείμενο πάλι του κυρίου Ιωάννου, που θα πρέπει να θυμηθούν οι Έλληνες τον πολυπολιτισμό.
Η ερώτηση, όμως η δικιά μου, δεν είναι του Αλέξανδρου Χρυσανθακόπουλου. Είναι η ερώτηση που απεύθυναν και απευθύνουν 1.500.000 Έλληνες πρόσφυγες από την Κύπρο την κατεχόμενη, ξεριζωμένοι από τον Πόντο, από την Ιωνία, από την Καππαδοκία, από όλη την Μικρά Ασία. Αυτοί οι άνθρωποι την ημέρα εκείνη είδαν ότι το ζητούμενο ήταν να περιγραφεί μια κλαίουσα μαυροφορεμένη που πήγαινε και τώρα πια δεν πάει και πρέπει να απαντήσει ο μαθητής γιατί δεν πάει. Ξέρετε πόσος οδυρμός!
Αντί να μάθουν τα παιδιά μας πραγματικά την ελληνική ιστορία, προβάλετε ο μεγαλύτερος σφαγέας του ελληνισμού και άλλων λαών, ο θηριώδης Κεμάλ -του οποίου καταθέσαμε εμείς στεφάνι, αλλά ο κ. Ερντογάν δεν καταδέχτηκε να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη- προβάλετε ως μάθημα αυτή η ηθική παιδαγωγική, την οποία επιβάλετε στην ελληνική νεολαία και τη βαθμολογείτε. Και το παιδάκι που άκουσε τις ιστορίες από τον παππού του για το τι ακριβώς συνέβη στη Μικρά Ασία από τον Κεμάλ, καλείται τώρα να τον κάνει Άγιο, να περιγράψει το σπίτι του.
(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ολοκληρώστε, παρακαλώ.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Καταλαβαίνετε ότι εκείνο που λείπει στην απάντηση σας είναι η συγγνώμη. Τη συγγνώμη αν δεν πείτε, με συγχωρείτε πολύ, κύριε Υπουργέ, θα είστε και εσείς συμμαρτυρών της υπόλοιπης ομάδας της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ, που σας υπόσχομαι ότι σε λίγες μέρες θα κληθεί στο Ελληνικό Κοινοβούλιο να απολογηθεί για αυτή την ανθελληνική γραμμή την οποία εφαρμόζει.
Σας ευχαριστώ.
(Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο για να απαντήσετε.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κυρία Πρόεδρε, επειδή είστε πολλές φορές στην Έδρα, ξέρετε ότι ποτέ δεν έχω ξεπεράσει το χρόνο που μου δίνετε. Θα παρακαλούσα να μου επιτρέψετε να μιλήσω λίγο παραπάνω στην απάντηση μου.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Βεβαίως.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Πιστεύω ότι έχω υποχρέωση να εξηγήσω μια σειρά από θέματα που δεν αναφέρονται σε μια υποστήριξη πολιτικής θέσης, αλλά αναφέρονται στην ανάγκη να σεβόμαστε εκπαιδευτικές διαδικασίες και τα πρόσωπα που συμμετέχουν στις εκπαιδευτικές διαδικασίες. Υπάρχουν πολλοί τομείς, στους οποίους μπορούμε να έχουμε πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση.
Είναι νομίζω φανερό ότι από τα σχόλια που έκανα μέχρι τώρα, οι Πανελλήνιες Εξετάσεις δεν πρέπει να είναι ένας από αυτούς τους χώρους.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Απολυτήριες είναι.

ΗΛΙΑΣ ΠΟΛΑΤΙΔΗΣ: Απολυτήριες είναι.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Θα σας παρακαλέσω, κύριοι συνάδελφοι, να μη διακόπτετε τον Υπουργό, ο οποίος σας άκουσε με πολύ μεγάλη προσοχή.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Στα προφορικά άριστα, στα γραπτά μηδέν.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Μη χρησιμοποιείτε τώρα δύο λέξεις απολυτήριες και πανελλήνιες, γιατί θα σας πω ότι η ίδια εξέταση χρησιμοποιείται και για την απόλυση και για την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο. Επομένως, οι δύο όροι αυτοί, πανελλήνιες και απολυτήριες, έχουν και οι δύο τη σημασία τους και έχουν και οι δύο την αντιστοίχιση τους με την διαδικασία των εξετάσεων.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ:…(Δεν ακούστηκε)

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Θα σας παρακαλέσω, να αποκλίνετε από αυτήν την ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση, όχι το χώρο της Παιδείας γενικά, αλλά ειδικά το χώρο των Πανελληνίων Εξετάσεων. Γιατί ξέρετε τι θα γίνει; Θα φτάσουμε στο τέλος να μη βρίσκουμε ανθρώπους να συμμετάσχουν στην Επιτροπή των Πανελληνίων Εξετάσεων.

