Δείτε την εγκύκλιο για τα ΕΠΑΛ εδώ

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Κύριε Υφυπουργέ, έχετε εσείς άποψη επί του ζητήματος της έκτακτης Συνόδου των Πρυτάνεων;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Φυσικά έχω άποψη.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Πολύ ωραία. Ναι, όχι απλώς… Θα ήθελα να την ακούσουμε.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κοιτάξτε, το Πανεπιστήμιο, όπως λειτουργούσε μέχρι σήμερα, δεν έχει μέλλον. Πριν από κάποια χρόνια υπήρχαν κάποια Πανεπιστήμια σε άλλες χώρες που λειτουργούσαν όπως λειτουργούν σήμερα τα δικά μας τα Πανεπιστήμια. Σήμερα, δεν υπάρχουν.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Ποιών χωρών, έτσι παρεμπιπτόντως, κύριε Πανάρετε, ποιές χώρες ήταν στη δική μας αντίληψη;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Η Γαλλία ήταν μια από τις τελευταίες χώρες που ήταν στην δική μας αντίληψη, και αυτή πια προχωράει προς άλλες κατευθύνσεις.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Υιοθετεί την Αγγλοσαξονική αντίληψη δηλαδή.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Δεν μπορώ να την πω Αγγλοσαξονική αντίληψη.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Διεθνής αντίληψη.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Διεθνής αντίληψη. Και η Φινλανδία, η Σουηδία, η Αυστρία, η Πορτογαλία. Η Γερμανία ήταν μία από τις τελευταίες χώρες και αυτή πηγαίνει προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν έχουμε περιθώρια πια. Αλλιώς, το Πανεπιστήμιο θα οδηγηθεί σε περιθωριοποίηση. Δεν έχουμε το περιθώριο να εξακολουθούμε να πηγαίνουμε εμείς προς μια κατεύθυνση όταν όλος ο άλλος κόσμος πηγαίνει προς μια άλλη κατεύθυνση. Να σας το πω διαφορετικά. Είναι όπως η κρίση που περνάει η χώρα. Δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα με μερεμέτια και μικρορυθμίσεις.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Τι είναι αυτό που αγχώνει τους καθηγητές κύριε Πανάρετε νομίζετε;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κοιτάξτε, είναι φυσικό. Το πανεπιστήμιο έχει συνηθίσει σε ένα τρόπο λειτουργίας και οι Πρυτάνεις έχουν μάθει με ένα τρόπο λειτουργίας. Η οποιαδήποτε αλλαγή αυτού του τρόπου λειτουργίας είναι φυσικό να προκαλεί ανησυχίες. Δεν είναι κάτι παράξενο αυτό. Ούτε σημαίνει ότι οι πρυτάνεις που διαφωνούν με τις αλλαγές το κάνουν γιατί δεν θέλουν να ξεβολευτούν. Είναι μία φυσική ανησυχία, αλλά δυστυχώς…

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Μπορεί ο πρύτανης να είναι ένα πρόσωπο της αλλοδαπής κύριε Πανάρετε;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Κοιτάξτε, αυτό στην θεωρία μπορεί να γίνει. Αλλά στην πράξη είναι δύσκολο να γίνει. Το να έχεις όμως ανοικτή την διαδικασία για να μπορούν αυτοί οι οποίοι θεωρούν ότι μπορούν να διοικήσουν να εκδηλώνουν το ενδιαφέρον τους είναι κάτι το οποίο επίσης το έχουν υιοθετήσει πάρα πολλές χώρες. Δεν είναι ότι υποχρεωτικά χρειάζεται, ή μπορεί κανείς, ή πρέπει να φέρει κάποιον από το εξωτερικό. Το πιο πιθανό είναι ότι οι υποψήφιοι για την θέση του πρύτανη θα προέρχονται από το εσωτερικό ή το πολύ-πολύ να προέρχονται από την ομογένεια. Όμως ο καθηγητής σήμερα, ο καθηγητής στο πανεπιστήμιο, εκλέγεται με βάση τα προσόντα του, τα ακαδημαϊκά του προσόντα. Δεν εκλέγεται ως ειδικός στην Διοίκηση ούτε κρίνεται γι’ αυτό. Δεν εκλέγεται με χαρακτηριστικά Διοίκησης. Επομένως, το να λέμε ότι αποκλειστικά πρέπει ο πρύτανης να είναι καθηγητής μόνο μέσα από το ίδιο πανεπιστήμιο δεν έχει έννοια.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Να ασκεί και τη Διοίκηση…

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ακριβώς. Ότι πρέπει αποκλειστικά να είναι μέσα από το πανεπιστήμιο για να ασκεί την Διοίκηση, είναι ένας υπερβολικός περιορισμός ο οποίος δεν ανταποκρίνεται σε σύγχρονες ανάγκες ενός πανεπιστημίου.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Θα υπάρχει λοιπόν  – για να το καταλάβει και το ακροατήριο που πιθανώς δεν έχει παρακολουθήσει τις συζητήσεις που έχουν γίνει στο προγενέστερο χρονικό διάστημα – θα υπάρχει ένα όργανο που θα είναι το Διοικητικό Συμβούλιο με τον πρύτανη και τα μέλη, έτσι δεν είναι;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι, το Συμβούλιο πρέπει να έχει πρόσωπα εκτός πανεπιστημίου. Και γιατί πρέπει να έχει πρόσωπα εκτός πανεπιστημίου; Και γιατί έχει υιοθετηθεί διεθνώς αυτή η πρακτική; Όταν η Πολιτεία -που σήμερα έχει την εποπτεία και τον έλεγχο νομιμότητας των πανεπιστημίων- εκχωρεί αρμοδιότητες στο πανεπιστήμιο πρέπει να διασφαλίσει ότι υπάρχει η απαιτούμενη κοινωνική λογοδοσία. Η κοινωνική λογοδοσία δεν μπορεί να είναι μία έκθεση πεπραγμένων στο τέλος της τετραετίας, ή κάθε δύο χρόνια. Η κοινωνική λογοδοσία πρέπει να είναι μία διαρκής συμμετοχή της κοινωνίας στον τρόπο λειτουργίας των πανεπιστημίων. Και γι’ αυτόν τον λόγο όλα τα πανεπιστήμια και όλες οι χώρες – σχεδόν όλες, μην πω όλες ακόμα – σχεδόν όλες, έχουν υιοθετήσει συμβούλια όπου η πλειοψηφία τους αποτελείται από μέλη εκτός πανεπιστημίου.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Τώρα, σε αυτό που έχουν συνηθίσει και οι φοιτητές, και οι καθηγητές, θα υπάρχει ένα άλλο όργανο μέσα στο πανεπιστήμιο κύριε Πανάρετε;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μέσα στο πανεπιστήμιο οπωσδήποτε τα ακαδημαϊκά θέματα θα αντιμετωπίζονται από τον πρύτανη και από τα όργανα του πανεπιστημίου. Το Συμβούλιο δεν θα μπορεί να μπαίνει σε επιμέρους εσωτερικές διαδικασίες, ακαδημαϊκές διαδικασίες. Θα μπορεί όμως, και θα πρέπει το Συμβούλιο να έχει μία τελική άποψη για το αν π.χ. ένα Πανεπιστήμιο θα δημιουργήσει ένα καινούργιο Τμήμα. Γιατί, τι γίνεται σήμερα; Σήμερα, για να πάρω αυτό το χαρακτηριστικό παράδειγμα, σήμερα τα νέα Τμήματα τα δημιουργεί η Πολιτεία. Και η ίδια η Πολιτεία έχει μία αδυναμία στο να λειτουργήσει σωστά όσον αφορά την ίδρυση Τμημάτων, και σε συνεργασία με τα πανεπιστήμια, έχουμε φτάσει σήμερα να έχουμε 600 Τμήματα. Και για να κάνω εδώ και μία παρατήρηση, όταν τίθεται θέμα, όπως τέθηκε πρόσφατα, για να κλείσει ένα Τμήμα στο πανεπιστήμιο το οποίο λειτουργεί κατά παρέκκλιση οποιασδήποτε ακαδημαϊκής πρακτικής διεθνώς, εκεί τίθεται θέμα αυτοτέλειας. Αναρωτιέται κανείς, γιατί όταν δημιουργήθηκαν τα 600 Τμήματα, που πάλι η Πολιτεία τα ίδρυσε, δεν ετέθη θέμα αυτοτέλειας; Δηλαδή, στην διαρκή ίδρυση Τμημάτων δεν τίθεται θέμα αυτοτέλειας, αλλά όταν κάποιο Τμήμα δεν λειτουργεί με ακαδημαϊκά κριτήρια και προκύπτει ότι πρέπει να αντιμετωπισθεί το ενδεχόμενο να κλείσει, εκεί τίθεται θέμα αυτοτέλειας. Αυτά τα θέματα, λοιπόν, πρέπει να περάσουν σε ένα ενδιάμεσο όργανο το οποίο να έχει την εμπιστοσύνη του πανεπιστημίου, να έχει την εμπιστοσύνη της Πολιτείας, αλλά να μην είναι αποκλειστικά πανεπιστημιακό. Αυτή είναι η κύρια λογική η οποία διέπει τα Συμβούλια Διοίκησης των Πανεπιστημίων σε όλο τον κόσμο.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Λοιπόν, θα ήθελα να δούμε τώρα αυτά τα οποία ζητάτε εσείς, τα στοιχεία δηλαδή, να δείτε το θέμα της λειτουργίας των Πανεπιστημίων από τις Πρυτανικές Αρχές και, όπως διάβαζα την προηγούμενη εβδομάδα, συνδέσατε και την χρηματοδότηση την εφετεινή με την αποστολή αυτών των στοιχείων. Τι ακριβώς ζητάτε να μάθετε από τις Πρυτανικές Αρχές;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Την χρηματοδότηση του επόμενου έτους.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Την χρηματοδότηση του επόμενου έτους, ναι, με συγχωρείτε.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Από τα πανεπιστήμια, τα στοιχεία που ζητάει το Υπουργείο Παιδείας είναι δύο κατηγοριών, ας το πω έτσι, δύο μορφών. Είναι τα στοιχεία που ζητάει το Κοινοβούλιο στον Κοινοβουλευτικό Έλεγχο και η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας έχει υποχρέωση να διασφαλίσει ότι αυτά τα στοιχεία παρέχονται στο Κοινοβούλιο. Και η δεύτερη κατηγορία στοιχείων που ζητούνται είναι στοιχεία τα οποία βοηθούν το Υπουργείο Παιδείας να διαμορφώνει μία πολιτική, και κυρίως να κατανέμει τους πόρους που είναι διαθέσιμοι για τα πανεπιστήμια. Για να σας δώσω ένα παράδειγμα της δεύτερης κατηγορίας, πρέπει να σας πω το εξής: Ζητήθηκαν από τα πανεπιστήμια στοιχεία για τους προσωρινούς διδάσκοντες, δηλαδή, υπάρχει ανάγκη στα Πανεπιστήμια για ορισμένα μαθήματα να υπάρχουν προσωρινοί διδάσκοντες. Το ερώτημα είναι γιατί οι διδάσκοντες που υπάρχουν ήδη δεν καλύπτουν τις ανάγκες αυτές. Πράγματι, ίσως να μην μπορούν να τις καλύψουν αυτές τις ανάγκες. Και το δεύτερο ερώτημα είναι: έγινε δημόσια προκήρυξη για την κάλυψη αυτών των θέσεων; Όταν αυτήν την στιγμή, κ. Πορτοσάλτε, η ανεργία στην χώρα και η ανεργία των νέων επιστημόνων είναι στα επίπεδα που βρίσκεται, και υπάρχουν κάποιες θέσεις τις οποίες χρηματοδοτεί η Πολιτεία – γιατί τις θέσεις των προσωρινών διδασκόντων τις χρηματοδοτεί η Πολιτεία – είναι αδιανόητο αυτές οι θέσεις να μην καλύπτονται μετά από δημόσια προκήρυξη ώστε καθένας που έχει τα προσόντα να μπορεί να τις διεκδικήσει.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Άλλο στοιχείο;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Άλλο στοιχείο που έχει ζητηθεί;

