Στον ερωτώντα Βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, τον κ. Αναστάσιο Κουράκη, θα απαντήσει ο Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος.

Παρακαλώ, κύριε Κουράκη, έχετε δύο λεπτά για να παρουσιάσετε την ερώτησή σας.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ (Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Κύριε Υφυπουργέ, γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι από την 1^η Σεπτεμβρίου 2010, δηλαδή πάνω από εννιά μήνες, εκκρεμεί η υπογραφή ενός Προεδρικού Διατάγματος, το 123/84 συγκεκριμένα, το οποίο ορίζει τα προσόντα και τις προϋποθέσεις για την κατάληψη θέσης διδακτικού και ερευνητικού προσωπικού σε ορισμένες περιπτώσεις. Είναι οι περιπτώσεις όπου εφαρμόζεται διεθνώς μία πρακτική σε πάρα πολλές σχολές. Στη δική μας τη χώρα είναι στη Σχολή Αρχιτεκτόνων, Μηχανικών του ΕΜΠ, στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, στα Τμήματα Αρχιτεκτόνων, Μηχανικών του ΑΠΘ, του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, του Δημοκριτείου, του Πολυτεχνείου Κρήτης, του Τμήματος Θεάτρου και Κινηματογράφου κλπ.

Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, τη στιγμή που προβλέπεται στο ν. 1268, ο οποίος λέει ότι σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, όπως αυτή εδώ, δικαιολογείται η μη κατοχή διδακτορικού διπλώματος και μάλιστα λέει ότι τα προσόντα και οι προϋποθέσεις εκλογής, αλλά και ένταξης θα καθορίζονται από προεδρικό διάταγμα.

Το γεγονός ότι ο νομοθέτης επέλεξε όχι μία πάγια ρύθμιση καθορισμού των προσόντων σε εκείνα τα τμήματα που τυχαίνουν αυτής της ιδιαιτερότητας δείχνει ότι άφησε σε εκκρεμότητα μία διαδικασία, σύμφωνα με την οποία κάθε φορά, ανάλογα με την εξέλιξη των επιστημών, μπορεί να καθορίζεται ποιο τμήμα μπορεί να ενταχθεί σε αυτήν τη ρύθμιση ή όχι.

Ο νόμος, όμως, ισχύει. Ο ν. 1268 ισχύει. Και εδώ έχουμε τη συγκεκριμένη περίπτωση, ενώ έχουμε μια ανανέωση από καιρού εις καιρόν, που το Υπουργείο δεν υπέγραψε εδώ και πάνω από εννέα μήνες, με αποτέλεσμα να υπάρχουν τρομακτικά προβλήματα σε ένα ήδη συρρικνωμένο αριθμό διδακτικού προσωπικού του Μετσοβείου Πολυτεχνείου.

Το Τμήμα Αρχιτεκτόνων πριν από λίγο καιρό είχε εκατόν είκοσι ένα μέλη, τώρα έχει εβδομήντα πέντε. Τα 2/3 υπάγονται σε αυτήν τη ρύθμιση.

Διερωτώμαι πώς είναι δυνατόν να γίνεται αυτό, όταν το ίδιο το Τμήμα, η Σχολή, η Σύγκλητος, η Πρυτανεία ζητά το αυτονόητο –ποιο είναι το αυτονόητο;- να μην παρανομείτε. Πού είναι η παρανομία; Ο ν. 1268 το προβλέπει, το Προεδρικό Διάταγμα πρέπει να εκδοθεί. Κωλυσιεργούν τα πάντα. Φεύγουν συνάδελφοι με συνταξιοδοτήσεις. Βάζετε αυτό το αισχρό δημοσιονομικό κριτήριο εξοικονόμησης χρημάτων, περί αυτού πρόκειται.

Είναι αισχρό αυτή τη στιγμή να καταδικάζετε μία ολόκληρη σχολή και πολλές άλλες σε μία συρρίκνωση, σε μία απαξίωση, σε μία φυγή επιστημόνων, να προβάλλετε το όποιο αίτημα, ευφυολόγημα.

Θέλω σας παρακαλώ να μην ακούσω –γιατί το έχω ακούσει άλλες φορές, όχι από εσάς προσωπικά- ότι στο νέο νόμο θα προβλεφθεί. Είναι άλλο πράγμα αν θα προβλεφθεί στο νόμο κι άλλο αν τηρούμε τον ισχύοντα νόμο εδώ και εννέα μήνες. Ισχύει ένας νόμος, ο 1268, πρέπει να εκδοθεί το προεδρικό διάταγμα. Και θα ήθελα πάρα πολύ κύριε Υφυπουργέ, βγαίνοντας από αυτήν την Αίθουσα, να έχουμε ακούσει όλοι μας μία ημερομηνία.

Σας ευχαριστώ και θα τοποθετηθώ αμέσως μετά.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστώ, κύριε Αντιπρόεδρε.

Ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κ. Ιωάννης Πανάρετος έχει το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κύριε Κουράκη, ξέρετε ότι σε όσες ερωτήσεις έχετε κάνει, έχω πάντα προσπαθήσει να απαντήσω επί της ουσίας και ξέρετε ότι προσέχω και τις ερωτήσεις σας και τις τοποθετήσεις σας.

Θα διαπιστώσατε ότι μία πρόταση-υπόδειξή σας- να δημοσιοποιηθούν τα ονόματα όσων εκκρεμούν οι διορισμοί, υλοποιήθηκε. Δεν είχε ξαναγίνει στο παρελθόν αυτό ποτέ. Θέλω να σας διαβεβαιώσω για μία ακόμα φορά, όσον αφορά αυτό το θέμα, ότι θα κρατηθεί η σειρά, με εξαιρέσεις όπως σας είπα, όπου μπορεί να χρειαστεί.

Γι’ αυτό είμαι βέβαιος ότι ο όρος «ευφυολόγημα» που χρησιμοποιήσατε ήταν μάλλον άδικος. Γιατί δεν έχω προσπαθήσει ποτέ να σας απαντήσω με ευφυολογήματα. Προσπαθώ να σας απαντώ επί της ουσίας. Αυτό θα προσπαθήσω να κάνω και τώρα, γιατί θέτετε και αναδεικνύετε ένα πολύ σημαντικό θέμα που δεν είναι απλώς θέμα υπογραφής ενός Προεδρικού Διατάγματος αλλά αναδεικνύει ένα ευρύτερο εσωτερικό θέμα των Πανεπιστημίων και της λειτουργίας τους.

Ο νομοθέτης, όπως είπατε σωστά, στο ν.1268/82 είπε ότι χρειάζεται διδακτορικό για να καταλάβει κάποιος θέση στο Πανεπιστήμιο. Εξαίρεσε προσωρινά κάποιες περιπτώσεις, όπου θεωρήθηκε ότι είναι δύσκολο να υπάρχουν επιστήμονες με διδακτορικό για να καταλάβουν αυτές τις θέσεις. Αυτό το «προσωρινά» το προσδιόρισε σε μία συγκεκριμένη ημερομηνία -το 2010 αν θυμάμαι καλά- και είχε προβλέψει ο νόμος ότι με Προεδρικό Διάταγμα θα καταγραφούν οι επιστήμες εκείνες όπου δεν θα χρειάζεται διδακτορικό.

Ερχόμαστε τώρα στο χρονικό σημείο που βρισκόμαστε και το ερώτημα είναι: Εξακολουθούν και δεν υπάρχουν διδάκτορες σ’ αυτά τα αντικείμενα; Εσείς βλέπετε τη μία πλευρά -την οποία βλέπω κι εγώ και την αντιλαμβάνομαι- των ανθρώπων εκείνων που υπηρετούν ήδη, δεν έχουν διδακτορικό, αλλά σύμφωνα με τη νομοθεσία για να εξελιχθούν θα πρέπει να γίνει ανοιχτή προκήρυξη. Και ενδεχόμενη ανοιχτή προκήρυξη που θα επιβάλει το διδακτορικό, θα αποκλείσει τους εσωτερικούς υποψηφίους.

Από την άλλη μεριά, έχουμε υποψηφίους, έχουμε επιστήμονες ενδιαφερόμενους οι οποίοι λένε ότι σ’ αυτό το αντικείμενο υπάρχουν πια επιστήμονες με διδακτορικό. Μας ρωτούν: Γιατί εξακολουθείτε και αποκλείετε με Προεδρικό Διάταγμα αυτούς που έχουν διδακτορικό, λέγοντας ότι δεν χρειάζεται διδακτορικό;

Αυτή είναι η δυσκολία. Δεν έχει τίποτα να κάνει ούτε με το μνημόνιο, ούτε με το δημοσιονομικό που είπατε. Κι αυτή τη δυσκολία προσπαθούμε να την αντιμετωπίσουμε στο νέο νόμο που επεξεργαζόμαστε. Δεν είναι δηλαδή μία υπεκφυγή, όπως πιθανόν θεωρείτε, που λέμε για το νόμο. Προσπαθούμε να την αντιμετωπίσουμε μέσα στο πλαίσιο μίας μεγαλύτερης αυτοτέλειας των Ιδρυμάτων, για την οποία θα επανέλθω ώστε να σας εξηγήσω ποιος είναι ο τρόπος σκέψης. Πάντως με κανένα τρόπο δεν έχει να κάνει με τους δημοσιονομικούς προβληματισμούς.

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστώ, κύριε Υφυπουργέ.

Ο Αντιπρόεδρος της Βουλής και Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Αναστάσιος Κουράκης έχει το λόγο να αναπτύξει την ερώτησή του.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ (Ζ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Κύριε Υπουργέ ομολογουμένως με εκπλήξατε με αυτά που άκουσα. Δεν είχα εφοδιαστεί για αυτού του είδους την επιχειρηματολογία.

Δηλαδή, δεν περίμενα με τίποτα να ακούσω ότι αυτό το οποίο είναι μια καθιερωμένη και διεθνής πρακτική σε ορισμένα καλλιτεχνικά ή συνθετικά μαθήματα, το διδακτορικό, αν υπάρχει –καλό είναι να υπάρχει, αλλά δεν μπορεί να αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση- ότι θα είναι προϋπόθεση. Διότι δεν πρόκειται περί μαθημάτων θεωρητικών σπουδών. Πρόκειται για συνθετικά και καλλιτεχνικά μαθήματα, όπου το διδακτορικό, δηλαδή η αναζήτηση νέας γνώσης, δεν έχει νόημα. Καλό είναι να υπάρχει, αλλά δεν μπορεί να υπάρχει ως προϋπόθεση. Και αυτό είναι μια διεθνής πρακτική.

Βέβαια, πρέπει να πούμε ότι αντ’ αυτού ο νομοθέτης βάζει πολύ ισχυρά κριτήρια στη διαδικασία της εξέλιξης, όπως αναγνωρισμένο καλλιτεχνικό ή αρχιτεκτονικό έργο υψηλής στάθμης, πραγματοποιημένο ή μελετημένο ή βραβευμένο σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς, μεταπτυχιακές σπουδές πανεπιστημιακού επιπέδου σε σχετική γνωστική περιοχή με αντίστοιχο τίτλο, δημοσιευμένο ερευνητικό έργο σε έγκυρα περιοδικά, τουλάχιστον διετής πείρα. Δηλαδή, ένα σύνολο πραγμάτων που συνάδει με την επιστήμη που υπηρετεί. Και αυτό το λέει η ίδια η Σχολή. Το λένε οι ίδιες οι Σχολές, το λέει η Πρυτανεία, το λέει η Σύγκλητος.

Και έρχεται τώρα το Υπουργείο και λέει «α, αυτά που ξέρατε, να τα ξεχάσετε». «Εγώ εκτιμώ…» -λέει το Υπουργείο- «…ότι όταν υπάρχουν διδάκτορες, όπως είπατε προηγουμένως, που διεκδικούν τη θέση, αυτοί λογικό είναι –λογικό κατά την αντίληψή σας- να έχουν μια προτεραιότητα».

Καθόλου απαντάει η Σχολή. Καλό είναι να έχει και διδακτορικό -όπου μπορεί να το έχει, εν πάση περιπτώσει, γιατί δεν μπορεί παντού- αλλά το κύριο –που το έχει πει καθόλου προσωρινά, όμως, ο ν. 1268- είναι μία διεθνής πρακτική, η οποία λέει ότι σε καλλιτεχνικά μαθήματα συνθετικών εργασιών και αντικειμένων, δεν μπορεί να υφίσταται διδακτορικό. Δεν είναι θεωρία από αμφιθεάτρου. Είναι σχεδιαστήριο, είναι μια άλλη πρακτική.

Και έρχεστε τώρα –και συγγνώμη που σας το λέω, αλλά ειλικρινά δεν το περίμενα- με την επιχειρηματολογία που είπατε να ανατρέψετε όλο αυτό το οικοδόμημα επιστημολογίας, το οποίο ισχύει σε όλες τις χώρες του κόσμου και το οποίο το λένε και οι ίδιοι.

Και το τελευταίο και ουσιαστικότερο είναι ότι δια αυτού του τρόπου επεμβαίνετε και καταργείτε την αυτοτέλεια των πανεπιστημίων. Τα ίδια τα πανεπιστήμια ορίζουν τα προσόντα που θέλουν να έχει το διδακτικό προσωπικό που θα διδάξει. Πραγματικά αυτό δεν το περίμενα.

Και σε κάθε περίπτωση, είπατε ότι έχετε ορισμένες σκέψεις κλπ. Θα υπογραφεί κάποτε αυτό το Διάταγμα με την άλφα, βήτα ή οποιαδήποτε άλλη μορφή και με βάση, επαναλαμβάνω, το ν. 1268; Διότι θα πρέπει να λειτουργήσουν επιτέλους τα τμήματα, γιατί η σχέση διδάσκοντα προς διδασκόμενους είναι ένας προς δεκαπέντε.

Με τη μείωση του προσωπικού κάτω από το 40% του αριθμού των ΔΕΠ, αυτή η αναλογία έχει γίνει τριάντα έως πενήντα –γεγονός που σημαίνει ότι πρακτικά δεν μπορείς να κάνεις μάθημα, δηλαδή υπάρχει υποβάθμιση- και σήμερα έχουμε –φαντάζομαι ότι το γνωρίζετε- χίλιους επτακόσιους πενήντα φοιτητές στην Αρχιτεκτονική με εβδομήντα πέντε μέλη ΔΕΠ, εκ των οποίων –προσέξτε- τα 2/3, δηλαδή οι πενήντα, εμπίπτουν στην κατηγορία του μη έχοντος διδακτορικό. Δηλαδή, τι θα κάνουμε; Θα καταργήσουμε την Αρχιτεκτονική Σχολή; Και ποιος θα το κάνει αυτό; Ποιος θα πάρει την ευθύνη αν όχι οι ίδιοι, η ίδια η Σχολή;

Πρέπει να πάρετε θέση στο θέμα της αυτοτέλειας. Δηλαδή, ποιος θα το κάνει αυτό; Θα το κάνει το Υπουργείο; Πραγματικά, δηλαδή, νομιμοποιείται να το κάνει το Υπουργείο; Και αν επέμβει εκεί, θα επεμβαίνει και σε άλλα θέματα που έχουν σχέση με την ιατρική, με τις ανθρωπιστικές σπουδές κλπ;

Ποιο είναι αυτό το Υπουργείο που μπορεί να έχει άποψη επ’ αυτών των θεμάτων -δηλαδή, στο ποια θα πρέπει να είναι τα προσόντα του διδακτικού προσωπικού- αν όχι οι ίδιοι, το ίδιο το Πανεπιστήμιο, το Universität, που το ξέραμε τόσα χρόνια, τόσους αιώνες;

Εδώ μπαίνουν πολύ σοβαρά ζητήματα, πέρα από το επίσης πολύ ουσιαστικό ζήτημα που έγκειται στο ότι υπάρχει κίνδυνος απώλειας θέσης των μη μόνιμων λεκτόρων και επίκουρων καθηγητών, βάσει του νόμου, αν δεν προχωρήσει η διαδικασία της εξέλιξής τους με την προϋπόθεση ανανέωσης του Προεδρικού Διατάγματος 123. Αυτοί οι άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους. Έχουν μπει με διαφορετικές συνθήκες και έχουν ορίσει διαφορετικά τη ζωή τους.

Και τώρα έρχεστε εσείς ως Υπουργείο, ως πολιτική ηγεσία και λέτε «α, ξεχάστε τα αυτά, μπήκατε όπως μπήκατε, από εδώ και πέρα εμείς εκτιμούμε ότι… κλπ.». Άρα, θα χάσουν τη δουλειά τους οι λέκτορες, με προφανές αποτέλεσμα τις δυσμενείς επιπτώσεις στη ζωή τους.

Πραγματικά, δηλαδή, εγώ σήμερα περίμενα ημερομηνία. Περίμενα ότι θα μου λέγατε «συγγνώμη, αλλά είχαμε κάποιες άλφα, βήτα δυσκολίες και σε δύο μήνες, σε έξι κλπ …», γιατί έχουν ήδη περάσει εννέα μήνες. Πόσο θα τραβήξει αυτό;

Και έτσι και μπούμε και στη διαδικασία –κάτι που απεύχομαι- μιας περίεργης πολιτικής κατάστασης, καταλαβαίνετε ότι ένας ολόκληρος κόσμος θα είναι στον αέρα. Μια ιστορική Σχολή, που έχει δώσει εξετάσεις, με διακεκριμένους επιστήμονες στο εξωτερικό, με επιστήμονες με ήθος, που έχουν προβάλει τη χώρα ως αρχιτεκτονική επιστήμη και αντίληψη θα είναι στον αέρα. Και δεν θα είναι μόνο για τρεις μήνες η αναστολή της λειτουργίας της. Πολύ φοβάμαι ότι το Σεπτέμβρη θα έχουμε πολύ χειρότερα. Υπάρχει πελώρια ευθύνη επ’ αυτού.

Ξέρω ότι την άλλη φορά –το είπατε και το επικροτώ απολύτως- είχατε δώσει μια πολύ θετική λύση στο αίτημα της δημοσιοποίησης του καταλόγου για διαφάνεια. Θα περίμενα κάτι αντίστοιχο και σήμερα, δηλαδή να μου πείτε «Κύριε Κουράκη, είναι έτσι, αλλιώς κ.λπ., αλλά την άλλη Δευτέρα υπογράφεται το διάταγμα». Κάτι τέτοιο είναι το μόνο που θα μπορούσε να μας καλύψει.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Το λόγο έχει ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος για τη δευτερολογία του.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κύριε Πρόεδρε, αυτό που ζητά ο κ. Κουράκης είναι αυτό ακριβώς που θέλουμε να κάνουμε. Θέλουμε δηλαδή οι αποφάσεις γι’ αυτά τα θέματα να είναι αποφάσεις των Πανεπιστημίων, όμως, μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο: Να αποφασίζουν τα Πανεπιστήμια αν χρειάζονται διδακτορικό ή αν δεν χρειάζονται διδακτορικό και όχι το Υπουργείο και το κράτος με Προεδρικά Διατάγματα. Είναι το τελευταίο πράγμα που μπορεί να πει οποιοσδήποτε βρίσκεται στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας -είτε είναι είτε δεν είναι ακαδημαϊκός- αν δηλαδή χρειάζεται διδακτορικό στο «άλφα» ή στο «βήτα» αντικείμενο, όπως επίσης, και τα προσόντα που μπορεί να χρειάζονται.

Θέλω, όμως, να σας παρακαλέσω να δείτε ότι αυτό που υποστηρίζετε είναι ακριβώς το αντίθετο. Ήρθε δηλαδή ο νομοθέτης και εξαίρεσε προσωρινά κάποια γνωστικά αντικείμενα προσωρινά. Επιμένω στο «προσωρινά». Αν διαβάσετε το ν. 1268/1982 και την εισηγητική του έκθεση, θα δείτε για ποιο λόγο τα εξαίρεσε. Είπε ότι υπάρχουν αντικείμενα, στα οποία δεν υπήρχαν τότε διδάκτορες. Γι’ αυτό το λόγο έκανε κάποιες εξαιρέσεις για συγκεκριμένο διάστημα.

Μιλάω τώρα για το νομοθέτη. Διαφωνώ -αν θέλετε- με αυτό. Μπαίνω, όμως, στη δική σας λογική και σας λέω τι γράφει ο νόμος. Ο νομοθέτης είπε «Βάζω ένα χρονικό όριο μέχρι το 2010». Γιατί μέχρι τότε, φαντάζομαι, ότι υπολόγιζε –δεν μπορώ να ξέρω πώς έγινε- ότι θα υπάρχουν διδάκτορες.

Αν ίσχυε η δική σας λογική -την οποία ασπάζομαι- θα έπρεπε ο νομοθέτης τότε να πει χωρίς να θέσει χρονικούς περιορισμούς: «Εξαιρούνται αυτά τα αντικείμενα και αποφασίζει το Τμήμα τι προσόντα θα πρέπει να έχει ο διδάσκων».

Εγώ συμφωνώ σε αυτήν την άποψη. Αυτό είναι που θέλουμε να κατοχυρώσουμε με το νόμο που θέλουμε να εισηγηθούμε: Να είναι θέμα των Πανεπιστημίων. Δεν έχει καμία δουλειά το Υπουργείο Παιδείας να εμπλέκεται με Διατάγματα που καθορίζουν ποια είναι τα αντικείμενα στα οποία απαιτείται διδακτορικό και ποια είναι τα αντικείμενα στα οποία δεν απαιτείται διδακτορικό. Το είπε όμως -και κακώς κατά την γνώμη μου μπήκε σε τέτοιες λεπτομέρειες αλλά και σε άλλες παρόμοιες. Δεν έχει π.χ. κανένα λόγο το Υπουργείο Παιδείας να λέει ότι απαιτούνται δύο δημοσιεύσεις, για να γίνει κανείς λέκτορας, όταν ξέρετε πολύ καλά ότι τέτοιες διατάξεις και τέτοια κανονιστική προσέγγιση έχει αποτύχει.

Έχω πει και άλλη φορά στη Βουλή ότι για διάφορους λόγους έχω κοιτάξει τα δύο-τρία τελευταία χρόνια νέους assistant professors που εκλέγονται στα μεγάλα Πανεπιστήμια, όπως στο Yale, στο Stanford, στο Berkeley και στο Harvard. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν έχουν καμία δημοσίευση κατά την εκλογή τους. Αυτοί οι άνθρωποι δεν θα εκλέγονταν στο ελληνικό Πανεπιστήμιο, γιατί δεν έχουν το τυπικό προσόν των δύο δημοσιεύσεων.

Εμείς, λοιπόν, βάζαμε τυπικά προσόντα στους νόμους. Στη συνέχεια βρίσκαμε τρόπους και τα καλύπταμε. Είναι περίφημες οι περιπτώσεις εκείνες –τις γνωρίζετε, βεβαίως- που εκδίδονταν επιστημονικά περιοδικά, ώστε να δημοσιευθούν οι εργασίες και να υπάρχουν τα τυπικά προσόντα. Είναι γνωστές περιπτώσεις από παλιά με τον Οικονομικό Ταχυδρόμο και τα Χρονικά της Ρούμελης- όπου γινόταν συζήτηση σε γενικές συνελεύσεις για το κατά πόσον η δημοσίευση σε αυτά καλύπτει τα τυπικά προσόντα του νόμου.

Είναι απαραίτητο, λοιπόν, να φύγουμε και απ’ αυτούς τους περιορισμούς και απ’ όλο το πλαίσιο στο οποίο έχει εμπλακεί το Υπουργείο Παιδείας. Αυτό πρέπει να γίνει και για την απαίτηση διδακτορικού για τα αντικείμενα που συζητάμε σήμερα. Κυρίως γι’ αυτά τα αντικείμενα. Θεωρώ εκτός λογικής να αποφασίζει το Υπουργείο Παιδείας, αν για παράδειγμα για να γίνει κανείς καθηγητής στο πιάνο χρειάζεται να έχει διδακτορικό ή όχι. Δεν μπορεί να το ξέρει. Δεν το αφορά το Υπουργείο Παιδείας. Αυτό θέλουμε να αλλάξουμε.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ (Ζ΄ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Πού το λέει;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Δεν θέλουμε να ξαναπάμε σε ένα Διάταγμα που θα λέει ότι παρατείνεται η ισχύς του διατάγματος για τόσο διάστημα, διότι μπορεί να υπάρχουν κάποια αντικείμενα που δεν έχουν κατόχους διδακτορικού.

Κύριε Κουράκη, προτιθέμεθα -και το ξέρετε- μέσα στον επόμενο μήνα να φέρουμε νόμο για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Με αυτόν τον νόμο θέλουμε να λύσουμε μια και καλή και αυτό και πολλά άλλα παρόμοια προβλήματα. Αυτή είναι η πρόθεσή μας.

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστώ, κύριε Υφυπουργέ.

Και στην ερώτηση αυτή θα απαντήσει ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κ. Ιωάννης Πανάρετος.

Παρακαλείται τώρα ο ερωτών Βουλευτής κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος επί δίλεπτο να διατυπώσει την ερώτησή του.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υφυπουργέ, η κατάσταση που περιγράφεται στην επίκαιρη ερώτηση για το ΤΕΙ Ηπείρου αποτελεί ένα παράδειγμα, όπως πολύ καλά καταλαβαίνετε, του τι ισχύει στις εξελίξεις στα ΤΕΙ της χώρας μας, αλλά και γενικότερα στην ανώτατη εκπαίδευση. Άλλωστε, πριν από λίγο απαντήσατε και σε μία αντίστοιχη επίκαιρη ερώτηση για το ΤΕΙ Σερρών.

