Α. Εντός των ημερών οι υποψήφιοι παραλαμβάνουν από τις Γραμματείες των επταμελών επιτροπών, που έχουν συσταθεί στα 14 Νοσοκομεία το Πιστοποιητικό διαπίστωσης της πάθησής τους, που είναι απαραίτητο για την υποβολή του μηχανογραφικού δελτίου και την εγγραφή τους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.

Β. Στο μέσο της επόμενης εβδομάδας θα αναρτηθεί στο διαδίκτυο το μηχανογραφικό δελτίο.

Οι υποψήφιοι πρέπει να μελετήσουν πολύ προσεκτικά το μηχανογραφικό δελτίο, το οποίο παρέχει όλες τις πληροφορίες για την ολοκλήρωση της διαδικασίας και συγκεκριμένα :

-  τις σχολές και τα τμήματα ανά ίδρυμα, στα οποία έχουν πρόσβαση

- τις παθήσεις που αποκλείονται ανά σχολή ή τμήμα ή τις ιδιαιτερότητες που παρουσιάζουν σχολές ή τμήματα, ώστε οι υποψήφιοι να επιλέξουν προσεκτικά τις προτιμήσεις τους

- τις απαραίτητες οδηγίες – πληροφορίες για τη συμπλήρωση και υποβολή του μηχανογραφικού.

Γ. Από την Πέμπτη 18 Νοεμβρίου ως και την Τετάρτη 24 Νοεμβρίου οι υποψήφιοι (ή νόμιμα εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποι) θα προσέλθουν στο πλησιέστερο σε αυτούς Λύκειο για να υποβάλουν το μηχανογραφικό δελτίο.

Η ως άνω προθεσμία είναι αποκλειστική και μετά την παρέλευσή της δεν γίνεται δεκτή η υποβολή μηχανογραφικού δελτίου.

Μετά την οριστική ηλεκτρονική του υποβολή στο Λύκειο, το μηχανογραφικό δελτίο ούτε διορθώνεται ούτε αλλάζει ούτε αντικαθίσταται.

Κατά την υποβολή του μηχανογραφικού δελτίου συνυποβάλλονται τα ακόλουθα δικαιολογητικά :

1) Επικυρωμένο φωτοαντίγραφο της ταυτότητας ή του διαβατηρίου του υποψηφίου κατόπιν επίδειξης του πρωτότυπου.

2) Επικυρωμένο αντίγραφο τίτλου απόλυσης  Λυκείου ή αντίστοιχου σχολείου της ημεδαπής ή πρωτότυπος τίτλος Λυκείου της αλλοδαπής συνοδευόμενος από επίσημη μετάφραση αυτού.

Σε περίπτωση που ο τίτλος προέρχεται από ξένο σχολείο, ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει επιπλέον δικαιολογητικά, τα οποία μπορεί να πληροφορηθεί από το μηχανογραφικό ή από το Λύκειο κατάθεσής του.

3) Απλή φωτοτυπία του Πιστοποιητικού διαπίστωσης της πάθησης από το νοσοκομείο που θα αναφέρει ακριβώς το λεκτικό και το διψήφιο κωδικό της πάθησης ή των παθήσεων, κατόπιν επίδειξης του πρωτότυπου.

4) Σε περίπτωση υποβολής του μηχανογραφικού, από νόμιμα εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπο, συνυποβάλλεται και η πρωτότυπη εξουσιοδότηση.

Δ. Μετά την κατάθεση, όλα τα δικαιολογητικά θα αποσταλούν στην Κεντρική Υπηρεσία του ΥΠΔΒΜΘ, για έλεγχο των στοιχείων και τελική έκδοση αποτελεσμάτων.

Με νεότερο δελτίο τύπου θα ανακοινωθούν όλες οι απαραίτητες πληροφορίες για την εγγραφή των επιτυχόντων.

Σε κάθε περίπτωση οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να ενημερώνονται από την επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου : www.minedu.gov.gr (στο σύνδεσμο Δελτία Τύπου ή στο σύνδεσμο Εξετάσεις) ή από την αρμόδια ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ του ΥΠΔΒΜΘ στα τηλέφωνα: 210-3442100, 3442101, 3442099, 3442702.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, εισερχόμαστε στην επίκαιρη ερώτηση του Βουλευτής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας κ. Ιωάννη Γκιόκα προς την Υπουργό Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, σχετικά με την αντιμετώπιση των προβλημάτων στις παιδαγωγικές σχολές.

Παρακαλείται ο ερωτών Βουλευτής κ. Γκιόκας να διατυπώσει επί δίλεπτο την ερώτησή του.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΚΙΟΚΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

Επιμένουμε, κύριε Υφυπουργέ, στη συζήτηση της συγκεκριμένης ερώτησης, γιατί εδώ και καιρό, όπως γνωρίζετε, παραμένει μία εκρηκτική κατάσταση στις Παιδαγωγικές Σχολές όλης της χώρας. Συνολικότερα υπάρχει πρόβλημα στην Ανώτατη Εκπαίδευση, λόγω και των περικοπών που έχουν γίνει στα κρατικά κονδύλια και της έλλειψης διδακτικού και διοικητικού προσωπικού, όμως το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα οξυμένο στις Παιδαγωγικές Σχολές.

Η αναστολή της απόσπασης εκπαιδευτικών και η επιστροφή τους στα σχολεία άφησε τεράστια κενά σε αυτά τα τμήματα και είχε ως αποτέλεσμα και το εκπαιδευτικό έργο να μην μπορεί να υλοποιηθεί και να έχουν ανασταλεί επί της ουσίας οι πρακτικές ασκήσεις των φοιτητών.