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Ναι, ναι άλλο στοιχείο που έχει ζητηθεί.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Στα πλαίσια του Κοινοβουλευτικού ελέγχου, έχουν ζητηθεί στοιχεία για συγγενείς καθηγητών που έχουν εκλεγεί σε θέσεις πανεπιστημίων. Δεν αντιλαμβάνομαι γιατί έχει κάποια δυσκολία το πανεπιστήμιο να δώσει αυτά τα στοιχεία.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Υπάρχει διαβάθμιση απορρήτου σε αυτά τα στοιχεία κ. Πανάρετε;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Μα βέβαια δεν υπάρχει. Και δεν θα μπορούσε να υπάρχει. Εδώ στο Δελτίο της ταυτότητάς μας γράφεται ποιο είναι το όνομα του πατέρα μας και της μητέρας μας. Δεν μπορεί στην μία περίπτωση  η Πολιτεία να έχει μία τακτική και στην άλλη περίπτωση να την παραβιάζει. Εκείνο που αντιλαμβάνομαι σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι ότι θα, μπορούσαν να δημιουργηθούν εσφαλμένες εντυπώσεις – και θα ήταν λάθος να δημιουργηθούν ­–από τις εκλογές συγγενών. Αλλά εκεί, το πανεπιστήμιο έχει όλη την ευχέρεια να  εξηγήσει και να δώσει πληροφορίες – αν θέλει να το κάνει αυτό το πράγμα – για ποιους λόγους μια συγκεκριμένη εκλογή έχει χαρακτηριστικά τα οποία δεν είναι τα συνήθη. Υπάρχει το εξής θέμα. Όταν η Πολιτεία δίνει χρήματα και όταν το Κοινοβούλιο ζητάει στοιχεία, το πανεπιστήμιο έχει υποχρέωση να τα δίνει. Υπάρχει και κάτι ακόμα το οποίο νομίζω ότι δημιουργεί μία αρνητική εικόνα την οποία πρέπει τα ίδια τα πανεπιστήμια να προσπαθήσουν να την αναιρέσουν. Οτιδήποτε «στραβό», να το πω έτσι, συμβαίνει στο πανεπιστήμιο, έχει αποκαλυφθεί, είτε από ερωτήματα του Υπουργείου είτε από παρεμβάσεις των εισαγγελέων, του ΣΔΟΕ, των Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης… Το ίδιο το πανεπιστήμιο έχει μια εσωστρέφεια, ακριβώς γιατί οι Διοικήσεις του εκλέγονται αποκλειστικά από το εσωτερικό του, και υπάρχει μία προσπάθεια να μην αποκαλυφθεί κάτι στραβό.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Συγκαλύψεως κ. Πανάρετε;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ναι, διότι αυτό θα μειώσει το κύρος του πανεπιστημίου. Το κύρος του πανεπιστημίου δεν μειώνεται όταν αποκαλύπτονται οι στρεβλές  καταστάσεις.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Αλλά, αντίθετα, από την επιμονή σε αυτά που οδηγούν στα στρεβλά.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ακριβώς και…

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Τις δομές αυτές που προκαλούν τα στρεβλά.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Θέλω να σας πω ένα παράδειγμα, χαρακτηριστικό του τι σημαίνει το ίδιο το Πανεπιστήμιο να αντιδρά, και να κάνω μία σύγκριση. Στην Ελλάδα, υπάρχουν πάρα πολλές κατηγορίες για λογοκλοπές, δηλαδή καθηγητές που παρουσιάζουν ως δική τους την δουλειά κάποιου.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Και δεν λένε την πηγή τους. Δεν αναφέρουν την πηγή.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ακριβώς. Αυτό λοιπόν είναι μία ακραία περίπτωση συμπεριφοράς. Δεν έχει τιμωρηθεί κανείς στο ελληνικό πανεπιστήμιο για τέτοιες περιπτώσεις, παρά το ότι οι καταγγελίες είναι πολλές. Πρόσφατα, πριν από ένα μήνα περίπου, υπήρξε μία αντίστοιχη κατηγορία για έναν από τους κορυφαίους καθηγητές του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ. Ότι δημοσίευσε μία εργασία στην οποία είχε παραποιήσει τα στοιχεία ουσιαστικά. Το Χάρβαρντ τι έκανε; Τον απέλυσε. Έναν από τους κορυφαίους καθηγητές του. Διότι αντιλαμβάνεται ότι η σημασία που έχει η αξιοπιστία του Πανεπιστημίου και η ακαδημαϊκή του λειτουργία, είναι πολύ πιο σημαντική από έναν εξαιρετικό καθηγητή ο οποίος υπέπεσε σε ένα παράπτωμα.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Στοιχεία για τους πτυχιούχους σας στέλνουν τα Ιδρύματα κ. Πανάρετε; Να σας πει δηλαδή: τόσοι εισήχθησαν, τόσοι πήραν πτυχίο.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Αυτά τα στοιχεία τα έχουμε επίσης ζητήσει, και εκεί, έστω και με καθυστέρηση, στέλνουν τα στοιχεία. Ελπίζω ότι θα μπορέσουμε να τα συγκεντρώσουμε, γιατί και εδώ χρειάζεται να έχει μία εικόνα η Πολιτεία.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Για τους επονομαζόμενους αιώνιους φοιτητές έχετε στοιχεία;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Για αυτό δεν υπάρχουν στοιχεία. Ένας τρόπος έμμεσος έχει δείξει ποια είναι η εικόνα αυτή την στιγμή. Το πρόγραμμα Εύδοξος και η ηλεκτρονική κατανομή των συγγραμμάτων. ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Τα συγγράμματα, μάλιστα. Όπου διαπιστώσατε ποιος είναι ο αριθμός των…