Έτσι, λοιπόν, η περικοπή της χρηματοδότησης περίπου κατά 50% σε σχέση με το 2009-2010, η μείωση των ωρών διδασκαλίας κατά 30% περίπου, η καθυστέρηση στην καταβολή των δεδουλευμένων, διαμορφώνουν μία ιδιαίτερα εκρηκτική κατάσταση στο σύνολο των ΤΕΙ της χώρας. Για παράδειγμα, μέσα από τη μη ανανέωση του προσωπικού δρομολογούνται απολύσεις. Ήδη το Υπουργείο Παιδείας ενέκρινε μόνο εκατόν εβδομήντα έξι θέσεις-πιστώσεις για τα δεκατρία Τμήματα του ΤΕΙ Ηπείρου, τη στιγμή που μέχρι τώρα υπήρχαν διακόσιοι εξήντα επτά επιστημονικοί και εργαστηριακοί συνεργάτες.

Αυτή η κατάσταση δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην ομαλή ολοκλήρωση του ακαδημαϊκού έτους και διαμορφώνει ένα ακόμη πιο ασφυκτικό περιβάλλον για τη νέα χρονιά, διαμορφώνοντας πολύ σοβαρά λειτουργικά προβλήματα. Για παράδειγμα, σε αυτή την κατεύθυνση θα προσθέσει νέα προβλήματα η πρόσφατη εγκύκλιός σας, της 1ης Ιουνίου, για τις θέσεις του έκτακτου και ωρομίσθιου προσωπικού στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ κατά το ακαδημαϊκό έτος 2011-2012, όπου τα Τμήματα, όπως λέτε, που έχουν έως δεκαπέντε μέλη επιστημονικό προσωπικό στα ΤΕΙ και είκοσι πέντε μέλη διδακτικό προσωπικό στα ΑΕΙ δεν έχουν ανάγκη -θεωρείτε- έκτακτου προσωπικού και δεν θα λάβουν πιστώσεις, παρά μόνο κατ’ εξαίρεση. Έτσι, θα έχουμε ουσιαστικά τη δρομολόγηση συγχωνεύσεων Τμημάτων και Σχολών, την κατάργηση και την υποβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης, για να μετατραπούν ουσιαστικά τα ΤΕΙ είτε σε κολέγια είτε σε ΙΕΚ.

Κατά τη γνώμη μας, αποτελεί πρόσχημα ο εξορθολογισμός και αφορμή η κρίση για να δρομολογήσετε αυτές τις συνολικά αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις, οι οποίες πατάνε στις ευρωενωσιακές κατευθύνσεις για ολοκληρωτική υποταγή του περιεχόμενου, της δομής και της διοίκησης των Ανώτατων Ιδρυμάτων στις στρατηγικές στοχεύσεις για την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων και όχι της ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστούμε, κύριε συνάδελφε.

Το λόγο έχει ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Πρόεδρε, όπως είπα και προηγουμένως, αντιλαμβάνομαι την ανησυχία και την αγωνία που εκφράζεται από Βουλευτές για το μέλλον των Πανεπιστημίων και ΤΕΙ –στη συγκεκριμένη περίπτωση ΤΕΙ- στα οποία υπάρχουν προβλήματα.

Σε σχέση με το έκτακτο προσωπικό του ΤΕΙ Ηπείρου θα πρέπει να κάνω γνωστό ότι υπάρχει προϋπολογισμός 3 εκατομμυρίων ευρώ για ωρομίσθιους, έχει εκταμιευθεί ποσό 840 εκατομμυρίων ευρώ για την κάλυψη της περιόδου Ιανουαρίου-Απριλίου και βρίσκεται προς υπογραφή απόφαση για την εκταμίευση άλλου ενός ποσοστού 14% για το Μάιο και Ιούνιο, δηλαδή 420.000 ευρώ.

Είμαι βέβαιος ότι, αν μου ανταπαντούσατε αυτή τη στιγμή, θα μου λέγατε ότι δεν είναι αρκετά και θα μου λέγατε ότι χρειάζονται περισσότεροι διδάσκοντες ωρομίσθιοι. Δεν είναι βέβαιο. Δεν ξέρει κανείς πόσες είναι οι ανάγκες και σε τι έκταση οι ανάγκες αυτές μπορούν να τεκμηριωθούν σε σχέση με τη συνολική εικόνα.

Τι έχουμε αυτή τη στιγμή; Αυτή τη στιγμή έχουμε έναν συγκεκριμένο προϋπολογισμό, έχουμε μία συγκεκριμένη κατεύθυνση για το πόσες θέσεις εκτάκτων μπορούμε να διαθέσουμε. Αυτό δεν το αποφασίζουμε θεωρώντας ότι θα πάρουμε κάποια χρήματα από δω και θα τα πάμε εκεί κι έτσι θα δώσουμε περισσότερα χρήματα στο ΤΕΙ Ηπείρου ή στο ΤΕΙ Σερρών. Έχουμε συγκεκριμένες θέσεις. Θα έχουμε ένα συγκεκριμένο αριθμό θέσεων διαθέσιμο. Έχουμε λοιπόν την υποχρέωση να δούμε πώς αυτές τις θέσεις θα τις κατανείμουμε με τρόπο που θα καλύψουν με την πιο λογική προσέγγιση τις ανάγκες των Ιδρυμάτων ώστε όχι να ικανοποιήσουμε κάποιο Ίδρυμα περισσότερο ή κάποιο Ίδρυμα λιγότερο, αλλά να αξιοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο αυτές τις θέσεις.

Ειδικά από το Κομμουνιστικό Κόμμα για ένα πράγμα ελπίζω ότι δεν θα μας κάνετε κριτική. Για το ότι υπάρχει ειδική μεταχείριση οποιουδήποτε, είτε είναι ΤΕΙ, είτε είναι Πανεπιστήμιο, είτε είναι τμήμα Πανεπιστημίου, είτε είναι τμήμα ΤΕΙ, λόγω της διοίκησης που έχει ή λόγω της περιοχής όπου βρίσκεται. Βάζουμε κανόνες και προσπαθούμε αυτούς τους κανόνες να τους τηρούμε έτσι ώστε να κάνουμε την καλύτερη δυνατή κατανομή των διαθέσιμων πόρων.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστούμε τον κύριο Υφυπουργό.

Ο κ. Νικόλαος Καραθανασόπουλος, Βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, έχει το λόγο.

Ορίστε, κύριε συνάδελφε.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Κύριε Υφυπουργέ, σ’ ένα σημείο έχετε δίκιο, στο ότι δεν το βάζουμε αντιπαραθετικά. Άλλωστε ούτε κι εγώ έχω καμία σχέση με την Ήπειρο ως εκλογική περιφέρεια. Βλέπουμε συνολικά τα ζητήματα και επικεντρώνουμε σε κάποια συγκεκριμένα παραδείγματα για να αποκαλύψουμε τη συνολική πολιτική.

Δεύτερον, ως Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας δεν μας αφορά το να κάνουμε κριτική από μικροπολιτική σκοπιά. Έτσι κι αλλιώς γνωρίζετε πάρα πολύ καλά τη σφοδρότατη αντίθεση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας στη λογική που πρυτάνευσε και που κι εσείς ως κυβέρνηση είχατε παλιότερα -αλλά και η Νέα Δημοκρατία- κάθε πόλη και πανεπιστημιακή σχολή, κάθε χωριό και τμήμα ΤΕΙ. Αυτή ακριβώς τη λογική σήμερα ερχόμαστε και επικρίνουμε γιατί ήταν μία συνειδητή επιλογή να οδηγηθεί σε υποβάθμιση η ανώτατη εκπαίδευση, να υπάρχουν πτυχία χωρίς επιστημονικό αντικείμενο, χωρίς επαγγελματικό αντικείμενο, άρα λοιπόν πτυχία χωρίς αντίκρισμα.

Αυτή ήταν η φιλοσοφία, αυτή ήταν η λογική και σήμερα ακριβώς μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια προχωράτε γρήγορα και δρομολογείτε τις αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις όπου ουσιαστικά το σύνολο της παιδείας και ιδιαίτερα η ανώτατη εκπαίδευση θα είναι πλήρως υποταγμένη όχι στην ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, αλλά στις επιταγές και στις απαιτήσεις των επιχειρήσεων. Αυτό φαίνεται από τη δομή της διοίκησης, από το πώς θα λειτουργούν μέχρι και το τι θα διδάσκονται, δηλαδή το περιεχόμενο των σπουδών, ανατρέποντας άρδην το όποιο επιστημονικό αντικείμενο υπάρχει, αποσυνδέοντας πλήρως τα πτυχία από τα επαγγελματικά δικαιώματα στο πλαίσιο της απελευθέρωσης της αγοράς και του ανοίγματος των λεγόμενων «κλειστών» επαγγελμάτων.

Δεύτερο σημείο: Κύριε Υφυπουργέ, εμείς δεν είμαστε της λογικής τού πόσοι ωρομίσθιοι χρειάζονται. Γνωρίζετε πάρα πολύ καλά ότι εμείς λέμε ότι αυτές οι θέσεις που καλύπτονται σήμερα από ωρομίσθιους πρέπει να καλυφθούν από μόνιμο προσωπικό, γιατί γνωρίζετε σήμερα ότι στα ΤΕΙ η αναλογία μόνιμου προσωπικού με έκτακτο προσωπικό έχει πλησιάσει περίπου το 70%, αν δεν έχει αγγίξει το 80%. Τουλάχιστον 70% υπάρχει σίγουρα, πολύ περισσότερο μέσα από τις συνταξιοδοτήσεις που θα δρομολογηθούν το επόμενο χρονικό διάστημα.

Γιατί το κάνετε αυτό; Διότι η φιλοσοφία σας και η λογική σας είναι ακριβώς να συνενώσετε, να συγχωνεύσετε, οδηγώντας στην κατάργηση τμημάτων και σχολών και βεβαίως οι σχολές που θα συγχωνευθούν και θα συνενωθούν να έχουν μία υποβαθμισμένη παροχή εκπαίδευσης.

Αλήθεια, υπάρχει μία τεράστια αντίφαση στα λεγόμενά σας.

Λέτε «δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τις ανάγκες των ωρομισθίων για κάθε τμήμα και σχολή» και ταυτόχρονα βγάλατε μια υπουργική απόφαση, μια εγκύκλιο, που λέτε ότι αν έχουν 15 άτομα μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό δεν χρειάζονται έκτακτους. Εσείς πώς το βγάλατε αυτό; Με ποια λογική το βγάλατε αυτό; Άρα, λοιπόν, είναι μια αντιεπιστημονική λογική. Μια λογική που θέλει να επιταχύνει τη διαδικασία συρρίκνωσης, τη γιγάντωση των απολύσεων και στο χώρο του εκπαιδευτικού προσωπικού, την υποβάθμιση των πτυχίων. Ένα μεγάλο τμήμα των σπουδαστών δεν θα μπορεί να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Αυτές τις σπουδές, τις υποβαθμισμένες, που τις πληρώνουν μάλιστα και πανάκριβα.

Εμείς, λοιπόν, λέμε πολύ καθαρά, κύριε Υφυπουργέ, ότι υπάρχει διέξοδος. Δεν μπορεί στις σημερινές συνθήκες που όλες οι προϋποθέσεις είναι υπαρκτές ώστε η γνώση που παράγει η ανθρωπότητα να γίνει κτήμα του λαού και της νεολαίας συνολικότερα, η παραγόμενη αυτή μόρφωση να αποτελεί εμπόδιο. Δεν μπορεί με τη συγκεκριμένη εξουσία και τις επιλογές που κάνετε προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση, να δρομολογείτε το λειτουργικό αναλφαβητισμό.

Λέμε καθαρά, λοιπόν, ότι διέξοδος μπορεί να υπάρξει αρκεί να υπάρχει άλλος δρόμος ανάπτυξης. Όχι μια ανάπτυξη που να ικανοποιεί τα κέρδη αλλά τις λαϊκές ανάγκες. Και σ’ αυτή την κατεύθυνση οι στόχοι πάλης που βάζουμε είναι πολύ συγκεκριμένοι και πολύ καθαροί.

Επιτρέψτε μου να ολοκληρώσω με τους συγκεκριμένους στόχους πάλης που αφορούν στα τεχνολογικά ιδρύματα. Συγκεκριμένα η λογική σας είναι ουσιαστικά αντί για ΑΤΕΙ να γίνουν ΙΕΚ και κολλέγια. Λέμε, λοιπόν, καμία απόλυση και μη ανανέωση συμβάσεων του διδακτικού και λοιπού προσωπικού, μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, διορισμός όλων των εκλεγμένων μελών, απρόσκοπτη εξέλιξη του επιστημονικού διδακτικού προσωπικού με βάση το έργο τους, γενναία χρηματοδότηση τώρα. Γιατί χρήματα υπάρχουν. Δεν μπορείτε να δίνετε 30 εκατομμύρια για πίστα φόρμουλα 1 στην Αχαΐα και να μην δίνετε για τα ΤΕΙ και τα ΑΕΙ. Γιατί εδώ μπαίνουν οι ιεραρχίες με βάση ποιες ανάγκες θέλετε να καλύψετε. Λέμε, επίσης, κατάληξη του θεσμού των συμβασιούχων, εκτάκτων και ωρομισθίων, κατοχύρωση της πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης του ερευνητικού και διδακτικού προσωπικού σε ΤΕΙ και Πανεπιστήμια.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ο Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κ. Ιωάννης Πανάρετος έχει το λόγο επί τρίλεπτον για τη δευτερολογία του.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κύριε Πρόεδρε, να ξεκινήσω με κάτι θετικό και μετά θα προχωρήσω σε μια διαφορά που έχουμε με το Κομμουνιστικό Κόμμα.

Το θετικό είναι ότι εγώ αναγνωρίζω, τουλάχιστον στις ερωτήσεις που έχουν γίνει στο Υπουργείο Παιδείας, ότι οι ερωτήσεις που προέρχονται από το Κομμουνιστικό Κόμμα είναι ερωτήσεις πολιτικές και διατυπώνονται πολιτικά. Ο τρόπος διατύπωσής τους γίνεται με πολιτικά επιχειρήματα και επομένως αντιλαμβάνομαι αυτό που είπατε.

Εκεί που θα διαφωνήσω είναι στην πολιτική. Δηλαδή, τα επιχειρήματα που χρησιμοποιείτε, ότι δηλαδή το κάνουμε γιατί θέλουμε να ενισχύσουμε τα μονοπώλια, γιατί θέλουμε να φτιάξουμε μια παιδεία για τα μονοπώλια και για τις επιχειρήσεις, πώς προκύπτουν;

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Από τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Από τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εμείς…

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Από τη συνθήκη της Μπολόνια μέχρι σήμερα. Δεν μιλάει η συνθήκη…

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Μην αγορεύετε τώρα, κύριε Καραθανασόπουλε. Μια μικρή διακοπή ναι, αλλά όχι αγόρευση. Παρακαλώ, σας άκουσε ο κ. Υφυπουργός.

Παρακαλώ, κύριε Υφυπουργέ.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Δεν θα διαφωνήσω στο ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να διαμορφώσει κάποιες πολιτικές αλλά δεν μπορούμε να αγνοήσουμε το γεγονός ότι τα νέα παιδιά που σπουδάζουν, χρειάζονται στη συνέχεια να βρουν δουλειά. Παλιά ξέρετε, υπήρχαν οικογένειες -και όχι από την κοινωνική πλευρά στην οποία αναφέρεστε- που είχαν την ευχέρεια τα παιδιά τους να τα στείλουν στο Πανεπιστήμιο να σπουδάσουν για να έχουν ένα πτυχίο για καταξίωση στον κοινωνικό τους κύκλο, χωρίς να έχουν ανάγκη να εργασθούν. Απλά γιατί «έτσι ήταν το κοινωνικά ορθό» στον κύκλο τους. Δεν υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις σήμερα. Ή και αν υπάρχουν πηγαίνουν κάπου αλλού να σπουδάσουν. Σήμερα τα παιδιά που σπουδάζουν θέλουν να βρουν δουλειά. Και εμείς πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να διαμορφώσουμε τις προϋποθέσεις εκείνες που τα παιδιά θα έχουν καλύτερη ανταπόκριση στην αγορά εργασίας. Η αγορά εργασίας ένα απαραίτητο στοιχείο που πρέπει να λάβουμε υπόψη μας στην εκπαίδευση. Δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Αποσυνδέοντας το πτυχίο από τα επαγγελματικά δικαιώματα;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Γνωρίζετε -και ελπίζω να το αναγνωρίσετε- ότι φέτος προχωράμε επαγγελματικά δικαιώματα που εδώ και 30 χρόνια δεν είχαν προχωρήσει. Τα προχωράμε. Και ιδιαίτερα για τους αποφοίτους των ΤΕΙ που συμφωνώ -έστω και αν δεν το είπατε, καταλαβαίνω ότι το πιστεύετε- ότι ήταν αδικημένοι. Και υπάρχει μια αδικία. Το κάνουμε. Προσπαθούμε.

Θα σας πω και το τελευταίο. Έχει σημασία, γιατί αναφερθήκατε στην εγκύκλιο και στην πρωτολογία μου δεν έκανα αναφορά σ’ αυτή.

Δεν έχουμε πει ότι όσα Τμήματα έχουν πάνω από δεκαπέντε μέλη ΕΠ δεν θα πάρουν προσωπικό ή πάνω από είκοσι πέντε μέλη ΔΕΠ. Αυτό που δεν θέλουμε –και είμαι βέβαιος ότι θα συμφωνήσετε μαζί μας- είναι να ξαναγίνει αυτό που έγινε πέρυσι, όπου ειδικά τα ΤΕΙ προσέλαβαν ένα πολύ μεγάλο αριθμό εκτάκτου προσωπικού. Ήρθε, λοιπόν, ο Σεπτέμβρης και δεν υπήρχαν χρήματα. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν υπογράψει συμβάσεις. Και δικαιολογημένα διαμαρτύρονταν κι έλεγαν, «εμείς έχουμε προσφέρει έργο και πρέπει να πληρωθούμε». Κι εμείς βρισκόμασταν σε αδυναμία να εκπληρώσουμε τις υποχρεώσεις του κράτους.

Τι λέμε, λοιπόν, τώρα; Να καταγραφούν οι ανάγκες. Να εξηγήσει κανείς γιατί χρειάζεται να έχει δύο ή τρία εργαστήρια σε κάποιο συγκεκριμένο πρόγραμμα σπουδών, γιατί χρειάζεται να έχει τόσα προαιρετικά μαθήματα και αυτές οι θέσεις που είναι διαθέσιμες, σε συνεργασία με τα ΤΕΙ, να δούμε πώς θα κατανεμηθούν καλύτερα. Αυτή είναι η πρόθεσή μας.

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστώ πολύ, κύριε Υφυπουργέ.

Στην επίκαιρη ερώτηση της κυρίας Κόλλια-Τσαρουχά θα απαντήσει ο Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος.

Το λόγο έχει η ερωτώσα Βουλευτής κυρία Μαρία Κόλλια -Τσαρουχά για δύο λεπτά, προκειμένου να διατυπώσει την ερώτησή της.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ-ΤΣΑΡΟΥΧΑ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Πρόεδρε, κύριε Υφυπουργέ, με αυτή την επίκαιρη ερώτηση θέλω να εκφράσω την αγωνία μου ως Βουλευτής του Νομού Σερρών και παράλληλα να δηλώσω τη συμπαράστασή μου στην εκπαιδευτική κοινότητα του Τ.Ε.Ι. και τους σπουδαστές που αγωνιούν αν την επόμενη ακαδημαϊκή χρονιά το Ίδρυμα θα είναι σε θέση να συνεχίσει επιτυχώς να προσφέρει την υψηλή και ποιοτική παιδεία και εκπαίδευση.

Αναγνωρίζω, κύριε Υφυπουργέ, τα προβλήματα που προκύπτουν από τη δύσκολη οικονομική συγκυρία που περνά η χώρα μας και πιστεύω ότι πάντοτε σε τέτοια θέματα θα πρέπει να ζητείται και να επιτυγχάνεται η μεγαλύτερη δυνατή συναίνεση, γιατί ο χώρος της ανώτατης εκπαίδευσης δεν αποτελεί σημείο αντιπαράθεσης.

Αναγνωρίζω, επίσης, ότι υπάρχουν δυσκολίες να υλοποιηθεί ο τετραετής ακαδημαϊκός αναπτυξιακός προγραμματισμός για την περίοδο 2009-2012 που είχε υπογραφεί από την κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.

Όμως, θα επιμείνω ότι η ενίσχυση των Ιδρυμάτων της χώρας με το αναγκαίο εκπαιδευτικό και ειδικό τεχνικό προσωπικό θα πρέπει να είναι η πρώτη και αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητά μας. Δεν μπορεί κανείς αυθαίρετα να ανατρέπει προγραμματισμούς εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων καταργώντας κυριολεκτικά τη νομικά κατοχυρωμένη αυτοτέλειά τους, χωρίς να λαμβάνει σοβαρά υπ’ όψιν ως κριτήριο τις πραγματικές ανάγκες των Τμημάτων.

Αλήθεια, ποιος γνωρίζει καλύτερα τις ανάγκες τους από τις διοικήσεις των Ιδρυμάτων; Θεωρεί το Υπουργείο ότι μπορεί να αναλάβει αυτό το βάρος; Είναι σε θέση να αντιληφθεί τα σοβαρά προβλήματα που θα προκύψουν, καθώς τα Τ.Ε.Ι. θα αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στο ρόλο και στο έργο τους και θα υποχρεωθούν να καταργήσουν μαθήματα σε Τμήματά τους, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα της παρεχόμενης ποιότητας εκπαίδευσης στους φοιτητές που είναι και το μέγα ζητούμενο;

Το Τ.Ε.Ι. Σερρών, κύριε Υφυπουργέ, κύριοι συνάδελφοι, έχει κάνει σοβαρό έργο –θα το αναλύσω και στη συνέχεια- και η επίκαιρη ερώτησή μου έχει να κάνει με τον κίνδυνο αναστολής της λειτουργίας του Τ.Ε.Ι. Σερρών γιατί έχετε μειώσει αισθητά το έκτακτο προσωπικό, αλλά έχετε μειώσει και τα χρήματα, τα οποία έχετε προγραμματίσει για τη λειτουργία του.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε την ερωτώσα Βουλευτή κυρία Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά.

Παρακαλώ τον Υφυπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννη Πανάρετο να λάβει το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κυρία Πρόεδρε, απαντώντας στα ερωτήματα που έθεσε η κ. Κόλλια θέλω να δώσω συγκεκριμένες απαντήσεις.

Αναφέρεται στην ερώτησή της ο τρόπος που έγινε η κατανομή των προσωρινών διδασκόντων και θέλω να σας κάνω γνωστό ότι αυτή η διαδικασία έγινε με έναν αλγόριθμο που λαμβάνει υπ’ όψιν μια σειρά στοιχείων των Τ.Ε.Ι., δηλαδή αριθμό φοιτητών, αριθμό διδασκόντων που υπηρετούν, όπως επίσης και τα προγράμματα σπουδών. Αυτή η διαδικασία είναι γνωστή σε όλα τα Τ.Ε.Ι..

Το βέβαιο είναι ότι δεν ήταν δυνατόν φέτος -και δεν θα είναι δυνατόν και του χρόνου- να ικανοποιήσουμε όλες τις ανάγκες των Πανεπιστημίων και των Τ.Ε.Ι.. Δεν είναι δυνατόν να ικανοποιήσουμε τις πραγματικές ανάγκες και βέβαια ακόμα περισσότερο δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιήσουμε κάποιες πλασματικές ανάγκες, οι οποίες έχουν διαμορφωθεί και διαιωνίζονται από κεκτημένη ταχύτητα.

Αυτό συμβαίνει γιατί, με τα δεδομένα του παρελθόντος, σε πολλά Τμήματα και Τ.Ε.Ι. και Πανεπιστημίων είχαν διαμορφωθεί προγράμματα σπουδών, τα οποία επέτρεπαν ένα μεγάλο αριθμό μαθημάτων επιλογής ή είχαν δημιουργηθεί πολλαπλά εργαστήρια σε περιπτώσεις που ούτε ο νόμος προέβλεπε τη δημιουργία εργαστηρίων ούτε υπήρχε και πραγματική ανάγκη για τη δημιουργία τέτοιων εργαστηρίων.

Αυτό που προσπαθούμε να κάνουμε είναι να δούμε πώς τις διαθέσιμες πιστώσεις –οι οποίες δεν είναι πιστώσεις που υπάρχουν από κάποια πηγή ανεξάντλητη, είναι οι πιστώσεις που διαθέτει στο Υπουργείο Παιδείας από τον ελληνικό λαό μέσω της φορολογίας του- θα μπορέσουμε να τις αξιοποιήσουμε καλύτερα και πώς θα μπορέσουμε να κάνουμε μια καλύτερη κατανομή στα Ιδρύματα που λειτουργούν σήμερα.

Τα Ιδρύματα που υπάρχουν σήμερα είναι, δυστυχώς, πολύ περισσότερα απ’ αυτά που μία χώρα του μεγέθους της Ελλάδας δικαιολογεί και πολύ περισσότερο αντέχει να χρηματοδοτεί. Αυτό είναι ένα πρόβλημα.

Αυτό το πρόβλημα είμαστε υποχρεωμένοι να το αντιμετωπίσουμε, είμαστε υποχρεωμένοι να το δούμε, εάν θέλουμε να είμαστε εντάξει απέναντι στο φορολογούμενο πολίτη, απέναντι στα ίδια τα Ιδρύματα και απέναντι στους φοιτητές οι οποίοι σπουδάζουν σε αυτά τα Ιδρύματα.

Θέλω, επίσης, να σας πω και για το Τμήμα Γραφιστικής στο οποίο αναφερθήκατε στην ερώτησή σας. Σκεφτείτε να προσθέταμε και νέα τμήματα. Ήταν η πρώτη φορά που η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας δεν δημιούργησε νέα τμήματα. Τι θα ήταν πιο εύκολο για εμάς; Το πιο εύκολο για εμάς θα ήταν να πούμε «ναι», να λειτουργήσουν αυτά τα δέκα τμήματα που είχαν ιδρυθεί και να δημιουργήσουμε και μερικά ακόμα.

