Θα ξεκινήσω λέγοντας πως φυσικά συμφωνώ απόλυτα μαζί σας στην «Αριστεία».
Επιτρέψτε μου όμως να σας θυμίσω ότι η πολιτική είναι η «τέχνη του εφικτού» και το ζητούμενο για όποιον διοικεί δεν είναι μόνο οι προθέσεις αλλά κυρίως ο τρόπος που διαλέγει να τις υλοποιήσει.

Επειδή το μόνο δείγμα γραφής σας που γνωρίζω είναι ο χειρισμός σας στο θέμα του Ηράκλειτου, θα ήθελα να εκφράσω τις εξής διαφωνίες μου

– Στο θέμα των ελλήνων του εξωτερικού:
Πως επιλέχθηκαν (ήταν άνθρωποι που γνωρίζετε, που γνωρίζουν άνθρωποι που γνωρίζετε;) Κατά την ταπεινή μου γνώμη, δεν είναι δυνατόν να ξέρει κάποιους τους καλύτερους σε κάθε τομέα της επιστήμης και επίσης δε σημαίνει ότι οι καλύτεροι είναι και οι πιο δίκαιοι ή οι πιο αμερόληπτοι.
Επίσης, διαφωνώ κάθετα με τη νοοτροπία ότι οι Έλληνες του εσωτερικού δεν είναι ούτε άριστοι, ούτε δίκαιοι.

– Το πνεύμα του Ηράκλειτου ήταν να χρηματοδοτηθούν νέοι επιστήμονες ώστε να μπορούν ανενόχλητοι να ασχοληθούν με την έρευνα τους.
Δίνοντας τα χρήματα μετά από πάνω από ενάμισι χρόνο αναδρομικά τους λέμε τι: παιδιά, δεν πειράζει που τόσο χρόνια κάνατε άλλες δουλειές για να ζήσετε, τώρα μπορείτε να αγοράσετε ένα αυτοκίνητο!

– Πολλές από τις προτάσεις που έχουν υποβληθεί δεν έχουν προχωρήσει ικανοποιητικά για διάφορους λόγους (και οικονομικούς). Το αποτέλεσμα της κρίσης στην καλύτερη περίπτωση θα να είναι τέτοιο που θα βραβεύσει άριστες προτάσεις αλλά συχνά προτάσεις που δεν έχουν προχωρήσει.

Πιστεύω ότι αν οι προτάσεις είχαν αξιολογηθεί έγκαιρα το παραγόμενο επιστημονικό έργο θα ήταν καλύτερο από αυτό που θα προκύψει μετά από αυτήν την καθυστέρηση.
Αυτό τελικά δεν ήταν και το ζητούμενο;

Ευαγγελία Πιτουρά
Αναπληρώτρια Καθηγήτρια, Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
http://www.cs.uoi.gr/~pitoura