Για να σας προλάβω, σας ξεκαθαρίζουμε ότι εμείς δεν μπαίνουμε στη διαδικασία να αναζητήσουμε αν είναι αναγκαία ή όχι η αναστολή της απόσπασης των εκπαιδευτικών. Δεν μπαίνουμε δηλαδή στη διαδικασία να «επιλέξουμε» αν πρέπει να υπάρχουν κενά στα σχολεία ή στα παιδαγωγικά τμήματα. Τόσο τα σχολεία όσο και τα παιδαγωγικά τμήματα πρέπει να λειτουργούν σωστά με επαρκές και μόνιμο προσωπικό. Η ανάκληση όμως αυτών των αποσπάσεων έφερε στην επιφάνεια το σοβαρό πρόβλημα και τα σοβαρά κενά που υπάρχουν σε αυτά τα παιδαγωγικά τμήματα που λειτουργούν με ελάχιστο μόνιμο προσωπικό, με αποσπασμένους και επί της ουσίας δημιουργούν όλα τα προβλήματα που σας περιγράψαμε.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι αυτό που υπάρχει στο Τμήμα Προσχολικής Αγωγής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Καθόσον γνωρίζουμε τέσσερις αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί είναι επιφορτισμένοι με την παρακολούθηση των πρακτικών ασκήσεων περίπου 600 φοιτητών. Αντιλαμβάνεσθε ότι αυτό είναι πρακτικά αδύνατον να γίνει. Και μπορεί να ξεκίνησαν ξανά τα μαθήματα μετά τη διακοπή της λειτουργίας που είχε αποφασιστεί σε αυτές τις σχολές, όμως οι πρακτικές ασκήσεις συνεχίζουν να μην πραγματοποιούνται.

Εμείς σας ρωτάμε το εξής: Τι μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση έτσι ώστε και να αντιμετωπιστεί άμεσα το πρόβλημα για να πραγματοποιηθούν οι πρακτικές ασκήσεις των φοιτητών και κυρίως τι μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση για την οριστική επίλυση του προβλήματος με την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού που θα υπηρετεί τις ανάγκες του εκπαιδευτικού έργου αυτών των ιδρυμάτων; Γιατί αντιλαμβανόμαστε ότι το πρόβλημα δεν λύνεται με τους αποσπασμένους.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Γρηγόριος Νιώτης): Ευχαριστώ, κύριε συνάδελφε.

Το λόγο έχει ο Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων κ. Ιωάννης Πανάρετος.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Κύριε Πρόεδρε, πολλές από τις ερωτήσεις που έχει καταθέσει το Κομμουνιστικό Κόμμα δίνουν την ευκαιρία να δει κανείς πολλές πλευρές του εκπαιδευτικού συστήματος. Μιλάω για τις ερωτήσεις που αφορούν το Υπουργείο Παιδείας.

Η συγκεκριμένη επίκαιρη ερώτηση που αφορά περισσότερο τα Παιδαγωγικά Τμήματα και γενικότερα τη λειτουργία των Πανεπιστημίων και των Τ.Ε.Ι. έδωσε, σε μένα τουλάχιστον, την ευκαιρία να σχηματίσω μια πολύ καλύτερη εικόνα για το τι συμβαίνει στα Παιδαγωγικά Τμήματα.

Πρέπει να σας πω ότι δεν νομίζω πως τα προβλήματα που υπάρχουν, αν υπάρχουν, έχουν την έκταση που πιστεύετε ότι έχουν. Γιατί το λέω αυτό;

Κατ’ αρχάς, οπωσδήποτε θα υπάρχουν κάποιοι εκπαιδευτικοί αποσπασμένοι, διότι αυτό δεν γίνεται για να καλύπτονται κενά ή ανάγκες των Τμημάτων, αλλά γιατί έχει να κάνει και με την άσκηση των ίδιων των εκπαιδευτικών και τη μετεκπαίδευσή τους για τον τρόπο που θα απασχοληθούν στα σχολεία. Επομένως, το δίλημμα δεν είναι εάν θα πρέπει να λειτουργούν τα σχολεία ή να λειτουργούν τα Παιδαγωγικά Τμήματα.

Όμως, στην προετοιμασία μου για να απαντήσω στην ερώτησή σας, προσπάθησα να δω ποια είναι η κατάσταση αυτή τη στιγμή στα Παιδαγωγικά Τμήματα. Επιτρέψτε μου να σας δώσω τους αριθμούς για όλα τα Παιδαγωγικά Τμήματα. Θα σας δώσω τον αριθμό εισακτέων σε κάθε Τμήμα, με τον οποίο εύκολα μπορείτε να δείτε πόσοι είναι οι φοιτητές σε καθένα απ’ αυτά τα Παιδαγωγικά Τμήματα, και τον αριθμό των κανονικών διδασκόντων, των μελών ΔΕΠ.

Ξεκινώ από το Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης έχει 200 εισακτέους και 36 μέλη ΔΕΠ. Το Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία έχει 115 εισακτέους και 28 μέλη ΔΕΠ.

Στη Θεσσαλονίκη το Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης έχει 200 εισακτέους και 27 μέλη ΔΕΠ. Το Τμήμα Επιστημών Προσχολικής Αγωγής έχει 110 εισακτέους και 30 μέλη ΔΕΠ.

Στην Πάτρα, το Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης έχει 210 εισακτέους και 29 μέλη ΔΕΠ. Το Τμήμα Επιστημών Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία έχει 190 εισακτέους και 22 μέλη ΔΕΠ.

Στα Ιωάννινα το Παιδαγωγικό Δημοτικής Εκπαίδευσης έχει 280 εισακτέους και 20 μέλη ΔΕΠ. Το Παιδαγωγικό Νηπιαγωγών έχει 230 εισακτέους και 18 μέλη ΔΕΠ.

Στο Δημοκρίτειο, το Δημοτικής Εκπαίδευσης έχει 290 εισακτέους και 26 μέλη ΔΕΠ. Το Τμήμα Επιστημών της Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία έχει 170 εισακτέους και 23 μέλη ΔΕΠ.

Στην Κρήτη το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης έχει 220 εισακτέους και 27 μέλη ΔΕΠ, το Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Αγωγής έχει 170 εισακτέους και 25 μέλη ΔΕΠ.

Στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης έχει 250 εισακτέους και 20 μέλη ΔΕΠ και το Τμήμα Προσχολικής Αγωγής και Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού έχει 230 εισακτέους και 20 μέλη ΔΕΠ.

Στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης έχει 150 εισακτέους και 18 μέλη ΔΕΠ, το Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Εκπαίδευσης έχει 130 εισακτέους και 22 μέλη ΔΕΠ και το Παιδαγωγικό Τμήμα Ειδικής Αγωγής έχει 110 εισακτέους και 22 μέλη ΔΕΠ.

Στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Μακεδονίας το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης έχει 185 εισακτέους και 22 μέλη ΔΕΠ και το Παιδαγωγικό Τμήμα Προσχολικής Αγωγής έχει 170 εισακτέους και 24 μέλη ΔΕΠ.

