Άρθρο 1

1. Το επάγγελμα του Βιολόγου ασκούν οι Πτυχιούχοι των Τμημάτων Βιολογίας των Πανεπιστημίων της χώρας.

2. Οι Βιολόγοι δύνανται να απασχολούνται με αμοιβή, ατομικά ή σε συνεργασία με επιστήμονες άλλης ειδικότητας, στο γνωστικό αντικείμενο της Επιστήμης της Βιολογίας.

Άρθρο 2

1. Ο Βιολόγος δρα επαγγελματικά με οποιαδήποτε εργασιακή σχέση, καθώς και με τη μορφή παροχής υπηρεσιών, συμβουλών και γνωματεύσεων.

2. Ο Βιολόγος ασχολείται επαγγελματικά με κάθε αντικείμενο που αφορά στην προέλευση στη λειτουργία και στην εξέλιξη – από το επίπεδο των μορίων έως το επίπεδο των κοινωνιών – κάθε μορφής ζωής και στις εφαρμογές των παραπάνω. Επίσης ασχολείται με τους αβιοτικούς παράγοντες που σχετίζονται με τη ζωή, με το περιβάλλον και με τις μεταξύ τους σχέσεις.

3. Για την ανάληψη επαγγελματικών δραστηριοτήτων, τεχνικών, επιστημονικών ευθυνών και μελετών απαιτείται άδεια άσκησης επαγγέλματος που απονέμεται από ειδικό προς τούτο φορέα, που θα καλύπτει το φάσμα των επιστημών, Ποιότητας Ζωής, π.χ. Υγείας, Βιολογίας, Χημείας, Περιβάλλοντος (για θέματα Υγείας).

Για το λόγο αυτό θα καθορισθούν:

α. η συγκρότηση του ενιαίου φορέα που θα καλύπτει όλο το φάσμα των συναφών ειδικοτήτων.

β. τα 3 Επίπεδα Τεχνικής Ευθύνης που αντιστοιχούν σε συνήθεις δραστηριότητες, προωθημένες δραστηριότητες και εξειδικευμένες δραστηριότητες καθώς και οι προϋποθέσεις και η διαδικασία εξέλιξης από το ένα επίπεδο στο άλλο, με βάση τις πιστοποιημένες γνώσεις, εμπειρία ή/και Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Σπουδών, εξειδίκευση ή/και Διδακτορικό Δίπλωμα.

γ. τα όρια Τεχνικής Ευθύνης που αντιστοιχούν σε όλες τις δραστηριότητες που αναφέρονται στη συνέχεια.

Άρθρο 3

Οι Πτυχιούχοι των Τμημάτων Βιολογίας δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στους ακόλουθους, ενδεικτικά αναφερόμενους τομείς:

α) στην εκπαίδευση, σε εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των βαθμίδων, με αντικείμενο διδασκαλίας τη βιολογία καθώς και κάθε άλλο γνωστικό αντικείμενο που σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με τη βιολογία, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά.

β) στην έρευνα κάθε γνωστικού αντικειμένου που υπάγεται στον ευρύτερο τομέα της Βιολογίας και είτε έχει αμιγώς θεωρητική- επιστημονική κατεύθυνση, μη συνδεόμενη με εμπορικούς σκοπούς, είτε προορίζεται για βιομηχανική εφαρμογή και διεξάγεται με πρωτοβουλία και χρηματοδότηση δημόσιων ή ιδιωτικών φορέων, σε ερευνητικά κέντρα, ινστιτούτα, ιδρύματα και εργαστήρια που ανήκουν στο δημόσιο ή σε ιδιώτες, καθώς και σε αρμόδιες διευθύνσεις, υποδιευθύνσεις ή τμήματα εθνικών, ευρωπαϊκών ή διεθνών οργανισμών και ιδιωτικών επιχειρήσεων.

γ) στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με αντικείμενα όπως:

i. η επιλογή των βιολογικών υλικών-δειγμάτων και γενετικού υλικού και των βιολογικών και βιοχημικών μεθόδων εξέτασης και ανάλυσής τους, ο έλεγχος της ποιότητας των αναλύσεων, ο έλεγχος της εφαρμογής των αρχών ορθής εργαστηριακής πρακτικής και ασφάλειας, η ερμηνεία και η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των αναλύσεων που πραγματοποιούνται σε βιοαναλυτικά εργαστήρια, όπως μοριακής βιολογίας, γενετικής, βιοχημείας, ανοσοβιολογίας, μικροβιολογίας, κυτταρολογίας και άλλα.

ii. η επιλογή και ο έλεγχος εργαστηριακών διεργασιών που αφορούν στην αναπαραγωγή και στον έλεγχο ή στη διατήρηση γαμετών ή εμβρύων ή αρχέγονων κυττάρων και οι εφαρμογές τους.

iii. η επιλογή και ο έλεγχος της ποιότητας των βιολογικών και βιοδραστικών αντιδραστηρίων (αντισώματα, ραδιοϊσότοπα και άλλα), και των εφαρμογών τους στις βιοεπιστήμες, καθώς και σε κάθε άλλη σχετική επιστήμη, στην οποία η χρήση τους κρίνεται αναγκαία.

iv. η εκπόνηση βιολογικών μελετών και εργαστηριακών αναλύσεων (για παράδειγμα βιολογικές, βιοχημικές, γενετικές) και ο εν γένει έλεγχος της επίδρασης των βιομηχανικών δραστηριοτήτων και κάθε άλλου είδους ανθρώπινης δραστηριότητας, στους βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες του οικοσυστήματος.

v. ο έλεγχος της οικολογικής ποιότητας των νερών, του εδάφους και του αέρα καθώς και ο βιολογικός έλεγχος των τροφών.

vi. η εκπόνηση βιολογικών μελετών και εργαστηριακών αναλύσεων και η διενέργεια ελέγχων με αντικείμενο τους βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες του οικοσυστήματος και των σχέσεων μεταξύ τους.

vii. η δειγματοληψία, η διενέργεια οικολογικών ελέγχων και η αξιολόγηση περιβαλλοντικών δειγμάτων και συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης ως περιβαλλοντικοί ελεγκτές.

viii. η οργάνωση και η διαχείριση προστατευμένων περιοχών της φύσης, εθνικών πάρκων, προστατευμένων φυσικών σχηματισμών και τοπίων, περιοχών οικοανάπτυξης, μουσείων φυσικής ιστορίας, ζωολογικών και βοτανικών κήπων.

ix. η εκπόνηση μελετών βιολογικής προστασίας και διαχείρισης του περιβάλλοντος, όπως η διαχείριση της ατμόσφαιρας, των αερίων αποβλήτων, των υδάτων, των υγρών και στερεών αποβλήτων, των απορριμμάτων, των τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων, των θορύβων, των δονήσεων και των κραδασμών. Επίσης μελετών βιοαποκατάστασης του περιβάλλοντος και των ειδικότερων φυσικών στοιχείων που έχουν ρυπανθεί, όπως των υπόγειων και επιφανειακών υδάτων και του εδάφους.

x. η εκπόνηση αλιευτικών μελετών, η διοίκηση, διαχείριση και προστασία θαλάσσιων πάρκων, υδροβιότοπων, ποταμών, λιμνών, ορεινών και ημιορεινών ρεόντων υδάτων και κάθε άλλου υδάτινου σχηματισμού που απαιτεί γνώσεις Υδροβιολογίας , Ιχθυολογίας και Αλιευτικής Αλιείας.

xi. η επιλογή, ο σχεδιασμός και ο έλεγχος της ποιότητας και της εφαρμογής βιοτεχνολογικών μεθόδων και μεθόδων γενετικής μηχανικής στην διατήρηση και αξιοποίηση γενετικών πόρων, στους τομείς της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και της αλιείας καθώς και σε κάθε προϊόν που παράγεται ή παρασκευάζεται, σύμφωνα με τις ανωτέρω μεθόδους.

xii. έλεγχος γενετικά τροποποιημένων οργανισμών και νεοφανών βιολογικών ουσιών όπως για παράδειγμα γενετικά τροποποιημένων πρωτεϊνών και προϊόντων που χρησιμοποιούνται ή παράγονται στους τομείς της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της αλιείας, καθώς και σε βιομηχανίες φαρμάκων, καλλυντικών και άλλες.

xiii. η επιστημονική έρευνα, η παροχή συμβουλών, καθώς και η εφαρμογή τεχνικών στον τομέα της βιοπληροφορικής.