ΗΛΙΑΣ ΠΟΛΑΤΙΔΗΣ: Εάν είναι τέτοιοι, μακάρι να μην έρθουν.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Αυτοί οι άνθρωποι έρχονται και κλείνονται μέσα σε μια αίθουσα, από το βράδυ μέχρι το πρωί, χωρίς καμία επικοινωνία με τον έξω κόσμο, προσπαθώντας να επιλέξουν τα καλύτερα θέματα μέσα από αυτά που το σχολικό βιβλίο, το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο τους επιτρέπει να το κάνουν.
Δεν μπορώ να αντιληφθώ πώς μπορέσατε να αναγνώσετε μέσα σε αυτό το κείμενο, σημεία που θίγουν εθνικές ή πατριωτικές ανησυχίες, παίρνοντας μόνο τον τίτλο που έχει ένα χωροταξικό προσδιορισμό. Δίνετε νομίζω ακραίες ερμηνείες που εκ των προτέρων μεροληπτούν στο να ανακαλύψουν ένα στοχευμένο συμπέρασμα.
Φοβάμαι ότι το ίδιο έκανε και ο Κοινοβουλευτικός σας Εκπρόσωπος την ημέρα των εξετάσεων. Διότι, αν θυμάμαι καλά, όταν έθεσε εδώ στη Βουλή το θέμα αυτό για τις εξετάσεις δεν ήταν γνωστό καν το κείμενο, απλώς ήταν γνωστός ο τίτλος τους θέματος.

ΗΛΙΑΣ ΠΟΛΑΤΙΔΗΣ: Ήταν γνωστό το κείμενο.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Μόλις κατατέθηκε στους μαθητές, το πήραμε.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Θέλω να γενικεύσω την τοποθέτηση που κάνω σήμερα γιατί φοβάμαι ότι έχετε υιοθετήσει – αν μου επιτρέπετε- πρακτικές ενός ανθρώπου που έχω ακούσει επανειλημμένως και από τον Πρόεδρο σας και από το Κόμμα σας να του κάνετε έντονη κριτική, του Τζωρτζ Μπους, ο οποίος έχει τη λογική «άσπρο-μαύρο» ή «έτσι ή αλλιώς» ή «μαζί μας ή αντίθετα από εμάς» ή «εθνικός ή αντεθνικός».

ΗΛΙΑΣ ΠΟΛΑΤΙΔΗΣ: Ο Κεμάλ τι είναι;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Πρέπει να σας πω ότι αντιλαμβάνομαι ότι αυτή η τακτική είναι πολλές φορές επιτυχής, γιατί είναι πολύ πιο εύκολο να δώσει κανείς ένα απλοϊκό δίλλημα, από το να υποστηρίξει μια συνολική άποψη για τον τρόπο που γίνονται οι διαδικασίες.
Σας είπα για το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Μπορώ να καταθέσω στα Πρακτικά το Πρακτικό του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου του 2009 που εξηγεί γατί επελέγησαν τα 12 αυτά θέματα.
(Στο σημείο αυτό ο Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος καταθέτει στα Πρακτικά προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής)
(Θόρυβος στην Αίθουσα-διαμαρτυρίες από την πτέρυγα του ΛΑΟΣ)

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Βλέπετε ότι και πάλι, νομίζω με ένα φανατισμό, δημιουργείτε εντυπώσεις.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Συγγνώμη θα πείτε;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Επιτρέψτε μου, ο κύριος Βερέμης, δεν έχει καμία σχέση με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι επικεφαλής.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Δεν είναι επικεφαλής. Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο είναι άλλο όργανο από το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: Είναι εκτελεστικό όργανο.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Αν νομίζετε ότι χωρίς την άδεια του Προεδρείου μπορείτε να κάνετε διάλογο, κύριε Χρυσανθακόπουλε…
Κύριε Υπουργέ, ολοκληρώνετε. Σας έχω δώσει πεντέμισι λεπτά.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Επιτρέψτε μου να διατυπώσω συνολικά την άποψη μου και στη συνέχεια, όποτε θέλετε, μπορείτε να διατύπωσε οποιεσδήποτε άλλες απόψεις.
Ο τρόπος που θέσατε αυτόν τον προβληματισμό και αυτήν την ανησυχία πώς θα μπορούσε να εξηγηθεί; Αυτό που είπατε εσείς εγώ θα το πάω σε ένα διαφορετικό πλαίσιο, ότι υπάρχει μια συνωμοσία, η οποία επέλεξε το συγγραφέα του σχολικού βιβλίου το 2008. Επέβαλε σ’ αυτό το συγγραφέα να περιλαμβάνει το κείμενο του Ιωάννου μέσα σ’ αυτό το βιβλίο. Επέβαλε στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο να επιλέξει το κείμενο αυτό, για να είναι ένα από τα δώδεκα που θα εξετασθούν στις εξετάσεις. Επέβαλε στην υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας να διαλέξει τη συγκεκριμένη ημερομηνία, για να γίνει η εξέταση της Νεοελληνικής Γλώσσας, οπότε πια, αφού αυτή η συνομωσία τα κατάφερε όλα αυτά, ήρθε και η τελική κατάληξη, να τεθεί αυτό το θέμα, για να προσβληθεί η μνήμη των Ποντίων.
Φαντάζομαι ότι δεν μπορείτε να ισχυρισθείτε κάτι τέτοιο. Γι’ αυτό θα σας παρακαλούσα – όπως έκανα και στην αρχή – να μη χρησιμοποιείτε, ειδικά το χώρο των εξετάσεων, ως σημείο αντιπαράθεσης.
Αν μου επιτρέπετε -για να δω από τη δική σας τη πλευρά- απευθύνεστε σε μία λογική πολιτών. Το σέβομαι αυτό και προσπάθησα να δω εκείνοι, πώς αισθάνονται γι’ αυτό το κείμενο. Και ως στατιστικός που ξέρετε ότι είμαι, έκανα κάτι απλό: Ρώτησα ανθρώπους που δέχονται τις απόψεις σας- δε λέω ότι είναι οπαδοί σας – για το κείμενο αυτό. Ρώτησα ανθρώπους, οι οποίοι είχαν διαβάσει το κείμενο και ανθρώπους που δεν είχαν διαβάσει το κείμενο. Όσοι δεν είχαν διαβάσει το κείμενο μου είπαν «τί είναι αυτά τα πράγματα;» παρόμοια με τη λογική που λέτε εσείς. Όσοι είχαν διαβάσει το κείμενο μου είπαν «δεν υπάρχει κάτι το οποίο να προκαλεί».