Είναι πάρα πολύ καλές αυτές οι αναλογίες. Είναι από τις καλύτερες αναλογίες που υπάρχουν διεθνώς κανονικών διδασκόντων με διδασκομένους.

Επομένως, θα πρέπει να δούμε εάν η εκπαιδευτική διαδικασία απαιτεί και άλλες συμπληρωματικές βοήθειες και σε τι βαθμό οι αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί εξυπηρετούν αυτό που και εσείς θέλετε να γίνεται, δηλαδή μια καλύτερη εκπαίδευση των φοιτητών ή ενδεχομένως εξυπηρετούν –για να το πω ήπια- μια πεπατημένη τακτική, η οποία διευκολύνει να συνεχιστεί.

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε τον κύριο Υπουργό.

Το λόγο έχει ο κ. Γκιόκας.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΚΙΟΚΑΣ: Κύριε Υφυπουργέ, και εμείς αναζητήσαμε στοιχεία, πριν καταθέσουμε τη συγκεκριμένη ερώτηση και τα στοιχεία –τουλάχιστον- που έχουμε από το Πανεπιστήμιο της Αθήνας λένε ότι πέρυσι 12 αποσπασμένοι εκπαιδευτικοί ήταν επιφορτισμένοι με το έργο της παρακολούθησης των πρακτικών ασκήσεων των φοιτητών και σήμερα είναι 4 εκπαιδευτικοί, που αντιστοιχούν σε 600 φοιτητές. Μπορεί να υλοποιηθεί το εκπαιδευτικό έργο και να επιβλεφθούν όπως πρέπει οι πρακτικές ασκήσεις των φοιτητών με αυτόν τον αριθμό; Εμείς λέμε ότι δεν μπορούν. Το ίδιο λένε και οι φοιτητές. Το ίδιο λένε και οι αρχές αυτών των ιδρυμάτων, εκτός και εάν λένε ψέματα.

Δεύτερον, έχει ξεκινήσει μια συζήτηση –την ξέρετε πάρα πολύ καλά- για το πώς θα καλυφθούν αυτά τα κενά. Η συζήτηση καταλήγει –αυτό λένε δηλαδή οι αρχές των ιδρυμάτων- στο ότι θα προσληφθούν –ένας Θεός ξέρει με τι όρους!- μεταπτυχιακοί φοιτητές και διδακτορικοί φοιτητές, οι οποίοι θα αναλάβουν το έργο της επίβλεψης των πρακτικών ασκήσεων. Τι θέση παίρνει η Κυβέρνηση σε σχέση με αυτό που λένε οι αρχές των ιδρυμάτων; Γιατί αυτό λένε: «Δεν φθάνουμε και πρέπει να υπάρχει περισσότερος κόσμος που να απασχοληθεί σε αυτήν τη διαδικασία.»

Εμείς λέμε ότι υπάρχει πρόβλημα και ότι, κατά τη γνώμη μας, μία είναι η λύση: Η λύση είναι να προσληφθεί μόνιμο προσωπικό. Όταν μιλάμε για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, εμείς θεωρούμε ότι μόνο εργαζόμενοι, που έχουν μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας με το Πανεπιστήμιο μπορούν να φέρουν σε πέρας αυτό το έργο, που να βελτιώνονται, να τελειοποιούν τις μεθόδους διδασκαλίας, να βγάζουν συμπεράσματα, να αποκτούν εμπειρία και γνώση μέσα απ’ όλη αυτή τη διαδικασία και αυτό μόνο εργαζόμενοι, με μόνιμη και σταθερή σχέση εργασίας μπορούν να το πετύχουν.

Από εκεί και πέρα, όμως, θεωρούμε –και θέλουμε να κάνουμε ένα γενικότερο σχόλιο- το εξής: Απ’ αυτήν την κατάσταση που υπάρχει στις Παιδαγωγικές Σχολές φαίνεται, κατά τη γνώμη μας, η υποκρισία της Κυβέρνησης σε σχέση με τα ζητήματα της εκπαιδευτικής και παιδαγωγικής επάρκειας που συζητούσαμε όλο το προηγούμενο διάστημα. Και λέμε ότι είναι υποκριτικά και ψευδεπίγραφα, γιατί αν πραγματικά θέλατε και νοιαζόσασταν για την ποιότητα των σπουδών και για τις ικανότητες και τις γνώσεις των μελλοντικών εκπαιδευτικών, το πρώτο που θα έπρεπε να εξασφαλίσετε είναι την απρόσκοπτη λειτουργία του εκπαιδευτικού έργου και την ποιότητα των σπουδών.

Η κατάσταση που υπάρχει σήμερα στις Παιδαγωγικές Σχολές είναι το ακριβώς αντίθετο. Επί της ουσίας αξιοποιείτε αυτήν την πολυδιαφημισμένη «επάρκεια», για να πετύχετε ένα στόχο: Να αποσυνδέσετε το πτυχίο από το δικαίωμα στο επάγγελμα. Η κατάσταση που υπάρχει αυτή τη στιγμή και που προοιωνίζει την υποβάθμιση που θα επακολουθήσει νομίζουμε πως υπηρετεί αυτόν το στόχο.

Τέλος, θεωρούμε ότι αυτές οι εξελίξεις και αυτά τα φαινόμενα δεν είναι ανεξάρτητα από τις γενικότερες εξελίξεις που υπάρχουν στην ανώτατη εκπαίδευση. Αυτή είναι η περίφημη αυτοτέλεια, την οποία επικαλείστε και την οποία προετοιμάζετε και με της επόμενες νομοθετικές ρυθμίσεις: Υποβάθμιση, εμπορευματοποίηση, μετάθεση των ευθυνών και του κόστους που πρέπει να αναλαμβάνει το κράτος στα ιδρύματα και μέσω των ιδρυμάτων στους φοιτητές και στις εργατικές λαϊκές οικογένειες.

Εμείς –τουλάχιστον- και με ακόμη περισσότερες ερωτήσεις, όπως είπατε, θα επιχειρήσουμε να αναδείξουμε αυτές τις εξελίξεις και τα σοβαρά προβλήματα που υπάρχουν στην ανώτατη εκπαίδευση της χώρας μας και, κατά τη γνώμη μας, θα οξυνθούν με την πολιτική σας.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε τον κύριο Γκιόκα.