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Έχει προκύψει από το ποιοι παίρνουν βιβλία.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Μας το έλεγε ο κ. Γενικός Γραμματέας.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Από πόσα πανεπιστήμια πήρατε απάντηση κ. Πανάρετε;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ας πούμε στο θέμα της οικογενειοκρατίας, είναι περίπου τα μισά. Στο θέμα των θέσεων των προσωρινών διδασκόντων, είναι πολύ λιγότερα. Στο θέμα της χρηματοδότησης είναι περισσότερα. Ανάλογα με το ερώτημα, και δεν είναι σαφές γιατί καθυστερούν οι απαντήσεις.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Υπάρχει και προθεσμία που πρέπει να απαντήσουν;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Οι προθεσμίες έχουν σε πολλές περιπτώσεις παραβιαστεί. Τώρα για το θέμα της οικογενειοκρατίας, δεν δικαιολογείται το να έχουν περάσει τρείς μήνες και να μην μπορεί ένα πανεπιστήμιο να συγκεντρώσει τα στοιχεία αυτά που πρέπει να στείλει. Με αυτή την έννοια, πιστεύω ότι αν το ίδιο το πανεπιστήμιο ξεφύγει από αυτή την διάθεση εσωστρέφειας, την πρακτική της εσωστρέφειας, και αναδείξει τα προβλήματα, όπου αυτά υπάρχουν, θα κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Θα γίνουν τα πάντα καλύτερα και στον διάλογο τον οποίο προσπαθείτε να κάνετε.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Οπωσδήποτε.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Πρωτίστως, είναι αλλαγή στην αντίληψη που θα φέρει και τις αλλαγές στις δομές.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Ακριβώς. Διότι τότε θα έχει αυτό που σας είπα και στην αρχή. Η κοινωνία χρειάζεται να έχει μια καλύτερη εικόνα και το πανεπιστήμιο πρέπει να πείθει την κοινωνία ότι οι λειτουργίες του είναι τέτοιες που το βάζουν εκεί που η κοινωνία θέλει να το έχει: στην κορυφή των μονάδων που λειτουργούν μέσα στην κοινωνία.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Για την καθυστέρηση του προγράμματος Ηράκλειτος μας ρωτάει ο Ανδρέας από το ακροατήριο. Μπορείτε να μου δώσετε μια σύντομη απάντηση κ. Πανάρετε γιατί δεν έχω άλλο χρόνο στην διάθεση μου;

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Βεβαίως. Έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία του Ηράκλειτος. Έχουν γίνει όλες οι αξιολογήσεις και έχουν ανακοινωθεί όλοι οι υπότροφοι. Τώρα, υπάρχει το τυπικό μέρος, δηλαδή των συμβάσεων που θα υπογράψουν με τα Πανεπιστήμια οι υπότροφοι για να παίρνουν και τα χρήματα και να ξέρουν ακριβώς πώς θα τα αξιοποιήσουν.

ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ: Ευχαριστώ πάρα πολύ κ. Πανάρετε.

ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ: Και εγώ σας ευχαριστώ. Καλή σας ημέρα.

Οι ενδιαφερόμενοι θα μπορούν να πληροφορούνται αύριο μετά τις 13:00 τα αποτελέσματα μέσω του ιστότοπου του Υπουργείου (http://www.minedu.gov.gr) πληκτρολογώντας τον οκταψήφιο κωδικό αριθμό τους και τα τέσσερα αρχικά γράμματα των προσωπικών τους στοιχείων (Επώνυμο- Όνομα-Πατρώνυμο-Μητρώνυμο).

Παράλληλα, στέλνονται καταστάσεις επιτυχόντων ηλεκτρονικά στα Λύκεια, όπου είχαν καταθέσει τα δικαιολογητικά τους καθώς και στις Εκκλησιαστικές Ακαδημίες, στις οποίες θα σταλούν και τα δελτία επιτυχίας για ενημέρωση των ενδιαφερομένων.

Οι επιτυχόντες θα πρέπει να προσέλθουν για εγγραφή από 01.10.2010 μέχρι και 11.10.2010.

Για την εγγραφή τους οι επιτυχόντες ή νομίμως εξουσιοδοτημένο από αυτούς πρόσωπο, καταθέτουν στη γραμματεία της Ακαδημίας τα ακόλουθα δικαιολογητικά:

- Αίτηση για εγγραφή.

- Απολυτήριο του Εκκλησιαστικού Λυκείου ή αποδεικτικό του σχολείου αποφοίτησης ή νομίμως κυρωμένο αντίγραφο ή φωτοαντίγραφο του τίτλου αυτού.

- Επικυρωμένο αντίγραφο της βεβαίωσης πρόσβασης.

- Υπεύθυνη δήλωση στην οποία δηλώνεται ότι δεν είναι εγγεγραμμένοι σε άλλη σχολή ή Τμήμα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης στην Ελλάδα.

- Έξι (6) φωτογραφίες τύπου αστυνομικής ταυτότητας.

- Εκτός των παραπάνω, και μόνο όσοι προέρχονται από το Γενικό Λύκειο (90% και 10%) και ΕΠΑΛ – ΟΜΑΔΑ Β΄ (90% και 10%) υποβάλλουν και νομίμως κυρωμένο αντίγραφο ή φωτοαντίγραφο της βεβαίωσης πρόσβασης.

Κατά την προσέλευσή τους για εγγραφή, οι εισαχθέντες πρέπει να έχουν μαζί τους την αστυνομική ταυτότητα ή άλλο δημόσιο έγγραφο, από το οποίο να αποδεικνύονται τα ονομαστικά τους στοιχεία και η ακριβής ημερομηνία γέννησης.

Από φέτος οι εισαχθέντες φοιτητές δεν υποχρεούνται να υποβάλλονται σε ακτινολογικές, παθολογικές και δερματολογικές εξετάσεις.

Για οποιαδήποτε διευκρίνιση οι εισαχθέντες μπορούν να απευθύνονται στις Γραμματείες των οικείων σχολών.

Ταυτόχρονα, έλαβε υπόψη της τις διαμαρτυρίες πολλών ενδιαφερομένων που διαφωνούν με την επέκταση της προθεσμίας ώστε να μην υπάρξει περαιτέρω καθυστέρηση, δεδομένου ότι οι ίδιοι ήταν συνεπείς στην τήρηση των προθεσμιών που είχαν δοθεί.

Συνεκτιμώντας όλες τις απόψεις, τα επιχειρήματα, τις δυσκολίες που παρουσιάζονται στην για πρώτη φορά ηλεκτρονική υποβολή ερευνητικών προτάσεων στην Ελλάδα αλλά και την ανάγκη να καθιερωθούν με όσο το δυνατόν ευρύτερη αποδοχή οι νέες αξιοκρατικές διαδικασίες αξιολόγησης των ερευνητικών προτάσεων, αποφασίστηκε όπως δοθεί παράταση στην ηλεκτρονική υποβολή των συνοπτικών προτάσεων μέχρι την 31^η Οκτωβρίου 2010.

Σημείωση: Παρακαλούνται όσοι επιθυμούν περαιτέρω διευκρινίσεις για τη διαδικασία υποβολής να αποστέλλουν τα ερωτήματά τους στην ηλεκτρονική διεύθυνση: thalis_support@ypepth.gr (για το πρόγραμμα Θαλής) και στην ηλεκτρονική διεύθυνση: archimedes_support@ypepth.gr (για το πρόγραμμα Αρχιμήδης), για την άμεση εξυπηρέτησή τους.

Δημ.: Καλημέρα κ. Πανάρετε.

ΙΠ: Καλό σας μεσημέρι.

Δημ.: Μισό λεπτάκι να παρουσιάσουμε την εικόνα και αν υπάρχει κάπου διαφωνία, να το συζητήσουμε και να ρωτήσουμε μερικά πράγματα για ενημέρωση του κόσμου.

ΙΠ: Βεβαίως.

Δημ.: Λοιπόν, τα παιδιά στην δευτέρα και τρίτη Λυκείου θα έχουν, όπως είπαμε, τέσσερα υποχρεωτικά μαθήματα, στα οποία θα κάνουν διπλάσιο αριθμό ωρών στο σχολείο, ενώ εκτός από τα υποχρεωτικά θα υπάρχουν και μαθήματα επιλογής, στα οποία οι μαθητές θα δουλεύουν με εργασίες.

Δημ.: Μάλιστα. Αυτό είναι το πλαίσιο το γενικό, το οποίο κ. Υπουργέ θέτετε σε διάλογο, φαντάζομαι, με τους αρμόδιους φορείς.

ΙΠ: Μου επιτρέπετε να κάνω ένα σχόλιο στο τελευταίο κομμάτι της προηγούμενής σας συζήτησης.

Δημ.: Παρακαλώ.

ΙΠ: Ότι ένα από τα προβλήματα που είχε η χώρα νομίζω επί πολλά χρόνια είναι η κρατικίστικη ελεύθερη οικονομία.

Δημ.: Μπράβο, ωραίο μίγμα! Αυτό περιγράψαμε πριν, και ελεύθερη αγορά και παρέμβαση του κράτους. Είτε το ένα μας συμφέρει, είτε το άλλο.