Άρθρο 4

Οι Πτυχιούχοι Βιολόγοι αναλαμβάνουν την ευθύνη υπογράφοντας ατομικά ή συνυπογράφοντας με άλλους ειδικευόμενους επιστήμονες, στα ακόλουθα ζητήματα:

α) αποτελέσματα, των αναλύσεων βιολογικού και γενετικού υλικού, που διεξάγονται στα αναφερόμενα στην παρ. γ περ. i του άρθρου 3 του παρόντος, εργαστήρια.

β) αποτελέσματα των τραπεζών αίματος, που πιστοποιούν την ασφάλεια του αίματος και των συστατικών του και προορίζονται για ιατρική, φαρμακευτική ή βιομηχανική χρήση.

γ) αποτελέσματα των κλινικών δοκιμών φαρμάκων, που προορίζονται για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση ή καλλυντικών, ιδιαίτερα όπου αυτά παρασκευάζονται με βιοτεχνολογικές μεθόδους.

δ) μελέτες και πιστοποιητικά σχετικά με την ασφάλεια ιατροτεχνολογικών και εν γένει υγειονομικών προϊόντων που παρασκευάζονται από ζώντες οργανισμούς.

ε) πιστοποιητικά ελέγχου εφαρμογής των αρχών Ορθής Εργαστηριακής Πρακτικής κατά τον έλεγχο βιοαντιδραστηρίων.

στ) πιστοποιητικά ποιότητας και ασφάλειας για την ανθρώπινη και δημόσια υγεία των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών και νεοφανών προϊόντων.

ζ) μελέτες επιπτώσεων από την άσκηση βιομηχανικών και εν γένει επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στο περιβάλλον, στους βιοτικούς και αβιοτικούς οργανισμούς και στις μεταξύ τους σχέσεις.

η) μελέτες και πιστοποιητικά ελέγχου της οικολογικής ποιότητας και της βιολογικής ασφάλειας των υδάτων, του εδάφους και του αέρα.

θ) αλιευτικές και ιχθυολογικές μελέτες, οικολογικές αξιολογήσεις υδάτων και μικροβιολογικές αναλύσεις νερού, με αντικείμενα όπως την εκτίμηση μικροβιολογικών χαρακτηριστικών του νερού, του φυτοπλαγκτόν, της ιχθυοπανίδας, των μακρόφυτων και των βενθικών οργανισμών.

ι) πραγματογνωμοσύνες που προορίζονται για διοικητική ή ιατροδικαστική χρήση και βασίζονται στην επεξεργασία βιολογικών παραμέτρων και ιδιαίτερα του γενετικού υλικού.

ια) μελέτες και πιστοποιητικά ελέγχου απολυμάνσεων και εντομοκτονιών δημόσιων και ιδιωτικών χώρων.

ιβ) έλεγχο βιολογικών παραμέτρων σε επίπεδο πληθυσμών ή ατόμων και στις επιμέρους λειτουργίες υποκυτταρικών συστατικών, κυττάρων, ιστών, οργάνων ή συστημάτων.

ιγ) προτάσεις που υποβάλλονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή άλλον οργανισμό ή κράτος, σχετικά με επιδοτούμενα προγράμματα έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης που εμπίπτουν στο ευρύτερο πεδίο της βιολογίας.

Άρθρο 5

Η ισχύς του παρόντος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Στον Υφυπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.

Καθορισμός επαγγελματικών δικαιωμάτων των Διπλωματούχων της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

Άρθρο 1

Επαγγελματική κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων

1. Ο Διπλωματούχος Μηχανικός της Σχολής Μεταλλείων – Μεταλλουργών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου έχει κατά τη διάρκεια των σπουδών του εκπαιδευθεί σε θέματα που αφορούν τις εξής δραστηριότητες:

α) τον εντοπισμό, έρευνα, εξόρυξη, παραγωγή και αξιοποίηση ορυκτών και ενεργειακών πρώτων υλών,

β) το σχεδιασμό, ανάπτυξη και λειτουργία μεταλλείων, λατομείων και βιομηχανικών εγκαταστάσεων που παράγουν και αξιοποιούν πρώτες ύλες,

γ) τις μεταλλουργικές διεργασίες,

δ) τη μεταλλοτεχνία και τη μορφοποίηση μετάλλων και κραμάτων,

ε) τη τεχνολογία κεραμικών, υάλου και ηλεκτρονικών υλικών,

στ) τον εντοπισμό και εκμετάλλευση υπόγειων υδροφορέων,

ζ) την ενασχόληση με υπόγεια έργα και ειδικές γεωτεχνικές κατασκευές, όπως εξειδικεύονται και υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις παραγράφους που ακολουθούν,

η) την ασφάλεια της εργασίας,

θ) τη διαχείριση της ποιότητας και

ι) θέματα προστασίας και αποκατάστασης του περιβάλλοντος, σε τομείς του Προγράμματος Σπουδών, όπως προκύπτουν από τις ανωτέρω δραστηριότητες.

2. Για την ανάληψη των ανωτέρω επαγγελματικών δραστηριοτήτων απαιτείται άδεια άσκησης επαγγέλματος από το διευρυμένο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος.

Για το λόγο αυτό θα καθορισθούν:

α. η διεύρυνση του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος.

β. τα 3 Επίπεδα Τεχνικής Ευθύνης που αντιστοιχούν σε συνήθεις δραστηριότητες, προωθημένες δραστηριότητες και εξειδικευμένες δραστηριότητες καθώς και οι προϋποθέσεις και η διαδικασία εξέλιξης από το ένα επίπεδο στο άλλο, με βάση τις πιστοποιημένες γνώσεις, εμπειρία ή/και Μεταπτυχιακό Δίπλωμα Σπουδών, εξειδίκευση ή/και Διδακτορικό Δίπλωμα.

γ. τα όρια Τεχνικής Ευθύνης που αντιστοιχούν σε όλες τις δραστηριότητες που αναφέρονται στη συνέχεια, όπως θα καθορίζονται εκάστοτε και για κάθε ειδικότητα από το διευρυμένο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος.