Ξέρετε πόσα αιτήματα υπάρχουν για νέα τμήματα; Θα ήταν αυτό έντιμο απέναντι στους φοιτητές; Θα ήταν έντιμο απέναντι στο λαό των Σερρών; Θα ήταν έντιμο απέναντι στον φορολογούμενο πολίτη;

Είναι πολύ πιο δύσκολη η απόφαση να μη λειτουργήσεις ένα νέο τμήμα, να μην χρηματοδοτήσεις στην έκταση που θα ήθελες από το να δημιουργήσεις ένα νέο τμήμα.

Έχουμε, όμως, φθάσει σε εκείνο το σημείο που πρέπει να αναθεωρήσουμε την όλη προσέγγισή μας για την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Ελπίζω ότι και εσείς θα βοηθήσετε στο να δούμε πώς αυτό το πράγμα θα γίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε και εμείς, κύριε Υπουργέ.

Το λόγο έχει η ερωτώσα Βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κυρία Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά για τρία λεπτά.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ-ΤΣΑΡΟΥΧΑ: Σας ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Κύριε Υφυπουργέ, βάλατε ηθικά διλήμματα σε μία Βουλευτή, η οποία θέλει να πιστεύει ότι είναι πάρα πολύ προσεκτική και σε αυτά που λέει και σε αυτά που κάνει. Μου κάνει εντύπωση και θα σας απαντήσω, γιατί στο δικό μας ΤΕΙ των Σερρών ένας αλγόριθμος μπορεί να απαντήσει στις πραγματικές του ανάγκες και γιατί σε άλλα ΤΕΙ στείλατε περισσότερους έκτακτους.

Κατά το παρελθόν πραγματικά θεωρήθηκε ότι η λειτουργία ενός εκπαιδευτικού ιδρύματος στην περιφέρεια, θα μπορούσε να αντιστρέψει την πτωτική πορεία ενός τόπου και να αποτελέσει ένα σημαντικό μοχλό ανάπτυξης για την περιοχή. Βέβαια, πολλά ιδρύματα δημιουργήθηκαν λανθασμένα στην επικράτεια, χωρίς κανένα σχεδιασμό. Μάλιστα, θα θυμάστε με το δεύτερο πακέτο στήριξης, ότι σε μία μόνο νύχτα είχαν δημιουργηθεί άπειρα τμήματα στην περιφέρεια. Επομένως, ο μαρασμός αυτών ήταν αυτονόητος, αφού δεν πληρούσαν τα αυτονόητα.

Παρακολουθώντας, λοιπόν, τα τελευταία έντεκα χρόνια ως Βουλευτής του Νομού Σερρών και ΤΕΙ Σερρών και όταν αναφερόμαστε σ” αυτό, αναφερόμαστε σε ένα ίδρυμα που η πολιτεία επένδυσε δεκάδες εκατομμύρια σε υποδομές, ενίσχυσε με πάμπολλους τρόπους τη λειτουργία του και η ακαδημαϊκή κοινότητα ανταπέδωσε πολλαπλά στην τοπική κοινωνία, στην οικονομική ζωή του τόπου, αξιοποιώντας στο έπακρο τα χρήματα του Έλληνα φορολογούμενου.

Κύριε Υφυπουργέ, είναι ένα ίδρυμα με περισσότερους από οκτώ χιλιάδες ενεργούς φοιτητές, με εβδομήντα οκτώ άτομα μόνιμο εκπαιδευτικό προσωπικό, καταφέρνει και ανταποκρίνεται πλήρως στις σύγχρονες απαιτήσεις, παρέχοντας υψηλής ποιότητας εκπαίδευση, ενθαρρύνει επιτυχώς την εφαρμοσμένη τεχνολογική έρευνα, αναπτύσσει συνεργασίες με εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας και του εξωτερικού, υλοποιεί αυτοδύναμα μεταπτυχιακά προγράμματα με ιδιαίτερα μεγάλη συμμετοχή ενδιαφερομένων, υπάρχει πρόταση για αγγλόφωνο, για μεταπτυχιακά, υπάρχει συνεργασία με χώρες της Ανατολικής Ευρώπης,

Προχώρησε -από τα πρώτα ιδρύματα- στη διαδικασία αξιολόγησης και πιστοποίησης, προσελκύει προγράμματα σπουδών, νέους της πατρίδας μας, υπογράφει πρωτόκολλα συνεργασίας με διασυνοριακές δράσεις, τη ζώνη καινοτομίας. Μελετήστε στοιχεία στο σύστημα «ΕΥΔΟΞΟΣ». Άρα αντιλαμβανόμαστε, αντιλαμβάνεστε γιατί ίδρυμα μιλάμε.

Με τη σημερινή μου επίκαιρη μεταφέρω και την αγωνία, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, όλων των συναδέλφων Βουλευτών του Νομού, του επιχειρηματικού κόσμου των Σερρών, των θεσμικών παραγόντων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και ζητώ να στηρίξετε το ΤΕΙ μας, γιατί μ’ αυτό τον τρόπο βοηθάτε μια ακριτική περιοχή να βγει από το περιθώριο, να βγει μέσα από αυτό το ρόλο της και τελικά να ορθοποδήσει.

Θα ήθελα να τονίσω ότι στον επικείμενο εξορθολογισμό του δικτύου των πανεπιστημίων και των ΤΕΙ της χώρας, η πολιτεία, εσείς, κύριε Υπουργέ, θα πρέπει να λάβετε σοβαρά υπ’ όψιν ότι το ΤΕΙ Σερρών ανταποκρίνεται πλήρως στις σύγχρονες απαιτήσεις, παρέχοντας, όπως ήδη ανέλυσα, υψηλής ποιότητας εκπαίδευση στους φοιτητές και έχοντας περίοπτη θέση στα ιδρύματα της ανώτατης εκπαίδευσης της πατρίδας μας.

Κύριε Πρόεδρε, ορισμένοι εκτίθεται ιδιαίτερα. Συνάδελφος κυβερνητικός των Σερρών δημόσια ανέφερε πέρυσι ότι το νέο Τμήμα Γραφιστικής των ΤΕΙ, μετά από διαβεβαιώσεις και του Ειδικού Γραμματέα Ανώτατης Εκπαίδευσης, του κ. Παπάζογλου, θα λειτουργούσε στο τρέχον ακαδημαϊκό έτος. Εμείς -και εγώ- στα πλαίσια του Κοινοβουλευτικού Ελέγχου, διερευνούμε τις προθέσεις σας για το εάν τελικά θα λειτουργήσει.

Σήμερα μας διαβεβαιώσατε ότι δεν θα λειτουργήσει. Πρέπει να μας το πείτε. Έπρεπε να το είχατε πει, να το δηλώσετε με θάρρος και να αναλάβετε και εσείς τις ευθύνες σας και βέβαια, ο σερραϊκός λαός να μάθει αυτή σας τη θέση.

Έχετε αντιληφθεί τα αδιέξοδα που δημιουργούνται, όμως, ειδικά τώρα, κύριε Υφυπουργέ, που οι έκτακτοι ανά τη χώρα προσανατολίζονται σε αποχή διαρκείας ή και τα ίδια τα ιδρύματα διαμαρτυρόμενα για τις περικοπές σε έκτακτο προσωπικό, αλλά κα τη μείωση της χρηματοδότησης, θα αναστείλουν τη λειτουργία τους από τον Σεπτέμβριο; Επανεξετάζετε αυτή τη στάση σας; Η ενδεχόμενη κατάργηση των εκτάκτων θα δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα στην εκπαιδευτική διαδικασία, εκτός και αν έχετε επιλέξει με την έναρξη του νέου εκπαιδευτικού ακαδημαϊκού έτους να έχετε απέναντί σας και όλο το φοιτητικό κόσμο.

Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε.

Πιστεύω ότι πρέπει να αυτονομήσουμε, κύριε Υφυπουργέ, πλήρως τα πανεπιστήμια, να κάνουν αυτά τις δικές τους επιλογές, τα τμήματα που θέλουν, να δίνουν τα πτυχία που θέλουν και βέβαια, το κράτος να κρατήσει τον επιτελικό του ρόλο, να ελέγχει τη χρηματοδότηση, αξιολόγηση και πιστοποίηση.

Αν αυτό το έλεγε ο κύριος Πρωθυπουργός πριν, παλιότερα συμβαδίζει με τον καθορισμό ακόμη και του αριθμού των εκτάκτων καθηγητών με αυτά που συμβαίνουν, δηλαδή, σήμερα και αν αυτό αποτελεί μια καλή δικαιολογία, που είναι το Μνημόνιο, αυτό είναι στην κρίση του ελληνικού λαού. Προβλήματα υπάρχουν και θα υπάρχουν. Το ζήτημα είναι αν ιεραρχούνται σωστά.

Και να μην ξεχνάμε τι θα είχε συμβεί, κύριε Υφυπουργέ, εάν στη συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης που κάνουμε σήμερα, η Νέα Δημοκρατία ήταν κυβέρνηση και αντιπολίτευση το ΠΑΣΟΚ.

Ευχαριστώ για την ανοχή σας, κυρία Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε την κυρία Μαρία Κόλλια-Τσαρουχά για την ερώτησή της.

Παρακαλούμε τον Υπουργό κ. Πανάρετο να λάβει το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Είμαι βέβαιος, κυρία Πρόεδρε, ότι πράγματι η κ. Κόλλια δεν εκφράζει μόνο τη δική της αγωνία με την επίκαιρη ερώτηση που κατέθεσε, αλλά εκφράζει τις ανησυχίες και τις αγωνίες όλων των Βουλευτών του Νομού. Είμαι βέβαιος ότι εκφράζει και τις ανησυχίες της τοπικής κοινωνίας και των τοπικών παραγόντων.

Είπα και προηγουμένως ότι, αυτές οι αποφάσεις δεν είναι ούτε εύκολες ούτε ευχάριστες. Θα ευχόμουν να μην είχαν προηγηθεί οι αποφάσεις δημιουργίας πολλών Πανεπιστημίων ΤΕΙ και Τμημάτων, ώστε να μην έλθουμε σήμερα σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση και σε αυτή τη δύσκολη θέση -τυχαίνει να βρισκόμαστε εμείς, διότι θα μπορούσατε να ήσασταν εσείς σε αυτή τη δύσκολη θέση- να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί.

Επειδή δεν θέλω και δεν μου αρέσει να αποδίδω ευθύνες εύκολα και να πω «ναι, έγινε αυτό, έγινε εκείνο, έγινε το άλλο που δεν έπρεπε να έχει γίνει», πρέπει να πω ότι οι προηγούμενες ηγεσίες διαχρονικά ακολούθησαν μια παρόμοια πολιτική, με μία στρατηγική. Η πολιτική ποια ήταν; Να βοηθήσουμε την ανάπτυξη της περιφέρειας με ίδρυση Πανεπιστημίων, ΤΕΙ και Τμημάτων. Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό ενισχύθηκε από χρήματα που ήταν διαθέσιμα από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η διεύρυνση της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης ήταν μια πολιτική ευρωπαϊκή, ήταν μια πολιτική διεθνής για την ανάπτυξη της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Όμως, στη χώρα μας ειδικά αυτή η πολιτική δεν έλαβε υπ’ όψιν της μία σειρά από παραμέτρους. Θα έλεγα και διεθνώς, αν θέλετε την άποψή μου. Αυτή η πολιτική δεν ξέρω αν έχει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα. Βλέπει κανείς χώρες οι οποίες έχουν ιδιαίτερη οικονομική ανάπτυξη και ιδιαίτερη επιτυχία στις σπουδές της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης να έχουν επιτύχει με άλλη λογική, όχι μαζικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

Αν πάρει κανείς παράδειγμα την Ελβετία, θα δει ότι μόνο ένα 24% με 30% των νέων ανθρώπων πηγαίνει στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ. Πηγαίνουν στην τεχνική εκπαίδευση, όχι όμως γιατί τους υποχρεώνει το κράτος, αλλά γιατί αυτή η τεχνική εκπαίδευση έχει αντίκρισμα.

Σε εμάς υπάρχει ένα έλλειμμα ενδιάμεσης βαθμίδας από τη δευτεροβάθμια στην τριτοβάθμια. Έχουμε στην τριτοβάθμια το μεγαλύτερο ποσοστό νέων αυτής της ηλικίας να σπουδάζουν ή να έχουν πρόσβαση στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ, χωρίς να έχουμε καν τη βάση του δέκα. Έχουμε Τμήματα που δεν γεμίζουν. Άρα, έχουμε πιο πολλές διαθέσιμες θέσεις από όσες ζητούνται. Στα παιδιά αυτά δεν προσφέρουμε κάτι αξιόπιστο ενδιάμεσα.

Θα σας πω –και θα κλείσω με αυτό, κυρία Πρόεδρε- μία εμπειρία που είχα, μιλώντας με τον Υπουργό Τριτοβάθμιας Εκπάιδευσης και Έρευνας της Ελβετίας. Μου είπε «έχω έξι παιδιά. Από τα έξι παιδιά μου το ένα μόνο πήγε στο Πανεπιστήμιο. Τα άλλα πέντε πήγαν στην τεχνική εκπαίδευση». Σκεφθείτε οποιονδήποτε από εμάς να είναι περήφανος και ευχαριστημένος με κάτι αντίστοιχο και να μην προσπαθεί όλα τα παιδιά του να πάνε στα Πανεπιστήμια.

Χρειαζόμαστε, λοιπόν να δούμε ξανά, να επανασχεδιάσουμε την τριτοβάθμια εκπαίδευση. Με όλες τις δυσκολίες που αυτό συνεπάγεται, με διάλογο, με προσπάθεια κατανόησης και αντίληψης των προβλημάτων, αλλά με τελικό στόχο την καλύτερη δυνατή εκπαίδευση για τα Ελληνόπουλα που θα σπουδάσουν στα Πανεπιστήμια.

Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.

Στην ερωτώσα Βουλευτή του ΛΑΟΣ κ. Ουρανία Παπανδρέου Παπαδάκη θα απαντήσει ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Πανάρετος.

Κυρία Παπανδρέου, που είστε εδώ και πολύ ώρα στη Βουλή, παρακαλώ έχετε το λόγο για να παρουσιάσετε την ερώτησή σας.

ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ-ΠΑΠΑΔΑΚΗ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Κύριε Υφυπουργέ, επανέρχομαι σήμερα με την επίκαιρή μου αυτή ερώτηση στο θέμα του Πανεπιστημίου της Στερεάς Ελλάδος, ένα θέμα πρωταρχικής και ζωτικής σημασίας για την περιφέρειά μας, γιατί δεν έχει μόνο οικονομική σημασία, για την οικονομική ανάπτυξη δηλαδή της περιοχής, αλλά εμείς δίνουμε πάρα πολύ μεγάλη βαρύτητα και στην πνευματική ανάπτυξη.

Θα σας παρακαλέσω πάρα πολύ να έχω μία συγκεκριμένη απάντηση, γιατί στο θέμα αυτό έχω αναφερθεί με γραπτές μου ερωτήσεις, όπως ξέρετε. Κύριε Υφυπουργέ, οι απαντήσεις σας, όμως, ήταν και γενικές και αόριστες και γι’ αυτό σήμερα θα ήθελα συγκεκριμένες απαντήσεις.

Το Πανεπιστήμιο Στερεάς Ελλάδος, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ιδρύθηκε το 2003, άρχισε να λειτουργεί το ακαδημαϊκό έτος 2004 και 2005 και συνεχίζει να λειτουργεί μέχρι σήμερα μόνο με δύο τμήματα. Το ένα είναι ένα τμήμα πληροφορικής με εφαρμογές στη βιοιατρική, αρκετά μοντέρνο τμήμα δηλαδή. Αυτό έχει έδρα τη Λαμία. Το δεύτερο είναι ένα τμήμα για περιφερειακή και οικονομική ανάπτυξη, επίσης, πάρα πολύ μοντέρνο τμήμα για την περιοχή. Αυτό είναι στη Λιβαδειά.

Είναι γεγονός βέβαια, πως μέχρι σήμερα με ευθύνη πάρα πολλών –και δεν θα αναφερθώ στις ευθύνες που ήταν και τοπικές και γενικότερες- και κυρίως με ευθύνη της πολιτείας και του Υπουργείου Παιδείας υπήρξε μία απαράδεκτη στασιμότητα στην εξέλιξη και τη λειτουργία του Πανεπιστημίου Στερεάς Ελλάδας, που εξακολουθεί σήμερα, μετά από οκτώ χρόνια, να λειτουργεί όπως όταν ξεκίνησε.

Δεν έχει γίνει το παραμικρό για την αναμόρφωση και πρόοδο αυτού του πανεπιστήμιου.

Το χειρότερο όμως –κι αυτό είναι το ανησυχητικό για όλους μας και κυρίως για τους Στερεοελλαδίτες- είναι οι πληροφορίες που δυστυχώς δεν διαψεύδονται από επίσημα κυβερνητικά χείλι, που θέλουν την κατάργηση του πανεπιστημίου και τη μεταφορά των σχολών στο Βόλο, στην Αθήνα. Μας είναι αδιάφορο πού θα μεταφερθούν. Εμάς μας ενδιαφέρει αν έχει ληφθεί απόφαση να σταματήσει η λειτουργία του πανεπιστημίου.

Και σας ρωτώ σήμερα πάρα πολύ συγκεκριμένα και παρακαλώ πολύ να μου δώσετε συγκεκριμένες απαντήσεις, γιατί έτσι θα μπορέσουμε να ξέρουμε και τις περαιτέρω κινήσεις μας.

Ρωτώ λοιπόν: Υπάρχει συγκεκριμένος σχεδιασμός σήμερα για τα ήδη υπάρχοντα τμήματα; Έχετε προγραμματίσει και κάτι για το μέλλον; Δεν θα έλεγα «σήμερα», γιατί όλοι καταλαβαίνουμε τη δύσκολη οικονομική κατάσταση της χώρας, για την οποία βέβαια ευθύνεστε εσείς και η Νέα Δημοκρατία, αλλά πληρώνουμε όλοι το τίμημα. Έχετε αποφασίσει να δημιουργηθούν κάποια καινούργια τμήματα; Για παράδειγμα ένα γεωπονικό τμήμα που θα ήταν πολύ καλό για την περιοχή ή ένα τμήμα μελέτης του Ελληνικού Πολιτισμού, που δεν υπάρχει πουθενά;

Επίσης, είναι στη βούληση του Υπουργείου σας το Πανεπιστήμιο της Στερεάς Ελλάδας να γίνει ένα αυτοδύναμο, αυτόνομο Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα όπως όλα τα άλλα ελληνικά πανεπιστήμια;

Στη δευτερολογία μου θα προσθέσω και άλλες σκέψεις.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε την κ. Ουρανία Παπανδρέου Παπαδάκη.

Το λόγο έχει ο Υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης κ. Ιωάννης Πανάρετος.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Εθνικής Παιδείας και Δια Βίου Μάθησης): Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Απάντηση, όπως τη θέλει η κ. Παπαδάκη, ακριβής και ευθεία αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει. Και δεν υπάρχει, όχι γιατί δεν θέλουμε να τη δώσουμε, αλλά γιατί βρισκόμαστε σε ένα στάδιο στο οποίο μελετάμε τα στοιχεία που αφορούν όλα τα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ της χώρας και όχι μόνο το Πανεπιστήμιο της Στερεάς Ελλάδας.

Θα πρέπει να σας πω ότι βρισκόμαστε σε μία δύσκολη θέση γιατί, διαχρονικά –και δεν είναι θέμα ευθυνών, αλλά πολιτικής η οποία εξηγείται- έγινε μια προσπάθεια επέκτασης της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στη χώρα μας με τη δημιουργία Πανεπιστημίων και τμημάτων σε πάρα πολλές περιοχές, σε πόλεις και σε κωμοπόλεις.

Είναι φυσικό, λοιπόν ότι, τη στιγμή αυτή που η χώρα βρίσκεται σε μια πολύ δύσκολη κατάσταση και όπου οι προϋπολογισμοί περιορίζονται δραστικά, υπάρχει ανησυχία της τοπικής κοινωνίας για το μέλλον Τμημάτων και Ιδρυμάτων. Καταλαβαίνω και σέβομαι την ανησυχία που εκφράζετε. Σας είπα και σας διαβεβαιώνω ότι δεν έχει ληφθεί κάποια απόφαση.

Όμως, πρέπει να σας πω ότι υπάρχει πλέον μια ουσιαστική καταγραφή στοιχείων. Στοιχεία με τα οποία μπορούμε να αξιολογήσουμε τα αποτελέσματα της προσπάθειας περιφερειακής ανάπτυξης, αλλά και ανάπτυξης της επιστήμης, με την δημιουργία τμημάτων, Πανεπιστημίων και ΤΕΙ.

Να σας πω ότι τα τελευταία δέκα χρόνια –αναφέρω τα τελευταία δέκα χρόνια, για να μη θεωρηθεί ότι θέλω να περιοριστώ σε μια περίοδο που αφορά τη μία κυβέρνηση ή την άλλη- ιδρύθηκαν στη χώρα 47 νέα τμήματα ΤΕΙ και άλλα 52 τμήματα Πανεπιστημίων. Έγιναν 1205 νέοι διορισμοί στα ΤΕΙ. Έγιναν 2652 νέοι διορισμοί στα Πανεπιστήμια και δημιουργήθηκαν 299 νέα μεταπτυχιακά στα Πανεπιστήμια.

Όλα αυτά γίνονται με τη χρηματοδότηση του κράτους, του Έλληνα φορολογούμενου. Δεν αντέχει η χώρα αυτή την εξάπλωση, αν θέλετε, αυτή τη μεγάλη «εξακτίνωση» Πανεπιστημίων και ΤΕΙ. Δεν μπορεί. Δεν έχει τη δυνατότητα.

Αυτήν τη στιγμή γνωρίζετε ότι τα Πανεπιστήμια και τα Τ.Ε.Ι. διαμαρτύρονται για τις οικονομικές δυσκολίες που έχουν. Διαμαρτύρονται γιατί δεν διορίζονται οι νέοι διδάσκοντες στα Πανεπιστήμια και στα Τ.Ε.Ι. και προσπαθούμε, αφ’ ενός μεν να επιλύσουμε τα καθημερινά προβλήματα και αφ’ ετέρου να δούμε γενικότερα το σχεδιασμό της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Πρέπει να κάνουμε έναν επανασχεδιασμό. Δεν μπορεί η Τριτοβάθμια Εκπαίδευση σε μία χώρα όπως η Ελλάδα να έχει αυτήν την εικόνα. Να έχει τόσα πολλά Ιδρύματα και το αποτέλεσμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας να μην είναι ικανοποιητικό.

Στη δευτερολογία μου θα σας αναφέρω μερικά στοιχεία, για να γίνει αντιληπτό γιατί υπάρχουν προβλήματα στη λειτουργία της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, τι είναι εκείνο που μας προβληματίζει και πώς θα πορευτούμε στη συνέχεια.

Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε και εμείς, κύριε Υπουργέ.

Το λόγο έχει η κυρία Παπανδρέου για τη δευτερολογία της.

ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ-ΠΑΠΑΔΑΚΗ: Δυστυχώς, δυστυχώς, δυστυχώς! Δεν μπορώ να πω τίποτε άλλο. Για μία ακόμη φορά δηλώνω την πλήρη απογοήτευσή μου, κύριε Υπουργέ, αλλά σίγουρα θα δηλώσουν την απογοήτευσή τους και όλοι οι κάτοικοι της Στερεάς Ελλάδος -που ανεξαρτήτως κομμάτων μας παρακολουθούν τώρα πάρα πολλοί- για την ασαφή και τυποποιημένη, τύπου καρμπόν απάντησή σας. Για το θέμα του πανεπιστημίου ασχολούμαι από τότε που έγινα Βουλευτής. Έτσι όπως μου απαντήσατε τον Οκτώβριο του 2010, το Γενάρη του 2011, έτσι μου απαντάτε και σήμερα. Εγώ ρωτώ το απλό: Πότε θα τελειώσει επιτέλους αυτός ο επαναπροσδιορισμός, το «θα ψαχτούμε, θα δούμε, θα κάνουμε»;

Η παιδεία, κύριε Υπουργέ, είναι η καθημερινότητά μας, είναι η μόρφωση των παιδιών μας, είναι το μέλλον του έθνους μας. Δεν μπορούμε να περιμένουμε δεκαοκτώ μήνες που έχετε αναλάβει εσείς. Δεν θα αναφερθώ στις προηγούμενες καταστάσεις, εν πάση περιπτώσει ας σταθούμε επιτέλους στο παρόν και στο μέλλον. Πότε θα δούμε αυτούς τους επαναπροσδιορισμούς;

Εσείς -και η κυρία Υπουργός όταν είχε έρθει στη Στερεά- προσπαθείτε να μας χρυσώνετε το χάπι. Λυπούμαι που το λέω, αλλά έτσι το εκλαμβάνω κι εγώ και όλοι οι πολίτες της Στερεάς, με γενικόλογες, θεσμικού τύπου αλλαγές, θεματικές, χωροταξικές και αναδιοργανώσεις. Ειλικρινά όλα τα περίεργα και ουτοπικά που θα μπορούσατε να μας πείτε, μας τα λέτε. Θα έλεγα ότι όλα αυτά που λέτε, κύριε Υπουργέ, ειλικρινά προσβάλλουν τη νοημοσύνη μας, προσβάλλουν τη νοημοσύνη ενός λαού που θέλει να επενδύσει μόνο στη παιδεία και στην πνευματική ανάπτυξη του τόπου του.

