Ρεπορτάζ:esos.gr

Οι συντάκτες του πολυνομοσχεδίου ή έχουν άγνοια (άσχετοι) ότι τα ΤΕΙ είναι ΑΕΙ ή από κεκτημένη ταχύτητα (που δεν το νομίζω) χαρακτηρίζουν ως ΑΕΙ μόνο τα Πανεπιστήμια και όχι και τα ΤΕΙ.

Διαβάστε παρακάτω τον διαχωρισμό που κάνει το υπ. Παιδείας των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ (Ενώ τα Τ.Ε.Ι είναι Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, βλέπε Νόμο 3549/2007):

Άρθρο 36 Θέματα των Ειδικών Λογαριασμών Κονδυλίων Έρευνας των Α.Ε.Ι.
1. Στην υπ’ αριθμ. 679/1996 κοινή υπουργική απόφαση
«Τροποποίηση και αντικατάσταση της υπ’ αριθμ. Β1/819 απόφασης «Σύσταση Ειδικών Λογαριασμών για τη χρηματοδότηση Ερευνητικών Έργων και σχετικών Υπηρεσιών ή δραστηριοτήτων που εκτελούνται στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα ή Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της Χώρας»» (Β΄ 826), όπως κυρώθηκε με το άρθρο 36 του ν. 3794/2009 (Α΄ 156), επέρχονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις:

Άρθρο 37
Λοιπά θέματα των Α.Ε.Ι.
1. Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 2α του άρθρου 2 του ν. 2083/1992
αντικαθίσταται ως εξής: «Στη Σύγκλητο συμμετέχουν επίσης και εκπρόσωποι των μελών Δ.Ε.Π. σε αριθμό ίσο προς το ένα τρίτο (1/3) των τμημάτων του
πανεπιστημίου, ο οποίος δεν μπορεί να είναι μικρότερος του έξι (6) ούτε όμως
μεγαλύτερος από τον αριθμό των τμημάτων του πανεπιστημίου.» Το τέταρτο
εδάφιο της ίδιας παραγράφου αντικαθίσταται ως εξής: «Οι εκπρόσωποι των
μελών Δ.Ε.Π. ορίζονται από το σύνολο των μελών Δ.Ε.Π. κάθε τμήματος, τα
οποία καλούνται προς τούτο σε ειδική συνεδρίαση, εκ περιτροπής κατ’ έτος, με σειρά την οποία καθορίζει ο πρύτανης ανά τμήμα και βαθμίδα, ώστε κατά τη διάρκεια της θητείας να υπάρχει εκπροσώπηση κάθε τμήματος και κάθε
βαθμίδας τουλάχιστον μία φορά.»
2. Οι διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου εφαρμόζονται
αναλόγως και στα Τ.Ε.Ι.

Βασικό στοιχείο της κινητικότητας που υπάρχει εδώ και πολλές δεκαετίες στις Η.Π.Α., και πρόσφατα εισήχθηκε και στην Ευρωπαϊκή εκπαίδευση, είναι ένα βατό σύστημα μονάδων (credits) που επιτρέπει την αναγνώριση του προηγούμενου μαθησιακού έργου και τη μεταφορά του σε άλλα ιδρύματα.

Στην Ευρώπη κυρίως μέσω των προγραμμάτων ERASMUS-SOCRATES έγινε μία προσπάθεια ομογενοποίησης των διαφόρων συστημάτων με την εισαγωγή του European Credit Transfer System (ECTS), στα Ελληνικά «Ευρωπαϊκό Σύστημα Μεταφοράς και Συσσώρευσης Μονάδων». Το σύστημα αυτό έχει εφαρμοστεί με επιτυχία από τμήματα στα πλαίσια του προγράμματος των ευρωπαϊκών ανταλλαγών. Αν δεν κάνω λάθος η προηγούμενη κυβέρνηση επί υπουργίας κ. Γιαννάκου είχε νομοθετήσει την επέκταση του σε όλες τις σχολές.

Το ερώτημα μου είναι κατά πόσο έχει αυτό προχωρήσει? Θα μπορέσει να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο (Syllabus) που θα περιγράφει τα μαθήματα που προσφέρονται από κάθε σχολή και τμήμα, με την περιγραφή του προγράμματος μαθημάτων (στόχοι, προ-απαιτούμενα, τρόπος διδασκαλίας αν είναι εργαστήριο ή θεωρητικό κλπ., υλικό διδασκαλίας όπως βιβλία, συγγράμματα, επιστημονικά άρθρα) και οι αντίστοιχες μονάδες που αναγνωρίζονται με την επιτυχή ολοκλήρωση του. Αν αυτό επιτευχτεί και είναι ενιαία προσβάσιμο ως καθρέπτης του εκπαιδευτικού μας συστήματος, τότε πιο εύκολα μπορεί να γίνει και το επόμενο βήμα.