3. Ο Διπλωματούχος της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών του Ε.Μ.Π. μετά την απόκτηση άδειας άσκησης επαγγέλματος από το διευρυμένο Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος, δύναται να απασχολείται επαγγελματικά στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από ειδικές διατάξεις, στους εξής τομείς δραστηριοτήτων:

α) Εκμεταλλεύσεις ορυκτών πρώτων υλών (μεταλλευμάτων, βιομηχανικών και ενεργειακών ορυκτών, μαρμάρων, διακοσμητικών λίθων και αδρανών υλικών), με επιφανειακές, υπόγειες ή υποθαλάσσιες μεθόδους.

β) Εκμεταλλεύσεις ταμιευτήρων υδρογονανθράκων (πετρέλαιο, φυσικό αέριο και άλλα) καθώς και αξιοποίηση αυτών για αποθήκευση υδρογονανθράκων, διοξειδίου του άνθρακα και άλλων.

γ) Εκμεταλλεύσεις γεωθερμικών πεδίων καθώς και ενεργειακών συστημάτων αβαθούς γεωθερμίας.

δ) Εργασίες διερεύνησης του εδάφους και υπεδάφους με γεωλογικές, κοιτασματολογικές, γεωφυσικές, γεωχημικές, ορυκτολογικές, γεωτρητικές και άλλες μεθόδους και στόχο την ανίχνευση, εντοπισμό και αξιολόγηση φυσικών πόρων, την κατασκευή τεχνικών έργων, την πρόληψη και αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και άλλα.

ε) Εξορυκτικά και τεχνικά έργα στα οποία απαιτείται η χρήση εκρηκτικών υλών (εκβραχισμοί, καθαιρέσεις κτιρίων και άλλων κατασκευών και άλλα), καθώς και εγκαταστάσεις παραγωγής, αποθήκευσης, καταστροφής και διακίνησης εκρηκτικών υλών.

στ) Μονάδες εμπλουτισμού ή και επεξεργασίας ορυκτών πρώτων υλών.

ζ) Μονάδες κατεργασίας μεταλλευμάτων, βιομηχανικών ορυκτών και δευτερογενών πρώτων υλών (παλαιομέταλλα, αποφρύγματα και άλλα), με πυρομεταλλουργικές, υδρομεταλλουργικές και άλλες μεθόδους.

η) Μονάδες ανακύκλωσης και ανάκτησης χρήσιμων υλικών, με μεθόδους εμπλουτισμού, μεταλλουργικές τεχνικές ή άλλες τεχνολογίες.

θ) Μονάδες παραγωγής πυρίμαχων υλικών, κεραμικών προϊόντων και προϊόντων υάλου.

ι) Μονάδες παραγωγής τσιμέντου, μονωτικών και πληρωτικών υλικών, κονιαμάτων, όπως γύψος και άλλα.

ια) Μονάδες κατεργασίας και μορφοποίησης μετάλλων και κραμάτων, όπως χαλυβουργεία, χυτήρια, σωληνουργίες, επιμεταλλωτήρια, ελασματουργεία, μηχανουργεία και άλλα.

ιβ) Μονάδες παραγωγής και επεξεργασίας μεταλλουργικών κόνεων, σύνθετων και άλλων υλικών (για παράδειγμα ηλεκτρονικών, μαγνητικών, υπεραγώγιμων και άλλων).

ιγ) Μονάδες παραγωγής και διαχείρισης πρωτογενούς ενέργειας.

ιδ) Εργασίες συγκολλήσεων μετάλλων, καθώς και στον έλεγχο ποιότητας αυτών σε βιομηχανίες, ναυπηγεία, μεταλλικές κατασκευές και άλλα.

ιε) Εργασίες καθαρισμού και προετοιμασίας μεταλλικών ή μη μεταλλικών επιφανειών (αμμοβολή, ψηγματοβολή, υδροβολή και άλλα) καθώς και στην προστασία αυτών από τη διάβρωση.

ιστ) Εργασίες μη καταστρεπτικών ελέγχων σε μέταλλα και κράματα, μεταλλικά προϊόντα, διακοσμητικούς λίθους, μεταλλικές κατασκευές, οπλισμούς και άλλα.

ιζ) Έργα προστασίας περιβάλλοντος σε μονάδες εξόρυξης και επεξεργασίας ορυκτών πρώτων υλών, καθώς και σε συναφείς δραστηριότητες.

ιη) Έργα αποκατάστασης περιβάλλοντος σε εγκαταλελειμμένους μεταλλευτικούς, μεταλλουργικούς και άλλους βιομηχανικούς χώρους.

4. Ο Διπλωματούχος της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων – Μεταλλουργών του Ε.Μ.Π. έχει δυνατότητα επαγγελματικής ενασχόλησης, κατά το μέρος που αντιστοιχεί στις επιστημονικές του γνώσεις και εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από ειδικές διατάξεις, σε συνεργασία με επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων, οι εξειδικευμένες γνώσεις των οποίων αποδεικνύονται από τους τίτλους σπουδών τους, στους εξής τομείς δραστηριοτήτων:

α) Έργα διάνοιξης σηράγγων, μικροσηράγγων και φρεάτων.

β) Διάνοιξη ειδικών υπογείων έργων όπως αποθηκευτικών χώρων, δεξαμενών, χώρων διάθεσης επικίνδυνων αποβλήτων και άλλων.

γ) Εκσκαφές, μετακινήσεις και αποθέσεις γαιών και ενισχύσεις γεωλογικών σχηματισμών σε τεχνικά έργα.

δ) Έργα πρόληψης και αντιμετώπισης αστοχιών γεωλογικού χαρακτήρα.

ε) Έργα εντοπισμού, διερεύνησης, άντλησης, εμπλουτισμού και προστασίας υδροφόρων σχηματισμών.

στ) Μονάδες παρακολούθησης, συλλογής, επεξεργασίας και διάθεσης στερεών, υγρών και αέριων βιομηχανικών αποβλήτων.

ζ) Έργα απορρύπανσης εδαφών.

η) Εκπόνηση μελετών και πραγματογνωμοσύνες των δραστηριοτήτων που περιγράφονται στο παρόν άρθρο.

θ) Ανάπτυξη και διαχείριση συστημάτων ποιότητας και πιστοποίηση προϊόντων, μονάδων, διαδικασιών και άλλων, στις δραστηριότητες που περιγράφονται στο παρόν άρθρο.

ι) Υγιεινή και ασφάλεια της εργασίας (εκτέλεση καθηκόντων τεχνικού ασφάλειας, εκπόνηση μελετών εκτίμησης και διαχείρισης κινδύνου), στις δραστηριότητες που περιγράφονται στο παρόν άρθρο.

5. Στο πλαίσιο των ανωτέρω αντικειμένων, ο Διπλωματούχος Μηχανικός Μεταλλείων – Μεταλλουργός έχει, μεταξύ άλλων επιστημόνων, δυνατότητα πρόσβασης σε:

α) Ερευνητικά κέντρα και εργαστηριακές μονάδες που σχετίζονται με τις δραστηριότητες που περιγράφονται στο παρόν άρθρο.

β) Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού, οργανισμούς περιφερειακής ανάπτυξης, δημόσιους οργανισμούς καθώς και οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα που σχετίζονται με τις δραστηριότητες που περιγράφονται στο παρόν άρθρο.

γ) Μονάδες και ιδρύματα της δευτεροβάθμιας και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, στη βάση του εκάστοτε ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου.