Νομίζω ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα, κύριε Υπουργέ, να μην δίνει επιτέλους μία συγκεκριμένη λύση. Δέχομαι ότι τα πράγματα στη χώρα μας είναι όπως είναι και δεν χρειάζεται ούτε να τα επαναλαμβάνουμε ούτε να λέμε ποιοι είναι υπεύθυνοι. Από εκεί και πέρα, όμως, δεν υπάρχει ένας προγραμματισμός γι’ αυτήν τη χώρα;

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας της κυρίας Βουλευτού)

Σας είπα, οι δύο σχολές που λειτουργούν είναι πρωτοποριακές. Δέχομαι αυτό το ακατάστατο του προγραμματισμού και σχολές και Τ.Ε.Ι. ανάλογα με τις κομματικές φιλίες του καθενός να κάνει ένα οποιοδήποτε τμήμα οπουδήποτε ήθελε, αλλά εδώ δεν μιλάμε για τέτοια κατάσταση, μιλάμε για μια περιφέρεια της Στερεάς Ελλάδος, από τις μεγαλύτερες περιφέρειες της χώρας μας, με κεντρική θέση που απαιτεί ένα πανεπιστήμιο. Εδώ πλέον ούτε καν πρέπει να συζητείται η επέκταση, η ίδρυση και ο προγραμματισμός για το μέλλον αυτού του πανεπιστημίου.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ολοκληρώστε σας παρακαλώ.

ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ-ΠΑΠΑΔΑΚΗ: Τελειώνω, κυρία Πρόεδρε.

Με την απάντησή σας, κύριε Υπουργέ, μας αναγκάζετε να σκεφθούμε πλέον ότι εμείς, όλοι μαζί –σας λέω όχι κομματικά- θα διεκδικήσουμε για τη Στερεά αυτό που δικαιούμεθα. Θα διεκδικήσουμε ένα πανεπιστήμιο, γιατί το έχουμε υποχρέωση στα παιδιά μας.

Για να καταλάβετε πόσο έχει ριζώσει στην ψυχή του Στερεοελλαδίτη η μη κατάργηση βεβαίως τώρα αλλά και η επέκταση, που εδώ θα δεχόμασταν με έναν προγραμματισμό στο μέλλον, θα καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής πάμπολλες κινητοποιήσεις τοπικών παραγόντων -και όχι μόνο- για να καταλάβετε ότι πλέον για μας είναι απόφαση η συνέχιση και η επέκταση του Πανεπιστημίου της Στερεάς Ελλάδας.

Ευχαριστώ.

(Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Ουρανία Παπανδρέου-Παπαδάκη καταθέτει για τα Πρακτικά τα προαναφερθέντα έγγραφα, τα οποία βρίσκονται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής).

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε την κ. Παπανδρέου.

Παρακαλώ, κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο για τρία λεπτά για να απαντήσετε.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Θα ήθελα να διαβεβαιώσω την κ. Παπανδρέου, ότι αντιλαμβάνομαι την ένταση των συναισθημάτων, αλλά πιστεύω ότι κι εσείς δέχεστε ότι τα προβλήματα στα οποία αναφέρθηκα προηγουμένως, δεν έχουν σχέση μόνο με το συγκεκριμένο Πανεπιστήμιο αλλά αφορούν πάρα πολλές μονάδες Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Γι’ αυτό και δεν έκανα αναφορά στο συγκεκριμένο Ίδρυμα. Έχουμε, όπως σας είπα, μια πολύ μεγάλη επέκταση και ακαδημαϊκά και εκπαιδευτικά, αν θέλετε έχουμε λάθος στον τρόπο λειτουργίας.

Θα σας πω ένα στοιχείο, για να δείτε πώς ο προβληματισμός που υπάρχει σήμερα -όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε άλλες χώρες, οι οποίες δεν έχουν τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας- έχει διατυπωθεί στην πράξη.

Η Δανία είχε εικοσιπέντε Πανεπιστήμια κι έκανε μία αναδιάρθρωση και οδηγήθηκε σε οκτώ Πανεπιστήμια. Αν κοιτάξει κανείς τα στοιχεία από το 2003, που ξεκίνησε η αλλαγή στη Δανία, μέχρι σήμερα, βλέπει το πώς τα Πανεπιστήμια της Δανίας έχουν ανέβει στις διεθνείς αξιολογήσεις. Δεν ξέρω αν είναι μόνο αυτός ο λόγος ή αν υπάρχουν και άλλοι λόγοι, αλλά η Δανία έχει παρουσιάσει τη μεγαλύτερη βελτίωση της θέσης των Πανεπιστημίων της στις διεθνείς αξιολογήσεις από οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

Σας έλεγα προηγουμένως για τα προβλήματα που έχουμε -και είναι γενικότερα δεν αφορούν μόνο το συγκεκριμένο Πανεπιστήμιο.

Επειδή ακριβώς υπήρχε αυτή η δυνατότητα εύκολης ικανοποίησης αιτημάτων, έχουμε σήμερα Πανεπιστήμια τα οποία έχουν 80, 100, 150 προαιρετικά μαθήματα. Υπάρχει Τμήμα Πανεπιστημίου που έχει 224 προαιρετικά μαθήματα. Πώς θα καλυφθεί, λοιπόν, η ανάγκη αυτή; Μην ξεχνάτε -και αυτό έχει σημασία- ότι εδώ δεν μιλάμε για την ανάγκη της υποβοήθησης μιας περιοχής. Για όλα τα Ιδρύματα, για όλη την εκπαίδευση, ο Έλληνας φορολογούμενος πληρώνει. Η δική μας υποχρέωση επομένως, είναι να δούμε πώς αυτά τα χρήματα που διατίθενται από τον Έλληνα φορολογούμενο όλο και πιο δύσκολα, θα αξιοποιούνται καλύτερα γι’ αυτό που είπατε κι εσείς, για τον κοινό στόχο που είναι η εκπαίδευση των παιδιών στην Ελλάδα.

Να σας πω δυο-τρία στοιχεία, όχι πολλά, για το συγκεκριμένο Πανεπιστήμιο και για τα Τμήματά του. Να σας πω ότι αυτήν τη στιγμή έχει 12 μέλη ΔΕΠ, έχει 38 διδάσκοντες με σύμβαση, και 8 άτομα διοικητικό προσωπικό. Απασχολεί δηλαδή περίπου 60 άτομα.

Επίσης από το 2004, που ξεκίνησαν τα τμήματα να λειτουργούν, το ένα τμήμα έχει, κατά μέσο όρο, εξήντα εισακτέους φοιτητές και το άλλο 70.

Ξέρετε πόσοι αποφοίτησαν από το συγκεκριμένο Τμήμα Περιφερειακής Οικονομικής Ανάπτυξης το 2010; Προσέξτε, το 2004 ξεκινήσαμε να έχουμε εισακτέους, το 2010 πόσοι αποφοίτησαν από το συγκεκριμένο Τμήμα; Αποφοίτησαν 7!

Ελάτε, λοιπόν με οποιοδήποτε κριτήριο να αξιολογήσετε όλη αυτή την επένδυση του κράτους σε διδακτικό προσωπικό, σε διοικητικό προσωπικό, σε κτίρια, σε υποδομές. Τι έχουμε καταφέρει όταν το τελικό αποτέλεσμα είναι 7 πτυχιούχοι; Είναι αυτό μία σωστή αξιοποίηση των χρημάτων του ελληνικού λαού; Και όταν το βλέπει κανείς αυτό το πράγμα, το αγνοεί ή προσπαθεί να δει μέσα στο γενικότερο σχεδιασμό, που σας είπα προηγουμένως, πώς το συνολικό ποσό που διατίθεται θα διατεθεί καλύτερα;

Είναι, λοιπόν, αυτό μέσα στα κριτήρια, μέσα στους προβληματισμούς που έχουμε στην ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και αν μου επιτρέπετε…

ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ-ΠΑΠΑΔΑΚΗ: Να μην την πληρώνουν οι φοιτητές όμως, κύριε Υπουργέ.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Αυτός είναι και ο λόγος που μέχρι στιγμής δεν έχουμε ανακοινώσει το προς τα πού πηγαίνουμε, γιατί χρειάζεται να το τεκμηριώσουμε. Είναι πολύ πιο εύκολο πράγμα να ιδρύεις κάτι από το να σταματάς κάτι ή να μη βάζεις εισακτέους και χρειάζεται να τεκμηριώσουμε πολύ καλά την όποια απόφαση. Δεν είχε γίνει ποτέ τεκμηρίωση του τι γίνεται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ζητάμε στοιχεία από τα Πανεπιστήμια και δεν τα παίρνουμε.

Είναι δύσκολη η προσπάθεια, κυρία Παπανδρέου. Εγώ αισθάνομαι άσχημα που δεν σας απαντώ ευθέως, δεν το κάνω όμως γιατί δεν θέλω να σας απαντήσω, αλλά γιατί δεν είμαστε σε θέση ακόμα να το κάνουμε.

Σας ευχαριστώ πολύ, κυρία Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Εμείς ευχαριστούμε, κύριε Υπουργέ.

Ευχαριστούμε και την ερωτώσα Βουλευτή κ. Παπανδρέου και τον Υπουργό Παιδείας κ. Πανάρετο.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αναστάσιος Κουράκης): Ευχαριστούμε τον κ. Ροντούλη, Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού.

Το λόγο έχει ο Υφυπουργός Παιδείας, Δια βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κ. Πανάρετος.

Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε το λόγο για οκτώ λεπτά.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Θα προσπαθήσω, όπως πάντα, να είμαι σύντομος και συνεκτικός, δίνοντας απαντήσεις σε ερωτήματα και σε θέματα που τέθηκαν.

Θέλω να ξεκινήσω με ένα ουσιαστικό θέμα που άρχισε να συζητείται από χθες και συνεχίστηκε η συζήτηση σήμερα από τον κ. Κακλαμάνη σε σχέση με το τι έγινε στο παρελθόν και τι αλλάζει σήμερα.

Η άποψη ότι μηδενίζει κανείς το τι έγινε στο παρελθόν δεν αντιπροσωπεύει, στην παιδεία ειδικά, την πραγματικότητα. Γιατί δεν την αντιπροσωπεύει; Δεν είναι στην εκπαίδευση μία αλήθεια, την οποία μάλιστα την ξέρει κάποιος και αυτή την αλήθεια πρέπει να την υπηρετούμε διαχρονικά. Η εκπαίδευση και οι προσεγγίσεις στην εκπαίδευση στηρίζονται σε εμπειρικά δεδομένα που προκύπτουν από μελέτες και τα οποία τα αξιοποιούν οι κυβερνήσεις για να διαμορφώσουν μία πολιτική. Το ότι αντιλήψεις και υποθέσεις που είχαν γίνει στο παρελθόν μπορεί να έχουν ανατραπεί με βάση εκπαιδευτικές μελέτες δεν σημαίνει ότι απαξιώνει κάποιος αυτό που είχε γίνει στο παρελθόν.

Εγώ θα εστιάσω την προσοχή μου σε σχέση με το ιδεολογικό κομμάτι στο εξής σημείο. Νομίζω ότι τουλάχιστον στο ΠΑ.ΣΟ.Κ. όλοι συμφωνούμε σε ένα πράγμα. Όχι μόνο στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., πιστεύω και στην Αριστερά και στη Νέα Δημοκρατία και στο ΛΑΟΣ συμφωνούμε σε ένα πράγμα. Η χώρα μας είναι από τις λίγες χώρες που έχουν αυτήν την αντίληψη ότι πρέπει η εκπαίδευση να αξιοποιείται για την κοινωνική ανέλιξη. Αυτό είναι κρίσιμο στοιχείο. Το πώς γίνεται η καλύτερη αξιοποίηση είναι το ζητούμενο και είναι το θέμα εκείνο που πρέπει αυτοί που ασκούν και έχουν πολιτική ευθύνη να δουν πώς μπορούν να το αξιοποιήσουν.

Θα μπορούσα να θυμίσω –οι παλαιότεροι ίσως το γνωρίζουν- το τι έγινε στο Υπουργικό Συμβούλιο, όταν υιοθετήθηκε επί Κωνσταντίνου Καραμανλή η δημοτική γλώσσα. Ο τότε Πρωθυπουργός είχε καλέσει τον τότε Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Παιδείας Γεωργούλα για να αναπτύξει την γνώμη του. Ο τελευταίος, ανέλυσε μια σειρά από λόγους για τους οποίους, κατά την γνώμη του, δεν θα έπρεπε να υιοθετηθεί η δημοτική γλώσσα. Μίλησαν και τα αρκετά μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, τα οποία είχαν την ίδια άποψη. Κλείνοντας την συζήτηση ο τότε Πρωθυπουργός –που προφανώς είχε ήδη πάρει την απόφασή του- είπε: «Σας άκουσα όλους. Καταλαβαίνω ότι όλοι συμφωνείτε ότι πρέπει να υιοθετήσουμε τη δημοτική γλώσσα».

Η διαφοροποίηση και η αλλαγή προσεγγίσεων προκειμένου να επιτευχθεί ο τελικός στόχος δεν είναι μία απαξίωση προηγούμενων πολιτικών, είναι μία βελτίωση για να οδηγηθούμε στην επιδίωξη του στόχου και το στόχο τον επιτυγχάνουμε, όταν βλέπουμε, μελετάμε και αξιοποιούμε τα στοιχεία. Σε αυτό θα αναφερθώ στη συνέχεια σε σχέση με τα Τ.Ε.Ι..

Στον ευρύτερο προοδευτικό χώρο οι αντιρρήσεις και οι αντιθέσεις σε σχέση με προσεγγίσεις της εκπαίδευσης είναι πολύ εντονότερες από ό, τι είναι με μεταξύ του προοδευτικού χώρου και του συντηρητικού χώρου και αυτό είναι φυσικό. (Τον όρο «προοδευτικός» τον χρησιμοποιώ με την παραδοσιακή έννοια). Αυτό είναι φυσικό, γιατί μέσα σε αυτόν το χώρο οι ανησυχίες, οι προβληματισμοί, οι σκέψεις είναι πολύ πιο έντονες και εκφράζονται πολλές φορές με διαφορετικές προσεγγίσεις.

Να πάρω ένα παράδειγμα τελευταίο τις Ηνωμένες Πολιτείες, που ο σημερινός Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Ομπάμα -και φαντάζομαι ότι είναι ένας από τους πιο προοδευτικούς δημοκρατικούς προέδρους, όχι προοδευτικούς προέδρους γενικά, και δημοκρατικούς προέδρους, ο οποίος αλλάζει ουσιαστικά την εκπαίδευση και την προσέγγιση σε σχέση με το ρόλο των εκπαιδευτικών, ερχόμενος σε σύγκρουση με τους εκπαιδευτικούς. Γιατί; Γιατί αξιοποιεί τα στοιχεία και βλέπει ότι χρειάζεται μία διαφορετική προσέγγιση για να βελτιώσει την παρεχόμενη εκπαίδευση.

Χθες μάλιστα δημοσιεύθηκε μια νέα μελέτη που έχει ενδιαφέρον σε σχέση με τις Πανελλήνιες, σε σχέση με τις εθνικές εξετάσεις, για το κατά πόσο οι ίδιοι οι μαθητές θεωρούν ότι αυτές οι εξετάσεις είναι χρήσιμες. Μέχρι σήμερα η λογική και η αντίληψη ήταν ότι οι μαθητές διαφωνούν με αυτές τις εξετάσεις. Αυτή η μελέτη δείχνει ότι οι ίδιοι οι μαθητές θεωρούν ότι υπάρχει χρησιμότητα στις εξετάσεις αυτές.

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Ρωτήσαμε συγκεκριμένα πράγματα, κύριε Υπουργέ.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Θα απαντήσω. Δεν μπορώ όμως να μην απαντήσω σε ένα θέμα που τέθηκε και είναι σημαντικό. Μην αμφιβάλετε. Αν δεν σας απαντήσω, να μου κάνετε κριτική.

Έρχομαι τώρα σ’ ένα άλλο θέμα, το θέμα του ενδοσχολικού απολυτηρίου.

ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΡΟΝΤΟΥΛΗΣ: Σε σχέση με το ΑΣΕΠ;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Σε σχέση με τα πάντα.

Πώς αποφοιτούν μέχρι σήμερα οι μαθητές; Οι μαθητές παίρνουν ένα απολυτήριο. Για να αποφοιτήσουν οι μαθητές από την Γ’ Λυκείου παρακολουθούν περίπου 15 μαθήματα. Η βαθμολογία του απολυτηρίου διαμορφώνεται από 30 βαθμούς, 15 προφορικούς ενδοσχολικούς και 15 γραπτούς.

Από τους 15 γραπτούς, ειδικά για τα Γενικά Λύκεια, οι 6 καθορίζονταν μέχρι σήμερα με τις Πανελλήνιες Εξετάσεις. Δηλαδή, από τις 30 βαθμολογίες που καθόριζαν το βαθμό του απολυτηρίου, οι 25 ήταν μέχρι τώρα ενδοσχολικές.

Μέχρι σήμερα δεν είχε ανησυχήσει κανείς αν αδικούνται κάποιοι από τις ενδοσχολικές βαθμολογίες, όταν το 80% της τελικής βαθμολογίας προερχόταν από εσωτερική βαθμολογία και ενοχλούνται σήμερα που για κάποιους το 20%, αν θα πάνε στο ΑΣΕΠ, μπορεί να εξαρτηθεί από την εσωτερική βαθμολογία;

Θα σας πω και κάτι ακόμα. Αν κοιτάξετε τα στοιχεία -γιατί όπως είπα έχει σημασία να βλέπουμε τα στοιχεία- θα δείτε ότι στους μαθητές εκείνους που απέδιδαν πολύ χαμηλά στις Πανελλήνιες Εξετάσεις γιατί δεν είχαν ενδιαφέρον, δηλαδή είχαν βαθμούς της τάξεως του 2, 3 ή 4, τα απολυτήριά τους είχαν βαθμούς της τάξεως του 13, 14, 15. Γιατί; Γιατί οι εκπαιδευτικοί, οι δάσκαλοί τους έλεγαν: «Μπορεί, επειδή είναι αδύναμος, να μην μπορέσει να πάρει απολυτήριο, ας του βάλω ένα μεγαλύτερο βαθμό». Έτσι είχαμε έναν πληθωρισμό προφορικών βαθμολογιών σε προσμονή ενός χαμηλού βαθμού στα γραπτά. Σήμερα ο εκπαιδευτικός δεν θα έχει αυτό το λόγο για να βάλει ένα υψηλότερο προφορικό βαθμό. Επομένως, δεν τίθεται θέμα διαφορετικής μεταχείρισης.

Να μην χρησιμοποιήσω και τα υπόλοιπα επιχειρήματα, ότι με ισχύοντα νόμο τα απολυτήρια που δίνονται σήμερα με ενδοσχολικές εξετάσεις είναι ισότιμα με τα υπόλοιπα. Δίνουν σήμερα πλήρως ενδοσχολικές εξετάσεις στα ΕΠΑΛ και συμμετέχουν στο ΑΣΕΠ. Υπάρχουν επίσης υποψήφιοι στο ΑΣΕΠ που έχουν πάρει το απολυτήριο του Λυκείου πριν από το 2000, που είχαμε και πάλι ενδοσχολικά απολυτήρια. Και αυτών τα απολυτήρια θεωρούνται ισότιμα.

Εμένα μου προκάλεσαν αρνητική εντύπωση δύο πράγματα. Θα κάνω πρώτα μια αναφορά σε κάποιους συνδικαλιστές της ΟΙΕΛΕ. Τι κάνουν; Αμφισβητούν την αξιοπιστία των ίδιων των εκπαιδευτικών, των συναδέλφων τους που βαθμολογούν. Λένε δηλαδή ότι οι συνάδελφοί τους δεν βαθμολογούν με εντιμότητα, όταν μάλιστα ο βαθμός του απολυτηρίου σε όλες τις περιπτώσεις καθορίζεται με συνεργασία του διευθυντή, που είναι εκπαιδευτικός, με το σύλλογο των εκπαιδευτικών.

Θα ήθελα επίσης να κάνω μια ειδική αναφορά στην Αξιωματική Αντιπολίτευση και κυρίως σε ανακοινώσεις που έχουν βγει τελευταία σε σχέση με το ενδοσχολικό απολυτήριο και όχι μόνο. Φοβάμαι ότι η Νέα Δημοκρατία κάνει ένα λάθος. Προσπαθεί να δημιουργήσει ανησυχίες στους μαθητές, θεωρώντας ότι μ’ αυτό τον τρόπο κερδίζει πολιτικά. Μου κάνει πολύ μεγάλη εντύπωση όταν δυο μέρες πριν από τις εξετάσεις βγαίνουν ανακοινώσεις, οι οποίες αγνοούν πλήρως τα στοιχεία που έχει δώσει το Υπουργείο Παιδείας και αυτές οι ανακοινώσεις επαναλαμβάνονται με τον ίδιο τρόπο και την ίδια επιχειρηματολογία. Το ίδιο άκουσα σήμερα από τον κ. Σπηλιωτόπουλο. Ήρθε εδώ, είπε αυτά που είπε, δεν άκουσε κανέναν, έφυγε και θα ξαναβγάλει αύριο τις ίδιες ανακοινώσεις.

Να αφήσω όλα τα άλλα, να αφήσω το πρόβλημα που δημιουργείται και τις ενδεχόμενες ανησυχίες στα παιδιά, στους γονείς τους κ.λπ. και να πάω στην επιδίωξη της ΝΔ. Πιστεύει η Νέα Δημοκρατία ότι μ’ αυτό τον τρόπο εξυπηρετείται η ίδια; Δείτε την απήχηση που έχουν αυτές οι ανακοινώσεις στην κοινή γνώμη, δείτε αν κανείς τις προσέχει. Αυτό δεν το λέω γιατί είναι δικό μου θέμα, ούτε έχω καμία διάθεση ούτε είναι και ο ρόλος μου να κάνω υποδείξεις στο κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης. Πιστεύω όμως ότι σε μια γενικότερη εποχή αμφισβητήσεων της πολιτικής μία προχειρότητα στην αντιμετώπιση τόσο δύσκολων θεμάτων είναι εις βάρος γενικότερα του πολιτικού συστήματος. Και ευτυχώς που υπάρχουν θεσμοί, όπως το Συμβούλιο της Επικρατείας, που μέσα σε μία ημέρα έκλεισε αυτό το θέμα –θα συζητηθεί αργότερα στην Ολομέλεια- και έτσι τουλάχιστον τα παιδιά εκείνα που ήθελαν να δώσουν εξετάσεις και οι οικογένειές τους αντιλαμβάνονται ότι δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα.

Θα ήθελα, κύριε Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε, ένα – δύο λεπτά ακόμη, για να απαντήσω και στα υπόλοιπα ερωτήματα.

Να απαντήσω κατ’ αρχάς για τους πολύτεκνους. Από τους πολύτεκνους δεν αφαιρείται το δικαίωμά τους, δεν αφαιρείται η ειδική μεταχείριση που έχει κάνει η Πολιτεία σε αυτούς για μία σειρά από λόγους. Άλλωστε και το Σύνταγμα το λέει αυτό. Με την νέα ρύθμιση, ο τρόπος που θα αξιοποιήσουν αυτή την ευχέρεια και αυτή την ειδική μεταχείριση είναι τέτοιος που θα είναι και αξιοκρατικός και αδιάβλητος. Τίποτα παραπάνω απ’ αυτά.

Επίσης, θα ήθελα να κάνω κι ένα σχόλιο για την αναπροσαρμογή του κριτηρίου του εισοδήματος. Ελέχθη προηγουμένως από κάποιον Βουλευτή: «Γιατί προβλέπεται αναπροσαρμογή;» Πρέπει να προβλέπεται, διότι αλλάζουν τα δεδομένα. Του χρόνου δεν πρόκειται να πέσει χαμηλότερα. Ψηλότερα μπορεί να πάει. Όμως δεν μπορείς κάθε φορά να φέρνεις ένα νόμο και να πεις πέρυσι ήταν 60.000 φέτος θα είναι 65.000.

Μια κουβέντα θα ήθελα να πω ακόμη για το πόρισμα της «επιτροπής Μπαμπινιώτη». Εγώ θα ήθελα οποιοσδήποτε από τη Νέα Δημοκρατία και κυρίως ο τότε Υπουργός, κ. Σπηλιωτόπουλος, να έρθει οπουδήποτε και να συζητήσουμε για το πόρισμα αυτό. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία μέρα των συνεδριάσεων ήμουν ο πρώτος που πήγαινα εκεί ως εκπρόσωπος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και ο τελευταίος που έφευγα. Δεν μπορεί να λέγονται αυτά τα γενικά, οι γενικότητες σχετικά με το πόρισμα κ.λπ. Δεν υπήρχε πόρισμα. Υπήρχαν απόψεις που κατατέθηκαν. Υπήρχαν άνθρωποι που κατέθεσαν απόψεις ουσιαστικές, τεκμηριωμένες, και υπήρχαν άλλοι οι οποίοι είπαν γενικότητες. Όποιος θέλει πραγματικά να δει τι έγινε στην Επιτροπή αυτή, να διαβάσει τα πλήρη Πρακτικά. Και επειδή η τότε Κυβέρνηση δεν το έκανε αυτό, τα Πρακτικά σήμερα είναι στο Διαδίκτυο και μπορεί κανείς να τα δει και να δει τις απόψεις που διατυπώθηκαν και να αξιοποιήσει αυτές που θεωρεί σημαντικές.