Ορίστε, κύριε Υφυπουργέ, έχετε το λόγο.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Γνωρίζω τη γενικότερη πολιτική σας προσέγγιση, αλλά τουλάχιστον το τελευταίο μέρος της τοποθέτησής σας νομίζω ότι εμπεριέχει μία υπερβολή. Δεν μας ενδιαφέρει να έχουμε καλά Παιδαγωγικά Τμήματα; Δεν μας ενδιαφέρει να βγάζουμε καλούς δασκάλους, για να έχουν καλύτερους δασκάλους τα παιδιά μας; Εάν δεν μας ενδιαφέρει αυτό, τι μας ενδιαφέρει;

Θεωρώ ότι σε αυτή τη γενικότερη πολιτική τοποθέτηση που έχετε, σε ένα βαθμό ακυρώνετε προσπάθειες, οι οποίες έχουν ως στόχο αυτό που πιστεύω ότι και εσείς και

εμείς θέλουμε, δηλαδή να έχουμε καλύτερα σχολεία, καλύτερους δασκάλους και τα παιδιά να μαθαίνουν καλύτερα γράμματα.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΓΚΙΟΚΑΣ: Μα, μεταπτυχιακοί φοιτητές να αναλαμβάνουν την επίβλεψη;

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΡΕΤΟΣ (Υφυπουργός Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων): Επιτρέψτε μου να απαντήσω σε αυτό ακριβώς το θέμα που λέτε, για να μη θεωρήσετε ότι υπεκφεύγω.

Σε τι βλέπετε κακό ένας μεταπτυχιακός φοιτητής, ο οποίος τελειώνοντας επιδιώκει να διοριστεί στην εκπαίδευση, να βοηθά στις πρακτικές ασκήσεις; Αυτό το πράγμα γίνεται σε όλα τα Πανεπιστήμια και στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο. Δεν είναι κάτι που υποβαθμίζει την εκπαίδευση. Είναι κάτι που βοηθά τους ίδιους τους μεταπτυχιακούς φοιτητές, αντί να έχουν μόνο ένα θεωρητικό υπόβαθρο γνώσεων, να αποκτήσουν μια καλύτερη εμπειρία για το πώς υπάρχει αυτή η αλληλεπίδραση με τους φοιτητές.

Όσον αφορά τις αποσπάσεις, μπορώ να σας πω για όλες τις διαδικασίες που έχει ακολουθήσει το Υπουργείο Παιδείας, ώστε να έχουμε τις σωστές αποσπάσεις. Όχι τις αποσπάσεις, αλλά τις σωστές αποσπάσεις. Θα μπορούσα να σας τις απαριθμήσω, αλλά ο χρόνος δεν επαρκεί. Έχουν σταλεί έγγραφα στα Πανεπιστήμια, κυρίως στα Παιδαγωγικά Τμήματα με το ερώτημα: Πείτε μας ακριβώς τι θα κάνουν αυτοί οι αποσπασμένοι; Με τι θα ασχοληθούν; Τι τους χρειαζόσαστε; Και είναι βέβαιο ότι εφόσον τεκμηριωθεί κάποια παραπέρα ανάγκη, αυτή η ανάγκη θα ικανοποιηθεί.

Και πριν κλείσω θέλω να σας πω και κάτι ακόμα. Σε σχέση με τα οικονομικά που θέσατε στην ερώτησή σας, δεν βρήκαμε το χρόνο να συζητήσουμε, αλλά θέλω να σας πω ότι τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα, όσο η ευρύτερη οικονομική κρίση. Γιατί θα μπορούσα να σας πω ότι υπάρχει μία μείωση πράγματι στις λειτουργικές δαπάνες, αλλά στη σίτιση των φοιτητών φέτος σε σχέση με πέρυσι έχουμε μία αύξηση. Πέρυσι το ποσό που είχε προβλεφθεί ήταν 27.500.000, φέτος είναι 28.220.000. Μέσα σε αυτή τη γενικότερη κρίση δηλαδή, σε ένα συγκεκριμένο τομέα, αυτόν που αφορά τον τρόπο της καλύτερης εξυπηρέτησης των φοιτητών υπάρχει μία αύξηση.

Γι’ αυτό θα ήθελα κλείνοντας να πω ότι η όλη προσπάθεια είναι αφενός μεν να βελτιωθεί η εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά ταυτόχρονα να εξαλείψουμε περιπτώσεις όπου εκπαιδευτικοί, αντί να είναι στο σχολείο τους, είναι στην υπηρεσία των Τμημάτων και των καθηγητών των Πανεπιστημίων. Αυτό θέλουμε να εξαλείψουμε. Εάν υπάρχουν πραγματικές ανάγκες, να είστε βέβαιος ότι αυτές θα αντιμετωπιστούν.

Ευχαριστώ, κυρία Πρόεδρε.

ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ (Ροδούλα Ζήση): Ευχαριστούμε τον Υφυπουργό Παιδείας, κ. Πανάρετο.

Το σχετικό βίντεο είναι εδώ

Δημοσιογράφος: Έχουμε στην άλλη άκρη της γραμμής τον Υφυπουργό Παιδείας κ. Πανάρετο, και να τον καλησπερίσουμε. Καλησπέρα σας κύριε Υφυπουργέ, ευχαριστούμε που είσαστε μαζί μας

Υφυπουργός: Καλησπέρα σας.

Δημοσιογράφος: Υπάρχει και μία έρευνα που ήδη έχει αναρτηθεί σε αρκετές ηλεκτρονικές σελίδες εφημερίδων, έχει να κάνει με το πώς ακριβώς τα ελληνικά Πανεπιστήμια παράγουν – αυτή είναι η θεματολογία της – ανέργους και χαμηλών δεξιοτήτων αποφοίτους και κατέχουν μάλιστα μια από τις τελευταίες θέσεις ανά την ΕΕ στους δείκτες αποδοτικότητας που μετράει η Κομισιόν. Όσον αφορά μάλιστα τα χρήματα, λείπουν και αυτά, μια και η χρηματοδότηση από το κράτος είναι πολύ περιορισμένη και ειδικά για την Ελλάδα. Βλέπω ότι το ζήτημα είναι κομβικό κ. Υφυπουργέ, και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό γιατί καλές όλες οι άλλες αλλαγές , αλλά το ζήτημα είναι να δούμε τελικώς τι φταίει και τι μπορεί να αλλάξει στα ελληνικά πανεπιστήμια, ώστε τα πτυχία να αποκτήσουν και μεγαλύτερη αξία, έτσι δεν είναι;

Υφυπουργός: Μα οι αλλαγές πρέπει να γίνουν γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο. Γιατί, έχοντας διαπιστώσει τα προβλήματα και τις αδυναμίες του ελληνικού πανεπιστημίου, νομίζω ότι έχουμε καταλήξει πια σε ένα συμπέρασμα για τις δομικές αλλαγές που είναι απαραίτητες στο πανεπιστήμιο και την άρση επιμέρους και δευτερευουσών αλλαγών που, συνήθως, απλά προκαλούν αντιδράσεις χωρίς να λύνουν προβλήματα.