Άρθρο 2

Έναρξη ισχύος

Η ισχύς του παρόντος διατάγματος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Στον Υφυπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, ακολουθεί η με αριθμό 940/15-6-2010 Επίκαιρη Ερώτηση του Βουλευτή του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Δημητρίου Κρεμαστινού προς την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, σχετικά με τις πρυτανικές εκλογές στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών κ.λπ.

Αναλυτικά η ερώτηση του Βουλευτή κ. Κρεμαστινού έχει ως εξής:

«Στο αρχαιότερο και μεγαλύτερο σε αριθμό μελών πανεπιστήμιο της χώρας, δηλαδή το Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο, διεξήχθησαν προ ημερών πρυτανικές εκλογές, οι οποίες δεν έληξαν με το πέρας της ημέρας, δεδομένου ότι από ορισμένες σχολές εκλάπησαν οι κάλπες. Οι υπόλοιπες κάλπες παρέμειναν κλειστές. Η εκλογή -μόνο για τις κλαπείσες κάλπες- επαναλήφθηκε την επομένη και εξήχθησαν συνολικά αποτελέσματα.

Το θέμα δεν τίθεται για τη συγκεκριμένη εκλογή, αλλά για τον ισχύοντα νόμο, ο οποίος δεν διασφαλίζει εκλογή πρυτανικών αρχών, ανάλογη με οποιουδήποτε πανεπιστημίου της υφηλίου. Κι αυτό γιατί οποιοσδήποτε Πρύτανης οποιουδήποτε ελληνικού πανεπιστημίου, που εκλέγεται με τον ισχύοντα νόμο της συναλλαγής, δεν είναι δυνατόν να διαθέτει το απαιτούμενο κύρος.

Το συμβάν αυτό απεικονίζει δραματικά το τι συμβαίνει σήμερα, δυστυχώς, σε όλα τα πανεπιστήμια της χώρας. Λαμβανομένου, μάλιστα, υπ’ όψιν ότι μέχρι σήμερα άλλοι πρυτάνεις έχουν κακοποιηθεί και δαρεί, άλλοι έχουν καταδικαστεί για εγκληματικές πράξεις, ενώ για άλλους εκκρεμούν κατηγορίες για εγκληματικές πράξεις, ασφαλώς αντιλαμβάνεσθε ότι το πρόβλημα της Ανώτατης παιδείας είναι πάρα πολύ βαθύ και χρειάζεται άμεση επίλυση με θεσμικές μεταβολές.

Ερωτάται η κ. Υπουργός:

Πώς σκέπτεται να αντιμετωπίσει το τεράστιο αυτό θέμα, γιατί χωρίς την εύρυθμη λειτουργία των Α.Ε.Ι., τα οποία ουσιαστικά παράγουν τα στελέχη της βασικής και της μέσης παιδείας, το όλο οικοδόμημα της παιδείας καταρρέει;»

Ο κ. Ιωάννης Πανάρετος, Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, θα απαντήσει στη  ερώτηση του κ. Κρεμαστινού.

Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων):

υχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Η ερώτηση του κ. Κρεμαστινού θέτει ένα από τα προβλήματα που υφίστανται σήμερα, σχετικά με τη λειτουργία των πανεπιστημίων. Και αυτό το πρόβλημα είναι η διοίκηση των Πανεπιστημίων και οπωσδήποτε, ο τρόπος επιλογής της διοίκησης και οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες της διοίκησης.

Νομίζω, όμως, ότι αν δεν δούμε γιατί οι προσπάθειες που έχουν γίνει στο παρελθόν για να βελτιωθεί η λειτουργία της διοίκησης του πανεπιστημίου έχουν αποτύχει, δεν θα είναι εφικτό να προχωρήσουμε σε μία ρύθμιση, η οποία θα είναι αποτελεσματική.

Στο παρελθόν έχουν γίνει πολλές προσπάθειες για λύσεις και έχουν γίνει προτάσεις (όπως και τώρα) π.χ. για αλλαγή των θητειών των πρυτάνεων και για τον τρόπο συμμετοχής των διαφόρων ομάδων που αποτελούν το πανεπιστήμιο στις εκλογές των πρυτάνεων. Η αποτυχία όλων αυτών των προσπαθειών και των προτάσεων οφείλεται, κατά την γνώμη μου, στο ότι όλες ήταν εσωστρεφείς. Αντιμετώπιζαν το πρόβλημα ως ένα πρόβλημα που αφορούσε μόνο το πανεπιστήμιο. Το πανεπιστήμιο όμως και η λειτουργία του αφορούν και την κοινωνία.

Πιστεύω ότι θα πρέπει πλέον να δούμε τι γίνεται διεθνώς: δηλαδή, να δούμε πώς έχουν αντιμετωπίσει το πρόβλημα της διοίκησης τα πανεπιστήμια στο εξωτερικό.

Σήμερα, η πραγματικότητα διεθνώς είναι η εξής. Υπάρχουν δύο προσεγγίσεις στον τρόπο λειτουργίας των πανεπιστημίων. Η μια προσέγγιση είναι αυτή της πλήρους αυτοτέλειας, όπου το πανεπιστήμιο λειτουργεί και πράττει αυτό που θεωρεί σωστό, όσον αφορά τα ακαδημαϊκά θέματα. Η άλλη προσέγγιση, που είναι περισσότερο ευρωπαϊκή, είναι αυτή του κρατικού ελέγχου, δεδομένου ότι και το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης προέρχεται από το κράτος.

Είναι φανερό ότι τα πανεπιστήμια εκείνα που έχουν πετύχει και που θεωρούνται σήμερα ως αποτελεσματικά, είναι εκείνα που λειτουργούν με το καθεστώς της  πλήρους αυτοτέλειας. Αυτό που θα πρέπει να δούμε, όμως, είναι πώς το κράτος θα έχει έναν αποτελεσματικό τρόπο ελέγχου στη λειτουργία των πανεπιστημίων, στην περίπτωση που ουσιαστικά χρηματοδοτεί σχεδόν αποκλειστικά τα πανεπιστήμια, όπως γίνεται στην Ελλάδα. Μέχρι σήμερα αυτό δεν το έχουμε καταφέρει.

Στη δευτερολογία μου θα διατυπώσω κάποιες σκέψεις, για το πώς πιστεύουμε ότι μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα.

Ευχαριστώ.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ο Βουλευτής Δωδεκανήσου του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος κ. Δημήτριος Κρεμαστινός έχει το λόγο.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΡΕΜΑΣΤΙΝΟΣ: Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

Κύριε Υφυπουργέ, γνωρίζω τις απόψεις σας πάνω στο θέμα, όπως γνωρίζω και τις απόψεις του Πρωθυπουργού, ο οποίος επιθυμεί την ταχύτερη εξέλιξη πάνω στο θέμα αυτό. Και στόχος, πραγματικά, της ερωτήσεώς μου είναι αυτός, δηλαδή να βοηθήσω από την πλευρά τη δική μου την επιτάχυνση των εξελίξεων.

Διότι η προϊούσα, θα έλεγα, προοδευτική υποβάθμιση -για να μην πω τη λέξη «σήψη»- στα πανεπιστήμια, εκείνο το οποίο θα μας διασφαλίσει θα είναι κάτι ανάλογο με την οικονομία. Και η μεν οικονομία μπορεί να αναταχθεί, η παιδεία όμως, αν οδηγηθεί σε τέτοιο αδιέξοδο, τότε προοιωνίζει πολύ κακά γεγονότα όχι μόνο για τη χώρα, αλλά και για το έθνος.