Έρχομαι στα ΤΕΙ, γιατί αυτό είναι το τελευταίο σημαντικό θέμα που τέθηκε σήμερα. Πάλι νομίζω ότι για λόγους εντυπώσεων ακούστηκε επανειλημμένα ότι «κλείνουν Τμήματα ξαφνικά. Αγνοήθηκε η Βουλή». Πώς έγινε αυτό το πράγμα;

Το Υπουργείο Παιδείας έχει μία υποχρέωση κάθε χρόνο να δίνει τον αριθμό των εισακτέων. Και φέτος έκανε το ίδιο πράγμα. Μάλιστα η Αντιπολίτευση μας κατηγορούσε ότι καθυστερούσαμε να ανακοινώσουμε τον αριθμό των εισακτέων. Και τι κάναμε φέτος, τι είπαμε φέτος; Αντί να δημιουργούμε μία εντύπωση ότι αυξάνεται ο αριθμός των εισακτέων, ας δούμε πραγματικά πόσα παιδιά πηγαίνουν στα Τμήματα αυτά. Υπάρχουν Τμήματα τα οποία δεν είναι ελκυστικά στα παιδιά; Έχει έννοια σ’ αυτά τα Τμήματα να δηλώνουμε υψηλούς αριθμούς εισακτέων, ενώ δεν πηγαίνουν τα παιδιά;

Να σας πω επί τροχάδην μερικούς αριθμούς, για να αντιληφθείτε το πρόβλημα. Δεν θα αναφερθώ σε συγκεκριμένα Τμήματα, αλλά θα αναφερθώ σε αριθμούς. Εκατόν εισακτέοι σ’ ένα Τμήμα, από τους οποίους δεκαοκτώ γράφτηκαν -πήραν συγγράμματα, γιατί συγγράμματα θα μπορούσαν να πάρουν και ηλεκτρονικά. Δεν χρειάστηκε να πάνε καν στην πόλη εκείνη. Εκατόν είκοσι – εβδομήντα εννιά. Τριακόσιοι – τριάντα. Διακόσιοι- τριάντα οκτώ. Διακόσιοι τριάντα – τριάντα τρεις. Εκατόν πενήντα – είκοσι. Διακόσιοι –τριάντα. Διακόσιοι – είκοσι έξι. Διακόσιοι –είκοσι πέντε. Διακόσιοι πενήντα –τριάντα δύο. Διακόσιοι τριάντα –είκοσι οκτώ. Τι ήταν για μας το εύκολο; Το εύκολο ήταν να πούμε πάλι διακόσιοι τριάντα – διακόσιοι πενήντα, να αύξηση του αριθμού των εισακτέων, να μία κυβέρνηση φιλολαϊκή! Είναι έντιμο αυτό απέναντι στους πολίτες ή είναι πιο έντιμο το να πούμε ότι εδώ διαπιστώνουμε, έχοντας τα στοιχεία, ότι τα Τμήματα αυτά δεν είναι ελκυστικά στα νέα παιδιά;

Δεν μπορεί να προσθέσουμε έναν θεωρητικό, έναν εικονικό αριθμό εισακτέων, χωρίς να υπάρχουν υποψήφιοι που να επιλέγουν αυτά τα τμήματα. Γι’ αυτό το λόγο είπαμε φέτος θα καθορίσουμε αυτούς τους αριθμούς και θα δούμε σε ποια τμήματα πρέπει να μην έχουμε αριθμό εισακτέων, για να δούμε στη συνέχεια ποιος είναι ο καλύτερος δυνατός τρόπος να αντιμετωπίσουμε καθένα από αυτά τα τμήματα. Μπορεί να χρειάζεται να διευρυνθεί το γνωστικό τους αντικείμενο, μπορεί να χρειάζεται να συνενωθούν με άλλα τμήματα. Αυτό είναι το ένα, το πρώτο θέμα.

Το δεύτερο θέμα είναι να μην έχουμε τμήματα σε διαφορετικές πόλεις της χώρας με το ίδιο αντικείμενο, που δεν έχουν εισακτέους. Μήπως πρέπει να μαζέψουμε τα τμήματα αυτά σε ένα τόπο και να φτιάξουμε ένα τμήμα που θα είναι ελκυστικό, θα έχει υποδομές και θα έχει φοιτητές; Διαφορετικά το να λέμε απλώς ότι υποβιβάζουμε-υποβαθμίζουμε την εκπαίδευση είναι νομίζω άκρως αρνητικό, για την ουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Και να σας πω μερικά στοιχεία παραπάνω για αυτά τα είκοσι τέσσερα τμήματα, για τα οποία είπαμε ότι δεν υπάρχουν φοιτητές. Οι εισακτέοι πέρυσι ήταν 5.210. Αυτοί που πήραν συγγράμματα ήταν 1.000. Δεν είναι καν βέβαιο ότι πήγαν εκε, πήραν συγγράμματα απλώς. Και επίσης 412 έφυγαν με μεταγραφή. Αν αυτά τα στοιχεία δεν πείθουν ότι φέτος δεν θα έπρεπε να υπάρξει αριθμός εισακτέων για τα τμήματα αυτά, δεν ξέρω με ποιο άλλο τρόπο θα μπορούσε να γίνει κανείς πειστικός.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Συγγνώμη. Θα καταθέσω και τη διόρθωση για τα Πρακτικά.

(Στο σημείο αυτό ο Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κ. Ιωάννης Πανάρετος καταθέτει για τα Πρακτικά τις προαναφερθείσες νομοτεχνικές βελτιώσεις.)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Αναστάσιος Κουράκης): Να καταχωρηθεί για τα Πρακτικά και να διανεμηθεί, κύριε Υφυπουργέ.

……

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε.

Κύριε Υφυπουργέ, θέλετε να προσθέσετε μήπως κάτι, πριν το κλείσιμο της συζήτησης;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Μάλιστα, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ορίστε, έχετε το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Εγώ είμαι βέβαιος ότι, όταν κάνουμε την ουσιαστική συζήτηση για το μέλλον των μονάδων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, θα υπάρξουν προτάσεις που θα είναι ουσιαστικές και όχι απλώς μία μεταφορά δικαιολογημένων, θα το πω έτσι, ανησυχιών των εκπαιδευτικών.

Κύριε Ταλιαδούρο, μας έχετε κάνει πολλές φορές ως Κόμμα, κριτική για την κατάργηση της βάσης του δέκα. Θα σας θυμίσω τι έλεγε ο νόμος που είχατε ψηφίσει, διότι δεν μιλήσατε μόνο για συγχωνεύσεις, αλλά μιλήσατε και για καταργήσεις τμημάτων. Το συγκεκριμένο Τμήμα, για να πάω στις δικές σας τις απόψεις, είχε διακόσιους εισαχθέντες, ογδόντα έξι πήραν σύγγραμμα και απ’ αυτούς που μπήκαν, οι εκατόν τριάντα δύο είχαν μέσο όρο βαθμολογίας κάτω από πέντε. Με το δικό σας το νόμο, θα είχε κλείσει το τμήμα, χωρίς καμία άλλη συζήτηση.

Αυτό που λέμε τώρα είναι να μην μπουν εισακτέοι, αφού βλέπουμε ότι δεν υπάρχουν αντικειμενικά κριτήρια, δεν υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι που να απασχολούν και να ελκύουν τους φοιτητές, για να δούμε στη συνέχεια πώς θα το αντιμετωπίσουμε.

Θέλω να πω και κάτι που έχει μία ευρύτερη σημασία σε σχέση με την πολιτική και τη διαμόρφωση της πολιτικής της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι φανερό ότι η τακτική που ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα δεν απέδωσε. Διαλέγαμε έναν ελκυστικό τίτλο και μία περιοχή, η οποία ανταποκρινόταν στον ελκυστικό τίτλο «Ιχθυοκαλλιέργεια – Μεσολόγγι» -ήταν παρά πολύ λογικό- και λέγαμε να το τμήμα. Ξεχνούσαμε ένα πράγμα. Τα πανεπιστήμια δεν υπάρχουν για τους καθηγητές, ούτε για τις υποδομές. Υπάρχουν για τους φοιτητές, για να πάνε κάποιοι να σπουδάσουν.

Αν θέλετε, θα διατυπώσω μία προσωπική άποψη εδώ. Πολλά από αυτά τα αντικείμενα –ιχθυοκαλλιέργειες, που είπατε, τουριστικές σπουδές, θερμοκήπια- ενώ είναι βασικοί πυλώνες ανάπτυξης, δεν πηγαίνουν τα παιδιά να σπουδάσουν. Αυτό κάτι λέει. Τι λέει, κατά τη γνώμη μου; Ότι δεν χρειάζονται τετραετείς σπουδές. Χρειάζονται σπουδές μικρότερου χρόνου, ουσιαστικές, όχι θεωρητικές, που να πηγαίνει το παιδί, να πηγαίνει ο νέος να σπουδάζει και να βγαίνει και να μπορεί να δουλέψει -όχι να πάρει μετά από τέσσερα χρόνια και όχι τέσσερα, γιατί αν σας έλεγα και τους μέσους όρους απόκτησης των πτυχίων σ’ αυτά τα τμήματα θα βλέπατε ότι είναι επτά, οχτώ χρόνια- να πηγαίνει, να σπουδάζει κάτι και αυτό που σπουδάζει να έχει μία ανταπόκριση στο μέλλον του και στην εξεύρεση εργασίας. Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστώ, κύριε Υφυπουργέ. Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κηρύσσεται περαιωμένη η συζήτηση επί της ενότητας των άρθρων και των τροπολογιών του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων: «Θεσμικό πλαίσιο των Προτύπων Πειραματικών Σχολείων, Ίδρυση Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, Οργάνωση του Ινστιτούτου Τεχνολογίας Υπολογιστών και Εκδόσεων «ΔΙΟΦΑΝΤΟΣ» και λοιπές διατάξεις» και η ψήφισή τους θα γίνει χωριστά.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαϊδου): Κι εμείς σας ευχαριστούμε.

Θα συζητηθεί η με αριθμό 846/3-5-2011 επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτή του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννη Γκιόκα προς την Υπουργό Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων σχετικά με την περικοπή των δωρεάν συγγραμμάτων κλπ.

Στην επίκαιρη ερώτηση του κυρίου Γκιόκα θα απαντήσει ο Υφυπουργός κ. Πανάρετος, αφού πρώτα ο κ. Γκιόκας την παρουσιάσει.

Ορίστε, κύριε Γκιόκα, έχετε το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΚΙΟΚΑΣ: Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, έχουμε καταθέσει εδώ και καιρό τη συγκεκριμένη επίκαιρη ερώτηση. Επιμένουμε στη συζήτηση αυτής της επίκαιρης ερώτησης γιατί θεωρούμε ότι αφορά ένα εξαιρετικά σοβαρό και κρίσιμο ζήτημα, αυτό της περικοπής των δωρεάν συγγραμμάτων προς τους φοιτητές και τους σπουδαστές. Η απόφαση που πήρε η Κυβέρνηση -και η οποία εκφράστηκε με συγκεκριμένη εγκύκλιο- να περικόψει τη διανομή όλων των συγγραμμάτων που είναι απαραίτητα για τις σπουδές προς τους φοιτητές και τους σπουδαστές και επί της ουσίας να την περιορίσει σε ένα βιβλίο ανά μάθημα –προστέθηκε ένα ακόμη συμπληρωματικό κατόπιν πιέσεων που υπήρχαν από τη φοιτητική κοινότητα- θεωρούμε ότι είναι μία εξαιρετικά αντιλαϊκή πρακτική. Η απόφαση αυτή είναι ένα ακόμη βήμα στη συνολική πορεία που ακολουθείται εδώ και χρόνια και από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και από τις κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας στην πλήρη ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίηση της ανώτατης εκπαίδευσης. Είναι χαρακτηριστικό μάλιστα ότι η συγκεκριμένη εγκύκλιος στηρίζεται στον προηγούμενο νόμο-πλαίσιο που ψηφίστηκε επί κυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας. Είναι φανερό δηλαδή ότι και στο ζήτημα της εκπαίδευσης και της διανομής των συγγραμμάτων υπάρχει πλήρης ταύτιση και συμφωνία μεταξύ των δύο κομμάτων.

Ήδη έχουν προκύψει και από την προηγούμενη εξεταστική περίοδο πολλά και σοβαρά προβλήματα. Στην προηγούμενη εξεταστική υπήρχαν σπουδαστές και φοιτητές οι οποίοι δεν πήραν όλα τα αναγκαία συγγράμματα για τη μελέτη των μαθημάτων τους. Υπήρχαν φοιτητές και σπουδαστές οι οποίοι αναγκάστηκαν να πληρώσουν για να αγοράσουν συγγράμματα που τους ήταν απαραίτητα. Πριν από ένα μήνα η Νομική Σχολή ανέστειλε την εκπαιδευτική διαδικασία γιατί θεωρείται ότι η διανομή των συγγραμμάτων δεν καλύπτει τις διδακτικές ανάγκες. Μάλιστα όλα αυτά συμβαίνουν σε μία περίοδο όπου η λαϊκή οικογένεια έχει στην κυριολεξία ματώσει από τα μέτρα που εφαρμόζει η Κυβέρνηση σε βάρος του εισοδήματός της, σε μία περίοδο όπου η λαϊκή οικογένεια χρυσοπληρώνει και μάλιστα πάρα πολύ ακριβά για τη μόρφωση των παιδιών της.

Θεωρούμε ότι αυτή η απόφαση δεν έχει καμία δικαιολογία. Δεν στηρίζεται σε καμία εκπαιδευτική ή ακαδημαϊκή αναγκαιότητα. Κινείται στη συνολική πολιτική της Κυβέρνησης για να φορτώσει την κρίση, τα βάρη και τα ελλείμματα στις πλάτες των εργαζομένων. Αν θέλετε, όσον αφορά την εκπαίδευση, η απόφαση αυτή έχει και το χαρακτήρα τροχιοδεικτικής βολής σε σχέση με το πού πάει το πράγμα, τι έρχεται και εν όψει της κατάθεσης νέου νόμου-πλαισίου για την ανώτατη εκπαίδευση.

Με βάση αυτά, κύριε Υπουργέ, εμείς θέλουμε να ρωτήσουμε τι μέτρα θα πάρει η Κυβέρνηση προκειμένου να ακυρωθεί η συγκεκριμένη εγκύκλιος ώστε κανένας φοιτητής και σπουδαστής να μην πληρώσει ούτε ένα ευρώ από την τσέπη του για συγγράμματα και να μοιραστούν όλα τα αναγκαία συγγράμματα με βάση τις απαιτήσεις του κάθε μαθήματος. Μάλιστα εμείς προτείνουμε –και πρέπει να το επανεξετάσει η Κυβέρνηση- την επαναλειτουργία των πανεπιστημιακών τυπογραφείων τα οποία έκλεισαν το προηγούμενο διάστημα με ευθύνη των κυβερνήσεων και του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας.

Σας ευχαριστώ πολύ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαϊδου): Κι εμείς σας ευχαριστούμε. Το λόγο έχει ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

Αναφερθήκατε σε παρόμοια πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας, αναφερθήκατε σε προθέσεις κατάργησης των δωρεάν συγγραμμάτων και ιδιωτικοποίησης της παιδείας. Τίποτε απ’ αυτά δεν ισχύει.

Θα σας πω ότι φέτος δόθηκαν δωρεάν τρία εκατομμύρια βιβλία.

Αυτά τα βιβλία τα πήραν διακόσιες εξήντα χιλιάδες φοιτητές. Αυτά τα βιβλία κόστισαν 60 εκατομμύρια ευρώ. Αυτοί οι αριθμοί σας δημιουργούν την εντύπωση, ενισχύουν την άποψη, ότι υπάρχει πρόθεση μείωσης της χρηματοδότησης και μη χορήγησης δωρεάν συγγραμμάτων;

Θα σας παρακαλούσα, όμως, να λάβετε υπ” όψιν σας ότι αυτά τα χρήματα τα πληρώνει ο εργαζόμενος Έλληνας. Δεν είναι χρήματα που έρχονται από κάποια αόρατη πηγή ούτε τα πληρώνουν οι κεφαλαιοκράτες και οι πλούσιοι γιατί, αν δεν κάνω λάθος, κάνετε επίσης γενικότερη κριτική ότι αυτοί που θα έπρεπε να πληρώνουν φόρους, δεν πληρώνουν αρκετούς. Άρα, τα χρήματα αυτά προέρχονται απ’ αυτούς που πληρώνουν τους φόρους.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το προειδοποιητικό κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού)

Δεν θα πρέπει, λοιπόν, αυτός ο οποίος διαχειρίζεται το φόρο, τη συνεισφορά του εργαζόμενου Έλληνα, να το κάνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο; Και είναι ο καλύτερος δυνατός τρόπος, να δίνεται η επιλογή στον φοιτητή, για το ίδιο μάθημα να διαλέξει 12 βιβλία ή ένα βιβλίο;

Επομένως, θα σας παρακαλούσα να προβληματιστείτε και να σκεφτείτε ποιος ωφελείται από την κατασπατάληση των πόρων που διαθέτει ο Έλληνας φορολογούμενος. Γιατί ελπίζω να συμφωνήσετε μαζί μου ότι υπάρχει σπατάλη μέσα από το σύστημα μέχρι τώρα. Όπως ξέρετε, αυτό τώρα άλλαξε. Με το ηλεκτρονικό σύστημα παροχής συγγραμμάτων στους φοιτητές, ο μέσος χρόνος που μεσολαβεί ανάμεσα στη δήλωση του φοιτητή και την παραλαβή των συγγραμμάτων είναι δώδεκα μέρες.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού)

Αυτή είναι μία πρωτοφανής βελτίωση. Θα μπορούσα να σας δώσω και άλλα στοιχεία που αποδεικνύουν αυτήν τη βελτίωση, αλλά θέλω να σας διαβεβαιώσω στην απάντηση της πρωτολογίας μου, ότι η προσπάθειά μας είναι το να διαχειριστούμε καλύτερα τα χρήματα που δίνει ο Έλληνας φορολογούμενος για την παροχή των δωρεάν συγγραμμάτων.

Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Βέρα Νικολαΐδου): Και εγώ σας ευχαριστώ. Το λόγο έχει ο ερωτών Βουλευτής κ. Γκιόκας.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΚΙΟΚΑΣ: Κύριε Υπουργέ, πραγματικά δεν κατάλαβα ακριβώς το περιεχόμενο της απάντησής σας. Αναφερθήκατε σε ορισμένα ποσά. Είπατε ότι αυτά τα ποσά τα πληρώνει ο ελληνικός λαός και η ελληνική οικογένεια. Βεβαίως τα πληρώνει ο ελληνικός λαός, οι Έλληνες φορολογούμενοι! Και επειδή ακριβώς τα πληρώνει ο ελληνικός λαός και κυρίως οι Έλληνες φορολογούμενοι, τα συγγράμματα που δίνονται πρέπει να επαρκούν για τις ανάγκες των μαθημάτων και να μην κληθεί να τα πληρώσει ξανά η λαϊκή οικογένεια, γιατί με την εγκύκλιο που φέρνετε, αυτό κάνετε επί της ουσίας. Καλείτε τη λαϊκή οικογένεια να πληρώσει δεύτερη φορά για την αγορά όλων των απαραίτητων συγγραμμάτων για τη μελέτη, για τις σπουδές, για τα μαθήματα, κ.ο.κ.

Δεύτερον, λέτε για το ΠΑΣΟΚ και τη Νέα Δημοκρατία. Μα, καθ’ όσον γνωρίζω, αυτή η εγκύκλιος επί της ουσίας ενεργοποιεί τον προηγούμενο νόμο πλαίσιο που ψήφισε η Νέα Δημοκρατία πριν από μερικά χρόνια. Από εκεί προκύπτει η ταύτιση.

Το τρίτο ζήτημα είναι το εξής: Αναφερθήκατε σε κατασπατάληση δημοσίου χρήματος, κλπ. Βεβαίως, εγώ δεν αμφισβητώ ότι μπορούν να υπάρχουν και ορισμένα ακραία φαινόμενα. Όμως, αυτό είναι άλλο, καθώς μπορείτε να βρείτε τρόπο να αντιμετωπίσετε αυτά τα ακραία φαινόμενα και άλλο πράγμα είναι να γενικεύετε την ύπαρξη τέτοιων φαινομένων, προκειμένου να στηρίξετε μία πολιτική και μία πρακτική, η οποία καταστρατηγεί ευθέως το δικαίωμα των φοιτητών και των σπουδαστών στη δωρεάν διανομή συγγραμμάτων.

Κύριε Υπουργέ, υπήρξα και εγώ φοιτητής και, μάλιστα, όχι πολλά χρόνια πριν. Η εμπειρία που έχω είναι ότι δεν υπήρχε πλεόνασμα βιβλίων. Μάλλον το αντίθετο υπήρχε! Μάλλον έλλειμμα βιβλίων υπήρχε!

Τώρα, το να υπάρχουν και ορισμένα ακραία φαινόμενα όπου γίνεται κατασπατάληση δημοσίου χρήματος, δεν μπορώ να το αμφισβητήσω. Όμως, κατά τη γνώμη μας δεν είναι αυτός ο στόχος σας. Ο στόχος σας είναι να συρρικνώσετε το δικαίωμα των φοιτητών και σπουδαστών να παίρνουν δωρεάν όλα τα συγγράμματα που είναι απαραίτητα για τις σπουδές τους.

Και κατά τη γνώμη μας, αυτή η κατασπατάληση που υπάρχει είναι φυσιολογική και θα ενταθεί ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα μέσα από αυτό το πανεπιστήμιο της αγοράς που ετοιμάζετε. Μπορείτε να βρείτε τρόπο να αντιμετωπίσετε τέτοιου είδους φαινόμενα.

(Στο σημείο αυτό χτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Στο κείμενό μας σας ρωτάμε γιατί δεν επαναφέρετε το θεσμό που καταργήθηκε, δηλαδή το θεσμό των πανεπιστημιακών τυπογραφείων. Εμείς βεβαίως θεωρούμε ότι η συγγραφή και η διανομή των επιστημονικών συγγραμμάτων δεν μπορεί να είναι υπόθεση ιδιωτών. Θα πρέπει να υπάρχουν πανεπιστημιακά τυπογραφεία και ειδικές επιστημονικές επιτροπές οι οποίες να ελέγχουν την επάρκεια, την ποιότητα και το πόσα συγγράμματα πρέπει να υπάρχουν ανά μάθημα.

(Στο σημείο αυτό την Προεδρική Έδρα καταλαμβάνει ο Πρόεδρος της Βουλής κ. ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΕΤΣΑΛΝΙΚΟΣ)

Άρα, λοιπόν, υπάρχουν τρόποι να λύσετε τέτοιου είδους ζητήματα. Απλώς η πολιτική σας και η επιλογή σας είναι διαφορετικές. Κινούνται στη λογική της ιδιωτικοποίησης της ανώτατης εκπαίδευσης, στη λογική του να εμπορευματοποιηθεί ό,τι έχει παραμείνει –και δεν έχουν απομείνει και πολλά και ένα από αυτά είναι και τα δωρεάν συγγράμματα- στην ανώτατη εκπαίδευση, ενώ επί της ουσίας δείχνει και τους προσανατολισμούς και τις κατευθύνσεις της Κυβέρνησης μπροστά στην κατάθεση και του νέου νόμου-πλαισίου, ο οποίος πραγματικά θα «χτυπήσει» και θα ξεθεμελιώσει ό,τι είχε απομείνει από το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της δημόσιας εκπαίδευσης.

Επίσης, κύριε Υφυπουργέ, δεν μου απαντήσατε στο εξής. Εμείς προβλέπουμε ότι στην επόμενη εξεταστική θα υπάρχουν αντίστοιχα προβλήματα, όπως υπήρχαν και στην προηγούμενη. Και μ’ αυτήν την έννοια, εμείς θεωρούμε ότι έχει ευθύνη το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα, οι λαϊκές οικογένειες στο να αντιδράσουν και να ανατρέψουν αυτήν την πολιτική πρακτική που έχετε εγκαινιάσει.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΟΣ (Φίλιππος Πετσάλνικος): Το λόγο έχει ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Δεν θυμάμαι αν ανέφερα στην πρωτολογία μου ότι το συγκεκριμένο πρόβλημα το οποίο θέσατε, δηλαδή το πρόβλημα του περιορισμού ενός μεγάλου αριθμού συγγραμμάτων που μπορούν να πάρουν κάποιοι φοιτητές σε συγκεκριμένα μαθήματα, αφορούσε μόνο το 3,7% του συνόλου των συγγραμμάτων που διατίθενται. Και αυτό που ελέχθη –και νομίζω ότι αργότερα διευκρινίστηκε- ήταν ότι αν υπάρχει αιτιολογημένη απόφαση της εκπαιδευτικής μονάδας για το ότι πρέπει οι φοιτητές να πάρουν και ένα δεύτερο σύγγραμμα για να καλυφθεί η ύλη του μαθήματος, αυτό μπορεί να γίνει.

Θέλω να επιμείνω, γιατί νομίζω ότι έχει σημασία, να προσπαθήσω τουλάχιστον να σας πείσω –αν και δεν είμαι σίγουρος ότι θα το καταφέρω, αλλά θα προσπαθήσω να το κάνω- για το ότι ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που πρέπει να κάνουμε είναι να δούμε πώς αξιοποιούνται καλύτερα αυτοί οι πόροι που διατίθενται από τον Έλληνα φορολογούμενο. Και έχετε δίκιο ότι υπάρχουν τα πανεπιστημιακά τυπογραφεία. Τα τυπογραφεία αυτά εξακολουθούν και λειτουργούν. Όμως, δεν λειτουργούν στην έκταση που θα επιθυμούσε κανείς. Αυτή τη στιγμή νομίζω ότι τα περισσότερα από αυτά εκτυπώνουν τις σημειώσεις των πανεπιστημιακών παραδόσεων των καθηγητών.