Δημοσιογράφος: Παρουσιάστηκε χτες το κείμενο της διαβούλευσης για την μεταρρύθμιση στα ΑΕΙ, όμως υπάρχει μια ανακοίνωση από την ΠΟΣΔΕΠ που χαρακτηρίζει τις προτεινόμενες αλλαγές κατώτερων των περιστάσεων και προσθέτει ότι δεν μπορούν αυτές να αποτελέσουν βάση διαλόγου. Θέλετε να μας πείτε και το κλίμα από την Σύνοδο των Πρυτάνεων και τις αντιδράσεις που έχετε για το κείμενο της διαβούλευσης που παρουσίασε η Υπουργός;

Υφυπουργός: Κατ’ αρχήν, είμαστε πάντα ανοικτοί σε προτάσεις ανώτερες των περιστάσεων. Εάν υπάρχουν τέτοιες προτάσεις, θα τις δεχθούμε με μεγάλη ικανοποίηση για να δούμε πώς μπορεί κανείς να οδηγηθεί σε αποτελέσματα καλύτερα από αυτά που έχουμε μέχρι σήμερα. Αλλά, οι προτάσεις που έγιναν χτες, αποτελούν το απαύγασμα των κατευθύνσεων που έχουν πια υιοθετήσει όλες οι χώρες της ΕΕ και της Ευρώπης γενικότερα, αλλά και οι άλλες προηγμένες χώρες – ΗΠΑ και Αυστραλία – όπου το πανεπιστήμιο δεν αποτελεί έναν εσωστρεφή οργανισμό, έναν οργανισμό δηλαδή που διοικείται και λειτουργεί από και για το εσωτερικό του, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της κοινωνίας και η κοινωνία έχει εικόνα και συμμετέχει στο τι γίνεται στο πανεπιστήμιο.

Δημοσιογράφος: Βέβαια, το ζήτημα είναι να δούμε πώς όλες αυτές οι αλλαγές θα περάσουν και θα γίνουν αποδεκτές και από την πανεπιστημιακή κοινότητα. Το λέω αυτό δεδομένου ότι υπήρξε και μια αντίδραση, συγκεκριμένα, το ΕΜΠ αποφάσισε τελικώς ότι δεν χρειάζεται να μετέχει στην συγκεκριμένη Σύνοδο των Πρυτάνεων, κάτι που, η αλήθεια είναι, προκάλεσε αίσθηση. Δεν ξέρω εσείς πώς σχολιάζετε την στάση αυτή.

Υφυπουργός: Νομίζω ότι δεν είναι ευχάριστο ένα Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα να αποφεύγει τον διάλογο χωρίς να έχει ακούσει τις προτάσεις επί των οποίων θα γίνει ο διάλογος. Η μη συμμετοχή στον διάλογο διαχρονικά – και όχι μόνο στο θέμα του πανεπιστημίου, αλλά και ευρύτερα αποτελεί αποφυγή συμμετοχής στον προβληματισμό και την διατύπωση απόψεων για την καλύτερη λειτουργία του πανεπιστημίου – στην συγκεκριμένη περίπτωση – αλλά και στην βελτίωση των οποιονδήποτε διαδικασιών αφορά ο διάλογος.

Δημοσιογράφος: Οι βασικές αλλαγές ποιες είναι; Προς ποια κατεύθυνση και, ουσιαστικά μέσα από την διαβούλευση, τι είναι αυτό που μπορεί να αλλάξει;

Υφυπουργός: Είναι διπλό το ερώτημά σας. Οι βασικές αλλαγές αφορούν τον τρόπο και την ποιότητα σπουδών, με ποιο τρόπο θα μπορούν οι σπουδές να οδηγούν σε πτυχία με μεγαλύτερο αντίκρυσμα, ποια είναι η αλλαγή της διοικητικής διαδικασίας ώστε το πανεπιστήμιο να μην είναι – όπως είπα προηγουμένως – εσωστρεφές , αλλά να έχει όλες εκείνες τις ασφαλιστικές δικλίδες, ώστε οι αποφάσεις που λαμβάνονται από οποιοδήποτε όργανο, να ελέγχονται.

Να απαντήσω και στο δεύτερο ερώτημα που μου τέθηκε. Τι περιμένουμε από τη διαβούλευση. Περιμένουμε να διατυπωθούν απόψεις αφ’ ενός για την ενδεχόμενη βελτίωση των προτάσεων που έχουν γίνει και, αφ’ ετέρου, να υπάρξουν γνώμες για θέματα τα οποία έχουν τεθεί στην συζήτηση με την μορφή εναλλακτικών προτάσεων. Γιατί μπορεί από έναν τέτοιο διάλογο να προκύψει μία πολύ ενδιαφέρουσα σύνθεση απόψεων.

Δημοσιογράφος: Να ρωτήσω κάτι που δεν καταλαβαίνω. Υπάρχει μια αναγκαιότητα για μεταρρύθμιση στην Εκπαίδευση, και το παραδέχονται όλοι. Ωστόσο, υπάρχει ένα κακό κλίμα. Το λέω απλά. Το Μετσόβιο δεν κατεβαίνει στον διάλογο , η ΠΟΣΔΕΠ, πρώτη μέρα του κειμένου, λέει δεν είναι αφορμή για διάλογο. Ποιο είναι το κλειδί σε όλη αυτή την ιστορία και γιατί υπάρχει αυτό το κακό κλίμα πριν ακόμα ξεκινήσει στην πραγματικότητα ο διάλογος;

Υφυπουργός: Νομίζω ότι υπάρχουν δύο θέματα. Λόγω ακριβώς της εσωστρέφειας που υπάρχει στο πανεπιστήμιο, αρκετά στελέχη του πανεπιστημίου δεν έχουν μια καλή εικόνα της ανησυχίας – για να χρησιμοποιήσω μια προσεκτική λέξη – που υπάρχει στην κοινωνία για τον τρόπο λειτουργίας των πανεπιστημίων. Η κριτική που διατυπώνεται πολλές φορές, δε σημαίνει ότι είναι απαξιωτική ή ισοπεδωτική. Υπάρχει όμως μια ανησυχία. Την ανησυχία αυτή δεν την εκφράζουν μόνο τα ΜΜΕ, αλλά οι γονείς που τα παιδιά τους που σπουδάζουν στα πανεπιστήμια.