ΙΠ: Μας συνέφερε η ελεύθερη οικονομία, αλλά να μας προστατεύει το κράτος …

Δημ.: Είναι ελεύθερη οικονομία με προστασία του εισοδήματος από το κράτος. Στην δύσκολη στιγμή, πού είναι το κράτος, τι κάνει το κράτος; Για να δούμε τώρα … Να σας πω κύριε Πανάρετε τι μου κάνει εντύπωση. Ότι ενώ στις διακηρύξεις του Υπουργείου υπήρχε μια συνολική παρέμβαση σε όλο το σύστημα της εκπαιδευτικής διαδικασίας, από την πρώτη Δημοτικού που λένε, από το νηπιαγωγείο μέχρι και την Τριτοβάθμια Εκπαίδευση, βλέπω για μια ακόμη φορά να ανοίγουμε την κουβέντα – δεν ξέρω αν φταίει το αποτέλεσμα των τελευταίων εισαγωγικών εξετάσεων, που κάθε φορά το αναδεικνύουμε σε μέγα θέμα λες και είναι εθνικό μας ζήτημα – πάντως πάλι ξεκινάμε με το εξεταστικό. Και μου κάνει τρομερή εντύπωση. Το εξεταστικό στην πραγματικότητα δεν είναι κομμάτι μιας συνολικότερης διαδικασίας, που θα έπρεπε επιτέλους να παρέμβουμε σ’ αυτή αφού είναι ήδη χρόνια η ίδια μες στα σχολεία μας;

ΙΠ: H συζήτηση ανοίγει εύκολα για το εξεταστικό γιατί είναι ένα θέμα που ενδιαφέρει πολλούς και πάρα πολλοί έχουν άποψη για αυτό. Εγώ επιμένω στην τοποθέτηση όπως την κάνατε στην αρχή, ότι δηλαδή χρειάζεται μια σαφής στρατηγική, όπως υπάρχει σήμερα, για το πώς θα διαμορφωθεί το Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο. Χρειάζεται επίσης μία ριζική εκ βάθρων αλλαγή στον τρόπο λειτουργίας των Πανεπιστημίων και αυτό είναι το κομμάτι το οποίο πρόκειται να συζητήσουμε άμεσα και να θέσουμε σε διαβούλευση. Το κομμάτι της μετάβασης από την Δευτεροβάθμια στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση είναι ουσιαστικά ένα γεφύρι. Με το να κουβεντιάζουμε για το γεφύρι χωρίς να έχουμε δει τις δύο πλευρές από δω και από κει σε όλη τους την έκταση, νομίζω ότι χάνουμε την ουσία του ερωτήματος.

Δημ.: Πολύ σωστά. Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι σωστό.

Δημ.: Αλλά με συγχωρείτε κύριε Υπουργέ. Και πώς θα πάτε σε αλλαγές; Γιατί, το ξέρετε καλύτερα από μένα, πώς θα πάτε σε μεγάλες αλλαγές που χρειάζεται και η Πρωτοβάθμια και η Δευτεροβάθμια και ο χώρος των Πανεπιστημίων, με ένα διαφορετικό τρόπο είναι η αλήθεια, όταν οι πόροι που έχετε να διαθέσετε είναι περιορισμένοι; Πολύ περιορισμένοι.

ΙΠ: Μα η πρόκληση είναι να μπορεί κανείς να κάνει τις αλλαγές χωρίς να έχει ατέλειωτες πηγές χρηματοδότησης. Ήδη εδώ και καιρό έχει ανακοινώσει η Υπουργός και η αρμόδια Υφυπουργός αλλαγές στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο και στα Δημοτικά. Όπως σας είπα, σύντομα, στις αμέσως προσεχείς ημέρες, θα δώσουμε στην δημοσιότητα για διαβούλευση το πλαίσιο των αλλαγών για τα Πανεπιστήμια. Και μέσα σε αυτό το πλαίσιο των αλλαγών – αν μου επιτρέψετε να κάνω τη σύνδεση – θα υπάρχουν εκ των πραγμάτων θέματα τα οποία αφορούν και στην μετακίνηση από την μία βαθμίδα στην άλλη. Όταν για παράδειγμα, όπως έχουμε πει …

Δημ.: Θα έχουν δηλαδή λόγο τα πανεπιστήμια σε αυτό που συζητάμε τώρα, στο εξεταστικό;

ΙΠ: Θα σας πω ποια είναι τα προφανή. Όταν λέμε ότι οι φοιτητές αντί να εισάγονται σε Τμήματα όπως εισάγονται μέχρι σήμερα, θα εισάγονται σε Σχολές, αυτό αφορά οπωσδήποτε την λειτουργία του Πανεπιστημίου, αλλά έμμεσα αφορά και την μετάβαση.

Δημ.: Βέβαια.

ΙΠ: Όταν λέμε ότι θα διαμορφωθεί, θα καθιερωθεί το κουπόνι του φοιτητή, αυτό αφορά επίσης το Πανεπιστήμιο, αλλά αφορά και την μετάβαση στο Πανεπιστήμιο γιατί μέχρι σήμερα έχουμε έναν διαγωνισμό ενδιαφερομένων για να μπουν στα Πανεπιστήμια. Δεν έχουμε κανέναν ανταγωνισμό των Πανεπιστημίων για να προσελκύσουν υποψηφίους. Κανέναν ανταγωνισμό. Τα Πανεπιστήμια μόνο διαμαρτύρονται, ενδεχομένως σε ορισμένες περιπτώσεις δικαιολογημένα, ότι έχουν πολλούς εισακτέους.

Δημ.: Ακριβώς αυτό ήθελα να ρωτήσω. Σε αυτή την φάση της μετάβασης ποιος ορίζει τον αριθμό των εισακτέων; Το Υπουργείο Παιδείας ή οι Σχολές; Λέει η Ιατρική, «εγώ παιδιά μπορώ να εκπαιδεύσω χίλιους φοιτητές Ιατρικής, παραπάνω δεν μπορώ». Το Υπουργείο θα της πει «όχι θα εισαχθούν δύο χιλιάδες»; Ποιος το ορίζει αυτό;

ΙΠ: Εδώ λοιπόν επανερχόμαστε στον κρατισμό της ελεύθερης αγοράς. Από την μία μεριά, μέχρι σήμερα, το κράτος όριζε, εν πολλοίς αυθαιρέτως, τον αριθμό εισακτέων. Από την άλλη μεριά, έχουμε το αίτημα των Πανεπιστημίων που λένε ότι εμείς τόσους μπορούμε να εκπαιδεύσουμε, χωρίς όμως πραγματικά να τεκμηριώνεται αυτό. Δηλαδή ουσιαστικά, τα Πανεπιστήμια προσπαθούν, και δικαιολογημένα, δεν το λέω αυτό με κακή διάθεση, προσπαθούν να μειώσουν τον αριθμό των φοιτητών που εκπαιδεύουν. Εμείς λοιπόν τι λέμε τώρα; Γι’ αυτό σας είπα προηγουμένως για έναν πραγματικό ανταγωνισμό. Λέμε τα Πανεπιστήμια να έχουν κίνητρα για να θέλουν να εκπαιδεύσουν περισσότερους φοιτητές. Και ένα τέτοιο κίνητρο είναι να έχει την χρηματοδότησή του ο φοιτητής, έτσι ώστε για το Πανεπιστήμιο να είναι ελκυστικό να έχει περισσότερους φοιτητές.

Δημ.: Αυτό το καταλαβαίνω ως σχήμα. Να το δούμε τώρα από την πλευρά του παιδιού. Εγώ λοιπόν ας πούμε, αν γυρίσω πολλά χρόνια πίσω, είμαι στην τρίτη Λυκείου.

ΙΠ: Εσείς είστε παιδί ακόμα…

Δημ.: Το παλεύουμε καθημερινά να μην μεγαλώσουμε, αλλά πιέζουν όλοι οι γύρω να γίνουμε πολύ γέροι πολύ φοβάμαι. Λοιπόν, ακούστε κύριε Υπουργέ, ένα παιδί που θα εμπίπτει στις διατάξεις του νέου συστήματος και έχει φτάσει στην τρίτη Λυκείου, έχει περάσει την δευτέρα και την τρίτη Λυκείου με βαθμολόγηση ειδική σε πόσα μαθήματα; Σε τέσσερα για κάθε τάξη; Θα μετράει δηλαδή το σύνολο της βαθμολογίας του στην τάξη για να περάσει ή των τεσσάρων ειδικών μαθημάτων για κάθε τάξη; Σε αυτά που θα εξεταστεί μετά δηλαδή.

ΙΠ: Σας είπα και προηγουμένως ότι αυτές είναι λεπτομέρειες που δεν αφορούν αυτήν την φάση της διαμόρφωσης των αλλαγών στο εκπαιδευτικό σύστημα.

Δημ.: Εν πάση περιπτώσει, όταν θα διευκρινιστούν αυτές οι λεπτομέρειες, το παιδί θα συγκεντρώνει μαζί με τις εξετάσεις που θα γίνονται – θα γίνονται σε πανελλαδικό επίπεδο εξετάσεις;

ΙΠ: Πάντοτε θα υπάρχουν σε πανελλαδικό επίπεδο εξετάσεις, εφόσον υπάρχουν προγράμματα σπουδών, τα οποία έχουν μεγάλη ζήτηση. Με κάποιον τρόπο πρέπει κανείς να έχει και έναν διαγωνισμό, δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά.

