Σχόλια στο Προτάσεις για την Παιδεία

Από: stelios

stelios — Wed, 24 Feb 2010 07:39:14 +0000

Σωστά τα λέτε κε Αυλωνίτη, αλλά να δουμε ποιοί θα σας ακουσουν αφου αυτο που γινεται εδω και δεκαετίες είναι ενας ατελείωτος «διάλογος» = απειρες εργατοώρες ειδικών και επιτροπών που και αυτές αμείβονται μέχρι να έρθουν οι επόμενες επιτροπές να αρχίσουν τα ίδια και αντε πάλι!!!!
Αμεσα θα έπρεπε να εφαρμοστούν απο το Σεπτέμβριο φέτος οι περισότερες των προτάσεων συν άλλες πλείστες!
ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΕΥΘΥΝΕΣ

Από: helenitsaki

helenitsaki — Mon, 22 Feb 2010 18:56:40 +0000

Συμφωνώ με τον περιορισμό της ύλης και των ωρών διδασκαλίας στα σχολεία έτσι ώστε να υπάρχουν μεγαλύτερα διαλείμματα και να προστεθούν ώρες για θεατρο, χορό, τέχνες, αθλητικά κλπ, με απώτερο σκοπό να αναπτύξουν την πνευματική μόρφωση των μαθητών σε συνδυασμό με το παιχνίδι και την ξεκούραση. Ομως διαφωνώ με την διακοπή της διδασκαλίας ξένων γλωσσών στα σχολεία και να τα αφήσουμε μόνο στα φροντηστήρια γιατί έτσι καταδικάζουμε τους μαθητές που έχουν οικονομική στενότητα να μην μαθαίνουν ξένες γλώσσες. Η γνώση μιας έστω ξένης γλώσσας πρέπει να αποτελεί βασικό μάθημα στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο.

Από: Μαρια

Μαρια — Tue, 16 Feb 2010 11:44:19 +0000

Δε ξέρω τι λέτε εσείς και ούτε θα κάτσω να το διαβάσω. Ένα έχω να πω. Επιτρέπετε το 2010 η τιμωρία των μαθητών δημοτικού να είναι ΓΡΑΨΕ 20 ΦΟΡΕΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΙΛΑΩ ΣΤΗ ΤΑΞΗ ; Και ας πούμε ότι αυτό σας φαίνεται φυσιολογικό… τιμωρία τέτοιου είδους από γυμναστή;; που ακούστηκε αυτό ;;;;
Τα συγχαρητήρια μου στους δασκάλους για τη σύγχρονο μεθοδολογία που ακολουθούν και σε αυτούς που τους επιτρέπουν να διδάσκουν τα παιδιά μας με αυτό το τρόπο!!!