Δημοσιογράφος: Και οι ίδιοι οι φοιτητές.

Υφυπουργός: Και οι ίδιοι οι φοιτητές. Πολύ σωστά. Και την αγωνία αυτήν εκφράζουν και πολλοί καθηγητές. Υπάρχει ένα πρόβλημα. Το να πει κανείς, ναι, χρειάζονται αλλαγές στα πανεπιστήμια, αλλά όχι αυτές που προτείνετε εσείς, είναι ένας εύκολος τρόπος να αποφύγουμε την συζήτηση επί της ουσίας, γιατί, όπως καταλαβαίνετε, το Υπουργείο Παιδείας δεν είναι μια ομάδα ανθρώπων που κατεβάζουν κάποιες ιδέες και λένε αυτά πρέπει να συζητήσουμε. Μελετάμε, βλέπουμε και το σημαντικό είναι ότι, για πρώτη φορά, τίθενται προτάσεις σε διαβούλευση.

Δημοσιογράφος: Συμφωνώ, συμφωνώ. Ας ξεκινήσουμε απ’ αυτό. Είναι πολύ σημαντικό. Έχετε δίκιο.

Υφυπουργός: Ξέρετε, μέχρι σήμερα, γίνεται ένας νόμος, πηγαίνει στην Βουλή, γίνεται ένας χαμός στους δρόμους και, τελικά, ψηφίζεται κάτι που δεν εφαρμόζεται. Για πρώτη φορά, αυτές οι προτάσεις αποτελούν σύνθεση των πλέον σύγχρονων εξελίξεων διεθνώς. Γιατί οι απόφοιτοι του ελληνικού πανεπιστημίου δεν μπορούν πια να θεωρούν ως αποκλειστικό κριτήριο το πώς θα απορροφηθούν στην ελληνική αγορά εργασίας. Σήμερα πια, ο ανταγωνισμός είναι διεθνής. Ένας που δεν του αρέσει το ελληνικό πανεπιστήμιο θα πάει να σπουδάσει κάπου αλλού, και θα αποφασίσει αν θέλει να έλθει ή όχι. Επίσης, το κράτος ως βασικός υποδοχέας των πτυχιούχων, έχει πάψει πια να έχει την ευχέρεια να κάνει πολλές προσλήψεις και μάλιστα με βάση μια διαδικασία που είναι το ΑΣΕΠ. Οι πτυχιούχοι πια, σε ένα μεγάλο βαθμό, αναζητούν ένταξη στην αγορά εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Πρέπει λοιπόν, το αποτέλεσμα της εκπαιδευτικής διαδικασίας να είναι τέτοιο που να κάνει τον Έλληνα πτυχιούχο ανταγωνιστικό με τους πτυχιούχους των άλλων πανεπιστημίων. Για να είναι ανταγωνιστικός με τους πτυχιούχους των άλλων πανεπιστημίων, πρέπει και τα προγράμματα σπουδών και η λειτουργία του πανεπιστημίου να είναι ανταγωνιστικά.

Δημοσιογράφος: Βεβαίως, βεβαίως. Έχετε δίκιο. Δώστε μας ένα χρονοδιάγραμμα, πόσο θα μείνει το κείμενο στην διαβούλευση και από πότε θα ισχύσουν οι αλλαγές, όποιες και αν είναι αυτές.

Υφυπουργός: Το κείμενο θα μείνει στην διαβούλευση – είχαμε πει ότι θα μείνει – ως τον Ιανουάριο, ώστε να προετοιμαστεί ο Νόμος, ο οποίος περιμένουμε, ελπίζουμε ή προσδοκούμε να ψηφιστεί τον Φεβρουάριο. Όμως, η διαβούλευση είναι ένα γενικό στοιχείο και αν κριθεί ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος – δεν νομίζω να χρειαστεί – αυτό θα γίνει. Νομίζω ότι είναι αρκετός ο χρόνος για να διατυπωθούν οι απόψεις, να γίνει η συζήτηση σε όλα τα fora διαλόγου που υπάρχουν, τόσο στην διακομματική όσο και στο Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας, στο διαδίκτυο όπου– μια και έχω την ευθύνη γι’ αυτό –, όπως ξέρετε πια, οποιαδήποτε νομοθετική πρωτοβουλία της Κυβέρνησης διατυπώνεται στο διαδίκτυο όπου και γίνεται ένας πολύ ουσιαστικός διάλογος. Επομένως, πιστεύουμε ότι μέχρι τον Φεβρουάριο θα έχει ψηφιστεί αυτός ο νόμος και φυσικά θα ισχύει από το 2011-12.

Δημοσιογράφος: Να ρωτήσω κάτι. Σε σχέση και με τις γενικότερες αλλαγές που έχουν να κάνουν και με τον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια, επειδή προχωράει και αυτό, ουσιαστικά μπορούμε να μιλάμε για παράλληλους βίους; Μάλιστα, διάβασα στις ανακοινώσεις που έγιναν στο κείμενο των προτάσεων για τις αλλαγές στα πανεπιστήμια, το Υπουργείο λέει σε κάποιο σημείο: «Σύμφωνα με το Υπουργείο οι νέοι φοιτητές θα εισάγονται σε Σχολές ή, ανάλογα με τις συνθήκες, εκπαιδευτικό ίδρυμα. Μετά το τέλος του πρώτου έτους θα εντάσσονται στα αντίστοιχα προγράμματα σπουδών της σχολής ανάλογα με τις προτιμήσεις και τις επιδόσεις τους». Άρα έχουμε μια αλλαγή ευρύτερη. Δεν αφορά μόνο πια τα πανεπιστήμια.