Έχω πάρει θέση πάνω σε αυτά τα θέματα δημόσια, από άλλες θέσεις -από την ακαδημαϊκή μου θέση- και έχω υποστηρίξει ότι ένας διάλογος, όπως γίνεται μέχρι σήμερα, οδηγεί στις ίδιες θέσεις που τις ξέρουμε όλοι, των συνδικαλιστών, των καθηγητών, των εργαζομένων στα πανεπιστήμια. Ο διάλογος που πρέπει να γίνει, θα πρέπει να είναι με συγκεκριμένο θέμα.

Ποιο πρότυπο πανεπιστημιακό θέλουμε από τα πέντε, από τα δέκα πανεπιστήμια που υπάρχουν σήμερα στον κόσμο και εννοώ τα καλύτερα πανεπιστήμια, σύμφωνα με την κατάταξη της UNESCO; Πρέπει όλοι να καταθέσουν απόψεις πάνω σε αυτό και αυτό πρέπει να ακολουθήσουμε. Εγώ δεν λέω η Κυβέρνηση να ακολουθήσει το πρώτο πανεπιστήμιο που, αν θέλετε, απευθύνεται σε άλλη χώρα, με άλλα οικονομικά και με άλλα standards, αλλά να ακολουθήσει το πέμπτο, το έκτο, το δέκατο. Αυτή τη στιγμή τα πανεπιστήμιά μας δεν έχουν πρότυπο και αυτός είναι ο μεγάλος προβληματισμός.

Εάν οδηγηθεί σε αδιέξοδο ένας τέτοιος διάλογος, έχω την εντύπωση ότι πρέπει κάποια στιγμή να μιλήσει και ο λαός, εάν χρειαστεί. Εννοώ, δηλαδή, να γίνει δημοψήφισμα, που πιστεύω ότι δεν θα χρειαστεί, αν το χειριστεί σωστά η Κυβέρνηση. Μόνο τότε μπορεί να έχουμε κάποιο μέλλον για τα πανεπιστήμια, για την παιδεία. Διαφορετικά, τα πράγματα –όπως λέω και στην ερώτησή μου- εξελίσσονται δραματικά.

Πώς θα μπορούσε κάποιος να πει ότι θα είχαμε ένα πανεπιστήμιο και θα μπορούσαμε να φέρουμε πίσω τους φοιτητές μας, που βρίσκονται στο εξωτερικό; Να υιοθετήσουμε ένα διεθνές, δίφωνο πανεπιστήμιο, όπως έχουν υιοθετήσει όλες οι άλλες χώρες της Ευρώπης και να προσελκύσουμε και φοιτητές από τα άλλα κράτη της Μέσης Ανατολής ή τις Αραβικές χώρες που πηγαίνουν στην Αγγλία. Ένα δημόσιο πανεπιστήμιο –για να μην παρεξηγηθώ, γιατί εύκολα δημιουργούνται διάφορες άλλες θέσεις- που να λειτουργεί όμως ,με αρχές, όπως λειτουργούν τα άλλα πανεπιστήμια της Ευρώπης ή και ορισμένα της Αμερικής.

Κύριε Πρόεδρε, δεν θα ζητήσω παραπάνω χρόνο, αλλά θα ήθελα να παρακαλέσω τον κ. Πανάρετο αν θα μπορούσε να μας πει τι περίπου σκέφτεται αυτή τη στιγμή η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας όσον αφορά το συγκεκριμένο νόμο για την ανώτατη παιδεία που θέλει να φέρει στη Βουλή.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ο κ. Ιωάννης Πανάρετος, Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, έχει το λόγο για να δευτερολογήσει.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων):

Ευχαριστώ τον κ. Κρεμαστινό για τις απόψεις και τις σκέψεις που διατύπωσε. Είχα την τύχη να ξέρω τις απόψεις του ως Υπουργού Υγείας και ότι πάντα συμφωνούσε με την άποψη ότι πρέπει κανείς να μην μένει κλειστός και περιχαρακωμένος στην εσωτερικότητα της λειτουργίας, είτε της υγείας παλιότερα, είτε της παιδείας τώρα, αλλά να προσπαθήσει να αντλήσει πρότυπα ή να μάθει από  διεθνείς πρακτικές οι οποίες είναι αποτελεσματικές.

Αναφέρθηκα στη διοίκηση. Η διοίκηση είναι ένα ουσιαστικό κομμάτι του πανεπιστημίου. Έχει αποδειχθεί ακόμα και σε χώρες όπως η δική μας -όπου η χρηματοδότηση είναι σχεδόν αποκλειστικά κρατική- ότι η διοίκηση η οποία γίνεται αποκλειστικά εσωτερικά από το πανεπιστήμιο έχει αποτύχει και έχει αποτύχει γιατί; Διότι είναι φυσικό αυτοί που ασκούν τη διοίκηση να έχουν αναφορά μόνο σ’ αυτούς που τους εκλέγουν. Ο ευρύτερος προβληματισμός της κοινωνίας και ο τρόπος με τον οποίο το πανεπιστήμιο έχει την ευθύνη και την υποχρέωση να λογοδοτεί στην κοινωνία δεν είναι μέρος της σημερινής λειτουργίας του πανεπιστημίου.

Ας μιλήσουμε για τα περιφερειακά πανεπιστήμια. Η σχέση των περιφερειακών πανεπιστημίων με την περιφερειακή ανάπτυξη δεν υφίσταται, γιατί δεν υπάρχει το κίνητρο εκείνο που θα κάνει τα πανεπιστήμια να έλθουν σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς. Αυτή λοιπόν είναι η μία διάσταση, το πώς θα υπάρχει μία διαφορετική μορφή διοίκησης του πανεπιστημίου, όσον αφορά τις στρατηγικές επιλογές του, που δεν θα είναι πλέον η εποπτεία που κάνει το Υπουργείο Παιδείας, αλλά θα έχει άμεση συμμετοχή η κοινωνία σ’ αυτό.

Το δεύτερο αφορά την εσωτερική λειτουργία του πανεπιστημίου. Η μέχρι σήμερα πρακτική τι δείχνει; Για παράδειγμα, όλα τα πανεπιστήμια θέλουν και άλλα τμήματα, όλα τα πανεπιστήμια ζητούν και άλλους διδάσκοντες. Δεν υπάρχει το κίνητρο για να αντιληφθεί ένα πανεπιστήμιο, ή μάλλον όχι για να αντιληφθεί γιατί το γνωρίζει, αλλά για να μην πιέζει για νέους διδάσκοντες ή για νέα τμήματα. Ειδικά σήμερα όπου η διεπιστημονικότητα έχει αντικαταστήσει διεθνώς την άκρα εξειδίκευση, είναι καιρός πια να ξεφύγουμε από τη λογική των τμημάτων, να μιλήσουμε για μία εσωτερική λειτουργία με ευρύτερες διαστάσεις, όπως είναι για παράδειγμα η σχολή και επίσης να μιλήσουμε για προγράμματα σπουδών και όχι για τμήματα.