Όμως, θέλω να παραδεχθείτε ότι υπάρχει μια στρέβλωση. Η ελληνική αγορά συγγραμμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης είναι η μόνη αγορά που δεν έχει τη διάσταση του μεταχειρισμένου βιβλίου. Αν κοιτάξετε οπουδήποτε αλλού σε ολόκληρο τον κόσμο, θα δείτε ότι δεν υπάρχει σοσιαλιστική ή καπιταλιστική χώρα οποιασδήποτε μορφής που να μην λειτουργεί μια αγορά μεταχειρισμένου πανεπιστημιακού συγγράμματος. Τέτοια αγορά δεν υπάρχει στην Ελλάδα.

Και όχι μόνο δεν υπάρχει αυτό, αλλά έχουμε και κάτι άλλο στρεβλό με το σημερινό σύστημα. Είμαστε η μόνη χώρα στην οποία το σύγγραμμα δεν αξιολογείται. Οποιοσδήποτε εκδοτικός οίκος στο εξωτερικό πριν εκδόσει ένα σύγγραμμα, το στέλνει σε κάποιους αξιολογητές, παίρνει τις γνώμες τους, τις οποίες και δημοσιοποιεί. Σε μας, φαντάζομαι ότι θα μπορούσατε να χρησιμοποιήσετε το επιχείρημα ότι το εγκρίνει η γενική συνέλευση. Επειδή, όμως, όπως είπατε, είστε αρκετά νέος και θυμάστε πολύ καλύτερα τα πράγματα από εμένα, φαντάζομαι ότι θα έχετε εικόνα για τον τρόπο με τον οποίο εγκρίνονται στις γενικές συνελεύσεις τα συγγράμματα. Δεν μπαίνει κανείς στην ουσία, να καθίσει να διαβάσει το σύγγραμμα και να δει εάν το σύγγραμμα αυτό είναι το καταλληλότερο για το συγκριμένο μάθημα ή αν υπάρχει λογοκλοπή. Γνωρίζετε τις καταγγελίες περί λογοκλοπής. Είναι, λοιπόν, αυτές οι αρνητικές εκφάνσεις της κατάστασης που έχουμε σήμερα.

Εγώ πιστεύω και το πιστεύω βαθιά -δεν έχω χρόνο να το αναπτύξω τώρα, γιατί το έχετε στην ερώτησή σας, αλλά δεν το θέσατε και προφορικά- ότι το ηλεκτρονικό βιβλίο είναι εκείνο που θα δώσει την ευχέρεια στους φοιτητές να αξιοποιούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τη γνώση, να έχουν συγγράμματα τα οποία μπορούν να επικαιροποιούνται διαρκώς λαμβάνοντας υπόψη τους τα νέα δεδομένα και να έχουν οι φοιτητές πρόσβαση σε πολλαπλό βιβλίο.

Έχουμε οδηγήσει με το σύστημα που έχουμε σήμερα το φοιτητή να έχει ένα βιβλίο, λες και αυτό είναι το «Ευαγγέλιο» της επιστήμης. Κοιτάξτε στις βιβλιοθήκες να δείτε πόσοι φοιτητές πηγαίνουν για να διαβάσουν ένα άλλο βιβλίο από αυτό το συγκεκριμένο που έχει εγκριθεί.

Πιστεύω, λοιπόν, ότι εάν συμβάλουμε όλοι στο να βελτιώσουμε την ουσία και όχι απλώς την εικόνα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, παρόλο που εσείς την παρουσιάσατε ως μία προσπάθεια εμπορευματοποίησης, θα πετύχουμε και οι φοιτητές μας να λαμβάνουν μία καλύτερη εκπαίδευση και το υλικό που θα έχουν διαθέσιμο για τις σπουδές τους να είναι καλύτερο.

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας):Θα συζητηθεί η με αριθμό 831/2.5.2011 επίκαιρη ερώτηση του Ζ’ Αντιπροέδρου της Βουλής και Βουλευτή του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς κ. Αναστασίου Κουράκη προς τους Υπουργούς Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων και Οικονομικών, σχετικά με την επιμήκυνση του χρόνου αναμονής για πρόσληψη των εκλεγμένων μελών Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού.

Εκ μέρους της Κυβερνήσεως, την ερώτηση θα απαντήσει ο Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος.

Το λόγο έχει ο Ζ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής κ. Αναστάσιος Κουράκης.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ (Ζ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, είμαστε στην δυσάρεστη θέση να επανερχόμαστε για ένα θέμα, το οποίο έχετε διαβεβαιώσει και εσείς προσωπικά ότι θα λύνονταν. Να θυμίσω ότι στις 23.11.2010 είχαμε καταθέσει γραπτή ερώτηση και μετά από δέκα μέρες πήραμε απάντηση με δική σας υπογραφή που λέγατε επί λέξει ότι το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων εξασφάλισε από το Υπουργείο Οικονομικών πιστώσεις για το διορισμό τριακοσίων μελών ΔΕΠ σε όλα τα πανεπιστήμια της χώρας. Ακόμα προσθέτατε για τις υπόλοιπες θέσεις που εκκρεμούν ότι θα δοθούν σε δύο φάσεις, την άνοιξη του 2011, δηλαδή τώρα, και τον Αύγουστο του 2011.

Απ’ αυτά που είχατε πει τότε, δεν έχει γίνει σχεδόν τίποτα. Υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα στα πανεπιστήμια αυτή τη στιγμή που μιλάμε όσον αφορά το διορισμό των μελών ΔΕΠ που έχουν υποστεί όλη την ταλαιπωρία και διαδικασία και επί δύο χρόνια δεν διορίζονται. Οι συνάδελφοι αυτοί προσφέρουν απλήρωτη εργασία συνεχίζοντας με την παρουσία τους και εξασφαλίζοντας τη συνέχιση των πανεπιστημιακών σπουδών. Επιπλέον, η μείωση κατά 30% του αριθμού των έκτακτων επιστημονικών και εργαστηριακών συνεργατών στα ΤΕΙ δημιουργεί ένα τεράστιο πρόβλημα, με αποτέλεσμα ορισμένα ΤΕΙ όπως του Πειραιά να αναστέλλουν για λίγες μέρες τη λειτουργία τους. Επίσης, έχει μειωθεί ακόμη περισσότερο ο αριθμός των συμβασιούχων διδασκόντων του Ανοικτού Πανεπιστημίου. Καταλαβαίνετε ότι όλο αυτό το περιβάλλον δημιουργεί μία εξαιρετικά αρνητική εικόνα για το Πανεπιστήμιο.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

Τελειώνω αμέσως, κύριε Πρόεδρε.

Στις απαντήσεις που δίνετε κατά καιρούς λέτε ότι εν μέρει θα τακτοποιηθεί αυτό το ζήτημα. Ρωτάμε για μία ακόμα φορά και θα παρακαλούσαμε αυτή τη φορά αυτά που θα πείτε να έχουν μία εγκυρότητα όσον αφορά την πραγματοποίησή τους και την υλοποίησή τους: Πότε θα προχωρήσουν οι διορισμοί των εκλεγμένων μελών του ΔΕΠ στα πανεπιστήμια;

Θα πω και στη δευτερολογία μου –αν μπορείτε, να το συμπεριλάβετε εσείς τώρα- για τη δημοσιοποίηση του πίνακα των υπό διορισμό μελών του ΔΕΠ. Αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα γιατί δημιουργεί και εγείρει αμφιβολίες για την τήρηση μίας αδιάβλητης διαδικασίας περί των διορισμών.

Επίσης, ερωτάμε αν η Κυβέρνηση θα δεσμευτεί ότι θα τηρηθούν το επόμενο ακαδημαϊκό έτος οι τετραετείς προγραμματισμοί των πιστώσεων σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία έτσι ώστε να μπορέσουν να λειτουργήσουν τα πανεπιστήμια.

Στη δευτερολογία μου θα χρειαστεί να πω και μερικά άλλα στοιχεία.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον κύριο Κουράκη.

Παρακαλείται ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος να απαντήσει στον ερωτώντα συνάδελφο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Σας ευχαριστώ.

Θα ήθελα να σας ρωτήσω, κύριε Πρόεδρε, με την άδεια φυσικά και του κυρίου Κουράκη, εάν μπορώ να πω δύο-τρία πράγματα για το θέμα των πανελληνίων εξετάσεων εκτός της επίκαιρης ερώτησής του.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Να πείτε ό,τι θέλετε, φτάνει να τηρήσετε το χρόνο. Σας παρακαλώ ιδιαιτέρως.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Δεν ξέρω αν θέλει ο κ. Κουράκης.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Μπορείτε να απαντήσετε όπως θέλετε, αφού καλύψετε πρώτα τα ερωτήματα του κυρίου Κουράκη. Μετά πείτε ό,τι άλλο θέλετε, αλλά υφ’ όρον τηρήσεως του χρόνου.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Τον τηρώ πάντα, κύριε Πρόεδρε.

Είναι ένα σοβαρό θέμα αυτό που θέτει ο κ. Κουράκης. Είναι το θέμα του διορισμού των μελών ΔΕΠ των Πανεπιστημίων, καθηγητών, αναπληρωτών καθηγητών, επικούρων καθηγητών και λεκτόρων που έχουν ήδη εκλεγεί και για τους οποίους έχουν ολοκληρωθεί όλες οι διαδικασίες. Ο κ. Κουράκης αναφέρθηκε στην απάντηση που έδωσα πέρσι και είναι ακριβής. Aυτή ήταν η απάντηση και αυτή ήταν και η κατάσταση εκείνη την εποχή. Αυτό που είχα υποσχεθεί για πέρσι, για το 2010, έγινε. Mέχρι το τέλος του 2010 διορίστηκαν 300 από αυτούς που είχαν εκλεγεί μέχρι τότε με τη σειρά που είχαν εκλεγεί. Αυτό που είχα υποσχεθεί είναι ότι την άνοιξη θα διοριστούν κάποιοι και το καλοκαίρι οι υπόλοιποι.

Μεσολάβησε όμως η γενική απαγόρευση διορισμών στο Δημόσιο. Αυτό είναι που άλλαξε τα δεδομένα. Δεν υπήρξε μία δέσμευση η οποία ακυρώθηκε. Υπήρξε μία γενικότερη αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι διορισμοί στο Δημόσιο.

Όπως πιθανόν γνωρίζετε, εγώ και τότε έστειλα επιστολή προς το Υπουργείο Οικονομικών θέτοντας το θέμα ότι, επειδή αυτές οι διαδικασίες είχαν ολοκληρωθεί, ίσως θα έπρεπε να υπάρξει εξαίρεση. Δεν έγινε αυτό.

Αυτό που περιμένουμε τώρα είναι να υπάρξει η γενική κατανομή από το Υπουργείο Εσωτερικών σ’ όλα τα Υπουργεία των θέσεων που θα δοθούν με βάση το 1 προς 5.

Έχει γίνει, όμως, ήδη συνεννόηση με το Υπουργείο Εσωτερικών και θα υπάρξει προτεραιότητα για το Υπουργείο Παιδείας και ειδικά για αυτές τις θέσεις ΔΕΠ που εκκρεμούν. Το αίτημα που θα απευθύνουμε ξανά αυτές τις ημέρες είναι να δοθεί προτεραιότητα σε τριακόσιους έως τετρακόσιους από τους εκκρεμείς διορισμούς. Αυτό ισχύει και για τα ΤΕΙ, ισχύει και οπουδήποτε υπάρχουν διορισμοί σε εκκρεμότητα.

Κύριε Κουράκη, θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι θα τηρηθεί αυστηρά η σειρά που έρχονται οι διορισμοί στο Υπουργείο. Είναι ο μόνος δίκαιος τρόπος. Μπορεί να υπάρξει κάποια εξαίρεση, αλλά αυτή η εξαίρεση θα γίνει δημόσια γνωστή.

Για παράδειγμα…

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού)

Σταματάω, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Όχι, ολοκληρώστε.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Για παράδειγμα, υπάρχει σε εκκρεμότητα ο διορισμός καρδιοχειρουργού στο Πανεπιστήμιο Κρήτης και στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο. Δεν ξέρω σε ποια σειρά είναι. Δεν έχω κοιτάξει. Είναι, όμως, ένα θέμα. Είναι ο μόνος καρδιοχειρουργός κι εκεί θα πρέπει να κάνουμε μία εξαίρεση αν δεν βρίσκεται μεταξύ των θέσεων που θα εγκριθούν. Οποιαδήποτε εξαίρεση αν υπάρξει, θα το κάνουμε μόνο με σαφή και πειστική αιτιολογία και φυσικά με διαφάνεια.

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον κ. Πανάρετο.

Παρακαλείται ο κ. Κουράκης να λάβει το λόγο για τη δευτερολογία του.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΥΡΑΚΗΣ (Ζ’ Αντιπρόεδρος της Βουλής): Κύριε Υφυπουργέ, αν κατάλαβα καλά από αυτά που είπατε, ναι μεν υποσχεθήκατε ότι θα διοριστούν, αλλά επειδή υπήρξε γενική απαγόρευση, περίπου θα ζητήσετε –δεν μας δώσατε κάτι συγκεκριμένο- από το Υπουργείο Εσωτερικών να προηγηθούν ορισμένες θέσεις.

Σε ελεύθερη μετάφραση, αυτό που καταλαβαίνω εγώ και οι ενδιαφερόμενοι είναι ότι σε επιστήμονες οι οποίοι έχουν συμμετάσχει σε όλες τις διαδικασίες της προκήρυξης -κατάθεση βιογραφικών, εκλεκτορικά σώματα, έχουν εκλεγεί, περιμένουν δύο χρόνια απλήρωτοι, δεν είναι διορισμένοι αυτοί οι άνθρωποι, είναι μέσα στους 4ετείς προγραμματισμούς- έρχεστε και λέτε «όχι». Και αυτό περιμένετε να ικανοποιήσει όχι εμάς, αλλά τους ενδιαφερόμενους.

Θεωρούμε ότι είναι αδιανόητο –αδιανόητο!- για ανθρώπους οι οποίοι είναι υπό διορισμό σε εγκεκριμένες θέσεις με πιστώσεις, να λέτε αυτή τη στιγμή όλα αυτά που είπατε.

Σχετικά με τον πίνακα και τη σειρά κατάταξης, θα παρακαλούσαμε για δύο πράγματα. Αν γίνει το πρώτο, δεν χρειάζεται το δεύτερο. Να δημοσιοποιηθεί ο πίνακας. Στο site του Υπουργείου να μπορεί ο καθένας να βλέπει τη σειρά πρωτοκόλλου και τη σειρά με την οποία έχει υποβάλλει την αίτησή του, ώστε να μπορεί να παρακολουθηθεί όλη η διαδικασία και να είναι αδιάβλητη. Εάν δεν γίνει αυτό, θα καταθέσουμε αίτηση κατάθεσης εγγράφων και θα το αναρτήσουμε στην ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ και της ΠΟΣΔΕΠ. Θα πρέπει να υπάρχει απόλυτη διαφάνεια. Ως προς αυτό που είπατε, ναι βεβαίως, πάλι με διαφάνεια να γίνει η κατ’ εξαίρεση με ό,τι σημαίνει αυτό και θα μπορεί ο καθένας να κρίνει.

Θα παρακαλέσω να τοποθετηθείτε –κι αν είναι δυνατόν θετικά- για τη δημοσιοποίηση στο site του Υπουργείου της λίστας.

Έρχομαι στο δεύτερο. Η Σχολή Καλών Τεχνών έκλεισε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης για δύο μέρες. Η Αρχιτεκτονική Σχολή του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου κατεβάζει ρολά για δεκαπέντε ημέρες. Οι καθηγητές του Μετσόβιου Πολυτεχνείου καταγγέλλουν ότι πριν από δύο χρόνια στην Αρχιτεκτονική υπήρχαν εκατόν είκοσι πέντε καθηγητές, σήμερα έχουν μείνει είκοσι τρεις και στο επόμενο διάστημα, τους επόμενους μήνες, θα φύγουν άλλοι είκοσι. Δηλαδή, από τους εκατόν είκοσι πέντε θα πάνε στους πενήντα. Πόσο πιο κάτω να πάμε για να μπορεί αυτή η Σχολή να βγάζει καταρτισμένους επιστήμονες; Εκτός αν θέλετε με την πολιτικής σας να καταργήσουμε το δημόσιο Πανεπιστήμιο και να οδηγήσουμε όλο τον κόσμο στην ιδιωτική εκπαίδευση, στα διάφορα κολλέγια.

Αν είναι αυτή η πρόθεσή σας, λυπούμεθα πάρα πολύ, εμείς θα το αντιπαλέψουμε με κάθε τρόπο.

Στη Σχολή Καλών Τεχνών η υποχρηματοδότηση έχει φέτος αγγίξει το 50%. Δεν μας ενδιαφέρουν οι καλές τέχνες και όλα τα φληναφήματα περί πολιτισμού είναι για το καλάθι των αχρήστων. Δεν λένε απολύτως τίποτα.

Παρόλα αυτά, πρέπει να σας πω ότι όλοι οι ενδιαφερόμενοι κινητοποιούνται. Αύριο το πρωί να τους περιμένετε στο Υπουργείο Παιδείας στις 11.00’. Έχουν μία πανελλαδική κινητοποίηση, υπερασπιζόμενοι όχι μόνο το εργασιακό τους δικαίωμα και το δικαίωμα στη ζωή, αλλά και το δικαίωμα για το δημόσιο Πανεπιστήμιο. Το απόγευμα στις 18.30’ θα γίνει μία εκδήλωση στη Νομική με το ίδιο θέμα.

Δεν θεωρούμε καθόλου ικανοποιητική την απάντηση, λυπούμεθα πάρα πολύ. Στις 14/04/2011, η Γραμματεία της ΠΟΣΔΕΠ είχε συνάντηση μ’ εσάς και με τον κ. Παπάζογλου. Τους διαβεβαιώσατε, από όσο γνωρίζω από ανθρώπους που συμμετείχαν στην αντιπροσωπεία, ότι δεν θα υπάρχει πρόβλημα με τις εξελίξεις. Δεν ξέρω αν μπορείτε να επαναλάβετε αυτήν τη θέση και σήμερα.

Σε κάθε περίπτωση, η πολιτική του μνημονίου έχει προσβάλλει σοβαρά το χώρο των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ. Έχουμε μια συρρίκνωση, μια στροφή στην ιδιωτικοποίηση, μια παγίωση της επισφάλειας και την υπαγωγή της έρευνας και της διδασκαλίας σε αγοραίες κατευθύνσεις.

Εμείς θα συνεχίζουμε να υπερασπίζουμε και το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια των συναδέλφων που περιμένουν το διορισμό τους και το δικαίωμα στη δημόσια παιδεία.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον κ. Κουράκη.

Παρακαλείται ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κ. Γιάννης Πανάρετος να λάβει το λόγο, προκειμένου να ολοκληρώσει την απάντησή του.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Η τοποθέτηση του κ. Κουράκη, σε σχέση με την Αρχιτεκτονική Σχολή και με προβλήματα που υπάρχουν λόγω συνταξιοδοτήσεων θέτει άλλο ένα σοβαρό θέμα. Πιστεύω ότι αυτό το ζήτημα μας οδηγεί να αντιληφθούμε ότι θα πρέπει να διαμορφώσουμε έναν καλύτερο σχεδιασμό στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Ξέρετε, με την πρακτική που ακολουθούσαμε μέχρι τώρα, όπως οι τετραετείς προγραμματισμοί και με τον τρόπο που δίνονταν οι θέσεις στα Πανεπιστήμια υπήρξαν περιπτώσεις Τμημάτων με εκατόν πενήντα διδάσκοντες που, λόγω εσωτερικών ισορροπιών στα Πανεπιστήμια έπαιρναν και άλλες θέσεις. Ταυτόχρονα, άλλα Τμήματα λιγότερο ισχυρά και με μικρότερη πρόσβαση στην εσωτερική εξουσία έπαιρναν λιγότερες θέσεις.

Εγώ αναγνωρίζω ότι η περίοδος είναι δύσκολη και αναγνωρίζω ότι και τα Πανεπιστήμια αντιμετωπίζουν δυσκολίες, γιατί είχαν ένα προγραμματισμό. Δεν λέω για σπατάλη ή για οτιδήποτε άλλο, μιλάω για τον προγραμματισμό και αναφέρομαι στην καλύτερη περίπτωση. Αυτό, λοιπόν, που χρειάζεται να κάνουμε από εδώ και πέρα, δεν είναι να συνεχίσουμε έναν τετραετή προγραμματισμό που δεν απέδωσε, αλλά να δούμε με ποιον τρόπο θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε καλύτερα τα υπαρκτά προβλήματα με τις διαθέσιμες πιστώσεις.

Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο, που σας περιέγραψα και ανάλογα με τις διαθέσιμες θέσεις, θα προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε καλύτερα εκείνα τα τμήματα, τα οποία έχουν δυσκολίες και όχι εκείνα τα τμήματα, που όπως είπα προηγουμένως είναι ευνοημένα. Φαντάζομαι, άλλωστε ότι και εσείς το ξέρετε πολύ καλά ότι έχοντας εκατόν σαράντα διδάσκοντες σε ένα Τμήμα, οδηγούμαστε και στα εκατόν τριάντα μαθήματα στο πρόγραμμα σπουδών. Προστίθενται, δηλαδή και στους φοιτητές υποχρεωτικά μαθήματα και προαιρετικά μαθήματα, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο στην εκπαίδευση. Αυτά, λοιπόν, πρέπει να τα δούμε και να τα αντιμετωπίσουμε.

Θα ήθελα, αν μου επιτρέπετε τώρα για ένα λεπτό, να κάνω δύο σχόλια για το θέμα των πανελληνίων εξετάσεων, γιατί έχουν τεθεί πολλά θέματα και δεν θα ήθελα να μένουν σε εκκρεμότητα.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Βεβαίως.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ένα από τα θέματα αυτά είναι το θέμα του Εξεταστικού Κέντρου στην Κρήτη για τα παιδιά με δυσλεξία.

Θέλω να διαβεβαιώσω το Κοινοβούλιο ότι δεν τίθεται θέμα εξοικονόμησης πόρων. Είναι αποκλειστικά και μόνο θέμα του αδιάβλητου της διαδικασίας των εξετάσεων. Γιατί; Δεν πρόκειται γιαέχουμε εκατόν εξήντα παιδιά, τα οποία δίνουν εξετάσεις οπότε αμέσως δημιουργείται και λες ότι κάνω ένα Εξεταστικό Κέντρο. Έχουμε τριάντα μία ειδικότητες στα ΕΠΑΛ, που για την κάθε μια ειδικότητα πρέπει να δημιουργηθείφτιάξεις μια επιτροπή και πρέπειώστε οι καθηγητές να μην είναι από τους καθηγητές που διδάσκουν τα παιδιά αυτά. Οι ειδικότητες αυτές είναι σπάνιες ειδικότητες.

Αυτό, λοιπόν, που γίνεται σ’ όλη την Ελλάδα για να εξασφαλίσουμεέχουμε -επαναλαμβάνω- το αδιάβλητο των εξετάσεων είναι ότι συγκεντρώνονται οι μαθητές στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.

Πέρσι, είχαμε κρατήσει στην Κρήτη ένα Εξεταστικό Κέντρο και βρεθήκαμε ξαφνικά μέσα στις εξετάσεις σε μια ειδικότητα να μην έχουμε καθηγητές να εξετάσουν και αναγκαστήκαμε τότε να πούμε στους γονείς: «Πρέπει να μετακινηθείτε στην Αθήνα».

Γι’ αυτό, λοιπόν, φέτος από την αρχή και από νωρίς είπαμε ότι θα έχουμε τα Εξεταστικά Κέντα μ’ αυτόν τον τρόπο. Πρέπει να σας πω ότι υπάρχει και ένα γενικότερο θέμα που θα πρέπει να το εξετάσουμε περισσότερο, το οποίο τι είναι; Είναι ο εξαιρετικά υψηλός ο αριθμός των παιδιών που εμφανίζονται να έχουν δυσλεξία την περίοδο των εξετάσεων. Όπως καταλαβαίνετε οι εξετάσεις αυτές είναι λίγο διαφορετικές από τις άλλες που κάθονται οι ενενήντα χιλιάδες παιδιά και γράφουν. Εδώ κάθονται με τους καθηγητές απέναντι, έχουν μια προφορική εξέταση και για πολλούς θεωρείται ότι είναι ίσως μια ευνοϊκότερη εξέταση.

Πρέπει, λοιπόν, να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Αποκλειστικό μας κριτήριό στον τρόπο και στις διαδικασίες των εξετάσεων είναι πως πώς θα είναι αδιάβλητες, πως πώς θα είναι δίκαιες και αντικειμενικές για όλα τα παιδιά.

Αυτά ήθελα να πω.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ: (Βύρων Πολύδωρας): Λογικές είναι οι εξηγήσεις σας. Δεν χωρεί αμφιβολία.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ: (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Για το γενικό θέμα και για τις ενότητες του νομοσχεδίου έκαναν αναλυτική αναφορά και παρουσίαση, τόσο η εισηγήτρια της πλειοψηφίας, όσο και η Υπουργός. Eπομένως, εγώ θα περιορισθώ σε ερωτήματα που τέθηκαν σχετικά με τις ειδικές διατάξεις, οι οποίες αφορούν κυρίως στην ειδική μεταχείριση ορισμένων κατηγοριών Ελλήνων πολιτών, για το ενδοσχολικό απολυτήριο και για το θέμα των εξετάσεων που ετέθη.

Θα ήθελα, σε σχέση με την ειδική μεταχείριση ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων, να τονίσω την δυσκολία που έχει το Υπουργείο Παιδείας να συνδυάσει μια σωστή εκπαιδευτική διαδικασία με μια διαχρονική πρόθεση του Κράτους να βοηθήσει τις συγκεκριμένες κοινωνικές ομάδες. Στα μέτρα υποστήριξης των συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων που έχει αποφασίσει το Κράτος, έχει περιλάβει και την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια, γιατί όπως γνωρίζουμε όλοι, η ελληνική οικογένεια βάζει το μέλλον του παιδιού της και το ενδεχόμενο να σπουδάσει, πάρα πολύ ψηλά στην ιεράρχηση των προτεραιοτήτων της.