Δημ.: Προφανώς. Ωραία λοιπόν, συγκεντρώνει έναν αριθμό μορίων – ας τα ονομάσουμε μόρια – με τα οποία θα εισάγεται σε ποια Σχολή; Θα δηλώνει δηλαδή από σχετικά νωρίς π.χ. τον Μάρτη, το μηχανογραφικό του, ώστε να έχετε κι εσείς μία εικόνα και ο ίδιος αντίστοιχα τις δυνατότητες με βάση τα αποτελέσματα των εξετάσεων;

ΙΠ: Εδώ τώρα ερχόμαστε σε μία άλλη διαφοροποίηση που θα ήθελα να κάνω. Είναι ένα πράγμα η οποιαδήποτε συνολική αλλαγή του τρόπου πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και ένα άλλο πράγμα οι λειτουργικές, διορθωτικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν ώστε το σύστημα από φέτος να λειτουργεί καλύτερα. Έχουμε δει ότι η ρύθμιση αυτή που ζητούσε από τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τα μηχανογραφικά τους τον Ιούλιο δεν έχει λειτουργήσει. Δεν προσφέρει δηλαδή στα ίδια τα παιδιά μία πραγματική υπηρεσία και κάποιες πληροφορίες …

Δημ.: Άρα θα το κάνετε πιο νωρίς λέτε.

ΙΠ: Θα το κάνουμε πιο νωρίς, ώστε και το σύστημα να λειτουργεί καλύτερα, αλλά και τα ίδια τα παιδιά να αποφεύγουν φαινόμενα όπως αυτό που θα σας περιγράψω. Μόλις βγήκαν τα αποτελέσματα των εξετάσεων, είχα εδώ στο γραφείο μου παιδιά με μανάδες, θυμάμαι συγκεκριμένα μία περίπτωση, μίας κοπέλας, η οποία ήρθε κλαίγοντας και είπε «εγώ πήρα δεκαοκτώ και επειδή πέρυσι η βάση στο τάδε τμήμα που ήθελα να μπω ήταν δεκαοκτώ, έλεγα ότι έχω τόσες μονάδες που μπορώ να μπω και δεν δήλωσα άλλη Σχολή και τώρα τι μπορώ να κάνω;» Καταλάβατε; Επομένως, πολλές φορές παγιδεύονται τα παιδιά σε αυτήν την λογική «ξέρω τις περσινές βάσεις, ξέρω τι έγραψα, επομένως δηλώνω»

Δημ.: Ναι, ναι. Να σας ρωτήσω κάτι. Θα δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά, που με αυτόν τον τρόπο θα προωθούνται στην επόμενη βαθμίδα της εκπαίδευσης, να υπάρχει επανάληψη της προσπάθειας μέσα σε ένα χρόνο ή θα ακολουθήσετε το μοντέλο της προηγούμενης συζήτησης, πριν δηλαδή την έλευση του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία, που έλεγε ότι θα δίνουν και δυο και τρεις φορές μέσα στην χρονιά; Δεν είναι αναγκαστικό να υπάρχει μια φορά και τέλειωσε και μετά πάλι του χρόνου. Σκέφτεστε δηλαδή να δίνεται η δυνατότητα στον υποψήφιο μιας νέας προσπάθειας σε συντομότερο χρονικό διάστημα; Το λέω γιατί η κυρία Διαμαντοπούλου είχε πει, θυμάμαι σε μια συζήτηση που είχαμε κάνει, ότι πολλά από τα θετικά στοιχεία που είχε ο προηγούμενος διάλογος θα τα κρατήσει.

ΙΠ: Ο τρόπος που θέτετε το ερώτημα πιστεύω ότι προσεγγίζει το θέμα της πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση μόνο από μία πλευρά, δηλαδή την πλευρά των εξετάσεων. Η προσωπική μου άποψη, και το τονίζω, είναι ότι η κατοχύρωση βαθμολογιών στις εξετάσεις είναι τελικά ένα άδικο μέτρο, διότι οι εξετάσεις από χρόνο σε χρόνο αλλάζουν, η δυσκολία των θεμάτων αλλάζει και θα πρέπει όσοι ενδιαφέρονται να εισαχθούν να έχουν τις ίδιες προϋποθέσεις. Τώρα, αυτή είναι η μία πλευρά. Υπάρχει όμως και μία άλλη πλευρά, που θεωρώ ότι θα πρέπει, όταν έρθει η ώρα να γίνει η συζήτηση, να συζητηθεί, δηλαδή αυτή των εναλλακτικών τρόπων πρόσβασης στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Η πανελλήνια εξέταση είναι μία και εν πάση περιπτώσει, στην συγκεκριμένη εξέταση κάποιος μπορεί να αποδώσει ή να μην αποδώσει. Το να μην έχουμε στεγανά μεταξύ των βαθμίδων της Εκπαίδευσης, αλλά και μεταξύ των Ιδρυμάτων που ανήκουν στην ίδια βαθμίδα, είναι πιστεύω μια επιθυμητή επιλογή.

Δημ.: Πολύ ενδιαφέρον. Με την βάση του δέκα κύριε Υπουργέ ξανασκέφτεστε κάτι, με βάση και την φετινή εμπειρία, η οποία δεν ήταν καθόλου καλή θα έλεγε κανείς;

ΙΠ: Δεν είναι θετική, γιατί είναι φυσικό να προκαλείται μία δυσαρέσκεια όταν είναι φανερό ότι εισάγονται σε Τμήματα Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης άτομα που δεν είχαν πραγματικά πρόθεση να προσπαθήσουν. Όμως, είναι πιστεύω λάθος να επικεντρώνουμε την προσοχή μας στην λεγομένη βάση του δέκα. Ξέραμε όπως καταλαβαίνετε ότι θα υπάρχουν τέτοιες περιπτώσεις, αλλά θα σας έλεγα εγώ να βάζαμε μία άλλη βάση. Να βάζαμε το τρία; Να βάζαμε το οκτώ; Εγώ θα έλεγα το δεκαπέντε, αλλά τι σημαίνει αυτό; Δεν σημαίνει τίποτα.

Δημ.: Δεν σημαίνει τίποτα αν δεν αλλάξεις τον τρόπο με τον οποίο γίνεται το μάθημα, παρέχεται η γνώση στην διάρκεια της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.

ΙΠ: Ακριβώς. Η βάση του δέκα ήταν μια οπτασία αξιοκρατίας και αν θέλετε κι εγώ ως Καθηγητής …

Δημ.: Με το σύστημα το υπάρχον, που λειτουργεί μέχρι σήμερα, δεν είναι οπτασία είναι μια πραγματικότητα. Αν αλλάξετε το σύστημα θα γίνει οπτασία. Αν πραγματικά πάτε σε ένα σύστημα όπως το περιγράφουμε τώρα, πιθανόν να μην έχει κανένα νόημα η βάση του δέκα. Μέχρι σήμερα όμως βραβεύεται η μηδενική προσπάθεια όταν με λευκή κόλλα, ας πούμε, μπαίνεις σε μια Σχολή, είναι επιβράβευση του μηδενός.

ΙΠ: Ξέρετε, ήταν ένα αυθαίρετο σκαλοπάτι που δεν είχε ούτε εκπαιδευτική, ούτε ακαδημαϊκή λογική. Μπορούσαμε να αποφύγουμε την πολιτική κριτική αν θέλαμε, αλλάζοντας την κλίμακα. Ή να μην βάζαμε καθόλου κλίμακα. Αλλά, το θέμα δεν είναι απλώς να κερδίσεις στον πολιτικό διάλογο και στις εντυπώσεις. Το θέμα είναι να οδηγηθείς στην ουσία και η ουσία είναι ότι όταν έχεις έναν διαγωνισμό, τέτοιας μορφής σκαλοπάτια δεν έχουν έννοια. Το πώς μπορείς να διασφαλίσεις ότι αυτοί που μπαίνουν στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση μπορούν πράγματι να σπουδάσουν είναι ένα πολύ ευρύτερο θέμα και δεν έχει να κάνει με το δέκα.

Δημ.: Προφανώς. Αφήστε όμως το δέκα, εγώ συμφωνώ απολύτως με την ματιά από την οποία βλέπετε τα πράγματα σε αυτό το σημείο, όμως πρέπει κανείς να ξέρει – και εννοώ ότι τα παιδιά το εισπράττουν – ότι αυτό που γίνεται μέσα στα σχολεία, στην Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, είναι μια διαδικασία παροχής γνώσης. Δεν είναι μια διαδικασία προετοιμασίας για να μπουν στα Πανεπιστήμια. Θέλω να πω, υπάρχει ένα σχέδιο αλλαγής στο περιεχόμενο σπουδών και στον τρόπο παροχής και εξέτασης της γνώσης στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, έτσι ώστε το εθνικό απολυτήριο που θα παίρνουν τα παιδιά να έχει και ένα νόημα από πλευράς γνωστικού αντικειμένου και, δεν ξέρω αν θα δίνει μία δυνατότητα, αλλά να είναι κάτι;

ΙΠ: Είναι το πιο καίριο ερώτημα που κάνετε και έχει να κάνει με την ουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας.