Τέλος, μία άλλη πλευρά που έχει μεγάλη σημασία είναι πώς οι εκλογές των καθηγητών θα ξεφύγουν από το να είναι μία εσωτερική διαδικασία, γιατί η διεύρυνση των εκλεκτορικών σωμάτων με την απλή προσθήκη καθηγητών από άλλα πανεπιστήμια επίσης δεν έχει λύσει το πρόβλημα. Κάναμε ένα μικρό βήμα στον τελευταίο νόμο όπου επιτρέψαμε τη συμμετοχή Ελλήνων από το εξωτερικό στα εκλεκτορικά σώματα. Αυτή τη στιγμή επιτρέψαμε τη συμμετοχή αυτή , αλλά θα προσπαθήσουμε να δώσουμε και κίνητρα ώστε πράγματι να αλλάξει αυτή η εσωστρέφεια και να διευρυνθεί η προσέγγιση εκείνη που λέει ότι το πανεπιστήμιο δεν μπορεί να κινείται μόνο εσωτερικά στην Ελλάδα.

Όπως έχει πει και η Υπουργός, πιστεύω ότι μέχρι το τέλος του μήνα θα δώσουμε το γενικότερο πλαίσιο των κατευθύνσεων προς τις οποίες βλέπουμε για τις αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, προσθέτοντας και ένα ακόμα σημείο αναφορικά με τις παρατηρήσεις σας, ότι δηλαδή δεν πιστεύουμε στην προσέγγιση ότι ξεκινάμε ένα διάλογο από μηδενική βάση και ο καθένας λέει τις απόψεις του. Θα έχουμε απόψεις και θα τις καταθέσουμε, όπως είπατε. Επανειλημμένα και ο Πρωθυπουργός έχει διατυπώσει θέσεις για το πώς βλέπει το πανεπιστήμιο και ο διάλογος θα γίνει, αλλά θα προχωρήσουμε οπωσδήποτε στις αναγκαίες εκείνες αλλαγές χωρίς υποχωρήσεις για να αλλάξει η εικόνα του ελληνικού πανεπιστημίου.

Σας ευχαριστώ.

Καθορισμός επαγγελματικών δικαιωμάτων των διπλωματούχων
της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών
του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

Άρθρο 1
Επαγγελματική κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων

1. Ο απόφοιτος της Σχολής Μηχανικών Μεταλλείων-Μεταλλουργών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, ο οποίος ορίζεται ως «Διπλωματούχος Μηχανικός Μεταλλείων-Μεταλλουργός», έχει κατά τη διάρκεια των σπουδών του εκπαιδευθεί σε θέματα που αφορούν τις εξής δραστηριότητες:

α) τον εντοπισμό, έρευνα, εξόρυξη, παραγωγή και αξιοποίηση ορυκτών και ενεργειακών πρώτων υλών,

β) το σχεδιασμό, ανάπτυξη και λειτουργία μεταλλείων, λατομείων και βιομηχανικών εγκαταστάσεων που παράγουν και αξιοποιούν πρώτες ύλες,

γ) τις μεταλλουργικές διεργασίες,

δ) τη μεταλλοτεχνία και τη μορφοποίηση μετάλλων και κραμάτων,

ε) τη τεχνολογία κεραμικών, υάλου και ηλεκτρονικών υλικών,

στ) τον εντοπισμό και εκμετάλλευση υπόγειων υδροφορέων,

ζ) την ενασχόληση με υπόγεια έργα και ειδικές γεωτεχνικές κατασκευές, όπως εξειδικεύονται και υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στις παραγράφους που ακολουθούν,

η) την ασφάλεια της εργασίας,

θ) τη διαχείριση της ποιότητας και

ι) θέματα προστασίας και αποκατάστασης του περιβάλλοντος, όπως προκύπτουν από τις ανωτέρω δραστηριότητες.

2. Μετά την απόκτηση της σχετικής άδειας άσκησης επαγγέλματος από τον αρμόδιο φορέα, ο Διπλωματούχος Μηχανικός Μεταλλείων-Μεταλλουργός δύναται να απασχολείται επαγγελματικά στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από ειδικές διατάξεις, στους εξής τομείς δραστηριοτήτων:

α) Εκμεταλλεύσεις ορυκτών πρώτων υλών (μεταλλευμάτων, βιομηχανικών και ενεργειακών ορυκτών, μαρμάρων, διακοσμητικών λίθων και αδρανών υλικών), με επιφανειακές, υπόγειες ή υποθαλάσσιες μεθόδους.

β) Εκμεταλλεύσεις ταμιευτήρων υδρογονανθράκων (πετρέλαιο, φυσικό αέριο και άλλα) καθώς και αξιοποίηση αυτών για αποθήκευση υδρογονανθράκων, διοξειδίου του άνθρακα και άλλων.

γ) Εκμεταλλεύσεις γεωθερμικών πεδίων καθώς και ενεργειακών συστημάτων αβαθούς γεωθερμίας.

δ) Εργασίες διερεύνησης του εδάφους και υπεδάφους με γεωλογικές, κοιτασματολογικές, γεωφυσικές, γεωχημικές, ορυκτολογικές, γεωτρητικές και άλλες μεθόδους και στόχο την ανίχνευση, εντοπισμό και αξιολόγηση φυσικών πόρων, την κατασκευή τεχνικών έργων, την πρόληψη και αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και άλλα.

ε) Εξορυκτικά και τεχνικά έργα στα οποία απαιτείται η χρήση εκρηκτικών υλών (εκβραχισμοί, καθαιρέσεις κτιρίων και άλλων κατασκευών και άλλα), καθώς και εγκαταστάσεις παραγωγής, αποθήκευσης, καταστροφής και διακίνησης εκρηκτικών υλών.

στ) Μονάδες εμπλουτισμού ή και επεξεργασίας ορυκτών πρώτων υλών.

ζ) Μονάδες κατεργασίας μεταλλευμάτων, βιομηχανικών ορυκτών και δευτερογενών πρώτων υλών (παλαιομέταλλα, αποφρύγματα και άλλα), με πυρομεταλλουργικές, υδρομεταλλουργικές και άλλες μεθόδους.

η) Μονάδες ανακύκλωσης και ανάκτησης χρήσιμων υλικών, με μεθόδους εμπλουτισμού, μεταλλουργικές τεχνικές ή άλλες τεχνολογίες.

θ) Μονάδες παραγωγής πυρίμαχων υλικών, κεραμικών προϊόντων και προϊόντων υάλου.

ι) Μονάδες παραγωγής τσιμέντου, μονωτικών και πληρωτικών υλικών, κονιαμάτων, όπως γύψος και άλλα.

ια) Μονάδες κατεργασίας και μορφοποίησης μετάλλων και κραμάτων, όπως χαλυβουργεία, χυτήρια, σωληνουργίες, επιμεταλλωτήρια, ελασματουργεία, μηχανουργεία και άλλα.

ιβ) Μονάδες παραγωγής και επεξεργασίας μεταλλουργικών κόνεων, σύνθετων και άλλων υλικών (για παράδειγμα ηλεκτρονικών, μαγνητικών, υπεραγώγιμων και άλλων).

ιγ) Μονάδες παραγωγής και διαχείρισης πρωτογενούς ενέργειας.

ιδ) Εργασίες συγκολλήσεων μετάλλων, καθώς και στον έλεγχο ποιότητας αυτών σε βιομηχανίες, ναυπηγεία, μεταλλικές κατασκευές και άλλα.

ιε) Εργασίες καθαρισμού και προετοιμασίας μεταλλικών ή μη μεταλλικών επιφανειών (αμμοβολή, ψηγματοβολή, υδροβολή και άλλα) καθώς και στην προστασία αυτών από τη διάβρωση.