Άλλο στοιχείο της κινητικότητας είναι και το επίπεδο της συνεργασίας μεταξύ των διαφόρων φορέων που ήδη υφίστανται (ΤΕΙ-ΑΕΙ-Ερευν.Κέντρα-ΙΕΚ, Ινστ. ΕΘΙΑΓΕ κλπ, κλπ). Το πόσα έτη φωτός έχουμε να διανύσουμε μας το θυμίζει το σχόλιο του κ. Τζαμαρία «Ενδιαφέρον όμως έχει η συμπαράσταση της τοπικής κοινωνίας στην πρόοδό του, η αξιοποίηση της γειτονίας του με το Fermi National Accelerator Laboratory και άλλους ερευνητικούς οργανισμούς. Υπάρχει αντίστοιχο παράδειγμα στην Ελληνική κοινωνία;»
Τι να απαντήσουμε σ΄αυτό? Υπάρχουν ελάχιστες και αποσπασματικές προσπάθειες. Ίσως πρέπει να κάνουμε και μία μεγάλη συζήτηση γι αυτό.

Εκτιμώ την κίνηση σας αυτήν ώστε να υπάρξει μία αποδοτική λύση στους νέους που για οποιοδήποτε λόγο δεν περάσαν στην σχολή που ήθελαν και να τους παρεσχέθη η δυνατότητα σε ανώτερες γνώσεις, αλλά ειλικρινά εκπλήσσομαι με τον τρόπο που κάτι τέτοιο προτείνεται.
Στην άμοιρη χώρα μας, σε καιρούς δύσκολους, η ανοιχτή κίνηση και πρωτοβουλία μέσω τής κοινής ανοιχτής διαβούλευσης αποτελεί το μόνο παράθυρο για φρέσκες, νέες ιδέες που θα αποτελέσουν το αύριο.
Παρόλα αυτά εσείς προτείνετε λύσεις του παρελθόντος και μάλιστα εισαγόμενες από το εξωτερικό που εκ φύσεως είναι διαφορετικές από την Ελληνική πραγματικότητα και νοοτροπία. Πρέπει επιτέλους να μπει μία τάξη στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και να σταματήσει η κοροϊδία που ταλανίζει επί χρόνια την ελληνική κοινωνία. Με εφαλτήριο ορισμένες σκέψεις μου, υποβάλλω τα παρακάτω ερωτήματα προς όλους τούς ενδιαφερόμενους.

- Δεν θα ήταν πιο σωστό να υπήρχε μόνο ένας κλάδος πανεπιστημιακής εκπαίδευσης στην χώρα μας; Αυτήν την στιγμή υπάρχει ένας κυκεώνας από Πανεπιστήμια, ΤΕΙ, Κολέγια (Παραρτήματα Εξωτερικού) και Κολέγια που δεν έχουν συνεργασία.
Δεν είναι θεμιτό πρωταρχικά να βάλουμε μία τάξη στην παιδεία και μετά να μιλήσουμε για καινούργιες ιδέες; Οι τόσες χιλιάδες ψυχές πού βρίσκονται σε ΤΕΙ και Κολέγια είναι πολίτες β΄και γ΄κατηγορίας αντίστοιχα; Προσωπικά πιστεύω πώς είναι άστοχο να βασίζεστε στο αμερικάνικο πρότυπο. Η πιο βιώσιμη λύση θα ήταν να βασιστούμε στην χειρότερη περίπτωση στην λύση που έγινε πράξη προ είκοσι ετών στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου καταργήθηκαν τα εκεί ΤΕΙ τής Αγγλίας και μετατράπηκαν σε Πανεπιστήμια. Με αυτόν τον τρόπο υπάρχουν μόνο Πανεπιστήμια και έτσι ο νέος δεν αποπροσανατολίζεται, αφού υπάρχει μόνον ένας φορέας και έτσι, ένας μόνο στόχος πού θα έχει στο μέλλον εάν επιθυμεί να εισαχθεί στην ανώτατη εκπαίδευση.
Επίσης πιστεύω πώς με μεθόδους απεξάρτησης και αυτονομίας των πανεπιστημίων με την εποπτεία πάντοτε τού κράτους αλλά και με την επιβολή μειωμένων διδάκτρων με εσωτερικό έλεγχο θα αποτελούσαν το εφαλτήριο για την πολυπόθητη αξιολόγηση.
Με τούς άνωθεν τρόπους συνεισφέρουμε έμπρακτα σε μία βιώσιμη λύση για το μέλλον ώστε να πάψουμε να εξαρτόμαστε από την λαίλαπα των κρατικών δανεισμών ώστε παράλληλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα να συνεισφέρουν στην ανάταση τις οικονομίας, αλλά και τις ανταλλαγής κουλτούρας πού θα προκύψει με την δημιουργία ακόμη και Αγγλικών τμημάτων.