Δημ.: Γιατί αλλιώς θα τα στείλουμε στα φροντιστήρια κύριε Πανάρετε να μάθουν τα μαθήματα που είναι να δώσουν για το Πανεπιστήμιο, να τελειώνουμε. Εκεί θα οδηγηθούμε, γι’ αυτό το λέω.

ΙΠ: Και εν μέρει αυτό γίνεται, έτσι δεν είναι; Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, αυτό γίνεται. Η ουσία της εκπαιδευτικής διαδικασίας και το πώς θα μπορεί κανείς να διαμορφώσει τις συνθήκες εκείνες που η εκπαίδευση στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο να είναι πραγματική εκπαίδευση και όχι απλώς άλλη μια, θα έλεγα, δεύτερης ποιότητας προσφορά μεθόδων ανάπτυξης ικανοτήτων για αντιμετώπιση εξετάσεων. Αν αυτό δεν το πετύχουμε, δεν έχουμε κάνει τίποτα.

Δημ.: Μάλιστα, καλώς. Ευχαριστούμε πολύ. Πρώτη κουβέντα κάνουμε, θα τα πούμε όταν τα πράγματα συγκεκριμενοποιηθούν κιόλας. Να είστε καλά κύριε Πανάρετε.

ΙΠ: Να είστε καλά.

Δημ.: Γεια και χαρά.

Η δημοσιοποίηση της παγκόσμιας κατάταξης Πανεπιστημίων για το 2010 του Πανεπιστημίου της Shanghai προκάλεσε τόσο στην Ελληνική όσο και στη διεθνή κοινή γνώμη, ένα κύκλο συζητήσεων για την ποιότητα των Πανεπιστημίων κάθε χώρας και τις σχετικές θέσεις που καταλαμβάνουν στην συγκεκριμένη κατάταξη. Οι μεταβολές που παρατηρούνται στις θέσεις που καταλαμβάνουν διάφορα Πανεπιστήμια είτε με βελτίωση, είτε με χειροτέρευση, έχουν το ενδιαφέρον τους. Θα ήταν όμως λάθος για όσους ασχολούνται με θέματα εκπαιδευτικής πολιτικής να περιοριστούν στις διαπιστώσεις αυτές.

Γιατί υφίστανται και σε τι αποσκοπούν οι διεθνείς αυτές αξιολογήσεις;

Η διεθνοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και οι ανάγκες για πανεπιστημιακές σπουδές έχουν διαμορφώσει μια εντυπωσιακή διεθνή αγορά εκπαίδευσης. Σύμφωνα με υπολογισμούς, η ετήσια οικονομική δραστηριότητα παγκοσμίως για τριτοβάθμια εκπαίδευση, αγγίζει πλέον τα 4 δις δολάρια.

Δεν είναι τυχαίο επομένως ότι την παγκόσμια κατάταξη που ξεκίνησε το 2003 το Πανεπιστήμιο της Shanghai έχουν ακολουθήσει ένα πλήθος κατατάξεων με διαφορετικά κριτήρια από πανεπιστήμια, εφημερίδες και οργανισμούς (μπορεί κανείς να αναφέρει για παράδειγμα την κατάταξη των Times του Λονδίνου, των US News and World Report κλπ).

Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιλαμβανόμενη την επιρροή τους και την σημαντική υστέρηση των Ευρωπαϊκών Πανεπιστημίων στις κατατάξεις αυτές οδηγήθηκε στην απόφαση να χρηματοδοτήσει η ίδια την διαμόρφωση ενός συστήματος κατάταξης που όπως ισχυρίζεται θα έχει περισσότερη επιστημονική τεκμηρίωση.

Είναι φανερό επομένως ότι οι κατατάξεις αυτές αποσκοπούν και στο να επηρεάσουν την διεθνή αυτή αγορά.

Για τις διάφορες κατατάξεις έχουν διατυπωθεί αντιρρήσεις όσον αφορά την μεθοδολογία τους. Οι αντιρρήσεις συχνά προέρχονται από όσους διαπιστώνουν ότι στην συγκεκριμένη κατάταξη για την οποία εκφράζουν διαφωνίες, η σειρά στην οποία κατατάσσεται το ίδρυμα ή η χώρα τους δεν είναι ικανοποιητική. Δεν παύουν όμως πολλές από τις αντιρήσεις που διατυπώνονται να έχουν βάση – εξ άλλου, καμμία μεθοδολογία δεν είναι δυνατόν να είναι τέλεια και απόλυτα αντικειμενική. Για παράδειγμα, μπορεί κανείς να πεί ότι κατατάξεις όπως της Σαγκάης δίνουν υπερβολικό βάρος στον αριθμό των κατόχων Νόμπελ ενός ιδρύματος, δεν λαμβάνουν υπ’όψιν την πραγματική απήχηση που έχει ένα ίδρυμα στους ακαδημαϊκούς κύκλους (όπως αντίθετα συμβαίνει με την κατάταξη των Times) ή τείνουν να δίνουν πλεονέκτημα σε πολύ μεγάλα ιδρύματα. Επιπλέον, δεν μπορεί παρά να παρατηρήσει κανείς ότι ενίοτε η χώρα προέλευσης μίας κατάταξης παρουσιάζει μία συσχέτιση με την θέση κατάταξης των πανεπιστημίων της χώρας αυτή. Όσες αδυναμίες και αν παρουσιάζουν όμως, εκείνο που είναι βέβαιο είναι ότι οι κατατάξεις αυτές είναι εδώ για να μείνουν: θα αυξάνονται, θα βελτιώνονται, και θα επηρεάζουν σημαντικά την παγκόσμια αγορά τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στην οποία αναφέρθηκα παραπάνω. To ζήτημα είναι: μπορούμε να τις αξιοποιήσουμε ως μοχλό για την ουσιαστική βελτίωση των πανεπιστημίων μας;

Η Ελλάδα στις διεθνείς κατατάξεις

Ποια είναι τα συμπεράσματα που μπορεί και πρέπει να εξάγει μια χώρα όσον αφορά την πολιτική της από τις κατατάξεις αυτές; Θα ήταν νομίζω λάθος η συζήτηση να περιοριστεί στο εαν ένα ή δυο Παν/μια σε κάποια χώρα βρίσκονται στα 400 ή τα 500 πρώτα, και λυπάμαι αν δεν συμμεριστώ την άποψη ότι η κατάταξη αυτή αποτελεί παράγοντα ικανοποίησης.

[Εδώ μάλιστα πρέπει να σημειωθεί κάτι που διέφυγε στην κάλυψη που είχε το ζήτημα από τα μέσα ενημέρωσης: από τις θέσεις 101 και ύστερα, δεν δίνεται λεπτομερής κατάταξη των πανεπιστημίων. Η μόνη πληροφορία που δίδεται είναι «κλάσεις δυναμικότητας» αποτελούμενες η καθεμιά από 50 ή 100 πανεπιστήμια, χωρίς καμμία κατάταξη εντός των ομάδων αυτών (υπάρχουν κλάσεις 101-150, 151-200, 201-300, 301-400 και 401-500). Η σειρά αναφοράς των πανεπιστημίων εντός των κλάσεων αυτών είναι απλώς αλφαβητική, όπως τονίζει και ο ίδιος ο φορέας της κατάταξης. Για παράδειγμα, το ΑΠΘ παρουσιάστηκε ώς τριακοσιοστό πρώτο, ενώ στην πραγματικότητα πρέπει κανείς να πεί ότι ανήκει στην κλάση 301-400 χωρίς να μπορούμε να πούμε κάτι περισσότερο (εμφανίζεται πρώτο στην κλάση αυτή λόγο του ονόματός του που το τοποθετεί εκεί αλφαβητικά). Δίνω έμφαση στο σημείο αυτό γιατί ίσως να έχει σημασία στην αξιολόγηση της ίδιας της έρευνας: το γεγονός ότι δεν δίνεται λεπτομερής κατάταξη από την θέση 100 και ύστερα αποτελεί κατά πάσα πιθανότητα παραδοχή των ιδίων των συντακτών της έρευνας ότι οι δείκτες τους αδυνατούν να προσδιορίσουν μία καλά ορισμένη κατάταξη από ένα σημείο και ύστερα. Ενδεχομένως, δηλαδή, οι δείκτες δεν επιτρέπουν έναν σαφή λεπτομερειακό διαχωρισμό των ιδρυμάτων, καθότι οι διαφορές δεν είναι εύκολα αναγνωρίσιμες – το μόνο που επιτρέπουν είναι η κατηγοριοποίηση σε ευρείες κλάσεις (με στατιστικούς όρους, μία λεπτομερειακή κατηγοριοποίηση θα ήταν εξαιρετικά ασταθής και επομένως παντελώς αναξιόπιστη, λόγω τεράστιας διακύμανσης (variance) οφειλόμενης στο γεγονός ότι βρισκόμαστε στα όρια της μη αναγνωρισιμότητας (statistical unidentifiability)). Μόνο εικασίες μπορούμε να κάνουμε ώς προς το γιατί μπορεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο – δηλαδή γιατί οι δείκτες που χρησιμποιούνται είναι καλοί παράγοντες διαφοροποίησης (good discrimination factors) όταν αναφέρονται στα κορυφαία πανεπιστήμια και κακοί όταν αναφέρονται στα υπόλοιπα – είναι μήπως πολύ πιο ευδιάκριτες οι διαφορές στην κορυφή και δυσδιάκριτες μακριά από αυτήν;]

Επι της ουσίας, όσον αφορά την χώρα μας, δεν νομίζω ότι μπορεί κανείς να αισθάνεται ιδιαίτερα ευτυχής όταν σε όλες τις διεθνείς κατατάξεις η σειρά των ελληνικών Παν/μίων υστερεί σημαντικά των κατατάξεων χωρών αντιστοίχου μεγέθους ή δυνατοτήτων.