ΗΛΙΑΣ ΠΟΛΑΤΙΔΗΣ: Χαμηλής νοημοσύνης ήταν.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Για να μη σας πω ότι κάποιος από αυτούς μου είπε μία διατύπωση άκρως επικριτική για το κόμμα σας.
Και ρώτησα και ένα εκπαιδευτικό, ένα φιλόλογο. Τον ρώτησα: «Μπορείς σε παρακαλώ να μου πεις, ποια είναι η άποψή σου γι’ αυτό το κείμενο;». Όχι για άλλο λόγο, για να δω αν πράγματι αυτή σας η ανησυχία ανταποκρίνεται στις ανησυχίες πολιτών που έχουν μία συντηρητική άποψη.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΧΡΥΣΑΝΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ: (Δεν ακούστηκε)

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Να σας πω ορισμένα πράγματα που μου είπε, γιατί τα σημείωσα. «Το αφήγημα του Ιωάννου ήταν κείμενο που κατά τη διδασκαλία του στις τάξεις είχε αρέσει στους μαθητές και τους είχε συγκινήσει. Παράλληλα δεν υπήρχε καμία δυσκολία στο να τεθούν οι σύμφωνες προς το νόμο παρατηρήσεις και πολύ περισσότερο υπήρχε για το συγκεκριμένο κείμενο σαφές και εμπεριστατωμένο παράλληλο κείμενο. «Του Κεμάλ το σπίτι» δεν αποτελεί εγκώμιο για την ιστορική δράση του Κεμάλ, αλλά αντίθετα ανασύρει όλες τις ιστορικές μνήμες της γενοκτονίας και του ξεριζωμού των Ελλήνων από τη Μικρά Ασία και το Πόντο».

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Κύριε Υπουργέ πρέπει να ολοκληρώσετε. Έχετε ξεπεράσει κατά πολύ το χρόνο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Εκατό χιλιάδες παιδιά δίνουν εξετάσεις, κυρία Πρόεδρε. Δείξτε μου μία ανοχή και σας υπόσχομαι ότι σε οποιαδήποτε άλλη ερώτηση θα περιορίσω το χρόνο μου. Θα χρειαστώ μόνο τριάντα δευτερόλεπτα.
Ο συγγραφές αποκαλύπτει την ταυτότητα της γυναίκας στον επίλογο μ’ ένα τέχνασμα που καταγγέλλει τα δεινά του πολέμου και του ξεριζωμού, αφενός και αφετέρου, εκδηλώνει τη πικρία του, γιατί η Πατρίδα δεν απειλείται πλέον από εξωτερικούς, αλλά από εσωτερικούς εχθρούς, αυτούς που δεν έχουν ιστορική μνήμη, αισθητική καλλιέργεια και ανθρωπιά, αλλά λειτουργούν πωρωμένα με γνώμονα μόνο τις κερδοσκοπικές διαθέσεις τους.
Κλείνοντας, κυρία Πρόεδρε, θέλω να σας πω ότι ρώτησα και ένα μαθητή, ένα νέο άνθρωπο. Ξέρετε, τί μου είπε όταν διάβασε το κείμενο; «Για μένα είναι ένα καταπληκτικό κείμενο, τόσο ζεστό, γεμάτο εικόνες και με βαθιές αλληγορίες. Εξαίρετο. Το βρήκα καταπληκτικό».
Σας παρακαλώ κ. Χρυσανθακόπουλε, με την πολιτική σας, να μη στερείτε από αυτά τα παιδιά τη δυνατότητα να έχουν πρόσβαση σε τέτοια κείμενα.
Σας ευχαριστώ.
ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Υπουργέ.