Από: joap

joap — Sat, 23 Jan 2010 20:02:21 +0000

Ένα θέμα ,που έχει σχέση με την αποτελεσματικότητα του λυκείου κυρίως ,είναι η μεγάλη ανομοιογένεια ή καλύτερα ετερογένεια που εμφανίζεται στις τάξεις όσον αφορά το επίπεδο των μαθητών. Υπάρχουν μαθητές άριστοι και μαθητές με τεράστια κενά που αδυνατούν να παρακολουθήσουν. Το μάθημα γίνεται βαρετό για τους μεν και ακατάληπτο για τους δε ,όταν ο καθηγητής ακολουθεί μια μέση οδό. Είναι πρακτικό ζήτημα και οδηγεί σε δυσλειτουργία της τάξης, όπου είναι σύνηθες να χάνεται και ο τυπικός έλεγχος. Αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο στα θετικά μαθήματα: μαθηματικά , φυσική , χημεία. Τα μαθήματα αυτά στο λύκειο έχουν υψηλό επίπεδο, σχεδόν πρώτου έτους σπουδών σε ΑΕΙ.
Εύκολα φαντάζεται κανείς τι συμβαίνει όταν στην τεχνολογική κατεύθυνση γ λυκείου για παράδειγμα γίνεται διαφορικός λογισμός η κυματική. Είναι αδύνατη η παρακολούθηση από την πλειοψηφία των μαθητών και παρόλο που καταφεύγουν σε εξωσχολική βοήθεια στις εξετάσεις αποτυγχάνουν σε ποσοστά πολλές φορές που αγγίζουν το 80%.
Μια ιδέα που άκουσα από πλευράς υπουργείου είναι να χαμηλώσει το επίπεδο σε αυτά τα μαθήματα. Κάτι τέτοιο πρέπει, για να λειτουργήσει ,να εφαρμοστεί από την πρώτη γυμνασίου σε ένα εντελώς ανανεωμένο πρόγραμμα ύλης μαθημάτων.
Πολλοί είναι αυτοί που θα διαμαρτυρηθούν ότι υποβαθμίζονται τα βασικά μαθήματα αλλά προκειμένου να μένουν οι περισσότεροι μαθητές εντελώς εκτός όπως συμβαίνει τώρα είναι μια λύση.
Μια άλλη σκέψη που μου φαίνεται πιο συνθετική είναι να υπάρχουν επίπεδα για το κάθε μάθημα που να ξεκινούν από ένα προσιτό και να καταλήγουν σε κάποιο υψηλότερο.
Στα μαθηματικά ή την φυσική για παράδειγμα υπάρχει το μάθημα γενικής παιδείας και το μάθημα των κατευθύνσεων. Δηλαδή υπάρχει αυτή η διαμόρφωση επιπέδων σε μαθήματα και στο τωρινό σύστημα αλλά είναι υποχρεωτικά για όλους και απλά η επιλογή κάποιου περιορίζεται στην μοριοδότηση για την πρόσβαση στην τριτοβάθμια.
Αν όμως ο μαθητής ανάλογα με τις δυνατότητές του και την κλίση του είχε το δικαίωμα να επιλέγει το επίπεδο του μαθήματος, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε ποιο ομογενή τμήματα και η διδασκαλία θα γινόταν ευκολότερη υπόθεση.
Θα μπορούσε δηλαδή ο μαθητής να έχει μια δυνατότητα να συμμετέχει και ο ίδιος στην διαμόρφωση του προγράμματος του. Αυτό θα τον έβαζε σε μια διαδικασία να δει τι τον ενδιαφέρει και να στραφεί περισσότερο σ’ αυτό.
Ένα υποχρεωτικό βασικό επίπεδο ,ανάλογα με την τάξη ,θα εξασφάλιζε το μίνιμουμ απαιτήσεων φοίτησης στο λύκειο. Θα έκανε προσιτό το σχολείο και για αυτόν που σήμερα στην ουσία είναι εκτός τουλάχιστον στο μαθησιακό μέρος.
Για τα ΑΕΙ θέλω να επισημάνω κάτι που μπορεί να θεωρηθεί αφελές αλλά νομίζω ότι έχει μια σημασία: οι φοιτητές και οι καθηγητές ,γενικά ο κόσμος του πανεπιστημίου, εμφανίζονται ως «ξένοι» μεταξύ τους χωρίς μια παράδοση κοινωνικών συναναστροφών τόσο στο πλαίσιο των σπουδών αλλά και εκτός. Η διαπροσωπική επαφή πρέπει να επιδιώκεται με πολλούς τρόπους και να κτίζεται μια αίσθηση ασφάλειας και αποδοχής σε μια κοινότητα ζωντανή και δραστήρια. Οι καθηγητές να μην εμφανίζονται ως τα ιερά τέρατα προκαλώντας δέος στους φοιτητές αλλά να είναι πιο προσιτοί και ανθρώπινοι, άλλωστε έχουν και αυτοί να ωφεληθούν με την αλληλεπίδραση.
Κάνω αυτή την πρόταση βασισμένος σε έρευνες που δείχνουν ότι η φοιτητική ζωή εμφανίζει δυσκολίες που δύσκολα υποψιάζεται κανείς. Πρέπει να υπάρχει ένταξη του φοιτητή στην κοινότητα του πανεπιστημίου αλλά και ενθάρρυνση στην πορεία του.
Ένας γνωστός μου, που διδάσκει σε αγγλικό πανεπιστήμιο ,με εξέπληξε όταν μου ανέφερε ότι μέρος των καθηκόντων του είναι να έρχεται περιοδικά σε επαφή με φοιτητές που δεν εμφανίζουν καλή απόδοση και να συζητά μαζί τους σχετικά.
Γενικά νομίζω ότι η βελτίωση της κοινωνικής ζωής στο πανεπιστήμιο εμπνέει μια πιο δημιουργική ατμόσφαιρα. Λίγο να αλλάξει μια παράδοση αποστασιοποίησης είναι κάτι που θα φέρει πιο κοντά τους φοιτητές στην γνώση και θα τους τονώσει το ηθικό…

Από: ΔΕΣΠΟΙΝΑ

ΔΕΣΠΟΙΝΑ — Sat, 23 Jan 2010 19:48:50 +0000

Αγαπητέ κύριε Αυλωνίτη,

Συμφωνώ με τα περισσότερα σημεία, απλά πλεόν αναρωτιέμαι αν τελικά υπάρχει η πολιτική βούληση να αλλάξουν κάποια πράγματα, σίγουρα όμως το πρώτο που πρέπει να αλλάξει είναι οι ανθρώπινες συνειδήσεις, ο κανόνας του «minimum effort», των αρπαχτών κλπ..
Στο ακραίο ίσως σημείο να μη διδάσκονται ξένες γλώσσες στα σχολεία αφού υπάρχουν τα φροντιστήρια καλό θα ήταν να γίνεται θέατρο, μουσική και χορός στα Γυμνάσια έτσι ώστε τα παιδιά από τη μια να εκτονώνονται και από την άλλη να χαλαρώνουν κάπως. Αυτός ο βομβαρδισμός γνώσεων επι 7ώρου με 5λεπτα διαλείμματα κουράζει πολύ τα παιδιά.