Εκείνο όμως που μπορεί και πρέπει να κάνει κανείς είναι να δει γιατί παν/μια σε χώρες αντιστοίχου μεγέθους έχουν βελτιωθεί σημαντικά και τι έχει αλλάξει στις χώρες αυτές προκειμένου να υπάρξει η βελτίωση αυτή.

Ας πάρουμε το παράδειγμα του Παν/μίου της Κοπεγχάγης. Το πανεπιστήμιο αυτό είναι 40ό  στη διεθνή κατάταξη και 7^ο στην Ευρώπη. Τι έχει μεσολαβήσει ώστε το παν/μιο αυτό να έχει μια τόσο σημαντική θέση; Πολλοί ενδεχομένως είναι οι παράγοντες στους οποίους αυτό οφείλεται. Δεν μπορεί όμως κανείς όμως να αγνοήσει  την μεταρρύθμιση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση που έγινε στην Δανία. Η μεταρρύθμιση αυτή ξεκίνησε το 2004 και ολοκληρώθηκε το 2007. (Υπενθυμίζεται ότι στην παγκόσμια κατάταξη του 2005 ήταν 57^ο (13^ο στην Ευρώπη), το 2006 ήταν 56^ο (13^ο στην Ευρώπη), το 2007 ήταν 46^ο (8^ο στην Ευρώπη), το 2008 ήταν 45^ο (8^ο στην Ευρώπη) και το 2009 ήταν 43^ο (8^ο στην Ευρώπη).

Για να γίνει αντιληπτό τι σημαίνει η άνοδος αυτή των 25 θέσεων (στις πρώτες 60!) από το 2003 στο 2010 αξίζει να αναφερθεί ποια ήταν τα πανεπιστήμια στις θέσεις 40-63 το 2003. Τα πανεπιστήμια αυτά ήταν (σε παρένθεση η θέση που έχουν στην φετινή κατάταξη):

40. Utrecht University (50)

41. University of Edinburgh (54)

42. University of California Irvine (46)

43. University of Illinois at Urbana-Champaign (25)

44. University of Zurich (51)

45. University of Texas at Austin (38)

46. University of Munich (52)

47. Brown University

48. Australian National University (59)

49. Case Western Reserve University

50. University of North Carolina at Chapel Hill (41)

51. Osaka University

52. University of Pittsburgh (56)

53. New York University (31)

54. University of Arizona

55. University of Bristol

56. University of Heidelberg

57. Uppsala University

58. Technical University of Munich (56)

59. Carnegie Mellon University (58)

60. Rice University

61. University of Oslo

62. Tohoku University

63. University of Paris – 6 (Pierre and Marie Curie) (39)

Μέρος της μεταρρύθμισης στην Δανία αποτέλεσε και η αλλαγή του τρόπου διοίκησης των πανεπιστημίων στην Δανία. Η εισαγωγή του συμβουλίου διοίκησης ήταν ένα από τα κρίσιμα στοιχεία της μεταρρύθμισης αυτής. Σήμερα, το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης έχει ένα 11μελές συμβούλιο διοίκησης τα 6 μέλη του οποίου προέρχονται εκτός πανεπιστημίου. Ο Πρύτανης επιλέγεται από το συμβούλιο και στην συνέχεια ο ίδιος επιλέγει του κοσμήτορες, οι οποίοι επιλέγουν τους προέδρους των τμημάτων.

Το συμβούλιο διοίκησης αποτελεί πια μια διαδεδομένη πρακτική στις ΗΠΑ που υιοθετείται όλο και περισσότερο και στις χώρες της Ευρώπης. Ο λόγος της επιτυχίας αυτού του προτύπου διοίκησης είναι ότι τα πανεπιστήμια, ιδιαίτερα αυτά που χρηματοδοτούνται από το κράτος, έχουν την αυτονόητη υποχρέωση κοινωνικής λογοδοσίας. Η κοινωνική λογοδοσία δε μπορεί να περιορίζεται σε μια ετήσια έκθεση πεπραγμένων όπου θα αναφέρονται οι δραστηριότητες του πανεπιστημίου. Η κοινωνία απαιτεί πλέον συμμετοχή και στην διαμόρφωση της στρατηγικής του πανεπιστημίου.

Παρόμοιους προβληματισμούς πρέπει να προκαλέσει και το γεγονός ότι σε μια άλλη μικρή χώρα όπως το Ισραήλ, υπάρχουν τέσσερα πανεπιστήμια τα οποία βρίσκονται στην λίστα των 200 πρώτων πανεπιστημίων της κατάταξης της Shanghai με ένα από αυτά στα 100 πρώτα. Μία από τις αιτιάσεις στην χώρα μας για την χαμηλή χρηματοδότηση της εκπαίδευσης είναι οι υψηλές απαιτήσεις του αμυντικού προϋπολογισμού. Χωρίς να έχω ελέγξει τα στοιχεία, θα μου ήταν δύσκολο να πιστέψω ότι η Ελλάδα χρειάζεται μεγαλύτερο μέρος του προϋπολογισμού της για την άμυνα από ό,τι το Ισραήλ. Επομένως, αλλού πρέπει να ψάξουμε  να βρούμε τις αιτίες των διαφορών αυτών. Ένα σημαντικό κοινό σημείο με το Ισραήλ, πέραν του μεγέθους της χώρας είναι η ύπαρξη ευρύτατης και αξιόλογης επιστημονικής διασποράς. Αναρωτηθήκαμε, πώς αξιοποιεί την επιστημονική διασπορά του αυτή το Ισραήλ; Τα dual appointments (που περιλαμβάνονται στις προτάσεις για τις αλλαγές στα ελληνικά πανεπιστήμια, είναι μια από τις εξηγήσεις.

Ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούνται συχνά για την μη ικανοποιητική απόδοση των Ελληνικών πανεπιστημίων είναι η έλλειψη αυτοτέλειας. Σε κάποιο βαθμό, η εξήγηση αυτή έχει βάση. Όμως, παρά τις αλλαγές που έχουν υπάρξει και την βελτίωση στην κατεύθυνση της αυτοτέλειας, τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει ουσιαστικά, γιατί η αυτοτέλεια αυτή δεν έχει συνδυαστεί με κοινωνική λογοδοσία.

Ας πάρουμε για παράδειγμα το θέμα της εκλογής των καθηγητών των Πανεπιστημίων που είναι ένα από τα πιο κρίσιμα για την μορφή τους και την απόδοσή τους.

Από το 2006, όλες οι εκλογές καθηγητών του πανεπιστημίου και το σύνολο της διαδικασίας γίνονται και ολοκληρώνονται στα πανεπιστήμια. Τα ίδια τα πανεπιστήμια αποφασίζουν τις θέσεις που προκηρύσσουν την, βαθμίδα, το τμήμα και το γνωστικό αντικείμενο. Στην συνέχεια, όταν ολοκληρωθεί η διαδικασία οι πρυτάνεις των πανεπιστημίων έχουν την ευθύνη του ελέγχου νομιμότητας και την δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του διορισμού των εκλεγέντων. Το Υπουργείο Παιδείας μόνο εκ των υστέρων μπορεί να ελέγξει εκλογές εφ’ όσον υπάρχουν ενστάσεις. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η πλήρης αυτοτέλεια στο συγκεκριμένο θέμα, έχει οδηγήσει σε βελτίωση της ποιότητας τόσο αυτών που εκλέγονται όσο και των διαδικασιών που προηγούνται. Θα έλεγα μάλιστα ότι μάλλον υπάρχουν ενδείξεις περί του αντιθέτου. Η πιθανή εξήγηση είναι ότι οι διοικήσεις των πανεπιστήμιων δίνουν αναφορά μόνο στο εσωτερικό των πανεπιστημίων και επομένως οι εσωτερικές ισορροπίες είναι εκείνες που προσδιορίζουν αποκλειστικά τις εκλογές των καθηγητών.

Μια άλλη διάσταση που συχνά προβάλλεται ως στοιχείο για την σχετική θέση στις διεθνείς αξιολογήσεις είναι η οικονομική. Είναι βέβαιο ότι ένα μέρος της εξήγησης για την μεγάλη επιτυχία των Αμερικανικών πανεπιστημίων, και των δύο Αγγλικών ναυαρχίδων στις διεθνείς αυτές αξιολογήσεις οφείλεται στα πολύ καλά οικονομικά τους.