- Θέλουμε να συμβαδίζουμε με την Ευρωπαϊκή Ένωση, η όχι; Θα εφαρμοστεί ή συνθήκη τις Μπολόνια ή θα αποτελούμε τον ουραγό τής Ευρώπης και σε αυτό το θέμα; Θέλουμε φοιτητές να δουλεύουν στα 21 όπως συμβαίνει σε όλα τα υπόλοιπα κράτη; Ποιος είναι ο στόχος ακριβώς του σημερινού πανεπιστημίου; Να είναι ανταγωνιστικό δίνοντας τα κατάλληλα εφόδια για το αύριο, ή απλά να γεμίζει γνώση μη υλοποιησιμη για το μέλλον; Επιτέλους απαλλάξτε τα πανεπιστήμια από την μάστιγα των κομμάτων που διώχνουν τα λαμπρότερα μυαλά μας στο εξωτερικό.

Επιτελικά, εκπλήσσομαι από το πως προτείνετε κάτι καινούργιο, από την στιγμή που υπάρχουν τόσα πολλά σημερινά προβλήματα. Δεν φοβάστε ότι μία τέτοια πρόταση σάς αποπροσανατολίζει και πάλι την νεολαία, που για άλλη μία φορά θα βρεθεί στο στόχαστρο σας και ενδεχομένως να πληγεί;

Ελπίζω να μπει επιτέλους μία τάξη. Δυστυχώς, οι αρχαίοι υμών πρόγονοι μας άφησαν μία κληρονομιά που δεν δυνάμεθα να συντηρήσουμε.

Ρωμανός

Με πολύ ενδιαφέρον διάβασα τις προτάσεις σας για τα κολλέγια τύπου Αμερικής τα οποία και υποστηρίζεται,απ΄ότι αντιλαμβάνομαι, ως λύση στο πρόβλημα της εκπαίδευσης.
Προσωπικά εργάζομαι σε διάφορες βαθμίδες εκπαίδευσης τόσο στον ιδιωτικό όσο και τον δημόσιο τομέα εκείνο που μπορώ να διαπιστώσω είναι μία προχειρότητα στο τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.Αυτό δεν είναι μόνο δική μου διαπίστωση αλλά και άλλων συναδέλφων.
Θεωρώ ότι υπάρχουν αρκετά εκπαιδευτικά ιδρύματα, που μπορούν να αναδιοργανωθούν, να αναθεωρήσουν ιδέες και τρόπους λειτουργίας ,να αποκτήσουν βιβλιοθήκες και βασικό ηλεκτρονικό εξοπλισμό αλλά και αίθουσες ανθρώπινες για τους μαθητές-σπουδαστές τους και να παίξουν το ρόλο του ελληνικού κολλεγίου προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τις δυνατότητες αυτού του τόπου.
Εκείνο που ακούω συχνά από τους σπουδαστές είναι ότι πολλοί υποψήφιοι λόγω ηλικίας αποκλείονται από σχολές επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης.Αναρωτίεμαι λοιπόν,δημιουργώντας κολλέγια θα έχουν περισσότερες ευκαιρίες εκπαίδευσης και κατάρτισης ή το κόστος σπουδών θα τους αποθαρρύνει ή η επιλογή θα γίνεται όπως στο Ανοιχτό.
Θεωρώ ότι το Ανοιχτό πανεπιστήμιο ήταν μια θετική κίνηση όχι όμως προσιτή σε όλους και κατά τη γνώμη μου άδικη ως προς την επιλογή των υποψήφιων προπτυχιακών και μεταπτυχιακών φοιτητών.
Τέλος προσπαθώ να φέρω στο μυαλό μου την οργάνωση του τωρινού εκπαιδευτικού συστήματος και κάπου μπερδεύομαι.
Φυσικά θα ήθελα να θίξω και άλλους θεσμούς και ιδρύματα αλλά θα περιοριστώ σε αυτά που παρέθεσα.Άν λοιπόν οι ειδικοί των εκπαιδευτικών θεμάτων κρίνουν ότι η Ελλάδα αντέχει κι άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα και ότι τα ήδη υπάρχοντα λειτουργούν άριστα,τότε ΝΑΙ οδηγήστε μας στη νέα εποχή εκπαίδευσης και νέων ευκαιριών.
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.