Δεν είχε βρεθεί νομίζω μέχρι σήμερα ένας τρόπος συγκερασμού αυτών των δύο επιδιώξεων. Θα έλεγα μάλιστα ότι μέχρι πέρυσι, διευρυνόταν η απόκλιση αυτών των επιδιώξεων. Και διευρυνόταν, γιατί είχαμε κάθε χρόνο μια προσθήκη ειδικών κατηγοριών, που εξυπηρετούντο χωρίς ποτέ να μας απασχολήσει πώς αυτή η προσθήκη θα επηρεάσει την εκπαιδευτική διαδικασία. Αλλά ακόμα περισσότερο, δίναμε μικρή προσοχή στο γεγονός ότι σε όλα αυτά τα παιδιά και στις οικογένειές τους λέγαμε «θα πετύχεις, θα πας να γραφτείς εκεί που έχεις πετύχει, θα νοικιάσεις σπίτι, θα κάνεις την αίτηση, θα εξεταστεί η αίτησή σου και εάν ενταχθείς σ’ αυτήν την κατηγορία, θα μετακινηθείς». Πέρα από τα έξοδα, θα προσθέσω την αδυναμία του ότι τα παιδιά αυτά έχαναν ένα εξάμηνο σπουδών και εκ των πραγμάτων ξεκινούσαν στο δεύτερο εξάμηνο. Ουσιαστικά, έχαναν όλο τον χρόνο, διότι το να παρακολουθείς τα μαθήματα του δευτέρου εξαμήνου όταν δεν έχεις παρακολουθήσει του πρώτου εξαμήνου, μάλλον είναι αδόκιμο επιστημονικά.

Μια τρίτη ουσιαστική διαπίστωση είναι ότι ποτέ δεν ξέραμε- ποτέ μέχρι φέτος δεν ξέραμε- τόσο εμείς στο Υπουργείο Παιδείας γενικά, οι ηγεσίες του Υπουργείου Παιδείας, όσο κυρίως τα Πανεπιστήμια, δεν ήξεραν ποτέ, ποιος θα είναι ο τελικός αριθμός των πρωτοετών. Η εικόνα αυτή ολοκληρωνόταν γύρω στον Ιανουάριο–Φεβρουάριο. Όταν λοιπόν έχεις ένα Τμήμα Πανεπιστημίου ή ΤΕΙ, το οποίο έχει 100 εισακτέους και έχει 150 νέους φοιτητές από μετεγγραφή, αυτό αποκλείει κάθε έννοια προγραμματισμού. Όταν μάλιστα τα Πανεπιστήμια διαμαρτύρονται – και πολλές φορές δικαιολογημένα- ότι ο αριθμός των εισακτέων που καθορίζει το Υπουργείο Παιδείας είναι μεγαλύτερος από τον αριθμό που μπορούν να εκπαιδεύσουν. Όταν λοιπόν ξεκινάς με 100 εισακτέους και φτάνεις στους 300, πώς θα προγραμματίσεις;

ΕΤ: Υπάρχει και ένα άλλο ουσιαστικό πρόβλημα στην εκπαίδευση με τα Τμήματα μεσαίας θα έλεγα ζήτησης, μεσαίας προς υψηλής. Οι φοιτητές μπήκαν με μια βαθμολογία, ας πούμε από 15 και πάνω, ενώ η άλλη ομάδα που εισάγεται ή μάλλον μετεγγράφεται με τις ειδικές διατάξεις, 100-150 φοιτητών, έχει συνήθως βαθμολογίες σημαντικά χαμηλότερες. Έτσι, αλλάζει πλήρως η σύνθεση του φοιτητικού πληθυσμού στο πρώτο έτος και η ικανότητα του συνόλου αυτού να παρακολουθήσει την εκπαιδευτική διαδικασία σε ένα ορισμένο επίπεδο. Ερχόμαστε δηλαδή τελικά, αν το μελετήσει κανείς, να αδικήσουμε αυτούς που μπαίνουν σε κάποιο Τμήμα με τις κανονικές εξετάσεις. Τους αδικούμε, διότι ο καθηγητής που έχει μια τάξη 250 φοιτητών εκ των οποίων, οι 100 ή οι 80 μπήκαν με τις κανονικές εξετάσεις και οι υπόλοιποι μπήκαν με τις μετεγγραφές, θα πάρει υπ’ όψη τις ικανότητες του συνόλου.. Άρα θα κατεβάσει το επίπεδο διδασκαλίας.

Αυτό λοιπόν που προσπαθήσαμε να πετύχουμε, εγώ το έχω χαρακτηρίσει τετραγωνισμό του κύκλου, είναι και να διατηρήσουμε την ειδική μεταχείριση συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, ιδιαίτερα την σημερινή εποχή, με τα σημερινά δεδομένα και τις σημερινές δυσκολίες, αλλά και να βελτιώσουμε την εκπαιδευτική διαδικασία μέσα στο Πανεπιστήμιο. Ταυτόχρονα, να εξορθολογήσουμε το όλο σύστημα, ώστε κάθε πανεπιστημιακό Τμήμα και κάθε Πανεπιστήμιο να ξέρει πόσοι θα είναι οι φοιτητές που θα έχει από την 1η Οκτωβρίου και οι ίδιοι οι φοιτητές να ξέρουν που θα πάνε, από την αρχή. Δεν βλέπω λοιπόν γιατί κανείς μπορεί να διαφωνήσει σ’ αυτήν την προσπάθεια. Ιδιαίτερα, όταν όχι μόνο δεν αδικούμε τα παιδιά εκείνα που ανήκουν στις ειδικές κατηγορίες, αλλά αντίθετα κάνουμε και το σύστημα πιο δίκαιο. Αξιοποιώντας το μηχανογραφικό και την απόδοση των υποψηφίων, επιτρέπουμε σ’ αυτούς που αποδίδουν καλύτερα να εισάγονται στα Τμήματα υψηλότερης ζήτησης και σε αυτούς που αποδίδουν λιγότερο καλά, να εισάγονται σε Τμήματα λιγότερο μεγάλης ζήτησης, όπως κάνουμε και με το σύστημα της γενικής εισαγωγής. Θα ήθελα επίσης να παρακαλέσω όσους εκφράζουν ανησυχίες ή προβληματισμούς, να πάρουν υπ’ όψη τους και τα εξής:

Αναφερόμαστε και σωστά αναφερόμαστε στην ανάγκη εξυπηρέτησης νέων παιδιών που ανήκουν σε ειδικές κοινωνικές ομάδες. Αυτοί είναι 6.000, 4.000, 5.000; Οι υπόλοιποι 80.000; Δεν μπορεί δηλαδή κάθε φορά να σκεφτόμαστε την μία πλευρά, ιδιαίτερα όταν η πλευρά αυτή είναι εκείνη που αφορά έναν μικρότερο αριθμό και να αγνοούμε πλήρως τους 85.000 υποψηφίους που παλεύουν, δίνουν εξετάσεις ανταγωνιστικά, αν γράψουν μπαίνουν, αν δεν γράψουν δεν μπαίνουν. Σκεφτείτε, ένα παιδί που δεν ανήκει σ’ αυτές τις ειδικές κατηγορίες και είναι υποψήφιος για την Ιατρική. Και έχει ένα εκατοστό λιγότερο από τον τελευταίο εισαχθέντα στην Ιατρική. Και ξέρει ότι υπάρχουν άλλοι υποψήφιοι που, επειδή ακριβώς το κράτος έχει αποφασίσει να τις βοηθήσει, θα εισαχθούν με πολύ χαμηλότερο βαθμό. Είναι ένα πράγμα να ξέρει πόσοι είναι αυτοί και με ποιο κριτήριο μπαίνουν και είναι ένα άλλο πράγμα να υπάρχει μια πληθώρα, μια ανατροπή ουσιαστικά μιας αξιολογικής κατάταξης χωρίς συγκεκριμένα κριτήρια. Αυτός λοιπόν είναι ο λόγος για τον οποίο γίνεται αυτή η ρύθμιση και νομίζω ότι λύνει ένα μακροχρόνιο πρόβλημα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, κάτω από τα συγκεκριμένα δεδομένα.

Τώρα, ένα ερώτημα που τέθηκε: «υπάρχει περίπτωση να πετύχει κάποιος για παράδειγμα στην Ιατρική μ’ έναν πολύ χαμηλό βαθμό, ενώ μέχρι τώρα δεν θα πετύχαινε και επομένως να ανατραπεί κάθε έννοια μιας αξιοκρατίας»; Να απαντήσω σ’ αυτό το ερώτημα μόνο με ένα παράδειγμα. Ας υποθέσουμε ότι, στις φετινές εξετάσεις με το νέο σύστημα, έχουμε ακριβώς τον ίδιο αριθμό υποψηφίων και έχουμε ακριβώς τον ίδιο αριθμό ατόμων στις ειδικές κατηγορίες όπως πέρυσι και την ίδια δυσκολία θεμάτων. Για να πάρουμε μια κατηγορία, θα αναφέρω τα παιδιά πολυτέκνων οικογενειών. Ας υποθέσουμε ότι σ’ αυτήν την ειδική κατηγορία, πέρυσι που δεν υπήρχε κανένα όριο, μετεγγράφηκαν από τις διάφορες ιατρικές σχολές στην Ιατρική της Αθήνας 20 φοιτητές. Εάν εφέτος που προσπαθούμε, όπως σας είπα, να εξορθολογήσουμε το σύστημα ο αριθμός των εισακτέων απ’ αυτήν την κατηγορία είναι 15 και ο 16ος, ο 17ος και ο 18ος θα πάνε σε μια επόμενη σχολή του ίδιου γνωστικού αντικειμένου, δηλαδή μπορεί να πάνε στην Βιολογία ή στην Οδοντιατρική, σας ρωτώ εγώ, ποιος έχει υψηλότερη βαθμολογία ο 20ος ο περυσινός ή ο 15ος ο φετινός; Επομένως, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο από τον φόβο που εκφράζετε. Ότι δηλαδή, πραγματικά εκείνοι μέσα στις ειδικές κατηγορίες που έχουν την καλύτερη απόδοση, θα επιτυγχάνουν στις σχολές υψηλότερης ζήτησης.

Θα παρακαλούσα επίσης, ειδικά στην περίοδο αυτή που περνάμε, θα παρακαλούσα – δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο- να αποφεύγονται εκφράσεις οι οποίες δημιουργούν ανησυχία στα παιδιά και στις οικογένειές τους, όταν σε ένα μήνα έχουμε εξετάσεις… «Μαχαίρι στις μεταγραφές»… Ποιο είναι το μαχαίρι; Δεν υπάρχει κανένα μαχαίρι. Όσα παιδιά προηγουμένως είχαν αυτήν την ειδική, την ευνοϊκή μεταχείριση θα την έχουν και εφέτος. Εφέτος θα είναι πιο δίκαιη όμως, πιο δίκαιη και για τους ίδιους και για τους υπόλοιπους υποψηφίους.

Άλλο σχόλιο που επίσης είδα, νομίζω από την δική σας την παράταξη. Υπήρξε ανακοίνωση της ΝΔ που αναφερόταν σε «αντισυνταγματική ρύθμιση», και παράνομες οι φετινές εξετάσεις». Πώς μπορεί κάποιος με τέτοια προχειρότητα να προκαλεί ανησυχίες; Επιτρέπεται; Και ποιο είναι το επιχείρημα, πραγματικά σας το λέω με αγωνία, ποιο ήταν, το επιχείρημα; Ότι καθιερώνουμε το ενδοσχολικό απολυτήριο, ότι δηλαδή επιτρέπουμε σε κάποιον που δεν θέλει να πάει στο Πανεπιστήμιο ή στο ΤΕΙ, να τελειώσει και να κάνει αυτό που θέλει. «Απολυτήριο δύο ταχυτήτων», «Δεν θα είναι ισότιμα τα απολυτήρια». Γιατί δεν θα είναι ισότιμα; Πώς ήταν ισότιμα μέχρι τώρα για τα ΕΠΑΛ; Πρέπει κάποιος να ασχολείται, να παρακολουθεί, να διαβάζει περισσότερο πριν εκδώσει ανησυχητικές ανακοινώσεις. Ήδη από το 2004, οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ μπορούν να δώσουν για ενδοσχολικό απολυτήριο. Άλλη κινδυνολογική άποψη: «Δεν θα μπορούν να δώσουν στο ΑΣΕΠ». Γιατί; Οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ πώς δίνουν στο ΑΣΕΠ;

Η προσπάθεια, την οποία αποδέχομαι, της κριτικής προς την Κυβέρνηση είναι χρήσιμη όταν βοηθά στο να βελτιώνονται προθέσεις και ενέργειες της Κυβέρνησης, όχι όταν απλώς δημιουργούν ανησυχία, χωρίς να εστιάζουν σε ουσιαστικά προβλήματα. Να το πω ανάποδα, τι λόγο έχει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να κάνει κάτι που είναι εις βάρος των μαθητών; Γιατί να δημιουργήσει πρόβλημα στις εξετάσεις; Οι ίδιοι οι μαθητές είναι εκείνοι που μας το ζήτησαν. Μας λένε γιατί εμένα που δεν θέλω να σπουδάσω στο Πανεπιστήμιο με βάζετε να δώσω πανελλήνιες εξετάσεις;

Θα αναφερθώ σε άλλο επιχείρημα που ακούστηκε, επειδή είναι ένα θέμα ξέρετε που δημιουργεί εύκολα εντυπώσεις. Οι μαθητές των εσπερινών σχολείων που δίνουν πρωί, γιατί δίνουν πρωί; Μέχρι το 2001 τα παιδιά των εσπερινών έδιναν εξετάσεις το πρωί. Επίσης, οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ (που είναι και περισσότεροι) δίνουν πρωί. Είναι θεσμοθετημένη η δυνατότητα να πάρουν άδεια οι υποψήφιοι. Ούτε θα αδικηθούν, ούτε πρόκειται να δημιουργηθεί η οποιαδήποτε δυσκολία στα παιδιά αυτά να δώσουν εξετάσεις.

Τέθηκε και ένα θέμα από τον κ. Βαρδίκο, έχει τεθεί νομίζω και από άλλους ομιλητές. Το θέμα του ορίου εισοδήματος των 50.000. Είπαμε ότι αυτό μπορούμε να το δούμε. Να πω ποια είναι η πρόθεση και να πω πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε. Η πρόθεση ποια είναι; Για αυτούς που εξυπηρετούνται ως μέλη ειδικών κατηγοριών να υπάρχει ένα όριο στην ειδική μεταχείριση. Γιατί η κάθε εξυπηρέτηση, μην ξεχνάτε, είναι αδικία εις βάρος κάποιου άλλου. Εάν λοιπόν κριθεί ότι το ποσόν αυτό δεν είναι επαρκές – κατ’ αρχήν να διευκρινίσω για να γίνει σαφές, μιλάμε για καθαρό εισόδημα και δεν μιλάμε για το ακαθάριστο εισόδημα – αν αυτό κριθεί ότι δεν είναι επαρκές, να δούμε πώς μπορούμε να το βελτιώσουμε. Αλλά σας είπα ποια είναι η πρόθεση.

Θα κλείσω με το θέμα της ημερομηνίας των εξετάσεων. Οι εξετάσεις κάθε χρόνο γίνονται την ίδια εποχή, πέντε μέρες πάνω πέντε μέρες κάτω. Αυτό που προσπαθήσαμε να κάνουμε ήταν να διαμορφώσουμε ένα τέτοιο πρόγραμμα ώστε οι εξετάσεις – αλλά, όχι μόνο οι εξετάσεις– όλη η διαδικασία, η οποία ολοκληρώνεται με την ανακοίνωση των ονομάτων των εισαχθέντων στα Πανεπιστήμια, να ολοκληρωθεί σε ικανοποιητικό χρόνο. Ξέρετε το άγχος που υπάρχει. Πέρυσι καθυστερήσαμε, αν θυμάμαι καλά, τρεις μέρες τον Αύγουστο. Δηλαδή, την προηγούμενη χρονιά είχαν ανακοινωθεί τα αποτελέσματα μία ημερομηνία και πέρυσι ανακοινώθηκαν δυο τρεις μέρες αργότερα και υπήρξε μεγάλη ανησυχία. Αυτό που προσπαθήσαμε λοιπόν να κάνουμε, είναι να ολοκληρωθεί η διαδικασία των εξετάσεων και των αποτελεσμάτων με τρόπο ώστε όλοι οι άμεσα εμπλεκόμενοι, οι μαθητές και οι γονείς να ξέρουν ότι δεν θα υπάρχει κάποια καθυστέρηση εφέτος. Αυτά είχα να πω, σας ευχαριστώ πολύ.

Στην ερώτηση θα απαντήσει ο Υφυπουργός κ. Ιωάννης Πανάρετος.

Κύριε Δαβάκη, έχετε το λόγο για δύο λεπτά για να αναπτύξετε την ερώτησή σας.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Όπως κι εσείς αναφέρατε στην ανάγνωση του δελτίου της ερώτησής μου, αυτή έχει σκοπό την εύρυθμη λειτουργία ενός σημαντικού εκπαιδευτικού αλλά και πολιτισμικού ιδρύματος, του Ινστιτούτου Βυζαντινού Πολιτισμού στο Μυστρά που έχει ιδρυθεί πριν από πέντε περίπου χρόνια και το οποίο αντιμετωπίζει σημαντικότατα διοικητικά και λειτουργικά προβλήματα. Θεωρώ ότι η νομοκρατούσα πολιτεία πρέπει να επέμβει –αυτό είναι το ύστατο επιχείρημα ή το ύστατο μέσο το οποίο μπορούμε να αναφέρουμε αυτή τη στιγμή- προκειμένου να αποκατασταθεί η νομιμότητα και πέρα από προσκόμματα και από οποιεσδήποτε αναβολές ή αναστολές ή ψυχώσεις, αν θέλετε, κάποιων κυρίων, να λειτουργήσει ένα ίδρυμα το οποίο αποτελεί για τη Λακωνία μία πολιτιστική πρόταση υψηλότατου επιπέδου.

Έχει μια μεταπτυχιακή διάσταση, έχει μια πολιτισμική διάσταση και έχει και μια κοινωνική διάσταση, κύριε Υπουργέ, δεδομένου ότι η τοπική κοινωνία του Μυστρά έχει παραχωρήσει για την στέγαση του συγκεκριμένου ινστιτούτου,  το παλιό δημοτικό σχολείο του Μυστρά το οποίο έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και το οποίο στέγαζε μέχρι πρότινος τα παιδιά του δημοτικού. Αυτή η κοινωνία κυρίως και μετά όλοι εμείς, αλλά και όλη η ευρύτερη λακωνική κοινωνία, απαιτεί αυτό το ινστιτούτο Βυζαντινού Πολιτισμού του Μυστρά – το οποίο προσιδιάζει με αυτή καθ’ εαυτή τη φυσιογνωμία της περιοχής- επιτέλους να λειτουργήσει και να πάψουν τα διάφορα προσχώματα που έχουν εγερθεί όσον αφορά στη σύνθεση και τη σύσταση του διοικητικού του συμβουλίου.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε τον κ. Δαβάκη.

Ο κ. Υφυπουργός, έχει το λόγο.

Κύριε Πανάρετε, έχετε το λόγο για πρωτολογία τριών λεπτών.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ.

Ο κ. Δαβάκης νομίζω δικαιολογημένα διατυπώνει ανησυχίες για το γεγονός ότι διοικητικά προβλήματα καθυστερούν την εύρυθμη λειτουργία του συγκεκριμένου Ινστιτούτου. Θα ήθελα όμως να περιγράψω τι ακριβώς συμβαίνει ώστε τόσο η Βουλή, αλλά και όσοι παρακολουθούν τις διαδικασίες της Βουλής από τα Πρακτικά που δημοσιοποιούνται, να γνωρίζουν..

Το 2007 ιδρύθηκε το συγκεκριμένο Ινστιτούτο με έδρα το Μυστρά. Τα πανεπιστημιακά ερευνητικά Ινστιτούτα δημιουργούνται μετά από πρόταση του Πανεπιστημίου και έγκριση του Υπουργού Παιδείας. Δεν είναι πολλά αυτά. Το Ινστιτούτο του Μυστρά ίσως να είναι το τελευταίο που ιδρύθηκε και μάλιστα μετά από πολύ καιρό.

Το καθαρά διοικητικό του μέρος, το πώς λειτουργεί δηλαδή, θα έπρεπε να είναι ένα εσωτερικό θέμα του Πανεπιστημίου. Να λύνεται εσωτερικά στο Πανεπιστήμιο. Έχει εμφανιστεί μια αντίθεση μεταξύ της καθηγήτριας που είχε οριστεί ως πρόεδρος του Ινστιτούτου από την Διοικούσα Επιτροπή του Πανεπιστημίου, και της νέας εκλεγμένης αρχής του Πανεπιστημίου.,.

Να σημειώσω εδώ ότι το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου μέχρι πέρυσι διοικείτο από μια Διοικούσα Επιτροπή. Δεν ήταν δηλαδή αυτοδύναμο. Και  επομένως η Διοικούσα Επιτροπή έπαιρνε όλες τις αποφάσεις. Και από πέρυσι έχει Πρύτανη και Πρυτανικό Συμβούλιο. Έχει δηλαδή εκλεγμένη διοίκηση..

Είναι φανερό ότι η νέα διοίκηση είχε μια διαφορετική άποψη για την επιλογή του Διοικητικού Συμβουλίου. Και η διαφορετική άποψη είχε ένα επιστημονικό χαρακτηριστικό όπως προκύπτει από τα έγγραφα που έχουν έρθει στο Υπουργείο Παιδείας. Δηλαδή, η καθηγήτρια κ. Ξανθάκη που είχε οριστεί ως Πρόεδρος του Ινστιτούτου δεν ήταν στο γνωστικό αντικείμενο του Ινστιτούτου όπως προβλέπει ο νόμος. Εν τω μεταξύ έχουν διοριστεί καθηγητές που είναι στο γνωστικό αντικείμενο.

Εδώ, λοιπόν, ερχόμαστε να αντιμετωπίσουμε μια ακαδημαϊκή προσέγγιση του Πανεπιστημίου με μια διοικητική-νομική προσέγγιση που πρέπει να ακολουθηθεί. Και αυτό έχει κάνει ήδη η υπηρεσία του Υπουργείου Παιδείας. Λέει ότι θα πρέπει να παραμείνει η κ. Ξανθάκη και να συνεχιστεί η διαδικασία με τον τρόπο που προβλεπόταν προηγουμένως.

Είναι από τα πράγματα εκείνα για τα οποία δεν γνωρίζω αν το Υπουργείο Παιδείας πρέπει να εμπλέκεται.

Επειδή δεν θέλω να ξεπερνώ το χρόνο που μου δίνετε θα επανέλθω στην δευτερολογία μου να σας πω τι προτιθέμεθα να κάνουμε για να συμβάλλουμε στην επίλυση αυτού του προβλήματος που είναι προφανώς  καθαρά εσωτερικό θέμα του Πανεπιστημίου.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε τον κ. Υπουργό. Ο συνάδελφος, κ. Δαβάκης, έχει το λόγο για τρία λεπτά.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, άκουσα με πολλή προσοχή τα λεχθέντα από τον κύριο Υπουργό και πραγματικά δεν μπορώ να προβάλω ουδεμία αντίρρηση σ’ αυτά, τα οποία αναφέρει είτε ως πραγματικά περιστατικά, είτε ως διαπιστώσεις.

Αυτό το οποίο εμένα με εμβάλλει σε ιδιαίτερο προβληματισμό, κύριε Υπουργέ, είναι κατά πόσον σήμερα η πολιτεία δια του Υπουργείου Παιδείας μπορεί ένα Ινστιτούτο, το οποίο ιδία το χρηματοδοτεί, το οποίο θα έχει σκοπό την περαιτέρω, αν θέλετε, καλλιέργεια γραμμάτων, σπουδών κλπ. μέσα στη χώρα μας, μέσα στην πατρίδα μας και που είναι το μοναδικό Ερευνητικό Ινστιτούτο στη Πελοπόννησο -όπως αναφέρατε και εσείς στην ομιλία σας- να το αφήνει στη διάσταση ή στην άλλη άποψη της νέας επιτροπής, της νέας διοικητικής δομής, της Πρυτανείας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.

Το ζήτημα του αν η κυρία Ξανθάκη, όπως αναφέρατε, έπρεπε να είναι ή όχι, έχει λυθεί. Μάλιστα έχει λυθεί κατά τρόπον, θα έλεγα, συγκεκριμένο και απόλυτο.

Τι γίνεται με το ζήτημα της παράβασης της νομιμότητας, όπως εσείς ο ίδιος μου αναφέρατε σε ερώτηση που είχα κάνει και στο έγγραφο, το οποίο γνωρίζετε που ο αρμόδιος διευθυντής μεταπτυχιακών σπουδών καλεί τον κύριο Πρύτανη, να εφαρμόσει τη νομιμότητα και να στείλει -δεν μιλάμε για την κυρία Ξανθάκη αλλά για την κάθε κυρία- στο Εθνικό Τυπογραφείο για δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως τα δύο ονόματα των νομίμως εκλεγέντων μελών του Διοικητικού Συμβουλίου, προκειμένου νομικά να συσταθεί και να υπάρξει το Διοικητικό Συμβούλιο;

Αντιλαμβάνεστε ότι έχει παρέλθει ο χρόνος. Αυτήν τη στιγμή δεν λειτουργεί στη διοικητική του μορφή το Ινστιτούτο Έρευνας Βυζαντινού Πολιτισμού και εδώ, στο χώρο αυτό του Βουλευτηρίου, στο χώρο της Δημοκρατίας ερχόμαστε εμείς και ζητάμε τη συνδρομή της πολιτείας και του κεντρικού κράτους.