Υφυπουργός: Έχετε δίκιο. Έχουμε μια αλλαγή που εφάπτεται με το εκπαιδευτικό σύστημα και την εισαγωγή, αλλά αυτή η αλλαγή προκύπτει ως αποτέλεσμα και ως ανάγκη των αλλαγών στα πανεπιστήμια. Δεν είναι αυτή καθ’ εαυτή αλλαγή για τον τρόπο εισαγωγής στα πανεπιστήμια. Έχουμε πει, δηλαδή, ότι, αφού ολοκληρωθεί ο κύκλος των σκέψεων για την μορφή που θέλουμε να έχει το Λύκειο, η διαδικασία πρόσβασης θα αποτελέσει ένα φυσικό επακόλουθο. Με αυτό που λέτε τώρα, βλέπετε ότι μπήκε ένα πετραδάκι στο οικοδόμημα της μετάβασης από το Γυμνάσιο στο Λύκειο, ως αποτέλεσμα του τρόπου λειτουργίας του πανεπιστημίου. Παράλληλα με τις αλλαγές στο Λύκειο θα διαμορφωθεί και μια άλλη πλευρά, από την πλευρά του Λυκείου αυτήν την φορά, που επίσης θα αφορά την πρόσβαση στα πανεπιστήμια.

Δημοσιογράφος: Μάλιστα. Μεγάλες, πραγματικά, αλλαγές είναι αναγκαίες. Θα πρέπει να διακόψουμε. Ένα θέμα που θα πρέπει να συζητήσουμε στο μέλλον είναι οι αλλαγές που πρέπει να γίνουν στην κοινωνία και όχι στο σχολείο και την εκπαίδευση.

Δημοσιογράφος: Ευχαριστούμε κύριε Υπουργέ.

Υφυπουργός: Σας ευχαριστώ και εγώ. Καλό σας απόγευμα.

Υφυπουργός: Καλό σας μεσημέρι. Γεια σας.

Δημοσιογράφος: Τι κάνετε?

Υφυπουργός: Καλά, σας ευχαριστώ. Εσείς τι κάνετε;

Δημοσιογράφος: Κ. Πανάρετε, καλά κουράγια. Εγώ τα’ πα κιόλας. Καλά κουράγια και σε εσάς και στην κ. Διαμαντοπούλου εκεί που μπλέξατε. Αλλά ειλικρινέστατα, το ότι αγγίξατε αυτό το θέμα της οικογενειοκρατίας και των κλειστών Σχολών για συγγενείς, φίλους και ευνοημένους του συστήματος, ε,  αν μη τι άλλο, αυτό το ξέρει όποιος Έλληνας έχει ασχοληθεί στοιχειωδώς με το θέμα.

Υφυπουργός: Ε… τώρα τι να σας πω…

Δημοσιογράφος: Όχι, να μου πείτε…

Δημοσιογράφος: Πού θα το φτάσετε…

Δημοσιογράφος: Ότι δε σας δίνουν τα στοιχεία οι Σχολές.

Δημοσιογράφος: Το ανοίξατε, αλλά από εδώ και πέρα τι έπεται;

Υφυπουργός: Θα σας πω. Είναι δυο τα θέματα. Εγώ προσπαθώ να επικεντρώσω στο ουσιαστικό και το ουσιαστικό είναι ότι το Παν/μιο από την  μορφή του και οι Καθηγητές του Παν/μίου πρέπει να είναι πρότυπα στην κοινωνία, δηλαδή, οι διαδικασίες επιλογής Καθηγητών  πρέπει να έχουν οπωσδήποτε τα στοιχεία της αξιοκρατίας και της διαφάνειας. Όταν δημιουργείται στην κοινωνία η εντύπωση ότι στα Παν/μια αυτό δεν συμβαίνει, έχουμε υποχρέωση είτε να το ανατρέψουμε με στοιχεία για να αποδείξουμε ότι δεν συμβαίνει, είτε να δούμε αν συμβαίνει, γιατί συμβαίνει  και πώς θα αντιμετωπιστεί.

Δημοσιογράφος: Μάλιστα

Υφυπουργός: Το να το αγνοούμε και να το περιθωριοπούμε ως θέμα είναι άδικο.  Και  είναι άδικο και για πολλούς από αυτούς που κατέχουν μια θέση στο Παν/μιο – ενδεχομένως έχουν μια συγγένεια με κάποιον άλλον που κατέχει θέση στο Παν/μιο, αλλά και την θέση αυτή την έχουν καταλάβει αξιοκρατικά και δεν εκμεταλλεύονται την σχέση αυτή. Γιατί πρέπει: να καταλαμβάνει κανείς θέση αξιοκρατικά και να μην εκμεταλλεύεται την οποιασδήποτε άλλης μορφής σχέση – γιατί η σχέση, ξέρετε, δεν είναι μόνο σχέση συγγένειας.  Μπορεί να είναι και επαγγελματική σχέση…

Δημοσιογράφος: Πολλές σχέσεις…

Υφυπουργός: …μπορεί να είναι και πολιτική σχέση

Δημοσιογράφος: Γι’ αυτό είπαμε πριν.

Υφυπουργός: …είναι πολλές οι δυνατές μορφές σχέσης και το Πανεπιστήμιο χρειάζεται να δίνει την εικόνα της αξιοκρατίας. Δεν πρόκειται ξέρετε για μια αντιπαράθεση, γιατί πολλές φορές ακούω τώρα τις τελευταίες μέρες ότι ο Πανάρετος τα έβαλε με τους Πανεπιστημιακούς. Δεν έχω κάτι, δεν έχω τίποτε να βάλω με κανέναν. Δεν έχουμε αντιπάλους. Το Υπουργείο Παιδείας δεν έχει αντιπάλους. Και ξέρετε η εικόνα, η εικόνα που υπάρχει στην κοινωνία στην Ελλάδα είτε στον Πανεπιστημιακό, στον ακαδημαϊκό χώρο είτε διεθνώς, η εικόνα αυτή δεν δημιουργείται από τον Πανάρετο και την Διαμαντοπούλου. Δεν ξέρει ο πολύς κόσμος τι κάνει ο Πανάρετος και τι κάνει η Διαμαντοπούλου, ούτε διεθνώς. Η εικόνα αυτή υφίσταται και η υποχρέωση του Πανάρετου και της Διαμαντοπούλου και του οποιουδήποτε είναι στο Υπουργείο Παιδείας  είναι να κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να ανατραπεί αυτή η εικόνα.

Δημοσιογράφος: Εγώ ξέρετε δεν καταλαβαίνω. Και ας πούμε ότι θα σας τα δώσουν τα στοιχεία, δεν σας τα δίνουν προς το παρόν, θα σας τα δώσουν. Και ποιο είναι το επόμενο βήμα;  Τι θα πείτε δηλαδή; Εσύ έχεις τόσους συγγενείς εσύ έχεις τόσους και δεν πρέπει?