ιστ) Εργασίες μη καταστρεπτικών ελέγχων σε μέταλλα και κράματα, μεταλλικά προϊόντα, διακοσμητικούς λίθους, μεταλλικές κατασκευές, οπλισμούς και άλλα.

ιζ) Έργα προστασίας περιβάλλοντος σε μονάδες εξόρυξης και επεξεργασίας ορυκτών πρώτων υλών, καθώς και σε συναφείς δραστηριότητες.

ιη) Έργα αποκατάστασης περιβάλλοντος σε εγκαταλελειμμένους μεταλλευτικούς, μεταλλουργικούς και άλλους βιομηχανικούς χώρους.

3. Ο Διπλωματούχος Μηχανικός Μεταλλείων–Μεταλλουργός έχει δυνατότητα επαγγελματικής ενασχόλησης, κατά το μέρος που αντιστοιχεί στις επιστημονικές του γνώσεις και εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από ειδικές διατάξεις, σε συνεργασία με επιστήμονες άλλων ειδικοτήτων, οι εξειδικευμένες γνώσεις των οποίων αποδεικνύονται από τους τίτλους σπουδών τους, στους εξής τομείς δραστηριοτήτων:

α) Έργα διάνοιξης σηράγγων, μικροσηράγγων και φρεάτων.

β) Διάνοιξη ειδικών υπογείων έργων όπως αποθηκευτικών χώρων, δεξαμενών, χώρων διάθεσης επικίνδυνων αποβλήτων και άλλων.

γ) Εκσκαφές, μετακινήσεις και αποθέσεις γαιών και ενισχύσεις γεωλογικών σχηματισμών σε τεχνικά έργα.

δ) Έργα πρόληψης και αντιμετώπισης αστοχιών γεωλογικού χαρακτήρα.

ε) Έργα εντοπισμού, διερεύνησης, άντλησης, εμπλουτισμού και προστασίας υδροφόρων σχηματισμών.

στ)Μονάδες παρακολούθησης, συλλογής, επεξεργασίας και διάθεσης στερεών, υγρών και αέριων βιομηχανικών αποβλήτων.

ζ) Έργα απορρύπανσης εδαφών.

η) Εκπόνηση μελετών και πραγματογνωμοσύνες των δραστηριοτήτων που περιγράφονται στο παρόν άρθρο.

θ) Ανάπτυξη και διαχείριση συστημάτων ποιότητας και πιστοποίηση προϊόντων, μονάδων, διαδικασιών και άλλων, στις δραστηριότητες που περιγράφονται στο παρόν άρθρο.

ι) Υγιεινή και ασφάλεια της εργασίας (εκτέλεση καθηκόντων τεχνικού ασφάλειας, εκπόνηση μελετών εκτίμησης και διαχείρισης κινδύνου), στις δραστηριότητες που περιγράφονται στο παρόν άρθρο.

4. Στο πλαίσιο των ανωτέρω αντικειμένων, ο Διπλωματούχος Μηχανικός Μεταλλείων–Μεταλλουργός έχει, μεταξύ άλλων επιστημόνων, δυνατότητα πρόσβασης σε:

α) Ερευνητικά κέντρα και εργαστηριακές μονάδες που σχετίζονται με τις δραστηριότητες που περιγράφονται στο παρόν άρθρο.

β) Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης α’ και β’ βαθμού, οργανισμούς περιφερειακής ανάπτυξης, δημόσιους οργανισμούς καθώς και οργανισμούς του ευρύτερου δημόσιου τομέα που σχετίζονται με τις δραστηριότητες που περιγράφονται στο παρόν άρθρο.

γ) Μονάδες και ιδρύματα της δευτεροβάθμιας και της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, στη βάση του εκάστοτε ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου.

Άρθρο 2
Έναρξη ισχύος

Η ισχύς του παρόντος διατάγματος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Στην Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.

Καθορισμός επαγγελματικών δικαιωμάτων των πτυχιούχων
των Τμημάτων Βιολογίας των πανεπιστημίων

Άρθρο 1

1. Το επάγγελμα του Βιολόγου ασκούν οι απόφοιτοι των Τμημάτων Βιολογίας των πανεπιστημίων της χώρας.

2. Οι Βιολόγοι δύνανται να απασχολούνται με αμοιβή, ατομικά ή σε συνεργασία με επιστήμονες άλλης ειδικότητας, στο γνωστικό αντικείμενο της Επιστήμης της Βιολογίας.

Άρθρο 2

1. Ο Βιολόγος δρα επαγγελματικά με οποιαδήποτε εργασιακή σχέση, καθώς και με τη μορφή παροχής υπηρεσιών, συμβουλών και γνωματεύσεων.

2. Ο Βιολόγος ασχολείται επαγγελματικά με κάθε αντικείμενο που αφορά στην προέλευση  στη λειτουργία και στην εξέλιξη – από το επίπεδο των μορίων έως το επίπεδο των κοινωνιών – κάθε μορφής ζωής και στις εφαρμογές των παραπάνω. Επίσης ασχολείται με τους αβιοτικούς παράγοντες που σχετίζονται με τη ζωή, με το περιβάλλον και με τις μεταξύ τους σχέσεις.

Άρθρο 3

Οι πτυχιούχοι των Τμημάτων Βιολογίας δραστηριοποιούνται επαγγελματικά στους ακόλουθους, ενδεικτικά αναφερόμενους τομείς:

α) στην εκπαίδευση, σε εκπαιδευτικά ιδρύματα όλων των βαθμίδων, με αντικείμενο διδασκαλίας τη βιολογία καθώς και κάθε άλλο γνωστικό αντικείμενο που σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με τη βιολογία, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν κάθε φορά.

β) στην έρευνα κάθε γνωστικού αντικειμένου που υπάγεται στον ευρύτερο τομέα της Βιολογίας και είτε έχει αμιγώς θεωρητική- επιστημονική κατεύθυνση, μη συνδεόμενη με εμπορικούς σκοπούς, είτε προορίζεται για βιομηχανική εφαρμογή και διεξάγεται με πρωτοβουλία και χρηματοδότηση δημόσιων ή ιδιωτικών φορέων, σε ερευνητικά κέντρα, ινστιτούτα, ιδρύματα και εργαστήρια που ανήκουν στο δημόσιο ή σε ιδιώτες, καθώς και σε αρμόδιες διευθύνσεις, υποδιευθύνσεις ή τμήματα εθνικών, ευρωπαϊκών ή διεθνών οργανισμών και  ιδιωτικών επιχειρήσεων.