Εάν ο κύριος Πρύτανης έχει κάποια προηγούμενα με την κυρία συνυποψήφια του στις πρυτανικές εκλογές ή δεν βλέπει με σωστή άποψη την ιδιότητα της ή το γνωστικό της αντικείμενο, αυτό είναι «άλλου παπά ευαγγέλιο».

Θεωρώ ότι ο κλασσικός, ο αρχαίος πολιτισμός, η αρχαία γραμματεία είναι σε άμεση συνάφεια με τον βυζαντινό πολιτισμό -το λέω και ως ειδικός, αν θέλετε-, αλλά, εν πάση περιπτώσει, αυτό το οποίο προέχει είναι ο Μυστράς να αναδείξει πολιτιστικά αυτή καθεαυτή τη φυσιογνωμία του όσον αφορά τις μεταπτυχιακές σπουδές -αλλοδαπούς ερευνητές και εγχώριους ερευνητές, που θέλουν να κάνουν μεταπτυχιακά σ’ αυτό το χώρο- κάτι το οποίο το ζητούσαμε επί πάρα πολλά χρόνια.

Ερχόμαστε σήμερα με τον κάθε κύριο Πρύτανη, ο οποίος διέπεται ή δεν γνωρίζω τι από τις δικές του απόψεις, να κωλυσιεργούμε και, θα έλεγα, να μπλοκάρουμε τέτοιου είδους μακρόπνοης τροχιάς επιλογές για έναν εμβληματικό τόπο για την πατρίδα μας, όπως είναι ο Μυστράς και, αν θέλετε, μια παράδοση που μπορεί να υπάρξει εκεί, μέσω του Ινστιτούτου Βυζαντινών Σπουδών.

Θέλω, κύριε Υπουργέ, στην απάντησή σας, επιτέλους, να λύσετε το ζήτημα. Ο κύριος Πρύτανης από ό,τι πληροφορούμε και στο έγγραφο του, ζητάει από εσάς να του απαντήσετε, λες και η Υπηρεσία του Υπουργείου είναι κάτι το αυτόνομο.

Θεωρώ ότι πρέπει να υπάρξει συγκεκριμένη τομή και συγκεκριμένη απάντηση και να εφαρμοστεί νομιμότητα, εν πάση περιπτώσει. Δεν μπορεί να μην στέλνουμε τα δύο ονόματα εκλεγέντων νομίμως -επαναλαμβάνω- προσώπων, τα οποία θα απαρτίσουν το Διοικητικό Συμβούλιο, επειδή κάποιος θέλει. Εν πάση περιπτώσει, ποιος κυβερνά το ελληνικό Πανεπιστήμιο και ποιος έχει τις ευθύνες;

Θεωρώ ότι η αποκλειστική ευθύνη είναι δική σας όσον αφορά την εύρυθμη λειτουργία. Μιλάμε για εύρυθμη λειτουργία ενός ακαδημαϊκού ιδρύματος, όπως είναι και το Ινστιτούτο Έρευνας Βυζαντινού Πολιτισμού. Είμαι βέβαιος ότι θα κλίνετε προς αυτή την κατεύθυνση.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Ευχαριστούμε τον κ. Δαβάκη.

Ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Πανάρετος, έχει το λόγο, για τρία λεπτά.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Γνωρίζετε ότι είναι πολλές οι περιπτώσεις για τις οποίες έχω κατηγορηθεί ότι παρεμβαίνω στη λειτουργία των Πανεπιστημίων.

Ελπίζω, επίσης, να συμμερίζεστε την άποψη ότι ποτέ δεν το έκανα με πρόθεση να παρέμβω στα εσωτερικά ζητήματα οποιοδήποτε Πανεπιστημίου, αλλά αντίθετα πάντοτε με το πνεύμα, που αναφέρατε εσείς προηγουμένως: της τήρησης της νομιμότητας και των κανόνων ορθής λειτουργίας.

Και εδώ, όπως και σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, η προσπάθεια που κάνω είναι να δοθούν οι απόψεις του Υπουργείου Παιδείας προς τα Ιδρύματα, όπως αυτές εκφράζονται από τις Υπηρεσίες. Ξέρετε είναι από τις περιπτώσεις εκείνες -και το λέω αυτό με μεγάλη ικανοποίηση- που η πολιτική ηγεσία δεν υποδεικνύει στις Υπηρεσίες την εισήγησή τους. Αποδέχεται ή δέχεται τις εισηγήσεις και όπου χρειάζεται ρωτά ή διερευνά περισσότερο αυτές τις εισηγήσεις.

Επομένως, τα έγγραφα που έχουν αποσταλεί από την αρμόδια Διεύθυνση εκφράζουν τη νομιμότητα. Πράγματι, όπως είπατε, έχει αποσταλεί από τον Πρύτανη ένα έγγραφο, στο οποίο διατυπώνεται μία σειρά από σκέψεις, όπως αυτή που σας ανέφερα προηγουμένως για το θέμα του γνωστικού αντικειμένου. Ομολογώ ότι αυτό δεν ήταν από τα πράγματα εκείνα που είχαν ύψιστη προτεραιότητα. Είναι πάρα πολλά τα θέματα που υπάρχουν στο Υπουργείο Παιδείας. Υπάρχουν δεκάδες –σιγά-σιγά θα μιλάμε για εκατοντάδες- ενστάσεις για εκλογές, διαμαρτυρίες και πρέπει κανείς να τις αντιμετωπίσει με την υπάρχουσα υποδομή.

Σας υπόσχομαι, όμως, ότι θα εξετάσουμε αυτό το θέμα και θα δοθεί απάντηση από εμένα, όπως ζητάει ο Πρύτανης. Απλώς, στο λίγο χρόνο που μένει, θα ήθελα να σας πω ότι δεν είναι ευχάριστο για κάποιον που είναι Υφυπουργός Παιδείας και μάλιστα καθηγητής να καταγράφει μία σειρά από έγγραφα:

Στις 9/2/2010 υπάρχει απόφαση της Συγκλήτου για αντικατάσταση. Στις 17/2/2010 η κ. Ξανθάκη ζητάει με έγγραφο την ανάκληση της απόφασης. Στις 22/2 ο Πρύτανης απαντά. Την 1/3 η κ. Ξανθάκη επιμένει με νέο έγγραφο. Στις 31/3, στις 26/5, στις 9/6, στις 7/7, στις 30/11, στις 13/12, στις 14/12, στις 13/1. Δεν είναι αυτή η λειτουργία του Πανεπιστημίου.

Αυτό το λέω, για να τονίσω, και την ανάγκη της δικής σας συμπαράστασης στην προσπάθεια που κάνουμε. Για αυτό και θα φέρουμε στη Βουλή ένα νόμο με τον οποίο θα βοηθηθεί το Πανεπιστήμιο να απαλλαγεί από την εσωστρέφεια, και άλλα χαρακτηριστικά της σημερινής πρακτικής όπως η ανούσια ανταλλαγή εγγράφων και η επακόλουθη σπατάλη χρόνου. Έτσι ώστε το Πανεπιστήμιο να επιλύει τα δικά του ζητήματα εσωτερικά και ακαδημαϊκά. Αυτή είναι υποχρέωσή μας και σκοπεύουμε να την ολοκληρώσουμε στο ακέραιο.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΑΒΑΚΗΣ: Τι φταίει…

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βαΐτσης Αποστολάτος): Όχι διάλογο, κύριε Δαβάκη.

Ευχαριστώ πάρα πολύ.

Κύριε Υπουργέ, νομίζω ότι ολοκληρώσατε ένα τέτοιο θέμα με τον καλύτερο τρόπο αγαστής συνομιλίας με τον κύριο συνάδελφο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΙΩΓΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υπουργέ, επανερχόμαστε γιατί η όξυνση των προβλημάτων λειτουργίας των ΤΕΙ σ’ όλη τη χώρα έχει χτυπήσει κόκκινο. Οι δραστικές περικοπές των προϋπολογισμών, των απαιτητών προϋπολογισμών των ΤΕΙ στη χώρα έχουν ελαττωθεί κατά 30% αυτή την ακαδημαϊκή χρονιά, με πρόσχημα, με άλλοθι την οικονομική κρίση και επιβαρύνουν σπουδαστές και συμβασιούχους, αφού περικόπτονται κατά 40% οι διδακτικές ώρες.

Στα ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, Πειραιά, Καστοριάς και Κοζάνης περικόπτονται επίσης μαθήματα και δεν δηλώνονται εργαστήρια από τους σπουδαστές λόγω ακριβώς αυτής της έλλειψης των διδασκόντων. Σε συνδυασμό μάλιστα με την απώλεια της εξεταστικής περιόδου, οι σπουδές των παιδιών παρατείνονται κατά ένα έτος. Ξέρουμε μάλιστα πολύ καλά τι σημαίνει για μια εργατική λαϊκή οικογένεια η επιπλέον παραμονή του παιδιού σε μια άλλη πόλη πέραν της πόλης που κατοικεί η οικογένεια, δηλαδή τι οικονομική και όχι μόνο αιμορραγία είναι αυτή.

Κύριε Υπουργέ, η πολιτική σας θυμίζει την παροιμία «εκεί που μας χρωστούσατε το βόδι μας παίρνετε και το γάιδαρο», εννοώντας τους συμβασιούχους που, ενώ τους έχετε απλήρωτους, ουσιαστικά μετατρέπετε και τη δωδεκάμηνη σύμβασή τους σε εξάμηνη.

Επίσης, με το νέο νόμο-πλαίσιο προβλέπονται δίδακτρα μέσω της εφαρμογής, μέσω της επιβολής της φοιτητοκάρτας, αφού σπουδαστές και φοιτητές θα εξαναγκαστούν να πληρώνουν δάνεια για να περιμένουν σε λίστες αναμονής να εγγραφούν στα εργαστήρια και όταν εγγραφούν, στοιβάζονται σε χώρους χωρίς υποδομές για να παρακολουθούν προγράμματα ψευτοκατάρτισης επιπέδου ΙΕΚ.

Εκεί ακριβώς στοχεύετε με τη δήθεν αναβάθμιση ΤΕΙ και ΑΕΙ, σ’ αυτή την κατεύθυνση που έχετε προσυμφωνήσει εσείς, αλλά και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Για όλη αυτή την κατάντια ευθύνη έχει, επίσης, και ένα τμήμα του μόνιμου διδακτικού προσωπικού που ασκεί τη διοίκηση σε ΑΕΙ και ΤΕΙ βάζοντας πλάτες ώστε να αλωθεί ολοκληρωτικά η ανώτατη εκπαίδευση από τους νόμους της αγοράς.

Τι μέτρα θα πάρετε, κύριε Υπουργέ, ώστε να πληρωθούν όλα τα χρωστούμενα του έκτακτου διδακτικού προσωπικού των ΤΕΙ, να υπάρξει άμεση κάλυψη των αναγκών της ανώτατης εκπαίδευσης, μέσα από την προκήρυξη θέσεων μόνιμης, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, να ολοκληρωθεί τώρα η εξεταστική περίοδος των σπουδαστών και να προχωρήσει παράλληλα ομαλά η εκπαιδευτική διαδικασία των εξαμήνων;

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡEΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον κ. Ζιώγα, Βουλευτή Α’ Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ.

Στην ερώτηση εκ μέρους της Κυβερνήσεως θα απαντήσει ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Πανάρετος.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Υπάρχουν δύο σκέλη στην ερώτηση, στα οποία θα ήθελα να απαντήσω. Το πρώτο αφορά αυτές καθ’ εαυτές τις δυσκολίες και τις δυσλειτουργίες που υπάρχουν στα ΤΕΙ και το δεύτερο αφορά μία γενικότερη τοποθέτηση που νομίζω ότι διαχρονικά έχει το Κομμουνιστικό Κόμμα, για την οποία θα ήθελα με την ευκαιρία αυτή να κάνω ορισμένα σχόλια.

Όσον αφορά το πρώτο μέρος, το ουσιαστικό και άμεσο, υπήρξε πράγματι μία καθυστέρηση της καταβολής των αποζημιώσεων για το έκτακτο προσωπικό των ΤΕΙ. Αυτή δημιουργήθηκε για μια σειρά από λόγους που -νομίζω ότι δεν χρειάζεται να το κρύψουμε- ήταν μέρος ενός γενικότερου οικονομικού προβλήματος που αντιμετωπίζει η χώρα.

Όμως, κάναμε προσπάθεια αμέσως και ήδη έχουν επιχορηγηθεί το ΤΕΙ του Πειραιά, που είχε το μεγαλύτερο πρόβλημα και το ΤΕΙ Θεσσαλονίκης, με 1 εκατομμύριο ευρώ περίπου το καθένα για να αντιμετωπισθούν οι οφειλές που υπήρχαν. Ταυτόχρονα, όμως -και αυτό είναι πιο σημαντικό- κάνουμε προσπάθεια να αξιοποιούνται καλύτερα οι πόροι που διατίθενται, αυτοί οι πόροι για τους οποίους εσείς μπορεί να έχετε αντίρρηση.

Και αυτή η προσπάθεια πώς μεταφράζεται; Θα σας πω ένα παράδειγμα. Η μονή εισαγωγή των φοιτητών στα ΤΕΙ, δηλαδή το να εισάγονται μόνο το ένα εξάμηνο κι όχι και τα δύο εξάμηνα, περιορίζει τις απαιτήσεις, τις υποχρεώσεις και τις ανάγκες για έκτακτο προσωπικό, δεδομένου ότι δεν χρειάζεται στο δεύτερο εξάμηνο να γίνονται και πάλι τα εργαστήρια που  γίνονται στο πρώτο εξάμηνο. Υπήρξε μια δυσκολία την πρώτη χρονιά, αλλά νομίζω ότι – θα το γνωρίζετε κι εσείς- ότι υπήρχαν πολλές περιπτώσεις στις οποίες εδημιουργούντο εργαστήρια για έναν πολύ μικρό αριθμό φοιτητών- μερικές φορές, για δύο και τρεις φοιτητές. Αυτό δεν είναι ο καλύτερος  τρόπος λειτουργίας μιας τριτοβάθμιας εκπαιδευτικής μονάδας.

Επίσης, η προσπάθεια που κάνουμε είναι να καταγραφούν και να αντιμετωπισθούν οι πραγματικές ανάγκες σε έκτακτο προσωπικό. Έκτακτο προσωπικό, όπως έχω πει και στο παρελθόν, πάντα θα υπάρχει, γιατί υπάρχουν συγκεκριμένες ανάγκες σε συγκεκριμένες χρονικές στιγμές, οι οποίες δεν είναι διαχρονικές. Αυτές τις ανάγκες δεν μπορεί και δεν είναι και σωστό να τις αντιμετωπίζει κανείς με μόνιμο προσωπικό, γιατί τότε δημιουργεί άλλες στρεβλώσεις στην λειτουργία των ιδρυμάτων.

Γι’ αυτό τον λόγο, λοιπόν, οι προσπάθειες που θα κάνουμε, τόσο στο έκτακτο προσωπικό όσο και στις άλλες λειτουργικές δαπάνες, θα είναι για την καλύτερη αξιοποίηση των πόρων του ελληνικού λαού. Και βέβαια δεν τίθεται θέμα διδάκτρων όπως το θέσατε. Όμως, θα επανέλθω στη δευτερολογία μου.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον Υφυπουργό Παιδείας, Δια  Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κ. Πανάρετο.

Το λόγο έχει ο ερωτών συνάδελφος, κ. Ιωάννης Ζιώγας, για να δευτερολογήσει.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΖΙΩΓΑΣ: Κύριε Υπουργέ, εντάσσετε την περικοπή των κονδυλίων στην οικονομική κρίση. Θα κάνω μόνον ένα σχόλιο. Επειδή είναι γνωστό ότι στη φάση αυτή γίνονται επενδύσεις από Έλληνες, αγοράζοντας ακίνητα στο κέντρο του Λονδίνου, θα ήθελα να πω ότι προφανώς αυτοί που αγοράζουν δεν είναι οι συμβασιούχοι εκπαιδευτικοί. Και βέβαια τα 600 δισεκατομμύρια ευρώ που υπάρχουν μόνο σε ελβετικές τράπεζες, καταλαβαίνετε ότι κι αυτά δεν είναι δικά μας.

Το ένα εκατομμύριο ευρώ, που όντως δώσατε, ήταν για να καλύψει τα δεδουλευμένα του Οκτωβρίου. Η εικόνα δυσλειτουργίας ή, αν θέλετε, λειτουργίας -σε εισαγωγικά- των εργαστηρίων είναι απελπιστική σε όλα τα ΤΕΙ.

Με την πολιτική σας, λοιπόν, που εκφράζεται με αυτή τη συγκεκριμένη υποχρηματοδότηση, -ελαττώθηκαν κατά 30%- με τις συγκεκριμένες ελλείψεις στο προσωπικό, το ελάχιστο προσωπικό, υποβαθμίζετε συνειδητά –γιατί αυτός είναι ο στόχος- την τριτοβάθμια εκπαίδευση, αφού στο αυτονόητο αίτημα των εκτάκτων για πληρωμή δεδουλευμένων εσείς απαντήσατε και περικόψατε προϋπολογισμούς. Όταν είπαμε «απαιτητοί» εννοούσαμε αυτούς οι οποίοι από τους προέδρους των ΤΕΙ είχαν υποβληθεί σ’ εσάς ως αναγκαίοι.

Η αναλογία διδασκόντων προς σπουδαστές έχει φθάσει το 1 προς 25, ενώ από το δικό σας νόμο ορίζεται ότι πρέπει να είναι έως 1 προς 15. Πού θα φθάσετε, όταν μάλιστα είναι γνωστό ότι αρκετοί από τους μονίμους συνταξιοδοτούνται, κύριε Υπουργέ, και ξέρουμε πολύ καλά ότι δεν διορίζονται καινούργιοι;

Οι σπουδαστές ήδη δεν μπορούν να παρακολουθήσουν εργαστήρια δύο φορές το χρόνο παρά μόνο μία. Το ίδιο ισχύει και για τις εξεταστικές περιόδους που έγιναν μία. Η κατάσταση αναμονής στις λίστες αποδεικνύει την οξύτητα και τα αδιέξοδα αυτής της πολιτικής.

Όντως, έτσι αντιλαμβάνεστε την αναβάθμιση σπουδών για την ανωτατοποίηση των ΤΕΙ; Αυτό εννοούσατε με τις μεγαλοστομίες της ηγεσίας σας «πρώτα ο φοιτητής, πρώτα ο σπουδαστής»; Αποτέλεσμα, συνέπεια της ταξικής, αντιλαϊκής πολιτικής σας, που έχει οδηγήσει στη βίαιη πτώση του βιοτικού επιπέδου των λαϊκών οικογενειών, είναι το γεγονός ότι το 45% των παιδιών που σπουδάζουν στα ΑΕΙ και στα ΤΕΙ εργάζονται –αναγκάζονται, δεν το κάνουν για χόμπι- και επίσης το 15% των παιδιών απομακρύνονται, διακόπτουν τις σπουδές τους. Αυτή είναι η εκπαιδευτική σας, ταξική, προκρούστεια κλίνη και όποιος δεν έχει από την οικογένειά του χρήματα, τότε ακρωτηριάζετε, πετσοκόβετε τη μόρφωσή του!

Παράλληλα, με τον τρόπο αυτό προσφέρετε έτοιμη τροφή στα «κοράκια» της ελεύθερης αγοράς, στους καλοπληρωμένους εμπόρους της ψευτοκατάρτισης, των μαγαζιών της αμορφωσιάς, που πουλάνε ψευδεπίγραφα προσόντα έναντι αδρής αμοιβής.

Όμως η γνώση είναι δημιούργημα της κοινωνίας και δεν χωράει στα  ασφυκτικά καλούπια, στα όρια της ατομικής ιδιοκτησίας, κύριε Υπουργέ. Ανήκει στο λαό, γατί είναι κοινωνικό αγαθό.

Εμείς καλούμε τους εργαζόμενους σε ΑΕΙ και ΤΕΙ, σε όλα τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, τους Πανεπιστημιακούς Δασκάλους, που αντιπαλεύονται την πολιτική σας, την κοινή σας πολιτική, τη δική σας, της Νέας Δημοκρατίας, των προηγούμενων Κυβερνήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να αγωνιστούν από κοινού με το ταξικό εργατικό και το λαϊκό κίνημα, για μια άλλη Παιδεία, για την Παιδεία των λαϊκών αναγκών.

Άμεσα όμως, ζητάμε να πληρωθούν τα χρωστούμενα, να διασφαλιστούν πλήρη εργασιακά δικαιώματα για τους συμβασιούχους, να καταργηθεί αυτός ο κατάπτυστος θεσμός, σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης, των συμβασιούχων και βέβαια γενναία δημόσια χρηματοδότηση της εκπαίδευσης. Τέλος, μέτρα για να ολοκληρωθεί η εξεταστική περίοδος των σπουδαστών.

Σας ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον κ. Ζιώγα.

Παρακαλείτε ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, κ. Ιωάννης Πανάρετος, να ολοκληρώσει την απάντηση του προς τον ερωτώντα συνάδελφο.

Ορίστε, κύριε Υπουργέ, έχετε το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κύριε Πρόεδρε, θέλω να διαβεβαιώσω τον κ. Ζιώγα, ότι θα γίνει κάθε δυνατή προσπάθεια- και δεν θα είναι απλώς προσπάθεια- ώστε αφ’ ενός μεν να γίνει ό,τι χρειάζεται, για να πληρωθεί  το έκτακτο προσωπικό για την εργασία που έχει ήδη προσφέρει – και το οποίο δικαιούται- και αφ’ετέρου να προχωρήσουμε σε όλες εκείνες τις ενέργειες, που θα βελτιώσουν την λειτουργία και τις διαδικασίες. Γιατί ξέρετε – είπατε,  νομίζω στην πρωτολογία σας – τις δυσκολίες που έχουν δημιουργηθεί με την στάση ορισμένων διοικήσεων – προσπαθώ να το πω έτσι λίγο κομψά.

Εδώ, έχουμε μια προσπάθεια αποκέντρωσης, λέμε, πάρτε τα χρήματα στα ιδρύματα και αξιοποιήστε τα. Από την άλλη πλευρά, βλέπουμε ότι η αξιοποίηση δεν γίνεται πάντοτε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Εκεί, λοιπόν, πρέπει να αντιμετωπίσουμε ουσιαστικά το πρόβλημα της διοίκησης. Έχουμε κάνει προτάσεις για αλλαγές στον νόμο έτσι ώστε, η διοίκηση να έχει μεγαλύτερη ευθύνη απέναντι στην κοινωνία, η οποία χρηματοδοτεί τα Τριτοβάθμια Ιδρύματα και όχι μόνο σε ένα εσωτερικό, στο οποίο θέλει να είναι αρεστή.

Θέλω όμως να κάνω το σχόλιο, που σας είπα στην πρωτολογία μου, για την γενική σας τοποθέτηση. Λέτε, να καταργηθούν οι έκτακτοι και να γίνουν όλοι μόνιμοι. Προηγουμένως, υπήρχε μια στιγμή στην διαδικασία που ήσασταν και εσείς εδώ κατά την οποία  το κόμμα σας ήταν η πλειοψηφία μέσα στη Βουλή-  είχατε και το Προεδρείο, γιατί η Πρόεδρος ήταν από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Και αναρωτήθηκα: Αν είχατε την κυβέρνηση εσείς, πώς θα μπορούσατε να πραγματοποιήσετε αυτές τις επιθυμίες; Αυτό είναι το πρώτο πράγμα.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει προειδοποιητικά το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Υφυπουργού)

Και το δεύτερο, που είναι πιο ουσιαστικό και σε αυτό θα ήθελα να επιμείνω, μήπως  αυτές οι σκέψεις και οι προτάσεις σας δεν είναι για το καλό της εκπαίδευσης; Δηλαδή, ας υποθέσουμε ότι μονιμοποιούνται όλοι οι έκτακτοι αυτήν την στιγμή.  Τί θα έχουμε; Θα έχουμε ένα πολύ μεγάλο αριθμό διδασκόντων, αρκετοί από τους οποίους  θα έχουν ένα πολύ περιορισμένο διδακτικό έργο να κάνουν. Τί θα κάνουν αυτοί μέσα στα ΤΕΙ; Είναι αυτές οι λύσεις σωστές – όχι από οικονομική άποψη, αυτό το αφήνω– αλλά, είναι σωστές από εκπαιδευτική και από κοινωνική άποψη; Οι ωρομίσθιοι και οι έκτακτοι έχουν προσληφθεί με τις πιο αξιολογικές διαδικασίες, ώστε να πει κανείς ότι όλοι μονιμοποιούνται; Είστε εσείς ευχαριστημένοι με τις διαδικασίες που έχουν ακολουθηθεί; Πιστεύω πως όχι. Γιατί σε αυτό σημείο, είμαι βέβαιος ότι συμφωνούμε.

Βέβαια, τα σχόλια που κάνετε για συνειδητή υποβάθμιση ή για ταξική τακτική, ομολογώ, ότι δεν μπορώ να τα καταλάβω. Προσπαθούμε και εμείς να βελτιώσουμε το εκπαιδευτικό σύστημα. Πιστεύω -και το πιστεύω ειλικρινά- ότι σε πολλά πράγματα οι δικές σας κριτικές είναι χρήσιμες. Αλλά, όχι να πηγαίνετε σε τέτοιες ακραίες θέσεις.

Σας ευχαριστώ.

ΖΙΩΓΑΣ ΙΩΑΝΝΗΣ: Έχετε τα στατιστικά στοιχεία.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Βύρων Πολύδωρας): Ευχαριστούμε τον κ. Πανάρετο.