Το τμήμα πλαστικων τεχνων και επιστημων της τεχνης λειτουργει απο το 2000 στο πανεπιστημιο Ιωαννινων.Το τμημα δυστυχως αποτελει αλλο ενα απο τα πολλα τμηματα που δεν αναγνωριζεται το πτυχιο του. Αρχικα ξεκινησε ως θεωρητικο τμημα με την ονομασια «επιστημων της τεχνης» ενω στη συνεχεια απεκτησε περισσοτερο εργαστηριακο-εικαστικο χαρακτηρα .
Το τμημα βασικα κινειται γυρω απο τις εικαστικες τεχνες,ενω παρεχεται σε μικρο βαθμο γνωση καποιων εφαρμοσμενων.
Η θεωρητικη κατευθυνση ασχολειται ελαχιστα με τις εικαστικες τεχνες στην πραξη ενω βασικοι αξονες τις ειναι η ιστορια και η θεωρια της τεχνης.
Ο χαρακτηρας της διαμορφωσης του προγραμματος σπουδων επι μια δεκαετια είναι κατα βαση πειραματικος καθως και παραλληλα συμφεροντολογικος
Βασικες διαφορες απο τις αλλες εικαστικες σχολες στην Ελλαδα ειναι
-ο τροπος εισαγωγης(πανελληνιες με ειδικο μαθημα ελευθερο σχεδιο)
-η ισορροπία των διδακτικων ωρων των θεωρητικων και εργαστηριακων μαθηματων
-η υποχρεωτικη παρακολουθηση περισσοτερων απο ενα εργαστηρια εικαστικης φυσεως
- και η τετραετης φοιτηση εναντι της πενταετους των αλλων εικαστικων σχολων.
Τα βασικα προβληματα του τμηματος ειναι η
1. μη αναγνωριση του πτυχιου απο τους δημοσιους φορεις, (παιδαγωγικο ινστιτουτο και εικαστικο επιμελητιριο για την εικαστικη καρευθυνση)
2. η στεγαση του που γινεται οχι στο βαθμο που θα επρεπε, σε καταλληλα και εξοπλισμενα κτηρια για τη χρησης τους οπως επισης και
3. η ελλειψη μονιμου διδακτικου προσωπικου αποτελεσμα τις ελλιπους χρηματοδοτησης του τμηματος
Τελος μια αναφορα θα πρεπει να γίνει για την παραπληροφοριση σχετικα με τα επαγγελματικα δικαιωματα της σχολης από το επισημο site της σχολης του πανεπιστημιου Ιωαννινων καθως και από την γραμματεια του τμηματος

Ρεπορτάζ:esos.gr

Οι συντάκτες του πολυνομοσχεδίου ή έχουν άγνοια (άσχετοι) ότι τα ΤΕΙ είναι ΑΕΙ ή από κεκτημένη ταχύτητα (που δεν το νομίζω) χαρακτηρίζουν ως ΑΕΙ μόνο τα Πανεπιστήμια και όχι και τα ΤΕΙ.

Διαβάστε παρακάτω τον διαχωρισμό που κάνει το υπ. Παιδείας των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ (Ενώ τα Τ.Ε.Ι είναι Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, βλέπε Νόμο 3549/2007):

Άρθρο 36 Θέματα των Ειδικών Λογαριασμών Κονδυλίων Έρευνας των Α.Ε.Ι.
1. Στην υπ’ αριθμ. 679/1996 κοινή υπουργική απόφαση
«Τροποποίηση και αντικατάσταση της υπ’ αριθμ. Β1/819 απόφασης «Σύσταση Ειδικών Λογαριασμών για τη χρηματοδότηση Ερευνητικών Έργων και σχετικών Υπηρεσιών ή δραστηριοτήτων που εκτελούνται στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα ή Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Χώρας»» (Β΄ 826), όπως κυρώθηκε με το άρθρο 36 του ν. 3794/2009 (Α΄ 156), επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις:

Άρθρο 37
Λοιπά θέματα των Α.Ε.Ι.
1. Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2α του άρθρου 2 του ν. 2083/1992
αντικαθίσταται ως εξής: «Στη Σύγκλητο συμμετέχουν επίσης και εκπρόσωποι των μελών Δ.Ε.Π. σε αριθμό ίσο προς το ένα τρίτο (1/3) των τμημάτων του
πανεπιστημίου, ο οποίος δεν μπορεί να είναι μικρότερος του έξι (6) ούτε όμως
μεγαλύτερος από τον αριθμό των τμημάτων του πανεπιστημίου.» Το τέταρτο
εδάφιο της ίδιας παραγράφου αντικαθίσταται ως εξής: «Οι εκπρόσωποι των
μελών Δ.Ε.Π. ορίζονται από το σύνολο των μελών Δ.Ε.Π. κάθε τμήματος, τα
οποία καλούνται προς τούτο σε ειδική συνεδρίαση, εκ περιτροπής κατ’ έτος, με σειρά την οποία καθορίζει ο πρύτανης ανά τμήμα και βαθμίδα, ώστε κατά τη διάρκεια της θητείας να υπάρχει εκπροσώπηση κάθε τμήματος και κάθε
βαθμίδας τουλάχιστον μία φορά.»
2. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται
αναλόγως και στα Τ.Ε.Ι.

Το θέμα των εξετάσεων για χορήγηση άδειας επαγγέλματος από το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, έχει απασχολήσει και συνεχίζει να απασχολεί την επιστημονική κοινότητα αλλά και την κοινωνία γενικότερα.

Σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία, οι υποψήφιοι επιλέγουν το αντικείμενο της εξέτασης, που μπορεί να είναι είτε με βάση την πτυχιακή εργασία, είτε με βάση τις ενότητες (μαθήματα), όπως αυτές καθορίζονται στην Υ.Α. ΕΔ5/4/339/ΦΕΚ 713/5-10-1984 και σχεδόν αποκλειστικά οι υποψήφιοι επιλέγουν να εξετασθούν στην πτυχιακή τους εργασία.

Η πτυχιακή εργασία αποτελεί υποχρέωση του φοιτητή για την ολοκλήρωση του βασικού κύκλου σπουδών.

Η πτυχιακή εργασία (που έχει θέμα περιορισμένης εφαρμογής και ασφαλώς δεν καλύπτει όλο το εύρος των σπουδών), εκπονείται στο τέλος (κατά τεκμήριο) του κύκλου σπουδών, παρουσιάζεται δε και εξετάζεται στις πτυχιακές εξετάσεις για την απόκτηση του διπλώματος.

Επομένως η πτυχιακή εργασία δεν μπορεί, σε καμμία περίπτωση, να αποτελεί βάση για εξέταση, μεταγενέστερης του διπλώματος.

Πολύ δε περισσότερο, όταν η πτυχιακή εργασία δεν έχει καμία απολύτως σχέση στην εξεταστική διαδικασία η οποία αφορά στη χορήγηση άδειας για την άσκηση επαγγέλματος.

Το ίδιο ασφαλώς ισχύει και για τα μαθήματα του βασικού κύκλου σπουδών, στα οποία ο διπλωματούχος έχει ήδη εξετασθεί και προφανώς έχει επιτύχει.

Ουσιαστικά δηλαδή, με την εξέταση αυτή στο Τ.Ε.Ε., εξετάζεται εκ νέου η επιστημονική επάρκεια του ήδη διπλωματούχου επιστήμονα μηχανικού για να του χορηγηθεί άδεια άσκησης επαγγέλματος χωρίς αυτός να εξετάζεται σε θέματα εφαρμογής.

Παρ’ όλον ότι πολλές φορές το θέμα αυτό έχει τεθεί στο Τ.Ε.Ε., δεν έχει ληφθεί καμμί α απόφαση, αν και έχουν γίνει σχετικές συζητήσεις.

Λίγοι εκ των υποψηφίων διαθέτουν επαγγελματική εμπειρία, στις περισσότερες δε περιπτώσεις, η κοινωνική πίεση είναι αυτή που ‘’οδηγεί’’ στην επιτυχή έκβαση αυτής της εξέτασης.

Σήμερα, η διαδικασία εξέτασης στον περιορισμένο χρόνο που αυτή διεξάγεται, δεν συνάδει με την ουσία της άδειας άσκησης επαγγέλματος, ουσιαστικά δε την υποβαθμίζει.

Υπάρχει κάποιος σήμερα που να πιστεύει ότι είναι λογικό ένας διπλωματούχος μηχανικός να έχει δικαίωμα και δυνατότητα υπογραφής χωρίς κανένα περιορισμό, την επόμενη της απόκτησης του διπλώματός του και χωρίς να έχει καμία επαγγελματική εμπειρία, μέσα από μια εξέταση όπως αυτή περιγράφεται παραπάνω;

Πρέπει να προηγείται μια χρονική περίοδος κατά τη διάρκεια της οποίας οι πτυχιούχοι να εργάζονται ώστε να αποκτούν επαφή με το χώρο και το αντικείμενο της εφαρμογής της επιστήμης που σπούδασαν και να είναι ‘’δόκιμοι μηχανικοί’’. Να δίδεται δε η δυνατότητα σε αυτούς να εγγράφονται στο ΤΣΜΕΔΕ, μόνον όμως για ασφαλιστικά δικαιώματα και όχι για επαγγελματικά.

Σε κάθε περίπτωση, πιστεύω ότι οι εξετάσεις για χορήγηση άδειας επαγγέλματος, πρέπει να διεξάγονται ως ακολούθως :

α. Γραπτή εξέταση, κατά τη διάρκεια της οποίας θα εκπονείται ένα θέμα στοιχειώδους προμελέτης που θα επιλέγεται από τον υποψήφιο μεταξύ τριών θεμάτων που θα υποβάλλει η εξεταστική επιτροπή.
Η γραπτή εξέταση θα έχει επαρκή χρονική διάρκεια για την εκπόνηση του εν λόγω
θέματος (π.χ. 4 – 6 ώρες).

β. Προφορική εξέταση κατά τη διάρκεια της οποίας με μια σειρά ερωτημάτων θα εξετάζεται η ικανότητα του υποψηφίου σε τεχνικά και πρακτικά θέματα, ώστε να διαπιστώνεται εάν ο εξεταζόμενος σκέπτεται σαν τεχνικός και έχει αντιληφθεί τις έννοιες της ασφάλειας της κατασκευής, του κόστους των επιλογών.
Η προφορική εξέταση θα έχει επαρκή χρονική διάρκεια.

Δηλαδή, η εξέταση για τη χορήγηση της άδειας ασκήσεως επαγγέλματος θα διεξάγεται σε δύο φάσεις και θα έχει σκοπό να πιστοποιήσει ουσιαστικά τη δυνατότητα του υποψηφίου να λειτουργεί ως επαγγελματίας μηχανικός.

Με εκτίμηση

Γεώργιος Κ. Χατζηκωνσταντής

Ράνυ Καλούρη