γ) στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, με αντικείμενα όπως:

i. η  επιλογή των βιολογικών υλικών-δειγμάτων και γενετικού υλικού και των βιολογικών και βιοχημικών μεθόδων εξέτασης και ανάλυσής τους, ο έλεγχος της ποιότητας των αναλύσεων, ο έλεγχος της εφαρμογής των αρχών ορθής εργαστηριακής πρακτικής και ασφάλειας, η ερμηνεία και η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των αναλύσεων που πραγματοποιούνται σε βιοαναλυτικά εργαστήρια, όπως μοριακής βιολογίας, γενετικής, βιοχημείας, ανοσοβιολογίας, μικροβιολογίας,  κυτταρολογίας και άλλα.

ii. η επιλογή και ο έλεγχος εργαστηριακών διεργασιών που αφορούν στην αναπαραγωγή και στον έλεγχο ή στη διατήρηση γαμετών ή εμβρύων ή αρχέγονων κυττάρων και οι εφαρμογές τους.

iii. η επιλογή και ο έλεγχος της ποιότητας των βιολογικών και βιοδραστικών αντιδραστηρίων (αντισώματα, ραδιοϊσότοπα και άλλα), και των εφαρμογών τους στις βιοεπιστήμες, καθώς και σε κάθε άλλη σχετική επιστήμη, στην οποία η χρήση τους κρίνεται αναγκαία.

iv. η εκπόνηση βιολογικών μελετών και εργαστηριακών αναλύσεων (για παράδειγμα βιολογικές, βιοχημικές, γενετικές) και ο εν γένει έλεγχος της επίδρασης των βιομηχανικών δραστηριοτήτων και κάθε άλλου είδους ανθρώπινης δραστηριότητας, στους βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες του οικοσυστήματος.

v. ο έλεγχος της οικολογικής ποιότητας των νερών, του εδάφους και του αέρα καθώς και ο βιολογικός έλεγχος των τροφών.

vi. η εκπόνηση βιολογικών μελετών και εργαστηριακών αναλύσεων και η διενέργεια ελέγχων με αντικείμενο τους βιοτικούς και αβιοτικούς παράγοντες του οικοσυστήματος και των σχέσεων μεταξύ τους.

vii. η δειγματοληψία, η διενέργεια οικολογικών ελέγχων και η αξιολόγηση περιβαλλοντικών δειγμάτων και συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης ως περιβαλλοντικοί ελεγκτές.

viii. η οργάνωση και η διαχείριση προστατευμένων περιοχών της φύσης, εθνικών πάρκων, προστατευμένων φυσικών σχηματισμών και τοπίων, περιοχών οικοανάπτυξης, μουσείων φυσικής ιστορίας, ζωολογικών και βοτανικών κήπων.

ix. η εκπόνηση μελετών βιολογικής προστασίας και διαχείρισης του περιβάλλοντος, όπως η διαχείριση της ατμόσφαιρας, των αερίων αποβλήτων, των υδάτων, των υγρών και στερεών αποβλήτων, των απορριμμάτων, των τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων, των θορύβων, των δονήσεων και των κραδασμών. Επίσης μελετών βιοαποκατάστασης του περιβάλλοντος και των ειδικότερων φυσικών στοιχείων που έχουν ρυπανθεί, όπως των υπόγειων και επιφανειακών υδάτων και του εδάφους.

x. η εκπόνηση αλιευτικών μελετών, η διοίκηση, διαχείριση και προστασία θαλάσσιων πάρκων, υδροβιότοπων, ποταμών, λιμνών, ορεινών και ημιορεινών ρεόντων υδάτων και κάθε άλλου υδάτινου σχηματισμού που απαιτεί γνώσεις Υδροβιολογίας , Ιχθυολογίας και   Αλιευτικής Αλιείας.

xi. η επιλογή,  ο σχεδιασμός και ο έλεγχος της ποιότητας και της εφαρμογής βιοτεχνολογικών μεθόδων και μεθόδων γενετικής μηχανικής στην διατήρηση και αξιοποίηση γενετικών πόρων, στους τομείς της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και της αλιείας καθώς και σε κάθε προϊόν που παράγεται ή παρασκευάζεται, σύμφωνα με τις ανωτέρω μεθόδους.

xii. έλεγχος γενετικά τροποποιημένων οργανισμών και νεοφανών βιολογικών ουσιών όπως για παράδειγμα γενετικά τροποποιημένων πρωτεϊνών και προϊόντων που χρησιμοποιούνται ή παράγονται στους τομείς της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, της αλιείας, καθώς και σε βιομηχανίες φαρμάκων, καλλυντικών και άλλες.

xiii. η επιστημονική έρευνα, η παροχή συμβουλών, καθώς και η εφαρμογή τεχνικών στον τομέα  της βιοπληροφορικής.

Άρθρο 4

Οι πτυχιούχοι Βιολόγοι αναλαμβάνουν την ευθύνη υπογράφοντας ατομικά ή συνυπογράφοντας με άλλους ειδικευόμενους επιστήμονες, στα ακόλουθα ζητήματα:

α) αποτελέσματα, των αναλύσεων βιολογικού και γενετικού υλικού, που διεξάγονται στα αναφερόμενα στην παρ. γ  περ. i του άρθρου 3 του παρόντος, εργαστήρια.

β) αποτελέσματα των τραπεζών αίματος, που πιστοποιούν την ασφάλεια του αίματος και των συστατικών του και προορίζονται για ιατρική, φαρμακευτική  ή βιομηχανική χρήση.

γ) αποτελέσματα των κλινικών δοκιμών φαρμάκων, που προορίζονται για ανθρώπινη ή κτηνιατρική χρήση ή καλλυντικών, ιδιαίτερα όπου αυτά παρασκευάζονται με βιοτεχνολογικές μεθόδους.

δ) μελέτες και πιστοποιητικά σχετικά με την ασφάλεια ιατροτεχνολογικών και εν γένει υγειονομικών προϊόντων που παρασκευάζονται από ζώντες οργανισμούς.

ε) πιστοποιητικά ελέγχου εφαρμογής των αρχών Ορθής Εργαστηριακής Πρακτικής κατά τον έλεγχο βιοαντιδραστηρίων.

στ) πιστοποιητικά ποιότητας και ασφάλειας για την ανθρώπινη και δημόσια υγεία των γενετικά τροποποιημένων οργανισμών και νεοφανών προϊόντων.

ζ) μελέτες επιπτώσεων από την άσκηση βιομηχανικών και εν γένει επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στο περιβάλλον, στους βιοτικούς και αβιοτικούς οργανισμούς  και στις μεταξύ τους σχέσεις.

η) μελέτες και πιστοποιητικά ελέγχου της οικολογικής ποιότητας και της βιολογικής ασφάλειας των υδάτων, του εδάφους και του αέρα.

θ) αλιευτικές και ιχθυολογικές μελέτες, οικολογικές αξιολογήσεις υδάτων και μικροβιολογικές αναλύσεις νερού, με αντικείμενα όπως την εκτίμηση μικροβιολογικών χαρακτηριστικών του νερού, του φυτοπλαγκτόν, της ιχθυοπανίδας, των μακρόφυτων και των βενθικών οργανισμών.

ι) πραγματογνωμοσύνες που προορίζονται για διοικητική ή ιατροδικαστική χρήση και βασίζονται στην επεξεργασία βιολογικών παραμέτρων και ιδιαίτερα του γενετικού υλικού.

ια) μελέτες και πιστοποιητικά ελέγχου απολυμάνσεων και εντομοκτονιών δημόσιων και ιδιωτικών χώρων.

ιβ) έλεγχο βιολογικών παραμέτρων σε επίπεδο πληθυσμών ή ατόμων και στις επιμέρους λειτουργίες υποκυτταρικών συστατικών, κυττάρων, ιστών, οργάνων ή συστημάτων.

ιγ) προτάσεις που υποβάλλονται στην Ευρωπαϊκή  Ένωση ή άλλον οργανισμό ή κράτος, σχετικά με επιδοτούμενα προγράμματα έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης που εμπίπτουν στο ευρύτερο πεδίο της βιολογίας .

Άρθρο 5

Η ισχύς του παρόντος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Στον Υφυπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.