Υφυπουργός: Όχι. Υπάρχουν δυο πράγματα. Το ένα είναι ο σεβασμός της Κοινοβουλευτικής διαδικασίας. Ζητάει κάποιος βουλευτής στοιχεία,  είναι υποχρέωση του Υπουργείου Παιδείας να τα ζητήσει από τους εποπτευόμενους φορείς και να τα δώσει. Τώρα, εάν από την διαδικασία αυτή προκύψουν ή υπάρξουν στοιχεία τα οποία δείχνουν ότι δεν έχει ακολουθηθεί σωστή διαδικασία… τότε, όπως έχει υποχρέωση…

Δημοσιογράφος: Είχε γίνει στην Θεολογική Σχολή, δεν έχει γίνει κ. Πανάρετε αυτό; Αν θυμάμαι καλά ;

Υφυπουργός: Έχει γίνει σε μεγάλο βαθμό και εκεί – όπως πιθανόν ξέρετε, έχουν ακυρωθεί εκλογές…

Δημοσιογράφος: Βεβαίως, βεβαίως…

Υφυπουργός: …Και πρέπει να σας πω και κάτι ακόμα. Είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του Υπουργείου Παιδείας που ακυρώνονται εκλογές.   Γιατί ξέρετε, πριν από τον Οκτώβρη του 2009 δεν είχε ακυρωθεί καμμία εκλογή και δεν είχε γίνει κανένας έλεγχος νομιμότητας. Αλλά και στην αρχή της δικής μας της θητείας εδώ, εγώ προσπάθησα να επιστρέψω τον φάκελο σε Παν/μια σε ορισμένες περιπτώσεις και να πω εδώ υπάρχουν θέματα, παρακαλώ να τα κοιτάξετε. Όταν όμως διαπίστωσα ότι δεν υπάρχει καμία ουσιαστική αντίδραση, τότε αναγκάστηκα να κάνω αυτό που μου έχει επιβάλλει το κράτος μέσω των νόμων να κάνω. Θα ήμουν εγώ εκτός αυτών των υποχρεώσεων που μου έχουν ανατεθεί εάν δεν έκανα αυτό που έκανα.

Δημοσιογράφος: Πάμε τώρα στο άλλο κομμάτι κ. Πανάρετε. Υπάρχει η αίσθηση ότι, και γράφεται σήμερα σε όλα τα ρεπορτάζ, ότι κάνει πίσω ή, αν θέλετε, πηγαίνει για άλλο χρόνο τις αλλαγές τις οποίες θέλει να φέρει στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση η κ. Διαμαντοπούλου και εσείς  λόγω των αντιδράσεων. Λόγω των αντιδράσεων  και των Πρυτάνεων και των φοιτητών και το ερώτημά μου είναι ποια είναι πια αυτά τα περίφημα αγκάθια στα οποία έχετε συναντήσει ήδη τις μεγαλύτερες αντιδράσεις . Εγώ είδα το πρώτο αγκάθι να μην υπάρχει λέει εξωακαδημαϊκός στο κομμάτι της διοίκησης μέσα και κυρίως βέβαια τα θέματα των κονδυλίων και τα οικονομικά, ενώ έχετε δώσει σε αυτό το προσχέδιο αρκετά έντονα χαρακτηριστικά αυτοδιοίκησης.

Υφυπουργός: Οπωσδήποτε, η αυτοδιοίκηση και η αυτοτέλεια των Παν/μίων είναι κάτι που είναι απαραίτητο για να έχει κανείς Παν/μια διεθνώς ανταγωνιστικά, δηλαδή, ακόμα και αυτό που λέμε, η εμπλοκή του Υπουργείου Παιδείας για το αν οι εκλογές γίνονται σωστά ή όχι, θα έπρεπε να μην υφίσταται. Θα έπρεπε τα ίδια τα Παν/μια να διασφαλίζουν την ποιότητα των εκλογών. Όμως, και εδώ έρχομαι στο πρώτο θέμα που θέσατε. Όταν η διοίκηση του Παν/μίου έχει μια πλήρη εσωστρέφεια και αυτοί που εκλέγονται  είναι μέσα από το Παν/μιο και εκλέγονται και αποκλειστικά από το εσωτερικό του Παν/μίου, είναι φυσικό η σχέση του διοικούντος με τους διοικούμενους να έχει χαρακτηριστικά σχέσεων εκλεγέντος και αυτών που εκλέγουν. Αυτό λοιπόν που λέμε εμείς, και δεν είναι μια πρωτοτυπία ελληνική ή κάποια ιδιαίτερη…

Δημοσιογράφος: Καλά, υπάρχει και στο εξωτερικό αυτό.

Υφυπουργός: Όχι μόνο υπάρχει… έχουμε φτάσει πια στο σημείο και σχεδόν δεν υπάρχει άλλη χώρα που  να μην έχει αυτήν την μορφή διοίκησης – η τελευταία είναι η Γερμανία η οποία την έχει ήδη και αυτή υιοθετήσει.  Μιλάμε για όλες τις χώρες…  μιλάμε για την Αμερική, μιλάμε για τις χώρες της Ανατολής, μιλάμε για τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης… Γαλλία, Δανία, Σουηδία, Αυστρία, Ολλανδία… όλες αυτές έχουν υιοθετήσει αυτήν την μορφή της διοίκησης και την έχουν υιοθετήσει γιατί έχει γίνει αντιληπτό ότι δεν μπορεί πια η διοίκηση να ασκείται αποκλειστικά από τους Καθηγητές των Παν/μίων.

Δημοσιογράφος: Μάλιστα.

Δημοσιογράφος: Λοιπόν, να ευχαριστήσουμε…

Δημοσιογράφος: Θα έχουμε την ευκαιρία να τα ξαναπούμε κ. Πανάρετε.

Δημοσιογράφος: Γιατί είναι πολύ μεγάλο το θέμα και θα το βρούμε πολλές φορές μπροστά μας. Θα τα ξαναπούμε λοιπόν. Να σας ευχαριστήσουμε πάρα πολύ.

Υφυπουργός: Με χαρά μου κι εγώ σας ευχαριστώ.

 Για να διαβάσετε την απόφαση, πατήστε εδώ