το μοντέλο των Δημόσιων Κολλεγίων έχει αναπτυχθεί και λειτουργήσει στις ΗΠΑ κάτω από συγκεκριμένες προϋποθέσεις και υποδομές που στην Ελλάδα δεν υπάρχουν και που για να δημιουργηθούν, χρειάζεται σοβαρή χρηματοδότηση και φυσικά όχι η υπάρχουσα, ύψους 2,5% ή 3,5% του ΑΕΠ.

Ένα στοιχείο που δεν έχει αναφερθεί , είναι η γεωγραφική – εδαφική δομή της χώρας μας.

Εάν στην Ηπειρωτική χώρα μπορεί να υπάρξει τουλάχιστον ένα (01) δημόσιο κολλέγιο, περίπου, ανά (σημερινό) Νομό, τότε για τη μεταφορά τους οι σπουδαστές εξυπηρετούνται με τα ιδιωτικά οχήματα τους ή με τρένο ή ΚΤΕΛ, σε μικρά χρονικά διαστήματα , αποφεύγοντας την περαιτέρω οικονομική επιβάρυνση του οικογενειακού προϋπολογισμού με έξοδα διαμονής (ενοικίαση σπιτιού, οικοσκευή) και διατροφής.

Τι γίνεται όμως με τα νησιά;;; Ένας σημερινός Νομός όπως οι Κυκλάδες ή τα Δωδεκάνησα αποτελούνται από πολλά νησιά με αραιή συγκοινωνία που είναι ιδιαίτερα ακριβή.

Πως θα μετακινείται καθημερινά ο σπουδαστής της Νισύρου ή της Καλύμνου ή της Λέρου ή της Καρπάθου στη Ρόδο;;;
-με ένα πλοίο την ημέρα, που περνά σε ώρες που δε βολεύουν έναν σπουδαστή;;
-με 3 έως 4 ώρες ταξίδι μέχρι τη Ρόδο και τις ίδιες για την επιστροφή του,(μιλάμε για πλήρες 8ωρο);;
-καθώς και το απαγορευτικό κόστος πήγαινε – έλα, 40 έως 60 Ευρώ ημερησίως;;;

Θα αναγκαστεί να παραμένει μόνιμα στο νησί του Κολλεγίου, με το ανάλογο κόστος διαμονής και διατροφής, που δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητο για τη σημερινή μέση Ελληνική οικογένεια. Ποιο είναι το κέρδος αυτής της Οικογένειας, από την εξάλειψη των εξόδων στα φροντιστήρια, που θέτετε ως έναν από τους στόχους του σχεδίου;;;

Εάν πάλι υποθέσουμε ότι στα νησιά θα υπάρχουν περισσότερα κολλέγια για κάλυψη των αναγκών, πόσα θα μπορούν να δημιουργηθούν για να μην καταλήξουν οικονομικά ασύμφορα;;
Πως, επίσης, θα εγγυηθεί το Υπουργείο την ποσοτική και ποιοτική επάρκεια καθηγητών όλων των ειδικοτήτων που θα επιθυμούν (??) να μετοικήσουν σε μικρά νησιά με το μισθό ωρομισθίου εκπαιδευτικού , εφόσον σε νησί και μικρός είναι ο αριθμός των σπουδαστών και ακόμα μικρότερος σε επιμέρους ειδικότητες, δεν δικαιολογείται θέση μόνιμου και αξιόμισθου εκπαιδευτικού. ( Γνωρίζετε, βέβαια, την έλλειψη καθηγητών πολλών ειδικοτήτων στα Δημόσια ΙΕΚ των νησιών που είναι σχεδόν όλοι τους Ωρομίσθιοι των 4-6 ωρών).

Με όλο το σεβασμό , κύριε Υπουργέ ,
χρειάζεται, πραγματικά, πολύ καλός σχεδιασμός , για να πετύχει το μοντέλο των κολλεγίων στην Ελλάδα και να μην υπάρξει κανένας Έλληνας (όπου και εάν κατοικεί) αδικημένος και υποβαθμισμένος σε οικονομικό και εκπαιδευτικό, αντίστοιχα , επίπεδο.

Σας ευχαριστώ πολύ,
που μου δώσατε την ευκαιρία να εκφράσω τις ανησυχίες μου και την καλοπροαίρετη (ειλικρινά) κριτική μου.