Υπάρχει όμως και η άλλη ανάγνωση. Το πανεπιστήμιο του Berkeley επανήλθε στην δεύτερη θέση της αξιολόγησης της Shanghai. Είναι γνωστό ότι η χρονιά που πέρασε ήταν η χειρότερη χρονιά από οικονομικής άποψης για την Καλιφόρνια. Η Καλιφόρνια είναι ίσως το μόνο μέρος της (ανεπτυγμένης) υφηλίου που αντιμετώπισε χειρότερα οικονομικά προβλήματα απ’ ό,τι η Ελλάδα. Το ίδιο το Berkeley αναγκάστηκε να μειώσει δραστικά το προσωπικό του και έφτασε μάλιστα στο σημείο να περιορίσει τον χρόνο απασχόλησης (άρα και τις αμοιβές) των καθηγητών του, κατά ένα δωδέκατο (κόψιμο ενός μισθού). Όμως παρόλα αυτά, κατάφερε και πάλι να βελτιώσει την διεθνή θέση του.

Τι σημαίνουν οι παρατηρήσεις αυτές και πώς μπορούν να αξιοποιηθούν για την περίπτωση της χώρας μας;

Υπάρχουν σημαντικές αλλαγές, οι οποίες απαιτούνται ώστε τα ελληνικά πανεπιστήμια να γίνουν περισσότερο αποτελεσματικά. Σε τέτοιες αλλαγές αποσκοπούν οι προτάσεις που θα καταθέσει το Υπουργείο Παιδείας προς διαβούλευση για τα πανεπιστήμια. Μια σημαντική παράμετρος είναι η αλλαγή του τρόπου διοίκησης. Η αποκλειστικά εσωτερική διοίκηση των πανεπιστημίων έχει κλείσει τον κύκλο της σε όλες τις χώρες, ιδιαίτερα μάλιστα το συγκεκριμένο μοντέλο που εφαρμόζεται στην Ελλάδα.

Είναι επίσης αναγκαίο το Πανεπιστήμιο να αποκτήσει διεθνή χαρακτηριστικά και να έχει την δυνατότητα ανταγωνισμού και σύγκρισης με διεθνή κριτήρια. Σε αυτή την κατεύθυνση κινούνται οι επιλογές της κυβέρνησης για διεθνείς αξιολογήσεις των ερευνητικών προτάσεων, για συγκρότηση διεθνών εκλεκτορικών σωμάτων για εκλογές καθηγητών και για πλήρη αυτοτέλεια του Πανεπιστημίου σε συνδυασμό με κοινωνική λογοδοσία.

Σημαντικό ρόλο στις αλλαγές για τα πανεπιστήμια θα διαδραματίσει η διεθνής συμβουλευτική επιτροπή από πρυτάνεις και προέδρους πανεπιστημίων με διεθνή καταξίωση. Η επιτροπή αυτή όχι μόνο θα συμβουλεύσει την κυβέρνηση στις επιλογές της,  αλλά θα μας επιτρέψει να αποκτήσουμε από πρώτο χέρι πληροφορίες και εμπειρίες για τα στοιχεία εκείνα που κάνουν ένα πανεπιστήμιο ανταγωνιστικό και επιτυχές στην διεθνή σκηνή.

Οι αλλαγές αυτές βέβαια θα χρειαστούν χρόνο. Ακόμα περισσότερος χρόνος θα απαιτηθεί για να δούμε τα αποτελέσματα των αλλαγών αυτών. Από κάπου όμως πρέπει να αρχίσουμε.

Δημοσιογράφος: Πώς κρίνεται το γεγονός ότι το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο της Αθήνας και το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, – σύμφωνα με αξιολόγηση – βρίσκονται στον κατάλογο με τα 500 καλύτερα  πανεπιστήμια του κόσμου;

Υφυπουργός: Πρέπει να εξετάσουμε γιατί γίνονται αυτές οι αξιολογήσεις και στη συνέχεια να μιλήσουμε για τα ελληνικά πανεπιστήμια.

Οι αξιολογήσεις γίνονται γιατί υπάρχει μια τεράστια παγκόσμια αγορά Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Υπολογίζεται ότι αυτή τη στιγμή η συγκεκριμένη αγορά πλησιάζει τα 4 δις. δολάρια το χρόνο. Είναι λοιπόν φυσικό να γίνονται διεθνείς αξιολογήσεις και κατατάξεις και τα πανεπιστήμια και οι χώρες να ενδιαφέρονται για την εικόνα που προκύπτει. Η συγκεκριμένη για την οποία μιλάμε είναι μία από αυτές. Υπάρχουν άλλες από εφημερίδες στην Αγγλία, από εφημερίδες στην Αμερική από πανεπιστήμια και από δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς. Ακόμη και η Ευρωπαϊκή Ένωση  έχει αναγνωρίσει τη σημασία των αξιολογήσεων και ετοιμάζεται να κάνει δική της αξιολόγηση, ώστε τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια να έχουν μια καλύτερη θέση από τη σημερινή.

Αφού λάβουμε υπόψη μας τα προαναφερθέντα, πρέπει στη συνέχεια να δούμε  πώς τα πανεπιστήμια μπορούν να αποδίδουν καλύτερα. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να υπάρχει κοινωνική λογοδοσία και ένας τρόπος διοίκησης που να διασφαλίζει την ποιότητα της εκπαίδευσης που προσφέρεται στα παιδιά.

Τα ελληνικά πανεπιστήμια πιστεύω ότι έχουν όλες τις δυνατότητες να βελτιώσουν την απόδοσή τους και οι προτάσεις που έχουμε κάνει με την Υπουργό Παιδείας για τις αλλαγές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση – μία από τις οποίες είναι η αλλαγή στον τρόπο  διοίκησης, αλλά όχι μόνο – είμαι βέβαιος ότι θα δώσουν στα ελληνικά πανεπιστήμια την ευκαιρία να έχουν μια πολύ καλύτερη κατάταξη στα επόμενα χρόνια.

Δημοσιογράφος: Κύριε Υπουργέ, γιατί  τα αμερικανικά Πανεπιστήμια να φιγουράρουν στις πρώτες θέσεις, στην κατάταξη με τα 500 καλύτερα πανεπιστήμια;  Γίνεται καλύτερη δουλειά, είναι η στρατηγική που ακολουθούν;

Υφυπουργός : Πράγματι, στην συγκεκριμένη κατάταξη, βλέπουμε ότι στα 19 πρώτα, τα 17 είναι αμερικανικά. Νομίζω ότι η Αμερική  εδώ και πολλά χρόνια έχει κάνει μια στρατηγική επιλογή όχι ως χώρα, αλλά τα πανεπιστήμια τα ίδια, πώς δηλαδή θα έλθουν πλησιέστερα προς την κοινωνία. Υπάρχει βέβαια και ο οικονομικός παράγων –τα χρήματα που είναι διαθέσιμα στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ είναι σαφώς περισσότερα. Σημασία όμως έχει και το γεγονός ότι η κοινωνία παίζει μεγαλύτερο ρόλο στη λειτουργία τους. Ως αποδέκτης πτυχιούχων των πανεπιστημίων τα αξιολογεί με διάφορους ουσιαστικούς και όχι μηχανιστικούς τρόπους. Δεν είναι τυχαίο ότι τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια που έχουν ανέβει πολλές θέσεις στις διεθνείς κατατάξεις, το έχουν πετύχει ακολουθώντας πολλά από τα χαρακτηριστικά που έχουν κάνει τα αμερικανικά πανεπιστήμια επιτυχημένα.

Δημοσιογράφος: Το μυστικό της επιτυχίας κατά τη γνώμη σας για ένα πανεπιστήμιο, για να ανέβει κατάταξη και να είναι πρώτο, ποιο είναι;

Υφυπουργός: Το σημαντικότερο χαρακτηριστικό στοιχείο για να είναι ένα πανεπιστήμιο πετυχημένο είναι να βγάζει καλούς πτυχιούχους. Και το καλούς πτυχιούχους το βλέπουμε όχι μόνο με τη βαθμολογία που πετυχαίνουν, αλλά με την επιτυχία που έχουν στην αγορά εργασίας και με το πόσο βελτιώνεται το επίπεδο της ζωής τους, έχοντας πτυχίο από το συγκεκριμένο πανεπιστήμιο.

Oι αποφάσεις διατίθενται στη μορφή *pdf , *doc , *odt και *html . Επίσης είναι δυνατή η αξιοποίηση της τεχνολογίας RSS για κάθε ροή πληροφορίας και είδος αναζήτησης ( μάθε περισσότερα..)
O στόχος μας είναι η – με κάθε τρόπο – ενημέρωση του πολίτη για τις αποφάσεις που λαμβάνονται και η παροχή υπηρεσιών και τεχνολογιών για αυτή την ανάγκη

H Πλατφόρμα θα ανανεώνεται τεχνικά ώστε να παρέχει συνεχώς βελτιωμένες υπηρεσίες και να γίνεται πιο φιλική προς το χρήστη . – Μπορείτε να μας στείλετε τις ιδέες ή επισημάνσεις σας εδώ ..